Жорж Вашингтонның немересі – Джордж Вашингтон Парк Кастис
George Washington Parke Custis
Жорж Вашингтонның немересі, Джордж Вашингтон Парк Кастис (1781-1857) – фермер, жазушы, драматург. Арлингтон үйінің құрылысшысы, өмірі мен мұрасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Вашингтонның өгей немересі (1781–1857)
Step grandson of George Washington (1781–1857)
Джордж Вашингтон Парк Кастис (30 сәуір, 1781 – 10 қазан, 1857) – американдық плантация иесі, антиквариатты зерттеуші, автор және драматург. Оның әкесі Джон Парк Кастис Джордж Вашингтонның өгей ұлы болған. Ол және оның әпкесі Элеонора Маунт-Вернон мен Вашингтон президенттік резиденциясында өсті. 21 жасқа толғанда Кастис қайтыс болған әкесі Джон Парк Кастистен үлкен мүлікті мұраға алды, соның ішінде болашақта Вирджиния штатындағы Арлингтон болып белгіленген плантация да бар еді. Потомак өзені мен Вашингтон қаласына көрінетін төбеде Кастис грек стиліндегі Арлингтон үйін (1803–18) салды, ол Джордж Вашингтонға арналған құрметті орын болды. Ол жерде Вашингтонға тиесілі көптеген заттарды сақтап, көрсете берді. Кастис Вирджиния туралы тарихи пьесалар жазды, бірнеше патриоттық сөздер сөйледі және 1860 жылы жарық көрген «Джордж Вашингтонның естеліктері мен жеке хаттары» атты кітаптың авторы болды. Оның қызы Мэри Анна Рэндолф Кастис Роберт Лиге үйленді. Олар Арлингтон үйін және оны қоршаған плантацияны мұраға алды, бірақ Азамат соғысы кезінде мүлік федералдық үкіметке тәркіленді. Соғыстан кейін АҚШ Жоғарғы Соты мүліктің заңсыз тәркіленгенін анықтады және оны Лидің мұрагерлеріне қайтаруға бұйырды. Арлингтонды қайта алғаннан кейін Джордж Вашингтон Кастис Ли оны дереу федералдық үкіметке нарықтық құнымен сатты. Арлингтон үйі қазір мұражай, және Ұлттық саябақтар қызметі оны Роберт Ли ескерткіші ретінде ұсынады. Форт Майер мен Арлингтон ұлттық зираты да бұрын Кастистің плантациясы болған жерде орналасқан.
George Washington Parke Custis (April 30, 1781 – October 10, 1857) was an American plantation owner, antiquarian, author, and playwright. His father John Parke Custis was a stepson of George Washington. He and his sister Eleanor grew up at Mount Vernon and in the Washington presidential household. Upon reaching age 21, Custis inherited a large fortune from his late father, John Parke Custis, including a plantation in what became Arlington, Virginia. High atop a hill overlooking the Potomac River and Washington, D. C., Custis built the Greek Revival mansion Arlington House (1803–18), as a shrine to George Washington. There he preserved and displayed many of Washington's belongings. Custis also wrote historical plays about Virginia, delivered a number of patriotic addresses, and was the author of the posthumously published Recollections and Private Memoirs of George Washington (1860). His daughter, Mary Anna Randolph Custis, married Robert E. Lee. They inherited Arlington House and the plantation surrounding it, but the property was soon confiscated by the federal government during the Civil War. After the war, the US Supreme Court determined the property to have been illegally confiscated and ordered it returned to Lee's heirs. After regaining Arlington, George Washington Custis Lee immediately sold it back to the federal government for its market value. Arlington House is now a museum, interpreted by the National Park Service as the Robert E. Lee Memorial. Fort Myer and Arlington National Cemetery are also located on what had been Custis' plantation.
