Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Астыңғы глазурь – керамикалық бұйымдарды безендіру әдісі, онда боялған өрнек мөлдір керамикалық глазурьмен жабылудан және пеште қыздырылудан бұрын бетке жағылады. Глазурь осы өрнекті жапқандықтан, мұндай безендіру толыққанды түрде берік болады және бір текті жылтырлыққа ие беткейлі керамика жасауға мүмкіндік береді. Астыңғы глазурьде қолданылатын пигменттер – оксидтерден алынады, олар пеште қыздырылғанда глазурьбен бірігіп кетеді. Бұл әдіс арзан, себебі бір рет қыздыру жеткілікті, ал үстіңгі глазурьмен безендіру үшін төмен температурада екінші рет қыздыру қажет. Көптеген тарихи стильдер, мысалы, парсы минаи ыдыстары, жапондық Имари ыдыстары, қытайлық дукай және укай стильдері, екі түрлі безендіруді біріктіреді. Мұндай жағдайларда, ыдыс денесінің, астыңғы глазурьдің және глазурьдің бірінші қыздырылуынан кейін, үстіңгі глазурь эмальдары жағылғаннан соң екінші қыздырылу жүргізіледі. Дегенмен, негізгі немесе глост қыздырылуы үстіңгі глазурьмен безендіруге қарағанда жоғары температурада болатындықтан, астыңғы глазурьде қолданылатын түстердің диапазоны шектеулі, әсіресе тарихи кезеңдерде фарфор үшін, себебі фарфор денесін қыздыру үшін қажетті температура ерекше жоғары. Ертедегі фарфор көбінесе көк, қоңыр және қызыл түстермен шектелген. Басқа түстер жоғары температурада қыздырылғанда қара түске айналады. Глост қыздырылу кезінде түсін жоғалтпайтын оксидтердің мысалдары – қытайлық Мин әулетінің көк-ақ фарфорымен танымал кобальт көгі, кобальт және түркіз көгі, ақшыл қызыл, шалфей жасылы және Изник керамикасына тән қызыл топырақ түсі. Қолданылатын сурет салу стилдері (басқа да мақалалармен қатар): қытай сурет салуы, көк-ақ керамика, қалайы глазурьленген керамика, майолика, египеттік фаянс, Делфтер керамикасы. Қазіргі уақытта астыңғы глазурь үшін кең ауқымды түстер қолжетімді. Тунгуан пешінің орнында жүргізілген археологиялық қазбалар астыңғы глазурь түсі технологиясы Тан және Бес әулет кезеңдерінде пайда болғанын және Тунгуан, Чаншадан бастау алғанын көрсетті. Алайда, кобальт көгі алғаш рет парсы керамикасында қолданылған. Бұл техника құмыра және фарфор үшін кеңінен қолданылған, бірақ тас ыдыстарда осылай жиі қолданылмайды.
Underglaze is a method of decorating pottery in which painted decoration is applied to the surface before it is covered with a transparent ceramic glaze and fired in a kiln. Because the glaze subsequently covers it, such decoration is completely durable, and it also allows the production of pottery with a surface that has a uniform sheen. Underglaze decoration uses pigments derived from oxides which fuse with the glaze when the piece is fired in a kiln. It is also a cheaper method, as only a single firing is needed, whereas overglaze decoration requires a second firing at a lower temperature. Many historical styles, for example Persian mina'i ware, Japanese Imari ware, Chinese doucai and wucai, combine the two types of decoration. In such cases the first firing for the body, underglaze decoration and glaze is followed by the second firing after the overglaze enamels have been applied. However, because the main or glost firing is at a higher temperature than used in overglaze decoration, the range of colours available in underglaze is more limited, and was especially so for porcelain in historical times, as the firing temperature required for the porcelain body is especially high. Early porcelain was largely restricted to underglaze blue, and a range of browns and reds. Other colours turned black in a high temperature firing. Examples of oxides that do not lose their colour during a glost firing are the cobalt blue made famous by Chinese Ming dynasty blue and white porcelain and the cobalt and turquoise blues, pale purple, sage green, and bole red characteristic of İznik pottery – only some European centres knew how to achieve a good red. The painting styles used are covered at (among other articles): china painting, blue and white pottery, tin glazed pottery, maiolica, Egyptian faience, Delftware. In modern times a wider range of underglaze colours are available. An archaeological excavation at the Tongguan kiln Site proved that the technology of underglaze colour arose in the Tang and Five Dynasties periods and originated from Tonguan, Changsha. However cobalt blue was first used in Persian pottery. The technique has been very widely used for earthenware and porcelain, but much less often on stoneware.
