Бірмингемдегі Әулие Чад кафедралық соборы

Кіріспе

Метрополитен соборы және Қасиетті Чад базиликасы – Англияның Бирмингем қаласындағы католик соборы. Бұл Бирмингем архиепископиясының бас шіркеуі және Мерсиялық Чадқа арналған. Август Уэлби Пугин жобалаған және 1841 жылы негізгі құрылысы аяқталған, Сент-Чад ағылшын Реформациясынан кейін салынған алғашқы төрт католик шіркеуінің бірі және 1852 жылы собор мәртебесіне ие болды. Англиядағы төрт кіші базиликаның бірі (қалғандары – Даунсайд аббаттығы, Уолсингемдегі Біздің Ханымның Ұлттық қасиетті орны және Корпус Кристи монастыры). Сент-Чад – II* санаттағы ескерткіш және ол Бермингемнің орталығындағы Сент-Чад Куинсвейіне жақын орналасқан, жалпы пайдаланымдағы жасыл аймақта орналасқан. Бұл Бирмингем архиепискобының, қазіргі уақытта Бернард Лонглидің резиденциясы, ал деканы – Монсеньор Тимоти Менезес.

Тарих

Сент-Чад соборы 1534 жылы король Генрих VIII бастаған Англия реформасынан кейін Англияда тұрғызылған алғашқы католик соборларының бірі болды. Сент-Чад соборы жергілікті апостолдық викарий, Мидленд округінің апостолдық викарийі Томас Уолш епископтың бұйрығымен салынды. Соборды Август Уэлби Пугин (1812–52) жобалаған, іргетасы 1839 жылдың қазан айында қаланды және ғимарат 1841 жылдың 21 маусымында шіркеу ретінде киеленді. 1850 жылы папа Пий IX Англиядағы католик шіркеуінің құрылымын қалпына келтіргеннен кейін 1852 жылы шіркеу собор мәртебесіне көтерілді.

Қамқоршы қасиетті

Собордың қамқоршысы – 7 ғасырдағы Мерсия епископы және Линдсфарнның Әйдан шәкірті болған Қасиетті Чад. Собордың алтарустың үстіндегі шатырында Қасиетті Чадтың ұзын сүйектерінің қалдықтары сақталған. Бұл қалдықтар бастапқыда Личфилд соборында сақталған және 1538 жылы Реформация кезінде тоналғанға дейін пребендар Артур Дадли оларды құтқарып алған. 19 ғасырда бұл жәдігерлер Стаффорд маңындағы Астон-холлға, сэр Томас Физерберт Брокхоулздың қолына тиді. Сэр Томас қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Суиннертон Холлға көшіп келді, ал олардың капелланы, әкесі Бенджамин Хулм шіркеуді тазалағанда алтарустың астынан шаң басқан, матамен жабылған жәдігер сандығын тапты. Әкесі Хулм бұл қалдықтарды епископ Уолшқа тапсырды. Осылайша, 7 ғасырда Орталық Англияның апостолы болған әулиенің қалдықтары алтарустың үстінде сақталды. 1985 жылы архиепископ Куве де Мёрвиллдің бұйрығымен Оксфорд университетінің археологиялық зертханасында бұл қалдықтардың көміртегімен сәйкестігі зерттелді. Зерттеу нәтижесінде барлық сүйектердің, біреуін қоспағанда, 7 ғасырға жататыны анықталды, бұл 672 жылдың 2 наурызындағы Қасиетті Чадтың қайтыс болуымен сәйкес келеді. Соборды салу үшін тас емес, кірпіш қолдану қажет болғандықтан және учаскенің тарлығына байланысты Пуджиннің шіркеудің стилі мен пропорциялары шектелген. Шіркеуді мүмкіндігінше кең және ашық ету үшін ол Солтүстік Германиядағы кейінгі орта ғасырларда салынған шіркеулердің стилін үлгі етіп алды. Қасиетті Чад соборы Мюнхен соборына ұқсас кірпіш зал шіркеуі немесе "Hallenkirche" стилінде салынған, сондай-ақ Любек соборына ұқсас тар, тік бұрыштармен біткен мұнарасы бар батыс бөлігі де бар. Жердің тік еңістігіне байланысты Пуджин ғимараттың астында үлкен крипт салды, ол негізінен отбасылық қабірлер үшін жерлеу орны ретінде пайдаланылуы тиіс болды. 1932 жылы Қасиетті Чад соборы Пуджиннің немересі Себастьян Пугин Пауэлл жобалаған және архиепископ Эдвард Илсли мен оның қамқоршысы Қасиетті Эдвард Исповедник есіне салынған Қасиетті Эдвард капелласымен кеңейтілді. Капелланың терезелерінде Қасиетті Чадтың қалдықтарының тарихы, сондай-ақ онда қызмет еткендер мен шіркеудің тарихы бейнеленген, сонымен қатар әсем шіркеулік гербтер де бар. 1960 жылдары Пуджиннің экраны сияқты бірқатар элементтер алынып тасталды және интерьері қайта боялды, бұл бастапқы дизайнға зиян келтірді. Басқа да артефакттар басқа шіркеулерге көшірілді, соның ішінде алып роуд кресті де Коулшиллдегі Киелі Жүрек және Сент-Тереза шіркеуіне көшірілді, бірақ архиепископ Морис Куве де Мурвиллдің нұсқауымен ол собордың қасиетті орынына қайта орнатылды. Бүгінгі күнгі собордың түрі – Ватикан II-ден кейінгі жаңартулар мен өзгерістердің нәтижесі, Пуджиннің жұмысының тек бір бөлігі ғана сақталған. Бастапқы ғибадатхана орналасуы өзгертілді, бұл да оның дизайнына зиян келтірді және Пуджиннің ниетін бұрмалады. Бүгінгі көрінісі Пуджиннің бастапқы ойынша жасалған нұсқасының көлеңкесі ғана, бірақ оның иконоклазмға қарсы тұрақты сұлулығы оның бастапқы дизайнерлерінің шеберлігіне куәлік етеді. Ноттингемдегі Қасиетті Барнаба соборы да Пуджиннің туындысы болды, онда бастапқы безендірудің көп бөлігі әкпен жабылып, элементтері жойылды. Жақын жерде орналасқан бұрынғы Епископ үйі де Пуджиннің жобасы бойынша салынған, бірақ 1959 жылы жол кеңейтуге байланысты бұзылды.