Ерте өмір және білім
Кастис 1781 жылғы 30 сәуірде Мэриленд штатының Принс-Джордж округіндегі Розаривилл мемлекеттік саябағында сақталған анасының отбасылық үйі – Маунт-Эйриде дүниеге келді. Ол бастапқыда әкесі Джон Парк Кастис, анасы Элеонора Кальверт Кастис және әпкелері Элизабет Парк Кастис, Марта Парк Кастис және Нелли Кастиспен бірге 1778 жылы әкесі сатып алған Абингдон плантациясында (қазіргі Арлингтон округіндегі Рональд Рейган ұлттық әуежайының бір бөлігі) өмір сүрді. Кастистің үлкен әпкелері Элизабет пен Марта 1783 жылы Джордж Вашингтонның досы және Александрия қаласының дәрігері доктор Дэвид Стюартқа үйленген анасымен бірге Абингдонда қалды. Вашингтондар 1789 жылы 8 және 10 жастағы Кастис пен Неллиді Нью-Йоркке, алғашқы және екінші президенттік резиденцияларда тұруға алып келді. Ұлттық астана Филадельфияға көшірілгеннен кейін, 1790 жылдан 1797 жылға дейін Президенттік үйді бастапқы «Бірінші отбасы» басып алды. Кустис («Washy» немесе «Wash» деп лақап аталған) Филадельфия академиясына (қазіргі Пенсильвания университетінің дайындық мектебі); Нью-Джерси колледжіне (қазіргі Принстон университеті); және Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Сент-Джон колледжіне оқуға түсті, бірақ оны бітірген жоқ. Джордж Вашингтон жас Кустиске деген наразылығын және оның жастың мінезін жақсарта алмауынан бірнеше рет түсіндірді. Жас Кустис Сент-Жонда бір семестр оқығаннан кейін Вернон тауына оралған соң, Джордж Вашингтон оны анасы мен асыраушысы (доктор Дэвид Стюарт) Хоуп-паркте қалдырып, «Ол маған мұңды да, ақымақ та көрінеді, ештеңе айтпайды және әрқашан компаниядан тыс қалған қандай да бір шұңқырда немесе бұрышта отырады» деп жазды. Әкесі оған Вирджиния штатының әскери комиссиясын алғаннан кейін, ғасырдың басында қылыш сыйлады, ал Кустис Харперс-Ферридегі арсеналда қысқа уақыт қызмет етті, бірақ ешқашан жаумен шайқасқан жоқ.
Custis was born on April 30, 1781, at his mother's family home, Mount Airy, which survives in Rosaryville State Park in Prince George's County, Maryland. He initially lived with his parents John Parke Custis and Eleanor Calvert Custis, and his sisters Elizabeth Parke Custis, Martha Parke Custis and Nelly Custis, at Abingdon Plantation (part of which is now Ronald Reagan National Airport, in Arlington County), which his father had purchased in 1778. Custis's two oldest sisters, Elizabeth and Martha, remained at Abingdon with their widowed mother, who in 1783 married Dr. David Stuart, an Alexandria physician and associate of George Washington. The Washingtons brought Custis and Nelly, 8 and 10 years old, respectively, to New York City in 1789 to live in the first and second presidential mansions. Following the transfer of the national capital to Philadelphia, the original "First Family" occupied the President's House from 1790 to 1797. Custis (nicknamed "Washy" or "Wash") attended—but did not graduate from—Philadelphia Academy (the preparatory school of what is now the University of Pennsylvania); the College of New Jersey (now Princeton University); and St. John's College in Annapolis, Maryland. George Washington repeatedly expressed frustration with young Custis and his inability to improve the youth's attitude. Upon young Custis's return to Mount Vernon after only one term at St. John's, George Washington sent him to his mother and stepfather (Dr. David Stuart) at Hope Park, writing, "He appears to me to be moped and Stupid, says nothing, and is always in some hole or corner excluded from the Company." His grandfather gave him a sword when Wash received a Virginia military commission shortly before the turn of the century, and Custis served briefly at the arsenal at Harper's Ferry, but never experienced combat.
