"A Greek Slave" – 1898 ж. лондондық "Daly's Theatre" сахнасында қойылған музыкалық комедия. Сидней Джонс, Лионель Монктонның музыкасы, атақты актерлер! 🎭🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
A Greek Slave - екі актілі музыкалық комедия, алғаш рет 1898 жылғы 8 маусымда Лондондағы Дейли театрында Джордж Эдвардстың продюсерлігімен 349 қойылымға дейін сахналанды. Музыкасын Сидни Джонс жазды, ал қосымша әндерді Лайонел Монктон, лирикасын Гарри Гринбанк және Адриан Росс жазды. Либретто авторы – Оуэн Холл. Басты рөлдерде Мари Темпест, Летти Линд, Хейден Коффин, Скотт Рассел, Хантли Райт және Ратланд Баррингтон сияқты танымал лондондық актерлер ойнады. Шоу 1899 жылы Бродвейде де қысқа ғана уақытқа қойылды. 1898 жылы Лондонда бұл қойылыммен бәсекелестікке түскен ұзақ сахналанған мюзиклдердің ішінде "Қашқан қыз" және "Нью-Йорк сұлуы" болды.
A Greek Slave is a musical comedy in two acts, first performed on 8 June 1898 at Daly's Theatre in London, produced by George Edwardes and ran for 349 performances. The score was composed by Sidney Jones with additional songs by Lionel Monckton and lyrics by Harry Greenbank and Adrian Ross. The libretto was written by Owen Hall. It starred Marie Tempest, Letty Lind, Hayden Coffin, Scott Russell, Huntley Wright and Rutland Barrington among other popular London stars. The show had a brief Broadway run in 1899. The work's competition in London in 1898 included the long running musicals A Runaway Girl and The Belle of New York.
Өмірбаян
Бұл қойылымның қарапайым сюжеті римдік үйдің өріп-бураулы махаббат өмірі мен түсініспеушіліктеріне негізделген. Осы тақырыптар мен кейіпкерлер шамамен 70 жылдан кейін Стивен Сондхаймның "Форумға жолда қызық оқиға" атты Бродвей шоуында қайта пайда болды. "Грек құлы" Сидни Джонстың "Гейша" туындысынан кейін жарық көрді, бұл өкінішті жағдай еді. Бұл заманының ең ірі сахналық хиті болды. Сондықтан "Грек құлы" көбінесе "Гейша" сияқты сәтті болмағандықтан еске алынады, өзінің ерекшеліктерімен бағаланбайды. Сыншылар бұл шоуда Джонстың ең жақсы музыкасы, сондай-ақ Монктонның танымал әндері бар екенін айтады, әуендердің құлағына жағымды екенін, ал мәтіндерінің тапқырлығымен қатар, сол дәуірдің классикалық мифологиясын жақсы түсінетінін атап өтеді. 1899 жылы Фред К. Уитнидің Бродвейдегі қойылымы, Дороти Мортон Майя рөлінде, Ричард Карл Гелиодор рөлінде және Герберт Спарлинг Помпоний рөлінде Геральд Сквер театрында 29 рет көрсетілді. 1926 жылы Лондондағы Дейли театрының иесі Джеймс Уайт "Грек құлы" қойылымын британдық турнемен қайта жаңғыртты, онда Жозе Коллинз Майя рөлінде ойнады, мақсаты Дейли театрында қою болатын. Алайда, қойылым көптеген қиындықтарға тап болды және Лондонға бару жоспарлары күшін жойды.
