Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гудрунарквида III, Гудрунның үшінші жырлауы – «Поэтикалық Эдданың» бөлігі болатын қысқа көне норвег поэмасы. Ол «Велсунга сагасында» із қалдырмаған, ал оның құрастырушылары бұл жырлауды білмеген болуы мүмкін. Поэма 11 ғасырдың басына жатады, себебі осы кезде Скандинавияда қайнаған су арқылы сынау практикасы пайда болды, ал ақын оны шетелдік салт-дәстүр ретінде сипаттайды. Генри Адамс Беллоустың пікірінше, поэманың негізінде солтүстік Германиядан келген материал жатыр, онда қайнаған су арқылы сынау әлдеқашан кең тараған еді. Ол сондай-ақ, поэмада жергіліктік бояудың аздығын, сондықтан ақынның неміс тілінде естіген әңгімесіне негізделіп жазылған болуы мүмкін екенін айтады. Гудрун жырлаулары «Поэтикалық Эдданың» қатал батырлық поэзиясында әйелдердің ауыр тағдырларына да орын бар екенін көрсетеді.
Guðrúnarkviða III, The Third Lay of Gudrun, is a short Old Norse poem that is part of the Poetic Edda. It has not left any traces in Völsunga saga and was probably not known by its compilers. It is dated to the early 11th century, because that was the time when the ordeal by boiling water made its appearance in Scandinavia and the poet speaks of it as a practice of foreign origin. According to Henry Adams Bellows, the poem is based on material that came from northern Germany, where the ordeal by boiling water had long been current. He adds that it has so little local colour that it was probably composed based on a story that the poet had heard from a German. The Guðrún lays show that the hard boiled heroic poetry of the Poetic Edda also had a place for the hardships of women.
Қысқаша мазмұны
Ол кезде Атлидің бұрынғы қалыңдығының бірі Геркья оның сарайында қызметші болып жұмыс істеді. Ол Гудрунды патша Тьёрдрекрмен бірге көргенін Атлиге хабарлады, бұл Атлиді қатты ашуландырды. Ол Гудрунаға жақындап, не болғанын сұрады. Гудрун өзінің кінәсіз екенін және Þjóðrekr-мен осылай болмағанына киелі ақ тасқа ант ете алатынын айтты. Ол тек Тьёрдрекрмен олардың қайғылары туралы құпия сөйлескен. Тьёрдрекр отыз жауынгермен келді және олардың барлығын жоғалтты, ал оның күйеуі Атли оның барлық ағаларын және халқының барлық ер адамдарын өлтірді. Гуннар енді келе алмайды, ал ол енді Хогнимен амандаса алмайды. Ол сүйікті ағаларынан айырылып, Хогниді қанжарымен кектегісі келді. Ол қайғысына өтемақы талап ететінін мәлімдеді және Атли қазанды қасиеттендіретін Саксиді, Оңтүстік патшасын шақыруын ұсынды, яғни қайнаған су сынағын өткізуді ұсынды. Содан кейін жыр әрқияның жазалануы мен Геркьяға не болғаны туралы айтады:
Herkja, one of Atli's former concubines, was serving as a maid at his court. She reported to Atli that she had seen Guðrún together with King Þjóðrekr, which made Atli very angry. He approached Guðrún and she asked him what was the matter. Guðrún answered that she was innocent and could swear on the sacred white stone that she had not been with Þjóðrekr in that way. She had only talked with Þjóðrekr about their sorrows in secret. Þjóðrekr had arrived with thirty warriors and he had lost all of them, while Atli, her husband, had murdered all her brothers and all the men of her people. Gunnarr could no longer come, and she could no longer greet Högni. She had lost both her beloved brothers and she would like to avenge Högni with her sword. She declared that she wanted payment for her sorrows and she suggested the ordeal of boiling water, for which Atli should summon Saxi, the king of the Southrons, who could hallow the kettle. Then, the poem passes to the execution of the ordeal and what happened to Herkja: