Кіріспе
Америкалық өнер тарихшысы Кристин Стайлз (1947 жылы Колорадо штатының Денвер қаласында Кристин Элейн Долан болып туған) – Дьюк университетінің өнер, өнер тарихы және бейнелеу өнерлері саласындағы Франция отбасының ерекше профессоры. Ол жаһандық қазіргі заманғы өнер және психикалық жарақаттар саласында маманданған өнер тарихшысы, куратор және суретші. Оның соңғы кітабы – Concerning Consequences: Studies in Art, Destruction, and Trauma, Чикаго университетінің баспасы, 2016 жыл. Ол суретшілердің жазбалары, перформанс өнері, феминизм, өнердегі қирату және зорлық-зомбылық, сондай-ақ өнердегі жарақаттар туралы зерттеулерімен танымал. Стайлз 1988 жылы Дьюк университетінің оқытушылар құрамына қосылды және Бухарест университеті мен Венеция халықаралық университетінде сабақ берді. Ол 1994 жылы Бакалавриат деңгейіндегі үздік оқытуы үшін Ричард К. Люблиннің ерекше сыйлығын, ал 2011 жылы Диканның магистранттармен жұмыс істеудегі үздік сыйлығын алды, екеуі де Дьюк университетінде берілді. Басқа стипендиялар мен марапаттардың ішінде 1995 жылғы Дж. Уильям Фулбрайт стипендиясы, 2000 жылғы Соломон Р. Гуггенхайм стипендиясы және 2005 жылы Англияның Девон графтығындағы Тотнес қаласындағы Дартингтон өнер колледжінің құрметті докторлық дәрежесі бар.
Kristine Stiles (born Kristine Elaine Dolan in Denver, Colorado, 1947) is the France Family Distinguished Professor of Art, Art History and Visual Studies at Duke University. She is an art historian, curator, and artist specializing in global contemporary art and trauma. Her most recent book is Concerning Consequences: Studies in Art, Destruction, and Trauma, University of Chicago Press, 2016. She is best known for her scholarship on artists’ writings, performance art, feminism, destruction and violence in art, and trauma in art. Stiles joined the faculty of Duke in 1988, and she has taught at the University of Bucharest and Venice International University. She received the Richard K. Lublin Distinguished Award for Undergraduate Teaching Excellence in 1994, and the Dean's Award for Excellence in Graduate Mentoring in 2011, both at Duke University. Among other fellowships and awards include a J. William Fulbright Fellowship in 1995, a Solomon R. Guggenheim Fellowship in 2000, and an Honorary Doctorate from Dartington College of Arts in Totnes, Devon, England in 2005.
Өмірбаян
Стайлз Пол Г. Долан мен Кэтрин Холлер Роджерс Доланның бес баласының екіншісі. Стайлздің аналық туған тегінде көптеген педагогтар мен қоғам қайраткерлері бар. Оның әкесінің әкесі, Фредерик Рэнд Роджерс [1894–1972], – американдық радикал педагог, дене шынықтыруды сынауды алғашқылардың бірінен бастаған және Дене шынықтыру индексін ойлап тапқан адам. Оның бабасы Фредерик Джон Роджерс Стэнфорд университетінде физика профессоры және физика кафедрасының меңгерушісі болды, ал оның әйелі, Стайлздің арғы әжесі, – әйелдер лигасының президенті және тыйым қозғалысында және балаларға көмек көрсету заңдарын қабылдауда белсенділік танытқан әйгілі Джозефин Рэнд Роджерс болды. Тағы бір аналық бабасы, доктор Джордж Спалатин Истердей, Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласының мэрі болды, ал оның шөбересі Джон Ранкин Роджерс Вашингтон штатының үшінші губернаторы және «Жаяқ аяқ киімсіз мектеп оқушысы туралы» заңды қолдаушы болды. Стайлздің әкесінің туған тегі – Олд Каслдан келген ирланд иммигранттары, бірақ оның әкесі Уильям Джозеф Долан Бостонда дүниеге келді, Италияда интерьер дизайнымен айналысты және католик шіркеулерін безендіруші ретінде жұмыс істеді. Стайлз 1967–1974 жылдардағы адвокат Рэндольф Стайлзге үйленген кездегі тегін сақтап қалды.
Білім
Стайлз 1970 жылы Калифорния штатындағы Сан-Хосе мемлекеттік университетінде өнер тарихы бойынша бакалавр дәрежесін, 1974 жылы магистр, ал 1987 жылы Берклидегі Калифорния университетінде өнер тарихы докторы ғылымын қорғады. Ол Питер Селц пен Гершель Б. Чиппен бірге оқыды, екеуі де суретшілердің жазбаларына, өнердің әлеуметтік тарихына және халықаралық өнерге ерекше назар аударғандығымен белгілі. Осы салалар Стайлздің ғылыми жолын қалыптастырды. Стайлздің 1987 жылғы «The Destruction in Art Symposium (DIAS): The Radical Social Project of Event Structured Live Art» атты докторлық диссертациясы өнердегі жойғылық тақырыбындағы алғашқы зерттеме болды. DIAS 1966 жылы Лондонда өтті, оны Густав Метцгер ұйымдастырды (соның еңбектерін Стайлз жан-жақты зерттеген), және шамамен елу халықаралық суретші, ақын, сондай-ақ бірнеше психиатр қатысты. Стайлздің перформанс өнері тарихына қосқан маңызды теориялық үлесі – 1987 жылғы диссертациясындағы мына аргументі: суретшінің өнер орындауы визуалды өнерде жаңа коммуникациялық құрылымды құрады, метафораның дәстүрлі бейнелеу рөлін метонимияның байланыстыру функциясымен толықтырады. 1945 жылдан кейінгі кезеңде перформанс өнері өнер мен өмір арасындағы шекараларды жояды деген кең таралған пікірге қарсы тұрып, Стайлз метонимияның байланыстыру мүмкіндігі арқылы жеке адамдар арасындағы байланысты күшейтеді және визуалды коммуникацияның дәстүрлі әдістерін кеңейтеді, осылайша ұсынушы және көрермен арасындағы өзара әрекеттесуге мүмкіндік жасайды деп мәлімдеді.