Егісші және құрылысшы
1802 жылы Кустис ересек болған кезде, оған әкесі Джон Парк Кустис пен атасы Дэниел Парк Кустистің мүлкінен көп ақша, жер және мүлік мұраға көшті. Марта Вашингтон қайтыс болған кезде (сол 1802 жылы), Кустис одан да мұра алды (ол Джордж Вашингтонның 1799 жылы қайтыс болғаннан кейін де алған болатын), сондай-ақ Мартаның өмір бойына иелену құқығы тоқтатылғандықтан, әкесінің бұрынғы плантацияларын иеленді. Бірақ Мартаның мүлігін басқарушысы Бушрод Вашингтон Кустиске Кустис тұрып келген және Бушрод Вашингтонның (Джордж Вашингтонның жүрегі туысы) мұрагерлікке алған Маунт-Вернон иесін сатудан бас тартты. Содан кейін Кустис әкесінен мұра болған жердегі төрт бөлмелі, 80 жылдық үйге көшті, оны әкесі «Маунт Вашингтон» деп атаған еді. Дер кезінде Кустис өзінің жерінде Арлингтон үйін салуға кірісті, ол сол кезде Колумбия округіндегі Александрия округіне (қазіргі Арлингтон округі) кіретін. Джордж Хэдфилдті сәулетші ретінде тарта отырып, ол Америкада грек стиліндегі архитектураның алғашқы үлгісі болған сарай салдырды. Ол ғимаратты Джорджтаун-Александрия жолына (қазіргі Арлингтон ұлттық зиратындағы Эйзенхауэр көшесінің орналасқан жеріне жуық), Потомак өзеніне және өзеннің ар жағында дамып келе жатқан Вашингтон қаласына көрінетін төбеде орналастырды. Кустис бұл сарайды Джордж Вашингтонға арналған тұрақты ескерткіш ретінде пайдалануды жоспарлады және оның дизайнында Маунт-Вернонға ұқсас элементтерді қосты. Ол түрлі мерекелер мен қоғамдық шараларға көптеген қонақтарды шақырып, Маунт-Верноннан әкелген жәдігерлерді көрсетіп, атаққа ие болды, бірақ интерьер 1850 жылдары Роберт Э. Ли отбасы (Кустистің немерелері/мұрагерлері) көшіп келгенге дейін толыққанды аяқталмады (және жаңартылмады).
When Custis came of age in 1802, he inherited large amounts of money, land, and property from the estates of his father, John Parke Custis, and grandfather Daniel Parke Custis. When Martha Washington died (also in 1802), Custis received both a bequest from her (as he had upon George Washington's death in 1799) as well as his father's former plantations because of the termination of Martha's life estate. However, Martha's executor, Bushrod Washington, refused to sell to Custis the Mount Vernon estate on which Custis had been living and which Bushrod Washington (George Washington's nephew) had inherited. Custis thereupon moved into a four room, 80 year old house on land inherited from his father, who had called it "Mount Washington". Almost immediately, Custis began constructing Arlington House on his land, which at the time was within Alexandria County (now Arlington County) in the District of Columbia. Hiring George Hadfield as architect, he constructed a mansion that was the first example of Greek Revival architecture in America. He located the building on a prominent hill overlooking the Georgetown Alexandria Turnpike (at the approximate location of the present Eisenhower Drive in Arlington National Cemetery), the Potomac River, and the growing Washington City on the opposite side of the river. Custis intended the mansion to serve as a living memorial to George Washington, and included design elements similar to Mt. Vernon's. He then gained a reputation for inviting many guests for various celebrations and social events at the mansion, where he displayed relics from Mt. Vernon, although the interior was not completed (and renovated) until occupancy by Robert E. Lee's family (including Custis's grandsons/heirs) in the 1850s.
Неке және отбасы
1804 жылғы 7 шілдеде Кастис Мэри Ли Фитцхугқа үйленді. Олардың төрт баласының арасында тек бір қызы, Мэри Анна Рэндолф Кастис есейді. Ол 1831 жылғы 30 маусымда Арлингтон үйінде Роберт Лиге үйленді. Лидің әкесі, Генри Ли III (Жылы ат Гарри Ли) 1799 жылғы 18 желтоқсанда Джордж Вашингтонның қоштасу рәсімінде сөз сөйлеген болатын.
On July 7, 1804, Custis married Mary Lee Fitzhugh. Of their four children, only one daughter, Mary Anna Randolph Custis, survived to maturity. She married Robert E. Lee at Arlington House on June 30, 1831. Lee's father, Henry Lee III (Light Horse Harry Lee) had delivered the eulogy at George Washington's December 18, 1799, funeral.