Птолемейлік фаянс
Жаңа патшалық кезеңіндегі ежелгі Мысыр фаянсын өндіруде, жасыл және көк түсті бұйымдар жасауда басқа дәуірлерден ерекшеленетін астыңғы глазурь қолданылған. Бұл, астыңғы глазурьтің үстіңгі глазурьден өзгеше болуы арқылы қол жеткізілді. Осылайша, табақтар мен құмыралар сияқты ыдыстарға бедерленген суреттерге арнаулы жарық түсіріп, түс спектрін өзгерту әсеріне қол жеткізілді. Көк және жасыл түстерді алу үшін, олардың глазурьлеу процесінде мыс тотығы қолданылған. Птолемейлік фаянс өзінен-өзі глазурьденеді. Птолемейлік фаянс астыңғы глазурьден кейін бірнеше қабат глазурь жағудан бас тартып, пештің температурасын төмендеткен. Пісіру кезеңінде, түркіз көк пен жасыл түстердің арасындағы спектрді алу үшін қосымша күйдіру жүргізілген. Птолемейлік фаянста астыңғы глазурь, патшалықтың соңғы кезеңінде қабірлерге қосылатын Ушабти қуыршақтарын көптеп жасау үшін кеңінен қолданылған.
Ancient Egyptian faience production in the New Kingdom period employed the use of underglaze in works producing green and blue pieces that are distinct from other eras of production. This was achieved by the use of an underglaze that contrasts with the overglaze. This produces the effect of highlighting and lending spectral variance to relief patterns that are embossed into pieces such as tableware such as bowls or jars. Desired blue and green finishes were achieved with the use of copper oxide on their glazing process. Ptolemaic faience has a self glazing process. In addition to not using successive layers of glaze after the underglaze, Ptolemaic faience also applied a lower kiln temperature. At the firing stage a bake between is applied to achieve a spectrum between turquoise blue and green. Underglaze in Ptolemaic faience was widely used for Ushabti dolls en masse for grave goods in the late Kingdom period.
Қытай қышқылы
Юань және Мин әулеттері кезінде императорлық фарфор қызыл оксидпен және одан да танымал кобальт көк түсімен жасалған. Кобальт көк түсті сырлау порцеланы Юань, Мин және Цин династиялары кезінде отандық өндіріс пен қытайлық экспорттық порцелин үшін императорлық стильге енгізілді. Сюанде дәуірінің соңына дейін кобальт Парсыдан импортталды; оның құрамында темірдің жоғары және марганецтің төмен мөлшері болды. Бұл кобальт қалайы глазурьде қолданғанда ағып кетуге бейімді болды, ал парсы шеберлері Цзиньдечжэнь порцелиніндегі қытайлық тәжірибелерге сүйеніп, өз керамикаларында ашық көк түсті суреттер жасады. Қытайлық ақ керамикалық бұйымдар ислам елдерінде бағалы импорт ретінде танылды, олар кейін қытай фарфорын көптеп өндіру үшін кобальтқа сауда жасады. Кейін бұл кобальттың қытайлық түріне көшті, оның кен түрінде (якобзит) құрамы (темір(II,III) оксидінен) гөрі жоғары болды. Таяу Шығыста көк-ақ порцелинге деген сұранысқа байланысты, осы сырлау технологиясы исламдық өрнектермен көптеген суреттер жасау үшін негізгі қолданысқа ие болды.
Through the Yuan and Ming dynasty, Imperial porcelain was produced with red oxide under glazes and more popular cobalt blue. Cobalt blue underglaze porcelain was adopted into the imperial style for both domestic production and Chinese export porcelain under the Yuan, Ming and Qing dynasties. Until late in the Xuande period the cobalt was imported from Persia; it has specks with high iron and low manganese content. This cobalt had a tendency to run when used in a tin glaze, and Persian artisans relied on the experimentation of the Chinese in Jingdezhen porcelain to achieve clear blue designs in their ceramics. Chinese whiteware was prized as an import to Islamic countries that would then trade cobalt for the manufacture of more Chinese porcelain. This was changed to a Chinese form of cobalt that in its ore form had a higher composition of (Jacobsite) rather than (Iron(II,III) oxide). Due to the Middle Eastern demand for blue and white porcelain the primary use of this underglaze technology was utilised in creating many designs with Islamic decoration.
