Кіріспе

Ағылшын киносыншысы және радио продюсері (1933–2015) британдық киносыншысы және радио продюсері Филип Невилл Френч (28 тамыз 1933 – 27 қазан 2015) – ағылшын киносыншысы және радио продюсері. Френч журналистік қызметін 1950 жылдардың соңында бастады, кейін BBC радиосының продюсері, сосын киносыншысы болды. 1963 жылдан бастап The Observer журналына жаза бастады және 2013 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сын жазуын үздіксіз жалғастырды. 2012 жылдың желтоқсанында Френч Британ империясы орденінің офицері болып тағайындалды. 27 қазан 2015 жылы қайтыс болғаннан кейін, The Observer журналындағы ізбасары Марк Кермод оны «кіносыншыларының толық бір буынына шабыт берген тұлға» деп атады. Сақтандыру агентінің ұлы Френч Бристоль грамматикалық мектебінде, содан кейін Оксфорд университетінің Эксетер колледжінде заң мамандығын оқыды. Ол стипендия бойынша Индиана университетінде (Блумингтон) журналистика бойынша аспирантураны бітірді. Сондай-ақ, ол Sight and Sound журналына да материалдар жазды. Френчтің кітаптарының ішінде «Кино магнаттары: Голливудтың қуатты тұлғаларының ресми емес тарихы» (1969) және 2005 жылы жаңартылған нұсқада қайта басылған «Вестерн» кітабы бар. Ол 1999 жылы ұлы Карл Френчпен бірлесіп «Культты фильмдер» атты кітапты жазды. 1959 мен 1990 жылдар аралығында, ерте зейнеткерлікке шыққанға дейін, Френч BBC радиосының продюсері болды. Алғашқыда ол Солтүстік Америкалық қызметте жұмыс істесе, кейіннен оның мансабының көп бөлігі отандық радиода өтті. 1961–1967 жылдары BBC сөйлесулердің продюсері, ал 1968 жылдан бастап корпорацияның аға продюсері болды. 2009 жылы Френчтің «Жылдың сыншысы» атағымен Британ баспасөз сыйлығы марапатталды. 2013 жылғы Жаңа жылдық құрметтеуде фильм саласына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) болып тағайындалды. Френч өте жақсы есте сақтау қабілетімен танымал болды. «The Guardian» газетінің театр сыншысы Майкл Биллингтон Френчпен бірге OBE орденімен марапатталды. Биллингтон еске алады: «Оған құттықтау телефон соққанда, әзілдеп: «Сарайда кездесеміз» дедім. Ол дереу: «Дирк Богард 1953 жылы «Лондондағы кездесуде» Билл Керрге айтқандай» деп жауап берді». 2013 жылдың мамыр айында Френч 80 жасқа толуына орай тамыз айында The Observer журналының киносыншысы қызметінен кеткені жарияланды. Френч Лондон кино мектебінің құрметті мүшесі болды.

Стиль

Француздар әзіл-қалжыңға құмар болған. Британ киносы және почта қызметі туралы эссесінде ол: "Мен филателия туралы көп білмеймін, бірақ неге тіл тигізетінімді білемін" деп бастады. Джон Леннонның мүшесі ғана бейнеленген 1969 жылғы Жоко Ононың "Өзінің портреті" фильмін күлкілі түрде жазып, көрген санаулы адамдардың бірі болды. Френч Голливудтағы өмірін жазу машинасына айырбастаған B класты актердің "Біздің баспасөз билеттерімізді кешіріңіздер" деп атаған естеліктерін еске алуды ұнататын. The Daily Telegraph газетіндегі некрологында бұл құштарлықтың оның өзінің сөйлеу кемістігінен туындағаны айтылды. Ал екінші ұлы Патрик Френч – дәрігер. Кіші ұлы Карл – редактор және жазушы. Френчтің он немересі бар. "Корольдің сөйлеуі" фильмінің шығуына байланысты Френч өзінің сөйлеу кемістігі туралы жазды.

Өлім

Көп жылдар бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін, Френч 2015 жылғы 27 қазанда 82 жасында Лондонда жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның күлі Хайгейт зиратының шығыс жағына жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін "Обсервер" газетінің редакторы Джон Мулхолланд Френчтің газет тарихындағы "үлкен тұлға" және "соңғы 50 жыл бойы оның жанының бір бөлігі" екенін айтып, мынадай қосымша жасады: "Ол керемет сыншы еді, оның білімі мен талғамы кино әуелендері мен кино жасаушылардың әр буынымен құрметтелді. Олмен жұмыс істеу де ләззат алатын, әрдайым жылы және жомарт, әріптестерімен және мыңдаған оқырмандарымен кездесетін еді. Ол өзінің буынының ең өткір сыншыларының бірі ретінде еске алынады, оның киноға деген құштарлығы оның айқын және тартымды жазуынан көрінеді. Оны қатты сағынармыз, бірақ оны оның көптеген жанкүйерлері ізетпен және махаббатпен еске алады. "Daily Telegraph" газеті Френчті "ағылшын киносын сындырушылардың ең тәжірибелісі" деп атап, ол "Обсервер" газетіне 50 жыл бойы жазған кезеңде шамамен 14 000 фильм көргенін мәлімдеді.