Ормистон, Шотландия: тарихы, географиясы және атының шығу тегі. 1735 ж. құрылған, Шотландиядағы алғашқы жоспарланған ауыл. Tyne өзені жағасында орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Лотиандағы ауыл, Шотландия.
Village in East Lothian, Scotland
the village in East Lothian
Ормистон – Шығыс Лотиандағы, Шотландиядағы Транент, Хумби, Пенкайтленд және Кранстон қалаларының жанындағы ауыл. Ол Тине өзенінің солтүстік жағалауында, шамамен 276 фут (84 метр) биіктікте орналасқан. Бұл ауыл 1735 жылы Джон Кокберн (1685–1758) құрған Шотландиядағы алғашқы жоспарланған ауыл, ол Ауыл шаруашылығы революциясын бастаушылардың бірі болды.
Ormiston is a village in East Lothian, Scotland, near Tranent, Humbie, Pencaitland and Cranston, located on the north bank of the River Tyne at an elevation of about 276 feet (84 m). The village was the first planned village in Scotland, founded in 1735 by John Cockburn (1685–1758), one of the initiators of the Agricultural Revolution.
Атауы
Ормистон сөзі жартылай мифтік аңглосакс отаншылы Ормрдан шыққан, ол "жылан" немесе "илан" деген мағынаны білдіреді. "Омрес" отбасы 12- және 13-ғасырларда осы жерге иелік еткен. Ормистон немесе "Ормистаун" – сирек кездесетін тегі емес, ал Ормр кейбір ағылшын жер-су атауларында, мысалы, Ормскирк және Ормесбиде сақталған. Бұрын "toun" деп жазылатын атаудың соңғы бөлігі "қала" емес, "шаруашылық" немесе "шаруашылық және қосалқы құрылыстар" деген мағынаны білдіретін Нортумбриялық көне ағылшын және кейінгі шотланд тілдерінен тараған болуы мүмкін. Бервикширде, Линтонның жанында "Ормистон" болған, онда Линтон құрты туралы аңыз Лорд Сомервилл мен Лорд Линдсейдің жер иелігімен байланыстырылған. Кокберн отбасы 14-шы ғасырда Бервикширдегі "Ормистон" атауын Шығыс Лотианға әкелген болуы мүмкін.
The word Ormiston is derived from a half mythical Anglian settler called Ormr, meaning 'serpent' or 'snake'. 'Ormres' family had possession of the land during the 12th and 13th centuries. Ormiston or 'Ormistoun' is not an uncommon surname, and Ormr also survives in some English placenames such as Ormskirk and Ormesby. The latter part of the name, formerly spelt 'toun', is likely to descend from its Northumbrian Old English and later Scots meaning as 'farmstead' or 'farm and outbuildings' rather than the meaning 'town'. There was an "Ormiston" in Berwickshire, near Linton, where the legend of the Worm of Linton was related to land ownership by Lord Somerville and Lord Lindsay. The Cockburn family may have brought the name from the Berwickshire "Ormiston" to the East Lothian location in the 14th century.
Тарих
Ормистон ақын Елизавета Дугластың (1594 жылы қайтыс болған) үйі болды, ол Темплхоллдан Самуэль Кокберннің әйелі және 1587 жылы Уильям Фаулердің шығармасына Мэри Битонмен бірге сонеттер жазған. Фаулер оның қабіріне ескерткіш жазды. Джеймс VI 1588 жылдың 22 қарашасында бұғы аулау үшін Ормистонға келді және 1599 жылдың қазанында Биль мен Ормистонға қайта оралды. "Нағыс ауыл" 1736 жылы жаңа лард Джон Кокбернмен салынды, ол еркек мұрагерсіз қайтыс болған әйелінен мұра алған. Уильям Бегг, Роберт Бернстің жүрегі туысы, Ормистон шіркеу мектебінің мұғалімі болды. Беггтер отбасының барлығы онымен бірге Ормистон мектеп үйіне көшіп келді. Изабелла Бегг, туған Бернс, де осы жерде мектеп ашты. Кейін отбасы 1834 жылы Уильям лауазымынан кетіп, Америкаға эмиграциялағанда жақын жердегі Транентке көшіп кетті.