Мансап
Стайлз 1970 жылдардың соңында 1945 жылдан кейінгі перформанс өнері және оған байланысты формаларды зерттеуге негіз салған, хэппенингтер, Флюкс, перформанс өнері және жаңа медианың алғашқы өкілдері туралы жазған бірнеше ғалымның бірі. Оның мақалалары мен эсселері, олардың көптегені кітап көлемінде, Жан Жак Лебель, Йоко Оно, Франц Вест, Кароли Шнеманн, Рафаэль Монтанез Ортис, Вали Экспорт, Жан Тоше, Элисон Ноулз, Дэвид Тюдор және Генри Флинт, Линн Хершман Лисон, Крис Берден, Ким Джонс, Пол Маккарти, Барбара Т. Смит, Марина Абрамович, Уильям Поп.L, Дэн және Лиа Пержовски, Питер Д’Агостино, STELARC, Джеффри Шоу, Морис Бенаюн және тағы да көптеген суретшілердің туындыларына арналған. 1979 жылы Калифорния университетінде, Берклиде, Стайлз перформанс өнері бойынша семинар өткізді, ол АҚШ-та оқытылған бұл тақырыптағы екінші курс ретінде танылды. Стайлз сондай-ақ 1994 жылы Дьюк университетінде АҚШ-та «Ядролық дәуірдің деректік фотографиясы» тақырыбында алғашқы курс өткізді, сол жылы ол осы тақырыпта екі көрме, симпозиум ұйымдастырды және Джеймс Лерагердің ядролық дәуірдегі фотосуреттері туралы көрме каталогын жариялады. Стайлз сонымен қатар австриялық суретші Рудольф Шварцкоглердің өзін перформанста кастрациялап, жараларынан қайтыс болғаны туралы мифті жоққа шығарғанымен де белгілі, бұл оқиғаны Роберт Хьюз 1972 жылы Time журналында жариялаған. 1990 жылы Стайлз Шварцкоглер өнерін көбінесе фотосуреттерде сахналағандығын, ал австриялық суретші Хайнц Сибульканы үлгі ретінде жиі пайдаланғандығын дәлелдеді. Хьюз өзінің қателігін 1996 жылы The New Yorker журналында мойындады. Стайлздің суретші ретіндегі жұмыстарына сурет салу және аралас техника, концептуалды және әлеуметтанулық өнер, сондай-ақ перформанс кіреді. Ол Шерман Флеминг пен Йоко Ономен бірге өнер көрсетті және 1976 жылы Линн Хершман Лисонның Роберта Брейтмор туындысының алғашқы көшірмесі болды, сол жылы Роберта рөлінде өнер көрсетті. Сан-Францискодағы панк дәуіріндегі баламативті өнер кеңістігі қозғалысында белсенді болған Стайлз Рэнди Хусонг, Сабина Отт, Брюс Глюк және Фредерика Дротос өнерпаздары құрған JetWave (1980–82) және Линн Хершман Лисон мен Стив Долан құрған Twin Palms-та өнер көрсетті, көрмелер ұйымдастырды және кураторлық қызмет атқарды. Ол сондай-ақ 1976 жылдан 1984 жылға дейін Сан-Франциско суретшісі Брюс Коннердің ассистенты болды. 1986 жылдан 1989 жылға дейін ол Джок Рейнольдс директоры болғанда Вашингтон өнер жобасының директорлар кеңесінде қызмет етті. Стайлз Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы, Лос-Анджелес қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорктегі Соломон Р. Гуггенхайм мұражайы, Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайы, Миннеаполис қаласындағы Уолкер өнер орталығы, Миннеаполис өнер институты, Нью-Йорктегі Эль-Музей дель-Баррио, Дьюк университетіндегі Нэшер өнер мұражайы және басқа да көптеген мекемелер үшін куратор, жазушы, лекторы және/немесе консультант ретінде жұмыс істеді. Стайлз жинаған 1900 жылдан бергі жұмыстары Дьюк университетінің Дэвид М. Рубенштейн сирек кітаптар мен қолжазбалар кітапханасының арнайы коллекциясында сақталады және генеалогиялық жазбалар, хаттар, суретшілердің мұрағаттары, 500-ден астам перформанстың деректік фотосуреттері және т.б. кіреді: http://search.library.duke.edu/search?id=DUKE004196941.