The simple plot of the production was based around the tangled love lives and misunderstandings of a Roman household. The same themes and characterisations would resurface some 70 years later in the Broadway show A Funny Thing Happened on the Way to the Forum by Stephen Sondheim. A Greek Slave was in the unfortunate position of following The Geisha, also by Sidney Jones. This was the biggest stage hit of its era. Therefore, A Greek Slave is often remembered as being the show that was not as successful as The Geisha, rather than being appreciated on its own merits. Critics have stated that this show has Jones's best score, with additional hit songs by Monckton, noting that the tunes are catchy, and while the lyrics are witty they also show an appreciation of the classical mythology of the set time period. In 1899 Fred C. Whitney's Broadway production with Dorothy Morton as Maia, Richard Carle as Heliodorus and Herbert Sparling as Pomponius ran at the Herald Square Theatre for 29 performances. James White, the owner of Daly's Theatre in London revived A Greek Slave in 1926 with a British tour, starring Jose Collins as Maia, with the intention of running the production at Daly's. However, the production was fraught with problems, and the London dates were cancelled.
Қысқаша мазмұны
Персиялық жұлдыжол болжаушысы Хелиодор Рим империясындағы бай әйелдерінің болашақ махаббат өміріне үңіліп қарайды. Оның қызы Майя оракулдың қабілетіне ие екенін сымақтайды және белгілі бір төлем үшін түсініксіз болжамдар айтады. Олардың қызметкерлерінің арасында талантты мүсінші Архиас та бар. Оның соңғы туындысы – Махаббат құдайы Эрос мүсіні, ал оның құлы Диомед осы мүсінге үлгі болған. Майя Диомедке ғашық болады. Принцесса Антония жасырын түрде жұлдыжол болжаушысына келеді, ал ханшайымның наразылығын тудырған префект Помпоний Майяны ханшайымды қорлауға итермелейді. Ол ханшайымға Махаббат құдайының өзіне ғашық болғанын жариялайды. Мүсін әкелінеді, ал Хелиодор оны «өмірге қайтаруға» дайындалады. Диомедтің орнына басқа адам қойылады және ол принцессаға серенада орындайды. Бірақ Хелиодор қос ойлы. Ол қызының құлға деген құмарлығын жақтырмайды, және сеанс аяқталғаннан кейін Майя Антонияның мүсінді алып кетуін күткен кезде, Хелиодор нағыз Диомедтің ханшайымның қолына тиюін ұйымдастырады. Бірақ бұл ханшайымға көп пайда бермейді. Құл өзінің жаңа, сәнді ортасында Майяны сағынып, Антонияның махаббат әрекеттері бекер болады. Мәрмәр әйелінің мәрмәр мүсінге деген сезіміне ашуланған Помпоний әлеуметтік тұрғыдан келген қарапайымдыққа қатты ашуланып, Хелиодор қиын жағдайға түседі. Ақырында, римдік Сатурналия мерекесінің ортасында бәрі ашыққа шығып, ғашықтар бірігеді.
Heliodorus, a Persian soothsayer, looks into the future love lives of his wealthy matrons of Imperial Rome. His daughter Maia pretends to have the gifts of an oracle, and utters incomprehensible prophecies at a suitable price. Among their servants is one Archias, a talented sculptor, whose most recent achievement is a statue of Eros, God of Love, for which his fellow slave Diomed has acted as model. Maia has fallen in love with Diomed. The princess Antonia comes to the soothsayer in disguise and Maia, egged on by the Prefect Pomponius, who has been spurned by the princess, plans a humiliating trick. She announces to the princess that the God of Love has fallen in love with her. The statue is brought forth, and Heliodorus prepares to 'bring it to life'. Diomed is substituted and serenades the princess. But Heliodorus is planning a double cross. He disapproves of his daughter's fancy for a slave, and when the seance is over and Maia has intended that Antonia should walk off with the statue, Heliodorus arranges that the real Diomed falls to the princess. But it does her little good. The slave, in his luxurious new surroundings, pines for Maia, and Antonia's love making goes for nothing. Pomponius, who was anxious to see his marble lady wasting her affection on a marble statue, is furious at the social slight involved, and Heliodorus finds himself in hot water. Eventually, in the middle of the Roman Saturnalia, all is cleared up, and the correct pairs of lovers are united.