Әскери қызмет
1799 жылдың қаңтарында Кустис АҚШ армиясында корнет рөліне қабылданды және наурыз айында екінші лейтенантқа дейін шенді көтерді. Ол генерал Чарльз Котесворт Пинкнидің көмекшісі болып қызмет етті және 1800 жылдың 15 маусымында армиядан құрметпен босатылды. 1812 жылғы соғыс кезінде, дене мүшелерінің нашарлығына қарамастан, Кустис Бладенсбург шайқасында Вашингтон қаласын британдықтардан қорғау үшін артиллериялық қаруды атуға көмектесті. Сондай-ақ Кустис, Балтимордағы халықтың наразылығынан қаза тапқан, соғысқа қарсы баспагердің пікірін қорғаған Революциялық соғыс генералы Джеймс Линганның өлімін айыптайтын сөзді жеткізіп, жариялады.
In January 1799, Custis accepted a commission as a cornet in the United States Army and was promoted to second lieutenant in March. He served as aide de camp to General Charles Cotesworth Pinckney and was honorably discharged on June 15, 1800. During the War of 1812, Custis, despite physical infirmities, assisted in the firing of an artillery piece to help defend Washington, D. C., from the British during the Battle of Bladensburg. Custis also delivered and published an address condemning the death of Revolutionary War general James Lingan, whom a Baltimore mob killed for defending an anti war publisher's right to oppose the war.
Құлдық
Кустис Вирджиния штатының бірнеше округтерінде жер иелігінде болды және адамдарды құл етіп ұстады. 1820 жылғы АҚШ Федералдық санағында, ол Вирджиния штатының Нью-Кент округінде 116 құлға ие болды – бұл жер әкесінен мұраға қалған еді, және оны басқару үшін үй басқарушысын жалдады. Ол сондай-ақ, кейін Арлингтон округіне айналған, ал бұрын Колумбия округінің Александрия бөлігі болған аймақта 58 құлға ие болды. 1830 жылы Кустис Колумбия округінің Александрия бөлігінде 57 құлға ие болды, ал 1840 жылы сол аймақта 52 құлға ие болды (33 еркек және 19 әйел). Александриядағы құлдар тізімі 1850 жылғы, өміріндегі соңғы санақ үшін жоқ немесе дұрыс индекстелмеген. 1850 жылы Кустис Нью-Кент округінде 98 құлға ие болды, ал Вирджиния штатының Кинг-Уильям округінде тағы 34 құлға ие болды. 1820 жылдары Кустис өзінің туысы Бушрод Вашингтон басқарған Америка отарлау қоғамының белсенді мүшесі болды – бұл ұйым Африкадағы, әсіресе Либериядағы босатылған афроамерикандықтарды отарлауды қолдады. Кустис ақырында Қоғамға деген қызығушылығын жоғалтты, бірақ оның әйелі мен қызы көп жылдар бойы оны қолдап келді. Отарлау афроамерикандық құлдардың көпшілігіне ұнамады. Арлингтон құлдарынан тек Уильям Берк пен оның отбасы Либерияға көшіп баруды шешті. 1854 жылы Уильям және Росабелла Берк балаларымен Арлингтон үйінен Либерияның Монровия қаласына кетті. Росабелла Ли ханымға хат жазуын жалғастырды және отбасына құрмет көрсету үшін жаңа қызына «Марта» деп ат қойды. 1826 жылы Кустис 1803 жылы Арианна «Эйри» Картерден (1776–1880) туған Мария Картердің әкелігін мойындады. Ол бұрын Марта Вашингтонның құлы ретінде Вернон тауында тұрған Арлингтон иелігіндегі афроамерикандық құл қыз болған. Мария 1826 жылға дейін Арлингтон қаласында құл ретінде өмір сүріп, жұмыс істеді, содан кейін Арлингтон үйінің асханасын басқаратын құл Чарльз Сифаксқа үйленді. (Бұл тек діни рәсім болды, себебі құлдар заңды түрде некеге тұруға құқылы емес еді.) Мария үйленгеннен кейін көп ұзамай Кустис оны босатып, Арлингтон иелігінің оңтүстік-батыс бұрышында жер берді. Кейіннен Мария өзінің жерінде он бала тәрбиелеп өсірді, осылайша Сифакс отбасын құрды. Марияның ақ үйін биік ағаштар мен кең жайлаулар қоршап тұрған деп айтылады. Сондай-ақ, Кустис Кэролайн Бранхамның құлынан Люси есімді қыз тудырғаны да айтылады.