Ormiston was the home of the poet Elizabeth Douglas (died 1594), wife of Samuel Cockburn of Templehall, who with Mary Beaton contributed sonnets to a work by the poet William Fowler in 1587. Fowler wrote an epitaph for her. James VI came to Ormiston to hunt deer on 22 November 1588, and returned to Biel and Ormiston to hunt in October 1599. The "model village" was laid out in 1736 by the new laird John Cockburn who had inherited the estate from his uncle, who had died without a male heir. William Begg, Robert Burns's nephew became the parish schoolmaster at Ormiston. The whole Begg family moved to live with him at Ormiston's schoolhouse. Isabella Begg née Burns also ran a school here. The family later moved to nearby Tranent in 1834 when William resigned his post and emigrated to America.
Сипаттама
Ауыл негізінен кең басты көшеден тұрады, оның екі жағында көбінесе екі қабатты үйлер қатары орналасқан. Ол екі көпірден өтеді, біреуі – қазір пайдаланылмайтын теміржол жолы үстінен, ал екіншісі – Тайн өзенінің үстіндегі тар көпір. Джон Кокберн ауылдың сыртқы түріне қатаң талаптар қойып, бастапқы диірменге жақын жерде қолөнершілер мен шағын өндірістер (жіп иру және тоқу) үшін тұрғын үйлер салды. Ол күткендей пайда таппағандықтан, 1747 жылы оны Хоптун графына сатты. Лен өндірісі сәтсіз аяқталып, 1811 жылы дистилляция зауыты жабылды. Бұл жерде сондай-ақ сыра зауыты мен Шотландиядағы алғашқы ағартқыштардың бірі салынды. Кейін Ормистон кеншілер ауылына айналды. Ормистон көмір компаниясының кені Шығыс Лотиандағы Транент қаласының оңтүстігінде орналасқан. Компания Шығыс Лотиан көмір алабында жеке немесе бірнеше байланысты шағын шахталарда жұмыс істеген көптеген шағын компаниялардың бірі болды.
The village consists mainly of a broad Main Street, with a row of mostly two storey houses along each side. It crosses two bridges, one over the now redundant railway route, and the other a narrow bridge over the river Tyne. Using strict guidelines for its appearance, John Cockburn put housing for artisans and cottage industries (spinning and weaving) around the original mill hamlet. When he did not achieve the expected return on his investment, he sold it to the Earl of Hopetoun in 1747. The linen trade became a failure, and by 1811 the distillery shut down. A brewery and one of Scotland's first bleachfields were also built here as well. Ormiston later became a mining village. The Ormiston Coal Company's workings were south of Tranent in East Lothian. The company was one of a number of small concerns working either a single or a few linked, small pits on the East Lothian coalfield.
Ормистон залы
Ормистон залы ауылдың оңтүстігінде орналасқан. Ол 1745–48 жылдары Джон Кокберн үшін салынды, кейіннен Хоптун графы үшін кеңейтілді. Келесі 100 жыл ішінде ол кем дегенде үш рет кеңейтілді. Зал қазір Екінші дүниежүзілік соғыста болған өрт салдарынан қираған күйінде, ал оның жеріне тұрғын үйлер салынған. Реформацияға дейінгі Сент-Джайлз приход шіркеуінің қалдықтары әлі де жақын маңда көрініп тұр. Ормистонның Ұлы дейі залдың оңтүстігінде өседі. Бұл қабаттасқан дей ағашының сирек кездесетін мысалы, және Орман шаруашылығы комиссиясының мәліметінше, оның жасы мың жылға дейін жетеді.
Ormiston Hall lay to the south of the village. It was built for John Cockburn in 1745–48 and was later extended for the Earl of Hopetoun. It was added to on at least three occasions in the next 100 years. The Hall now lies in ruins following a fire during World War II with residential properties built in and around the grounds. The remains of the pre Reformation St Giles Parish Church can still be seen nearby. The Great Yew of Ormiston grows to the south of the hall site. It is a rare example of a layering yew tree and, according to the Forestry Commission, is up to one thousand years old.
Меркат кросы
Негізгі көшедегі 15 ғасырдағы реформацияға дейінгі Меркат кресі, үш қазіргі заманғы сатысы мен қоршауы бар нағыз төртбұрышты пішінімен ерекше. Ол Historic Scotland қамқорлығында.
The 15th century pre Reformation Mercat Cross on Main Street is unusual for its truly cruciform shape, with three modern steps and a railed enclosure. It is in the care of Historic Scotland.