Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пьер Эммануэль Альберт, Барон дю Кассе (сондай-ақ Дюкасс; 16 қараша 1813 – 14 наурыз 1893) – француз сарбазы және әскери тарихшы, Бурж қаласында туған. Ол Наполеон I-нің хаттарының алғашқы редакторы ретінде ең жақсы танымал. Ол көбінесе Альберт Дю Касс атымен жариялаған. 1849 жылы ол Вестфалияның бұрынғы патшасы, Инвалидтердің губернаторы, принц Жером Бонапарттың жеке хатшысы болды. Оның тапсырысымен 1812 жылғы Ресей кампаниясының тарихына арналған естеліктерді жазды (1852). Содан кейін ол «Король Иосифтің естеліктері» (1853–1855) және «Морфонтен, Луневиль және Амиен келісімдеріне қатысты дипломатиялық келіссөздер тарихы» (1855–1856) кітаптарын жариялады. Императорлық отбасының архивінен ол «Принц Эженнің естеліктері» (1858–1860) және «Рагуза герцогінің естеліктеріне қарсы пікірлер» (1857) жинақтарын құрастырды, олардың бір бөлігі «Естеліктердің» тоғызыншы томының соңына ресми түрде қосылды. Ол Жеромның ұлы, принц Наполеонмен бірге Қырым соғысына қатысты және «Шығыстағы әскери операциялардың тарихи шолуы, 1854 жылдың наурызынан 1855 жылдың қазанына дейін» (1857) атты еңбекті жазды, ол көп жылдардан кейін «Қырым және Севастополь, 1853–1856 жылдар» томымен толықтырылды, одан кейін осы соғыста қаза тапқан немесе жараланған француз офицерлерінің толық тізімі жарияланды (1892). Ол сондай-ақ Принц Наполеонның тапсырысымен Наполеон I-нің хаттарын зерттеді, кейіннен «Тарихи шолу» журналында одан әдейі алынып тасталған хаттарды жариялады. Бұл құжаттар кейіннен «Наполеонның бауырлары – корольдер» (1883) және «Вестфалия королевасы Екатеринаның күнделігі» (1893) жинақтарында топтастырылды. Олардың өңделуі жеткіліксіз болды және толығымен сенімді емес, бірақ жариялануы Наполеон I және оның айналасына көп жарық сырға қойды. Оның «Зуав офицерінің естеліктері» және «Мемлекеттік төңкерістің сыртқы жағы» (1891) атты еңбектерінде көптеген қызықты оқиғалар бар, бірақ кейде олар қарапайым әңгімелерге айналады. Дюкасс бірнеше қарапайым романның авторы болды, және осы әдеби жанрмен айналысу арқылы ол тіпті ең маңызды тарихи еңбектерінде де көрінетін жеңіл мінезділікке ие болды.
Pierre Emmanuel Albert, Baron du Casse (also Ducasse; 16 November 1813 – 14 March 1893) was a French soldier and military historian born at Bourges. He is best known for being the first editor of the correspondence of Napoleon I. He often published as Albert Du Casse. In 1849 he became aide de camp to Prince Jérôme Bonaparte, ex king of Westphalia, then governor of the Invalides, on whose commission he wrote Mémoires pour servir a l'histoire de la campagne de 1812 en Russie (1852). Subsequently, he published Mémoires du roi Joseph (1853–1855), and, as a sequel, Histoire des négotiations diplomatiques relatives aux traits de Morfontaine, de Lunéville et d'Amiens, together with the unpublished correspondence of the emperor Napoleon I with Cardinal Fesch (1855–1856). From papers in the possession of the imperial family he compiled Mémoires du prince Eugene (1858–1860) and Réfutation des Mémoires du duc de Raguse (1857), part of which was inserted by authority at the end of volume ix of the Mémoires. He was attached to Jerome's son, Prince Napoleon, during the Crimean War, and wrote a Précis historique des operations militaires en Orient, de mars 1854 a octobre 1855 (1857), which was completed many years later by a volume entitled La Crimée et Sebastopol de 1853 a 1856, docusnentl intiines et indits, followed by the complete list of the French officers killed or wounded in that war (1892). He was also employed by Prince Napoleon on the Correspondence of Napoleon I, and afterwards published certain letters, purposely omitted there, in the Revue historique. These documents, subsequently collected in Les Rois fréres de Napoleon (1883), as well as the Journal de la reine Catherine de Westphalie (1893), were edited with little care and are not entirely trustworthy, but their publication threw much light on Napoleon I and his entourage. His Souvenirs d'un officier du le Zouaves, and Les Dessous du coup d'état (1891), contain many piquant anecdotes, but at times degenerate into mere tittle tattle. Ducasse was the author of some slight novels, and from the practice of this form of literature he acquired that levity which appears even in his most serious historical publications.