Custis owned land and enslaved people in several Virginia counties. In the 1820 U. S. Federal Census, he owned 116 slaves in New Kent County, Virginia in land he inherited from his father and hired a steward to manage. He also owned 58 slaves in what became Arlington County, then the Alexandria section of the District of Columbia. In 1830, Custis owned 57 slaves in the Alexandria section of the District of Columbia, and in 1840 owned 52 slaves in that area (33 male and 19 female). The Alexandria slave schedules are missing or misindexed for the last census of his lifetime, in 1850. By 1850, Custis owned 98 enslaved people in New Kent County, and an additional 34 in King William County, Virginia. During the 1820s, Custis was an active member of the American Colonization Society—an organization led by his cousin Bushrod Washington and that supported the colonization of free blacks in Africa, particularly in Liberia. Custis eventually lost interest in the Society, but his wife and daughter continued to support it for many years. Colonization was generally unpopular with African American slaves. Of the Arlington slaves, only William Burke and his family chose to move to Liberia. In 1854, William and Rosabella Burke and their children left Arlington House for Monrovia, Liberia. Rosabella continued to write to Mrs. Lee and named a new daughter "Martha" in tribute to the family. In 1826, Custis admitted the paternity of Maria Carter, who had been born in 1803 to Arianna "Airy" Carter (1776–1880), an African American slave maid at the Arlington estate who had earlier resided at Mount Vernon as a slave of Martha Washington. Maria lived and worked at Arlington as a slave until 1826, when she married Charles Syphax, a slave who oversaw the dining room of Arlington House. (It was a religious ceremony only; enslaved people could not legally marry.) Soon after Maria's marriage, Custis freed her and gave her a plot in the southwest corner of the Arlington estate. Maria subsequently raised ten children on her property, thus establishing the Syphax family. Tall trees and stretches of grassland reportedly surrounded Maria's white cottage. Custis is also believed to have fathered a girl named Lucy with the slave Caroline Branham.
Әлеуметтік басшылық және саясат
1802 жылы Вашингтон жокей клубы жаңа жарыс алаңы іздеді, себебі оның ескі алаңы – қазіргі H көшесі мен Джексон алаңындағы Декатур үйінің арт жағынан, Он жетінші көше мен Пенсильвания даңғылының ар жағынан, жиырмасыншы көшеге дейін, бүгінде Айзенхауэр атқарушы кеңсесі орналасқан жер – Федералды қаланың өсуіне байланысты зардап шегуде. Джон Тайло III және Чарльз Карнан Риджлидің жетекшілігімен, сондай-ақ Кастис, генерал Джон Питер Ван Несс, доктор Уильям Торнтон, Джорджтаундық Джон Трэлкельд және Мэриленд штатының Бладенсбургтегі Риверсдейлдің Джордж Калвертінің қолдауымен жарыстар Мердиан төбесіндегі Холмстед фермасының бір шақырымдық сопақша жолына көшірілді. 1815 жылы Кастис Америкалық антикварлық қоғамның мүшесі болып сайланды. Бір тарихшы Лафайетт пен оның ұлы Жорж Вашингтон де Лафайетт 1825 жылы Вернон тауында Кастиске келгенін айтса да, сол кезде Кастис Арлингтон үйінде тұрған. 1836 жылы Кастис Four Mile Run және Columbia Pike маңында диірмен құрды, он жылдан кейін бұл жер Вирджиния штатының Арлингтон округіне айналды, төменде сипатталғандай. Ол жақын жердегі шаруалар үшін астық ұнтақтады, және кейін Америка Азамат соғысының алғашқы шайқасының ошағы болды. 1846 жылы федералды үкімет Колумбия округінің Потомак өзенінен оңтүстік және батысқа қарай жатқан бөлігін Вирджиния штатына қайтарып берді, сол кезде бұл жерде Александрия қаласы мен округі орналасқан еді. Кастис бастапқыда бұл шешімге қарсы болды, бірақ кейін оны қолдады. Бас Ассамблея 1847 жылдың 13 наурызында бұл шешімді бекітті. 1848 жылдың 4 шілдесінде Кастис Вашингтон монументінің іргетасын салу рәсіміне қатысты, оны масон ұйымы ұйымдастырған. Президент Джеймс К. Полкпен бірге бұл салтанатқа 20 000-нан астам көрермен жиналды. 1850 жылдың 4 шілдесінде Кастис Колумбия округі халқы монументке сыйлаған тасты арнады, бұл рәсімде президент Закари Тейлор қатысты, ол тамақтан уланғаннан бес күн бұрын қайтыс болды.
