Сергей Платонов: Ресей тарихшысы және оның өмірі мен еңбектері
Sergey Platonov
Сергей Платонов – ресейлік тарихшы, императорлық тарихнама мектебінің басшысы. Еңбектері Ежелгі Ресей аңыздары мен 17 ғасырдың қиын кезеңдеріне арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей тарихшысы (1860-1933) Сергей Фёдорович Платонов (Серге́й Фёдорович Плато́нов) (28 маусым [16 маусым Е.С.], 1860 – 10 қаңтар 1933) – Ресей революциясына дейін және одан кейін императорлық тарихшылықтың Санкт-Петербург мектебіне жетекшілік еткен орыс тарихшысы.
Russian historian (1860 1933)
Sergey Fyodorovich Platonov (Серге́й Фёдорович Плато́нов) (28 June [16 June O. S.], 1860 – 10 January 1933) was a Russian historian who led the official St Petersburg school of imperial historiography before and after the Russian Revolution.
Өмір және мансап
Платонов Ресей империясының Чернигов қаласында дүниеге келді. 1878 жылға дейін Санкт-Петербургтегі жеке гимназияда оқыды. Содан кейін 1882 жылға дейін Санкт-Петербург университетінің тарих және филология факультетінде білім алды. Ол Константин Бестужев-Рюминнің шәкірті болды, ол оған "профессорлыққа дайындалу" мүмкіндігін ұсынды. Платонов орыс тарихнамасының "Петербург мектебіне" жатты, ол тарихи дереккөздерді зерттеуге және жариялауға ерекше мән берді. Платонов 1888 жылы "XVII ғасырдағы Абыр-сабыр заманы туралы ескі орыс аңыздары мен әңгімелері тарихи дереккөз ретінде" тақырыбында магистрлік диссертациясын қорғады, осы еңбегі үшін Ғылым академиясының Уваров сыйлығына ие болды. Платоновтың ғылыми қызметі Санкт-Петербург университетіне ортасталды, онда ол Абыр-сабыр заманы (1923) және Опричнина туралы терең зерттеулерімен жоғары құрметке ие болды. Платоновтың өте жақсы жазылған және оңай оқылатын тарих оқулықтары соншалықты танымал болды, тіпті патша балаларына тарих сабақтарын жүргізуді оған тапсырды. 1909 жылы Ресей ғылым академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды. Өзінің кейбір шәкірттерінен (мысалы, Александр Пресняковтан) өзгеше, Платонов Революциядан кейін өз көзқарастарын өзгертпеді және Михаил Покровский ұсынған негізгі марксистік тарихнамадан алшақтап жүрді. Дегенмен, оған 1918-1929 жылдары Археографиялық комиссияны, 1925-1929 жылдары Пушкин үйін (яғни Орыс әдебиеті институтын) және 1925-1928 жылдары Академия кітапханасын басқаруға рұқсат берілді. 1930 жылдың 12 қаңтарында Платонов патшалыққа қарсы қастандыққа қатысқан деген айыппен тұтқындалып, Самара қаласына жер аударылды, онда үш жылдан кейін, 1933 жылдың 10 қаңтарында қайтыс болды. Алайда, оның көптеген тарихи еңбектері он жылдық соңында қайта басылып шықты, ал 1967 жылы ол толыққанды ақталуға ие болды.
Platonov was born in the city of Chernigov, Russian Empire and attended a private gymnasium in St. Petersburg until 1878, when he went to the Department of History and Philology of St. Petersburg University until 1882. He was a student of Konstantin Bestuzhev Ryumin, who recommended that he be given the opportunity to "prepare to be a professor." Platonov belonged to the "St. Petersburg school" of Russian historiography, which paid special attention to the study and publication of historical sources. Platonov gained his master's thesis in 1888 writing about Old Russian Legends and Tales About the Seventeenth Century Time of Troubles as a Historical Source for which he gained the Uvarov Award of the Academy of Sciences. Platonov's scholarly career was centered on the University of St Petersburg, where he was held in highest repute for his detailed studies of the Time of Troubles (1923) and Oprichnina. Platonov's history textbooks, impeccably written and easily readable, enjoyed such popularity that he was asked by the tsar to teach history to his children. In 1909, he was admitted to the Russian Academy of Sciences. Unlike some of his disciples (such as Alexander Presnyakov), Platonov did not change his views after the Revolution and stood aloof from the mainstream Marxist historiography, as represented by Mikhail Pokrovsky. Nevertheless, he was permitted to administer the Archaeographic Commission in 1918 29, the Pushkin House (i. e., the Russian Literature Institute) in 1925–1929 and the Academy's Library in 1925–1928. On 12 January 1930 Platonov was accused of taking part in a royalist conspiracy, arrested and exiled to Samara, where he died three years later on January 10, 1933. However, a number of his historical works continued to be reprinted later in the decade, and in 1967 he was formally rehabilitated.