Кіріспе

Антропология профессоры Филипп Бургуа (1956 жылы туған) – антропология профессоры және Лос-Анджелестегі Калифорния университетінің психиатрия факультетіндегі әлеуметтік медицина және гуманитарлық ғылымдар орталығының директоры. Ол Калифорния университеті, Сан-Францискода (1998–2003) антропология, тарих және әлеуметтік медицина кафедрасын құрған және Пенсильвания университетінің Ричард Перри университетінің профессоры болды (2007–2016).

Өмірбаян

Эрик Вольфтың шәкірті және француз әлеуметтік теоретиктері Пьер Бурдье мен Мишель Фуконың еңбектеріне әсер еткен ол, неомарксистік теорияның және сындық медициналық антропологияның маңызды қолдаушысы саналады. Оның соңғы кітабы – «Righteous Dopefiend», Джефф Шонбергпен бірлесіп жазылған және 2009 жылдың маусым айында Калифорния университетінің баспасы «Public Anthropology» сериясында жарық көрген. Бұл кітап 2010 жылы Anthony Leeds Prize for Urban Anthropology сыйлығына ие болды. Бургуаның бұрынғы кітабы 1980-жылдардың ортасынан 1990-жылдардың басына дейін Шығыс Гарлемде крек саудасы жанындағы үйдің ішінде отбасымен бірге өткізген бес жылға негізделген: «Құрмет іздеу: Эль-Бариода крек сату». Ол 1996 жылы C. Wright Mills сыйлығын және 1997 жылы Маргарет Мид сыйлығын жеңіп алды. Оның көптеген кітаптары мен мақалалары шетелде жариялану үшін аударылған. Ол сонымен қатар Орталық Америкада этностық және әлеуметтік толқулар тақырыбында зерттеулер жүргізді және «Этностық еңбек: Орталық Америкадағы банан плантациясындағы бөлінген еңбек» (1989) кітабының авторы. Бұл кітап Коста-Рика мен Панама шекарасында орналасқан Chiquita Brands банан плантациясының жұмысшыларының казармасында өткізген екі жылдық өмірге негізделген (Haanstad 2001). Бургуа 1978 жылы Гарвард колледжінен әлеуметтік зерттеулер саласында бакалавр дәрежесін алды. 1980 жылы даму экономикасы бойынша магистр және 1985 жылы Стэнфорд университетінен антропология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. 1985–1986 жылдары Париждегі École Normale Supérieure-де докторантурадан кейінгі стажер ретінде бір жыл жұмыс істеді. Аспирантура кезінде ол Сандинист революциясы кезінде Никарагуадағы аграрлық реформа министрлігінде (1980) жұмыс істеді және 1982 жылы Сальвадор үкіметіне әскери көмек көрсетуге қарсы Капитолий төбесіндегі адам құқықтарын қорғаушы ретінде белсенділік танытты. Оның алғашқы академиялық қызметі 1986–1988 жылдары Вашингтон университетінің антропология факультетіндегі ассистент-профессорлық болды, содан кейін 1988–1998 жылдары Сан-Франциско мемлекеттік университетінде 10 жыл, ал Калифорния университетінде 10 жыл жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Коста-Рикада Фулбрайт зерттеу профессоры (1993–1994) және Рассел Сейдж қорында (1990–1991), Принстон қаласындағы Жоғары оқу институтында (2003–2004) және Санта-Фе қаласындағы Жоғары зерттеу мектебінде (2012–2013) қонақ ғалым болды. 2013 жылы Гуггенхайм қоры сыйлығына ие болды.

Жарияланымдар

Үш этнографиясынан өзге, Бургуа бес жинақ шығарды, оның ішінде Нэнси Шепер-Хьюзбен бірлесіп редакциялаған «Соғыс және бейбітшіліктегі зорлық-зомбылық» (2004, Blackwell) және Хавьер Ауйеро мен Нэнси Шепер-Хьюзбен бірлесіп редакциялаған соңғы жинағы – «Қала шетіндегі зорлық-зомбылық» (2015, Oxford). Ол Шығыс Харлемдегі крек сатушылары туралы этнографиялық зерттеуін «Құрмет іздеу: Шығыс Харлемде крек сату» (Кембридж университетінің баспасы, 1995) деген атпен жариялады. Бургуа АҚШ-тың ішкі қалаларындағы сегрегация, баспанасыздық, гендерлік зорлық-зомбылық, иммиграция және еңбек дауы, есірткіге тәуелділік, ВИЧ және жақын қарым-қатынастағы зорлық-зомбылық мәселелерін қамтыған 150-ден астам ғылыми және көпшілікке арналған мақаланың авторы. Ол сонымен қатар әкесінің Аушвицтен қашуы туралы мақала жариялады («Холокостты өткізіп алу»).

Құрмет іздеу: Эль-Бариода крек сату

Бургуаның крек дилерлері мен олардың отбасылары туралы этнографиялық зерттеулері Пуэрто-Рикалықтардың азшылық тобының шеттетуші құрылымдық кедергілерін және олардың зорлық-зомбылыққа толы көше мәдениетінің оларды басым қоғамнан одан әрі оқшаулауын ашты. Олар үшін өздерінің шеттетуші топтарында құрметке ие болу үшін зорлық-зомбылыққа толы көше мәдениеті қажет болды. Көптеген есірткі сатушылар шындығында заңды еңбек еткісі келді, алайда олар көбінесе дискриминацияға ұшырады, сондай-ақ білімсіздігі мен есірткі сатумен айналысқан кезеңдегі жұмыс тарихындағы үзіліс салдарынан жиі бас тартуға ұшырады немесе тек ең төменгі жалақымен жұмыс таба алды. Соның салдарынан көптегендер қайтадан есірткі саудасына оралды.

Әділ допингке қарсы

Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы опиоидқа тәуелділікті Бургуа және фотограф Джефф Шонберг 2009 жылғы фотоэтнографиялық еңбегінде, «Әділ допифайд» (Righteous Dopefiend) зерттеді. Онда екеуі 1994 жылдың қарашасынан 2006 жылдың желтоқсанына дейін үйсіз героинге тәуелді адамдар тобын бақылап, фотоға түсіріп, сын тұрғысынан талдады (Бургуа 4). Этнография Калифорния аймағындағы опиоидқа тәуелділікке қарсы күреске гуманистік көзқарас ұсынады. Бұл еңбек опиоидқа тәуелділікті жаңаша қарастыруға және Сан-Франциско есірткі ортасындағы теңсіздік, зорлық-зомбылық, расизм, қиыншылықтар мен күрделі билік қатынастарын көрсете отырып, тәуелділердің өмірін жанымен сезінуге бағытталған. Бургуа былай деп жазады: «Бұл фотоэтнографияның басты мақсаты – іріктелі билік күштері мен жеке өмірдің арақатынасын анықтап, әлемдегі ең бай ел – АҚШ-тың неліктен күнделікті зорлық-зомбылыққа ұшыраған, мұңайған есірткіге тәуелді адамдарды өндіретін қысымды қазанға айналғанын түсіндіру» (Бургуа 5).