Густав Седерстрем (1845-1933) – швед суретшісі, тарихи сахналар мен портреттер шебері. Әскери жолдан өнерге бет бұрған өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гюстав Олоф Цедерстрем (1845-1933) – тарихи сахналар мен портреттер саласында маманданған швед суретшісі.
Swedish painter
Gustaf Olof Cederström (1845 1933) was a Swedish painter who specialized in historical scenes and portraits.
Өмірбаян
Оның әкесі, sv (1804–1892) – теңіз офицері, ал анасы, Терезин (1815–1873) – әуесқой суретші болған. Оның тарихқа деген қызығушылығы өте ерте жасында басталып, ата-бабаларының бірі Бендер шайқасына қатысқан екенін білген кезде күшейді. Бастапқыда әкесінің жолын жалғап, әскери мансапқа ұмтылған. 1864 жылы Вярмландтағы жаяу әскер полкіне кіші лейтенант ретінде тағайындалды, бірақ мүмкіндігі болған сайын Швед Корольдік Көркемсурет академиясында сурет сабақтарын да қабылдады. 1870 жылы ол қызметтен кетіп, суретші болуға шешім қабылдады. Кейіннен Дюссельдорфта Фердинанд Фагерлинмен, ал Парижде Леон Боннамен оқыды, сонда ол 1873 жылы қоныстанды. Оның алғашқы жетістігі 1878 жылғы Универсальдық көрмеде болды, онда Швеция королі Карл XII-нің денесін үйге алып бара жатқан біршама романтикалық көріністі көрсетті. Бұл оған медаль әкелді және Ресейдің ұлы князі Константин сатып алды. Сол жылы ол Корольдік академияның мүшесі болып сайланды және Амалия Катарина Ядерге үйленді. Олардың қызы Карола (1878–1954) да суретші болды. 1887 жылы Академия профессоры болып тағайындалды және 1899 жылдан 1911 жылға дейін оның директоры қызметін атқарды. 1894 жылы ол Ұлттық музейдің баспалдағы үшін тарихи көріністерді салу жобасына қатысты, бірақ жобаға ұсынылған екінші суретші Карл Ларссонмен тақырып бойынша келіспеушілік туындады, нәтижесінде ол тапсырмадан бас тартты. 1906 жылы ол Корольдік драма театры үшін декорациялар жасады. Ол сонымен қатар жазушы да болды. Оның ең белгілі шығармалары – автобиографиясы «Ескі суретшінің естеліктері» (1926) және «Ескі және жаңа» (1929).
His father, sv (1804 1892) was a naval officer and his mother, Theresine (1815 1873), was an amateur painter. His interest in history began when he was still very young and he discovered that one of his ancestors had participated in the Skirmish at Bender. At first, he planned to follow in his father's footsteps and pursue a military career. In 1864, he was assigned to an infantry regiment in Värmland as an underlöjtnant but, whenever possible, he also took art classes at the Royal Swedish Academy of Fine Arts. In 1870, he decided to resign his commission and become an artist. Later, he studied with Ferdinand Fagerlin in Düsseldorf and Léon Bonnat in Paris, where he chose to settle in 1873. His first success came at the Exposition Universelle (1878), where he displayed a somewhat romanticized scene featuring the body of the late Swedish King, Karl XII, being carried home. It brought him a medal and it was purchased by the Russian Grand Duke Konstantin, Later that same year, he was elected a member of the Royal Academy and married Amalia Katarina Jaeder. Their daughter, lt=Carola (1878 1954), also became a painter. He was named a Professor at the Academy in 1887, and served as its Director from 1899 to 1911. In 1894, he became involved in a project to paint historical scenes for the stairwell of the Nationalmuseum, but a conflict over subject matter arose with Carl Larsson, the other artist proposed for the project, and he eventually refused the assignment. In 1906, he did create scenes for the Royal Dramatic Theatre. He was also an author. His best known works are an autobiography, En gammal konstnärs minnen (An Old Artist's Memories, 1926) and Gammalt och nytt (Old and New, 1929).
Басқа дереккөздер
Svenskt konstnärslexikon I том 297-бет 300 Алльхемс Förlag, Малмё
Svenskt konstnärslexikon Part I pgs.297 300 Allhems Förlag, Malmö