Фейенс
Бұл топтағы стильдердің көпшілігі, мысалы, Дельфт керамикасы, көбінесе көк және ақ түсті керамикалық өрнектерді пайдаланған.
Most styles in this group, such as Delftware, mostly used blue and white pottery decoration.
Ислам әлемі
Осман империясының классикалық Изник керамикасы тас паста немесе фриттен жасалған, оған қалайы емес, қорғасын глазурь қолданылған және көбінесе көп түсті бояулармен суреттелген. Осы кезеңде қытай стильдерімен таныс болған парсы керамикасы, көбінесе бір түспен, жиі жергілікті кобальттан алынған көк түспен, сондай-ақ қара түспен астыңғы глазурьде безендірілген.
Classical İznik pottery from the Ottoman Empire has a stonepaste or frit body, and uses lead glazing rather than tin, and has usually been painted in polychrome. Persian pottery, which was aware of Chinese styles throughout the period, made great use of underglaze decoration, but mostly in a single colour, often blue using the local cobalt, but also black.
Ағылшынша перфорациялық баспа қыш бұйымдары
Астындағы әдетте мөлдір глазурь қолданылады, сондықтан отталған дененің безендірілмеген бөліктері көрінеді. Порцелан үшін бұл бөліктер ақ түсті, бірақ көптеген имитациялық түрлер, мысалы, Дельфтер, қоңыр түсті қыш ыдыстардан жасалған, оларға ақ қалайы глазурь жағылады, содан кейін глазурь астында немесе глазурь үстінде безендіріледі. 18 ғасырда ағылшындар крем құмырасын және басқа да ақ түсті қыш ыдыстарды ойлап тапқаннан кейін, астындағы безендіру балшық ыдыстар мен порцелан үшін кеңінен қолданыла бастады. Астындағы суреттерді көшіру Англияда 1760 жылдардан бастап Стаффордшир керамикасында дамыды. Үлгілер сол кезде өнеркәсіптік өндірісте болған баспа гравюралар сияқты жасалды. Дизайнмен жазылған мыс баспа тақтасы, ылғалданған қағазға оралған пресс арқылы астындағы пигментті жеткізеді, содан кейін ол қышқа жабыстырылады. Түс беруші заттар кобальт көгі сияқты металл пигменттері болды, сонымен қатар жасыл және қоңыр түстерді жасау үшін хром да қолданылды. Бастапқыда өндірістің көп бөлігі бір түсті қамтыды, бірақ кейінірек бірнеше түсте басып шығару үшін жаңа техникалар жасалды. Көк, жасыл, қызғылт сары және сары түстерді пайдаланатын ағылшын крем ыдыстарының бір түрі, жетекші өндірушінің атымен "Праттвейр" деп аталады. Бұл техника 19 ғасырда Еуропа мен Америкада да крем ыдыстарда қолданылды.
Underglaze normally uses a transparent glaze, and therefore reveals the undecorated parts of the fired body. In porcelain these are white, but many of the imitative types, such as Delftware, have brownish earthenware bodies, which are given a white tin glaze and either inglaze or overglaze decoration. With the English invention of creamware and other white bodied earthenwares in the 18th century, underglaze decoration became widely used on earthenware as well as porcelain. Transfer printing of underglaze was developed in England in Staffordshire pottery from the 1760s. The patterns were produced in the same way as printed engravings which were in industrial production at the time. A copper printing plate engraved with the design would transfer underglaze pigment to a piece of dampened tissue paper through a rolled press which could then be adhered to earthenware. The colourants were metallic pigments such as cobalt blue but also include the use of chromium to create greens and browns. Initially most production just included one colour, but later techniques were developed for printing in several colours. One type of English Creamware using blue, green, orange and yellow colours is known as "Prattware", after the leading manufacturer. This technique was also used in Europe and America in the 19th century on Creamware.
