Кіріспе

Максин Кумин (6 маусым 1925 – 6 ақпан 2014) – американдық ақын және жазушы. 1981–1982 жылдары Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі кеңесшісі қызметіне тағайындалды.

Алғашқы жылдар

Максин Кумин 1925 жылғы 6 маусымда Филадельфияда еврей ата-анасының қызы Максин Винокур болып дүниеге келді. Ол католик балабақшасына және бастауыш мектепке қатысты. 1946 жылы бакалавр, ал 1948 жылы Гарвард университетінің Рэдклифф колледжінде магистр дәрежесін алды. 1946 жылғы маусымда Гарвардты бітірген және инженерлік кеңесші Виктор Куминге тұрмысқа шықты. Олардың үш баласы болды – екі қызы мен бір ұлы. 1957 жылы ол Бостон ересектер білім беру орталығында Джон Холмспен поэзияны оқыды. Ол жерде ол Анн Секстонмен танысты, олардың достығы Секстонның 1974 жылы өзіне қол жұмсауына дейін жалғасты. Кумин 1958-1961 және 1965-1968 жылдары Тафтс университетінде ағылшын тілінен сабақ берді; 1961-1963 жылдары ол Рэдклиффтің тәуелсіз зерттеулер институтында ғалым болды. Ол сонымен қатар көптеген американдық колледждер мен университеттерде қонақ лекторы және резидент ақын қызметін атқарды. 1976 жылдан бастап 2014 жылғы ақпанда қайтыс болғанға дейін ол күйеуімен бірге Нью-Гэмпшир штатының Уорнер қаласындағы фермада тұрып, араб және тоқпан жылқыларын өсірді.

Мансап

Куминнің көптеген марапаттарының ішінде Эунис Титженс есімімен берілетін поэзия сыйлығы (1972), «Up Country» үшін Пулитцер сыйлығы (1973), 1995 жылы заманауи американдық поэзия үшін Айкен Тейлор сыйлығы, 1994 жылғы Ақындар сыйлығы («Бақыт іздеу» үшін), әдебиеттегі үздік жетістіктері үшін Американдық академия және өнер институты сыйлығы (1980), Американдық ақындар академиясының стипендиясы (1986), 1999 жылғы Рут Лилли поэзия сыйлығы және алты құрметті докторлық дәрежесі бар. 1979 жылы «Суперсистерлер» сауда карталары жинағы шығарылып, таратылды; карталардың бірінде Куминнің аты мен суреті бейнеленген. Ол сондай-ақ Сара Джозеф Хейл сыйлығы мен Левинсон сыйлығына ие болды. Ол сонымен қатар Ұлттық өнер қорынан грант және Американдық ақындар академиясынан стипендия алды. 1981–1982 жылдары Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі консультанты болып қызмет етті. Куминнің өлеңдері «Beloit Poetry Journal» журналында жарияланған. Сыншылар Куминнің шығармаларын Елизавета Бишоппен, оның ұқыпты байқаулары үшін, ал Роберт Фростпен, өйткені ол жиі Жаңа Англияның ауылдық өмірінің ырғақтарына назар аударады, салыстырды. Ол Анн Секстон, Сильвия Плат және Роберт Лоуэлл сияқты «тәңірлік» ақындармен бірге топтастырылды. Бірақ «тәңірліктерден» айырмашылығы, Кумин жоғары риторикадан бас тартып, қарапайым стильді қабылдады. Өмірі бойы Кумин өмірдің өткіншілігін сезіну және айналасындағы әлемнің тығыз физикалық болмысына деген құштарлығы арасында тепе-теңдік сақтады. Ол 1985 жылы поэзиядағы Бритингхэм сыйлығының төрешісі болды және Патрисия Доблердің «Бейтаныс адамдармен сөйлесу» атты туындысын таңдады. Ол Нью-Ингланд колледжінің төменгі резиденттік MFA бағдарламасында поэзиядан сабақ берді. Ол сондай-ақ «The Alaska Quarterly Review» журналының редакторы болды. Ақыны әріптесі Кэролин Кизермен бірге Американдық ақындар академиясының директорлар кеңесінде қызмет етіп, кейін осы лауазымнан бас тартты. Бұл әрекет осы беделді ұйымды әйелдер мен ұлттық азшылықтардың кеңірек өкілдігіне ашуға ықпал етті. 1998 жылы, Кумин 73 жасқа толғанда, атқа міну кезінде болған апатта мойны сынды. 88 жастағы Кумин 2014 жылдың ақпан айында денсаулығы нашарлағаннан кейін Уорнердегі үйінде қайтыс болды. Кумин Анн Секстонды соңғы рет тірі көрген адам деп есептеледі, өйткені олар Секстонның 1974 жылы өзін-өзі өлтірген күні түскі ас ішкен.

Мемуарлары

"Аманатышының қызы", В. В. Нортон, 2015 жылдың шілдесі,