The patron of the cathedral is St Chad, a 7th century bishop of Mercia and pupil of St Aidan of Lindisfarne. The cathedral enshrines, in the canopy above the altar, the relics of some long bones of St Chad. These were originally enshrined at, and rescued from, Lichfield Cathedral by Prebendary Arthur Dudley, before its despoliation during the Reformation, in about 1538. In the 19th century, the relics found their way into the hands of Sir Thomas Fizherbert Brockholes of Aston Hall, near Stafford. After Sir Thomas's death, his widow moved to Swynnerton Hall and their chaplain, Fr Benjamin Hulme found the dusty velvet covered box of relics under the altar, when he cleared out the chapel. Fr Hulme presented the relics to Bishop Walsh. So it was that the relics of the saint who was the apostle of the Midlands in the 7th century were enshrined above the altar. These relics were subjected to carbon dating analysis by the archaeological laboratory of Oxford University in 1985, on the order of Archbishop Couve de Murville, which showed all but one of the bones to date from the 7th century, which concurs with the death of St Chad on 2 March 672 AD. Because of the narrow site, and the necessity to build in brick rather than stone, Pugin was restricted in the style and proportions of the church that he could design. Because he wished to make the church as open and spacious as possible, he looked as a model to the style of churches that were built in Northern Germany in the late Middle Ages. St Chad's is built in the style of a brick hall church or "Hallenkirche", similar to Munich Cathedral and has a westwerk with narrow broached spires similar to those of Lübeck Cathedral. Because of the steep slope of the site, Pugin built a large crypt beneath the building, to be used primarily as a burial place for family tombs,

In 1932 St. Chad's was extended by the addition of St Edward's Chapel, designed by Pugin's grandson, Sebastian Pugin Powell, and built in memory of Archbishop Edward Ilsley and his patron St. Edward the Confessor. The chapel windows depict the history of the relics of St. Chad, and those who have served the church there, along with some magnificent ecclesiastical coats of arms. In the 1960s a number of the fittings, including Pugin's screen, were removed and the interior repainted, to the detriment of the original design. Other artefacts were removed to other churches, including the giant rood crucifix, which after its removal to the Church of the Sacred Heart & St Therese, in Coleshill, was reinstated in the cathedral within the Sanctuary on the instructions of Archbishop Maurice Couve de Murville. The cathedral as it appears today is a result of post Vatican II renovations and re orderings, with only some of Pugin's work surviving. The original chancel arrangement was altered, again much to the detriment of its design, destroying Pugin's intent. Its appearance today is a mere shadow of how it was originally conceived by Pugin, but its enduring beauty in the face of iconoclasm is testament to the skill of its original designers. St Barnabas Cathedral in Nottingham, also by Pugin, suffered similarly, with much of the original decoration smothered with whitewash, and fittings destroyed. The former Bishop's House, which stood nearby and was also by Pugin, was demolished in 1959 due to Road widening.

Ағза

Соборда J. W. Walker & Sons Ltd компаниясының 1993 жылы салынған үш мануалды органы бар. Ол Дэвид Грейб еңбегімен жасалған әсем корпус ішінде собордың батыс бөлігінде орналасқан. Консультанты Николас Кинастон болды және бұл аспап елдегі ең үздік механикалық органдардың бірі деп есептеледі.

Жерлеу

Мерсиялық Чад (шамамен 634–672 жж.) Томас Уолш (1777–1849), Әулие Петр шіркеуінің жер асты қабіршесінде жерленген. Оған арналған, Пьюгин жобалаған және Джордж Майерс қашап жасаған үлкен готикалық стильдегі қайта жаңғыру ескерткіші 1851 жылы собордың солтүстік қанатында орнатылды, бұрын Лондондағы Гайд-парктегі Кристалл сарайдағы Өнеркәсіптік көрменің Орта ғасырлар бөлімінде көрмеге қойылған болатын.