In 1802, the Washington Jockey Club sought a site for a new race course, as its old site—which occupied land from the rear of what is now the site of Decatur House at H Street and Jackson Place, across Seventeenth Street and Pennsylvania Avenue, to Twentieth Street, where the Eisenhower Executive Office Building sits today—was suffering encroachment from the growth of the Federal City. Under the leadership of John Tayloe III and Charles Carnan Ridgely, and with the support of Custis, Gen. John Peter Van Ness, Dr. William Thornton, John Threlkeld of Georgetown and George Calvert of Riversdale, Bladensburg, Maryland, the races were moved to Holmstead Farm's one mile oval track on Meridian Hill, south of Columbia Road, between Fourteenth and Sixteenth streets. In 1815, Custis was elected a member of the American Antiquarian Society. One biographer claimed Lafayette and his son Georges Washington de La Fayette visited Custis at Mount Vernon in 1825, although Custis was then living at Arlington House. In 1836, Custis established a mill on Four Mile Run and Columbia Pike, in what a decade later became Arlington County, Virginia, as described below. It ground grain for nearby farmers, and eventually became the site of an early skirmish in the American Civil War. In 1846, the federal government retroceded to the state of Virginia the portion of the District of Columbia that was south and west of the Potomac River, which at the time contained the city and county of Alexandria. Custis initially opposed the retrocession, but later spoke in support of it. The General Assembly approved the retrocession on March 13, 1847. On July 4, 1848, Custis attended the ceremony celebrating the laying of the cornerstone of the Washington Monument by Freemasons. Along with President James K. Polk, the ceremony attracted 20,000 other spectators. On July 4, 1850, Custis dedicated a stone that the people of the District of Columbia had donated to the Monument at a ceremony that President Zachary Taylor attended, five days before Taylor died from food poisoning.
Әдеби еңбектері
1853 жылы жазушы Бенсон Джон Лоссинг Арлингтон үйінде Кустиске барды. Кустис шешен және драматург ретінде белгілі бір деңгейге жетті. Линганға арналған мақтау сөзінен басқа, ол Джорджтаун қаласында, Колумбия округінде, 1813 жылғы 5 маусымда (1813) «Ресей жеңістерінің тойлануы» деген лекциясын оқыды. Кустистің екі пьесасы – «Индия болжамы» немесе «Даңқтың көріністері» (1827) және «Покахонтас» немесе «Виргинияның алғашқы қоныс салушылары» (1830) оның өмірлік кезеңінде жарияланды. Басқа пьесалары: «Темір жол» (1828), «Қаңтардың сегізінші күні» немесе «Батыс жігіттеріне сәлем!» (шамамен 1830), «Норт-Пойнт» немесе «Балтиморды қорғау» (1833) және «Монтгомери» немесе «Қаза тапқанның баласы» (1836). Кустис асырап алған әкесі туралы бірқатар тамырлық эсселер жазды, олар 1859 және 1860 жылдары жиналып, 1857 жылы қайтыс болғаннан кейін «Вашингтон туралы естеліктер мен жеке естеліктер» деген атпен жарияланды.