Қазіргі қолданылуы
Глорификация әртүрлі түстерде сауда орындарында қолжетімді және керамикалық бұйымдарды өнеркәсіптік өндірісте қолданылады. Төмен температурада күйдірілетін глорификациялар, сондай-ақ глазурь немесе қатты саз блоктары түріндегі қолдану опциялары жасалған. Глорификация астындағы техникалардың қолданылуы кеңейді, және көптеген суретшілер қалаған эффектілерге қол жеткізу үшін өздерінің жеке химиялық процестерін жасады. Өнеркәсіптік өндірісте 18 ғасырмен салыстырғанда глорификация қолдануы азайды, себебі басқа глазурь техникалары жасалды және жетілдірілді, олар соншалық жоғары температура талап етпейді. Бұрын тек глорификация ғана бере алатын жарқын түстер енді әртүрлі глазурь түрлерімен қол жеткізіледі, сондықтан глорификацияның өнеркәсіптік өндірістегі артықшылығы жойылды. 1940 жылдардағы Нью-Йорктегі белгілі глорификация плиткалары мен керамика шебері Кэрол Джейнвей (1913-1989) сегіз жыл бойы қорғасын негізіндегі глазурь қолданғаннан кейін қорғасынмен улану диагнозы қойылды және 1950 жылы зейнеткерлікке шықты. Оның плиткаларының глазурьлері 2010 жылы рентгендік флуоресценция технологиясымен сыналып, қорғасынның жоғары деңгейі анықталды.
Underglaze is available in a variety of colours from commercial retailers and is used in industrial production of pottery. Low firing temperature underglazes have been formulated as well as application options such as in the form of liquid pens of glaze or solid chalk blocks. The application of underglaze techniques such as stained slips have diversified and a variety of artists have created independent chemical processes of their own to achieve desired effects. Within commercial production there is a decline in underglaze use in comparison to 18th century use due to the creation and improvement of other glazing techniques that do not require such a high heat point. The vibrancy that only underglaze was able to supply is now achievable with a variety of over glazes therefore discounting the advantage that underglaze commercial production had. A well known New York underglaze tile and pottery decorator of the 1940s, Carol Janeway (1913 1989), was diagnosed with lead poisoning after eight years of using a lead based overglaze, retiring in 1950. Her tiles' glazes tested strongly for lead in 2010 using X Ray Fluorescence technology.
Гласс астынан берілетін трансферттер
Астыңғы эмальға түсіру – бұл үлгіні көшірме қағазына (көбінесе күріш қағазы немесе газет) экранды басып шығару немесе қолмен салу арқылы жасалатын техника, содан кейін ол ылғалдандырылып, жылтыратылып, былғары тәрізді кеуекті топыраққа жабыстырылады (сияқты жасылған және жабыстырылатын татуировка қолданылатындай). Суретшілер өздерінің жеке дизайндарын жасау үшін күріш қағазын сатып ала алады, сондай-ақ алдын ала басылған дизайндарды онлайн режимінде таба алады. Үстіңгі эмальға жабыстырылатын суреттерден айырмашылығы, астыңғы эмальға жабыстырылатын суреттер көбінесе жасыл топыраққа және бисквитке жабыстырылады және олардың үстіңгі эмальға жабыстырылатын әріптестеріне қарағанда жоғары температурада күйдіріледі.
Underglaze transfers are a technique that involves screenprinting or free handing a pattern onto a transfer paper (often rice paper or newspaper) which is then placed, dampened, and burnished onto the surface of a leather hard piece of clay (similar to how a lick and stick tattoo might be applied). Artists can acquire rice paper to make their own custom designs, and also purchase pre printed designs online. Unlike overglaze decals, underglaze decals are often applied to greenware and bisque and fired at higher temperatures compared to their overglaze counterparts.
Жалған өнімдер
Қытай фарфорының ақ және көк түсті сырлаудың белгілі бір кезеңдеріне деген құштаршылық кең және күрделі жалған жасау операцияларына алып келді. Көк және ақ түсті сырлау порцелянының коллекционерлік нарығы Еуропадағы шығыс мәдениетіне деген танымалдылығымен ерекшеленеді. Мин және Цин дәуірінің көк және ақ түсті сырлау порцелянына деген сұраныстан пайда табу үшін жалған бұйымдар жасау операциялары Қытайдың өзінде де, шетелде де дамыды. Барокко кезеңінен бастап еуропалық қатты паста техникалары дамығандықтан қытай фарфорын жалған жасаудың пайдалылығы азайып, бірақ Германия және Франция сияқты елдерде өнеркәсіптік құпия ретінде сақталды. Бұл ретте, қытай көк және ақ түсті сырлау порцеланына еуропалық сұраныс жоғары болып қала берді. Соңғы үш онжылдықта Қытайдың өсіп келе жатқан орта тап арасында Мин және Цин фарфорының антиквариаттарына сұраныс күрт өсті, бұл көптеген жаңа коллекционерлерді қамтамасыз ету үшін жалған өнімдер жасауға тағы бір серпіліс жасады. Бұл жалған өнімдер Қытайда жасалып, бұрынғы еуропалық жағдайлардан өзгеше, Қытай халқына сатылады.
