Кіріспе

Нілдің алты ақсулы тасқыны сериясы

Нілдің катаракталары – Хартум мен Асван арасында орналасқан Нил өзенінің таяз учаскелері (немесе ақсулы тасқындар). Бұл жерлерде су беті өзен төсегінен көтерілген көптеген кішкентай тасқабықтар мен тастармен тізіліп, бұзылады. Кейбір учаскелерде ақ сулар кездеседі, ал басқаларында су ағысы тегіс болғанымен, әлі де таяз болып қалады.

Геология

Геологтар Суданның солтүстік аймағы тектоникалық жағынан белсенді екенін және осы белсенділік өзенге "жас" сипат беруіне себеп болғанын көрсетеді. Нубиялық дөңгелек өзеннің бағытын батысқа бұрып, оның тереңдігін сақтап, шағын арналардың қалыптасуына ықпал етті. Өзен төсені эрозияға ұшырап тозып тұрса да, құрлық көтеріліп, өзен төсенінің бір бөлігін ашық қалдырады. Асуан мен Хартум арасындағы өзеннің осы ерекшеліктері осы учаскені көбінесе Катаракта Нилі деп атауға себеп болды, ал төменгі ағысы кейде "Мысыр" Нилі деп аталады. Өзеннің осы екі бөлігі арасындағы геологиялық ерекшеліктер айқын. Асуанның солтүстігінде өзен төсені тасты емес, шөгінділерден тұрады және оның тереңдігі аз емес. Бұрынғы тау жыныстарының қабаты бірнеше мың метрге дейін эрозияға ұшыраған деп саналады. Бұл қазір шөгінділермен толып жатқан үлкен каньонды құрады. Осы сипаттамаларға қарамастан, әдетте судың аз тереңдігіне байланысты кемелер өте алмайтын шағын арналардың кейбіреулері су тасқыны кезінде кеме жүзуге қолайлы болады.

Тарих

"Катаракта" сөзі грекше καταρρέω ("төмен ағып кету") деген сөзден шыққан, бірақ түпнұсқа грек сөзі тек Κατάδουποι болып келген. Алайда, мұның керісінше, Нілдің алты негізгі катарактасының ешқайсысын дәл түрде сарқырама деп сипаттауға болмайды, ал кеңейтілген анықтама бойынша, бұл көптеген ұсақ катаракталарға да қатысты. Ежелгі заманда Жоғарғы Египет Ніл дельтасының оңтүстігінен бастап алғашқы катарактаға дейін созылған, ал одан әрі ағыс бойындағы жерді ежелгі Куш патшалығы басқарған, ол кейіннен 760-656 жж. аралығында Египетті жаулап алған. Кушиттердің шапқынынан басқа, Египет тарихының көп бөлігінде Нилдің катаракталары, әсіресе Бірінші катаракта, оңтүстіктен келушілердің көп бөлігі үшін табиғи кедергі болып қызмет етті, себебі аталған аймақтағы адамдар солтүстік және оңтүстікке саяхаттау үшін өзенге тәуелді болды. Бұл Египеттің оңтүстік шекарасын жаулап алудан қорғауға мүмкіндік берді және қысқа ғана Кушит үкімдігінен басқа, Египет тарихының көп бөлігінде табиғи шекара болып қала берді. Эратосфен Катаракта Нилінің нақты сипаттамасын берді: Оның пішіні кері N әрпіне ұқсайды. Ол Мероеден солтүстікке қарай 2700 стадияға дейін ағып, содан кейін оңтүстікке бұрылып, қысқы күн бату кезінде 3700 стадияға дейін созылады, Мерое аймағымен шамалас параллельге жетеді және Ливияға қарай терең бойлайды. Содан кейін ол тағы да бұрылып, 5300 стадияға дейін үлкен катарактаға қарай ағып, шығысқа қарай сәл қисайады; содан кейін 1200 стадияға дейін Сиенадағы (яғни Асван) кіші катарактаға, және тағы 5300 стадияға дейін теңізге дейін ағады. Нилдің алты катарактасы еуропалық саяхатшылар, әсіресе Уинстон Черчилльдің "Өзен соғысы" (1899) еңбегінде кеңінен суреттелген, онда ол 1896-1898 жылдар аралығында Суданға қайта оралуға тырысқан британдықтардың ерліктерін баяндайды, олар 1885 жылы елде болуға мәжбүр болған. Бүгінде Насер көлі бірінші және екінші катаракталар арасындағы аумақтың көп бөлігін (Төменгі Нубия деп аталады) толтырды, ал оның ескерткіштері Нубия ескерткіштерін сақтау жөніндегі халықаралық науқан аясында көшірілді.