In 1853, the writer Benson John Lossing visited Custis at Arlington House. Custis achieved some distinction as an orator and playwright. In addition to the Lingan eulogy, he delivered The Celebration of the Russian Victories, in Georgetown, District of Columbia; on June 5, 1813 (1813). Two of Custis's plays, The Indian Prophecy; or Visions of Glory (1827) and Pocahontas; or, The Settlers of Virginia (1830), were published during his lifetime. Other plays included The Rail Road (1828), The Eighth of January, or, Hurra for the Boys of the West! (ca. 1830), North Point, or, Baltimore Defended (1833), and Montgomerie, or, The Orphan of a Wreck (1836). Custis wrote a series of biographical essays about his adoptive father that were compiled and posthumously published in 1859 and 1860, after his own death in 1857, as Recollections and Private Memoirs of Washington.
Басқа отбасылық байланыстар
Кустис бірқатар аристократиялық отаршылдық дәуір отбасыларынан тегін шығарған, сондай-ақ анасы Элеонора Кальверт Кустис Стюарт арқылы британдық дворяндықтан және өте алыс туысқандық байланыста Ганновер мен Стюарт патшалық үйлерінен де тараған. Оның анасы Чарльз Калверттің, 3-ші Барон Балтимордың және Дичлиден шыққан Генри Лидің ұрпағы болды. Оның ұрпақтарының бірі Личфилдтің 1-ші графы Эдвард Ли еді, ол Карл II-нің сүйіктісі Барбара Палмердің заңсыз қызы Шарлотта Фицройға үйленді. Кустис Георг I-нің заңды емес қызы Мелузина фон дер Шуленбургтен, Уолсингэм графесі, оның Чарльз Калвертпен, 5-ші Барон Балтимормен болған некеден тыс қарым-қатынасынан туған ұлы Бенедикт Свингейт Калверт арқылы анасының әкесінен тегін шығарған деп саналады. Кустистің әкесі Джон Парк Кастис Марта Вашингтонның Дэниел Парк Кастиске үйленуінен туған ұлы болды. Кустистің әпкесі Элеонора "Нелли" Парк Кустис Льюис Джордж Вашингтонның немере інісі Лоуренс Льюиске үйленді. Некелік сыйлық ретінде Вашингтон Неллиге Маунт-Вернонның бір бөлігін сыйлады, онда Льюис Вудлон плантациясын құрып, Вудлон сарайын салды. Ұлттық саябақтар қызметі Вудлоунды Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізді. Кустистің тағы бір әпкесі Марта Парк Кустис Питер Томас Питерге үйленді. Джордж пен Марта Вашингтоннан Мартаға тиген мұраны пайдаланып, Питерлер Колумбия округінің Джорджтаун қаласында мүлік сатып алды. Содан кейін олар сол жерде Тюдор Плейс сарайын салды. Ұлттық саябақтар қызметі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізген Тюдор Плейс және оның аумағында Арлингтон үйі мен Вудлонға ұқсас ерекшеліктер бар.
Custis was descended from a number of aristocratic colonial era families, as well as, through his mother Eleanor Calvert Custis Stuart, British nobility and, very distantly, from the royal houses of Hanover and Stuart. His mother was descended from Charles Calvert, 3rd Baron Baltimore, and Henry Lee of Ditchley, one of whose descendants was Edward Lee, 1st Earl of Lichfield, who married Charlotte Fitzroy, an illegitimate daughter of Charles II by one of his mistresses, Barbara Palmer. It is believed Custis was descended from George I's natural daughter Melusina von der Schulenburg, Countess of Walsingham, whose extra marital liaison with Charles Calvert, 5th Baron Baltimore, produced a son, Benedict Swingate Calvert, who was Custis's maternal grandfather. Custis's father, John Parke Custis, was the son of Martha Washington by her marriage to Daniel Parke Custis. Custis's sister Eleanor "Nelly" Parke Custis Lewis married George Washington's nephew, Lawrence Lewis. As a wedding present, Washington gave Nelly a section of Mount Vernon's land, on which the Lewises established Woodlawn plantation and constructed Woodlawn Mansion. The National Park Service has listed Woodlawn on the National Register of Historic Places. Another sister of Custis, Martha Parke Custis Peter, married Thomas Peter. Using Martha's inheritances from George and Martha Washington, the Peters purchased property in Georgetown within the District of Columbia. The couple then constructed the Tudor Place mansion on the property. Tudor Place and its grounds, which the National Park Service has listed on the National Register of Historic Places, contain features that resemble those of Arlington House and Woodlawn.