The desirability of specific periods of white and blue underglaze Chinese porcelain has led to wide and sophisticated forgery operations. The collector market of blue and white underglaze porcelain is notable due to Orientalism's popularity in Europe. Counterfeiting operations have developed both in foreign areas and within China to profit from the collectability of Ming and Qing dynasty blue and white porcelain. From the baroque period onward, there was a slight decline in the profitability of forging Chinese porcelain as European hard paste techniques were developed but kept as industry secrets in countries such as Germany and France. Despite this there still was and continues to be a high European demand for Chinese blue and White porcelain. In the last three decades there has been a considerable increase in demand for antiques of Ming and Qing porcelain amongst China's rising middle class, which has led to another growth in counterfeiting efforts to supply the large amount of new collectors. This counterfeiting is performed within China and sold to its own population unlike previous rushes in Europe.
Құрамын талдау
Қытай көк және ақ фарфорын жасауға тырысудың кең таралған салдарынан, ксерорадиография арқылы су астындағы бояуларда қолданылатын кобальттың құрамын егжей-тегжейлі ғылыми талдауға басымдық берілді. Бұл, түпнұсқа су астындағы бояу рецептерінің химиялық құрамын химиялық деңгейде анықтауға мүмкіндік берді. Осының нәтижесінде, әрбір туындының өндірілген кезінде Қытайдағы оның жеткізілуі мен өндіріс саласы туралы тарихи мәліметтер ашылды.
Due to the extensive efforts to counterfeit Chinese blue and white porcelain, there has been a promotion of detailed scientific analysis of the composition of cobalt used in the underglazes through xeroradiography which has provided insight to the chemical make up of original underglaze recipes on a chemical scale. This in turn reveals historical data about the supply and manufacture industry within China at the time of production of each piece.
Пигменттерді ғылыми зерттеулерде анықтау
Академиялық және ғылыми тұрғыдан бірнеше түрдегі астыңғы глазурьдің физикалық және химиялық құрамын сандық тұрғыда анықтауға қатысты көптеген сұрақтар туындап келеді. Рентгендік флуоресценция осының негізгі құралы болып табылады, бірақ толыққанды түсіну үшін жеткіліксіз. Көбінесе қолданылатын әдістерге синхротрон сәулеленуіне негізделген техникалар жатады. Бұл астыңғы глазурьдің микроқұрылымын талдауға және Мин әулеті сияқты тарихи фарфорларды тексеруге және мерзімдеуге бағытталған. Бұл пигменттерді және олардың қандай жерден алынғанын анықтауға мүмкіндік береді. Мұндай мәліметтер белгілі бір кезеңдегі елдердің сауда байланыстарын түсінуге көмектеседі, себебі пигменттер халықаралық деңгейде тасымалданды және мемлекеттер немесе империялар арасындағы қарым-қатынастарды көрсетеді. Таяу Шығыс және Азия аймақтарында астыңғы глазурьді бояу үшін қолданылған әртүрлі кобальттар саудаланды, және керамиканың тарихи үлгілерінің микроқұрылымын зерттеу арқылы осы мәдениеттердің өзара әрекеттесуі туралы археологиялық деректерді растауға болады.
Multiple enquires are being made in an academic and scientific context as to quantifying the physical and chemical composition of multiple types of underglaze. X ray fluorescence is a primary building block if this but is not acceptable for full understanding. The more prevalent techniques include the use of synchrotron radiation based techniques. This is to achieve an analysis of the microstructure of underglazes and attempt in verifying and dating historical porcelains such as those of the Ming dynasty. This functions as a method to identify pigments and their origin. Such information is conducive to understanding the trade relations of nations at given times as pigments are sourced internationally and speak to the relationships between nations or empires. Differing cobalts used to colour underglazes in the Middle East and Asia regions were traded and that evidence can be found by inspecting the microstructures of historic samples of pottery using these underglazes therefore supporting other archaeological data on the interactions of these cultures.