Кіріспе

Гаплоидтық кезең өсімдіктер мен балдырлардың өмірлік циклында.

Гаметофит (/g//ə/'/m//iː//t//ə//f//aɪ//t/) – өсімдіктер мен балдырлардың өмірлік циклдарындағы екі кезектесетін көпжасушалы фазаның бірі. Ол – хромосомалардың бір жиынтығына ие гаплоидты спорадан дамыған гаплоидты көпжасушалы организм. Гаметофит – өсімдіктер мен балдырлардың өмірлік циклының жыныстық фазасы. Ол жыныс мүшелерін дамытады, олар гаметтерді – ұрықтандыруға қатысып, екі жиынды хромосомалары бар диплоидты зиготаны құрайтын гаплоидты жыныс жасушаларын өндіреді. Зиготаның жасушалық бөлінуі нәтижесінде жаңа диплоидты көпжасушалы организм пайда болады, ол өмірлік циклдің екінші фазасы – спорофит. Спорофит мейоз арқылы гаплоидты спораларды жасайды, олар өсіп, гаметофиттердің жаңа буынын құрайды.

Балық тұқымы

Кейбір көпжасушалы жасыл балдырларда (мысалы, Ulva lactuca), қызыл және қоңыр балдырларда спорофиттер мен гаметофиттер сырттан бір-бірінен ажыратылмайды (изоморфты). Ulva балдырында гаметалар изогамды, яғни олардың барлығы бірдей мөлшерде, пішінде және жалпы морфологиялық құрылымында болады.

Жердегі өсімдіктер

Құрлықтағы өсімдіктерде анизогомия барлық жерде кездеседі. Жануарлардағыдай, әйел және еркек гаметалары сәйкесінше жұмыртқаша және сперматозоидтар деп аталады. Қазіргі кезде өсетін құрлық өсімдіктерінде спорофит немесе гаметофит қысқартылуы мүмкін (гетероморфты). Ешқандай қазіргі гаметофиттерде стоматалар жоқ, бірақ олар Ринь тастың ерте девон кезеңіне жататын Аглаофитон сияқты қазба түрлерінде табылды. Ринь тастың ішінде табылған басқа да қазба гаметофиттер олардың қазіргі формалардан гөрі әлдеқайда жақсы дамыған екенін көрсетеді, олар жақсы дамыған өткізгіш шоғыр, қабық, эпидермис және стоматалары бар кутикуламен спорофитке ұқсас, бірақ әлдеқайда кішкентай болды.

Бриофиттер

Бриофиттерде (мүктер, бауыржағайлар және мүйізжағайлар) гаметофит – өмірлік циклдің ең көрінетін сатысы. Бриофит гаметофиті ұзақ өмір сүреді, қоректік заттармен тәуелсіз, ал спорофиттер гаметофиттерге бекітіліп, олардан қоректенеді. Мүктінң спорасы өсіп, жасушалардың жіп тәрізді өскінін (протонема деп аталады) құрайды. Мүктінң жетілген гаметофиті жыныс жасушаларын (гаметангия) өндіретін жапырақты бұтақтарға айналады. Жұмыртқа жасушалары архегонияда, ал сперматозоидтар антеридияда дамиды. Кейбір бриофиттер тобында, мысалы, Марчантиалдар отрядының көптеген бауыржағайларында, гаметалар гаметофорлар (немесе гаметангиофорлар) деп аталатын арнайы құрылымдарда пайда болады.

Қан тамырлары өсімдіктері

Барлық тамырлы өсімдіктер спорофиттерге басым, ал құрлықтағы өсімдіктер тұқым арқылы көбеюге дамыған сайын, кішірек және спорофитке тәуелді аналық гаметофиттерге қарай бейімділік байқалады. Клубмосс және көптеген папоротниктер сияқты, тек бір типті спора тудыратын тамырлы өсімдіктер гомоспоралы деп аталады. Олардың экзоспорлы гаметофиттері болады, яғни гаметофит еркін тіршілік етеді және спора қабырғасының сыртында дамиды. Экзоспорлы гаметофиттер екі жынысты болуы мүмкін, бір талломда (моноикалық) сперматозоидтар мен жұмыртқаларды өндіре алады, немесе жеке еркек және әйел организмдерге (диоикалық) бөлініп дамуы мүмкін. Гетероспоралы тамырлы өсімдіктерде (микроспоралар мен мегаспораларды тудыратын өсімдіктер) гаметофиттер эндоспоралық түрде (спора қабырғасының ішінде) дамиды. Бұл гаметофиттер диоикалық болып келеді, яғни сперматозоидтарды немесе жұмыртқаларды, бірақ екеуін бірдей емес, тудырады.

Қалқандар

Көптеген папоротниктерде, мысалы, лептоспорангиатты папоротник Dryopteris-те, гаметофит – гаметаларды өндіретін және спорофиттің ерте көпжасушалы даму кезеңінде қолдайтын, фотосинтез жасайтын, дербес тіршілік ететін автотрофты организм, проталлус деп аталады. Дегенмен, кейбір топтарда, әсіресе Офиоглоссацеялар және Псилотацеялар кладында, гаметофиттер жер астында болады және саңырауқұлақтармен микотрофтық байланыс арқылы тіршілік етеді. Гомоспоралы папоротниктер антеридиоген деп аталатын химиялық затты бөліп шығарады.

Ликофиттер

Қазіргі ликофиттер екі түрлі гаметофиттерді жасайды. Гомоспоралы Lycopodiaceae және Huperziaceae тұқымдастарында споралар екі жынысты, еркін тіршілік ететін, топырақ астындағы және микотрофты гаметофиттерге дамиды, олар саңырауқұлақтармен симбиоз арқылы қоректік заттарды алады. Гетероспоралы Isoetes және Selaginella тұқымдастарында микроспоралар мен мегаспоралар спорангиядан пассивті немесе белсенді тарату арқылы таралады. Микроспоралар сперматозоидтарды өндіретін микрогаметофиттерді жасайды. Мегаспоралар спора қабырғасының ішінде кішірейтілген мегагаметофиттерді дамытады. Пісіп жеткен кезде мегаспора трилеттік тігісте жарылып, еркек гаметалардың ішіндегі архегониядағы жұмыртқа жасушаларына өтуіне мүмкіндік береді. Isoetes гаметофиттері бұл жағынан жойылған карбон кезеңінің ағаш тәрізді ликофиттері Lepidodendron және Lepidostrobus гаметофиттеріне ұқсас көрінеді.

Тұқымдық өсімдіктер

Тұқымдық өсімдіктердің гаметофит өмірлік циклы базальды таксондарға (папоротниктер мен ликофиттерге) қарағанда одан да қысқарған. Тұқымдық өсімдіктердің гаметофиттері тәуелсіз организмдер емес және қоректік заттар мен су үшін басым спорофит тіндеріне тәуелді. Гаметофит тіні спорофит тінінен бөлінген жағдайда, піскен тозаңнан басқа тірі қала алмайды. Осы күрделі қарым-қатынас және гаметофит тінінің кішкентай көлемі – кейбір жағдайларда бір жасушалы болғандықтан – тұқымдық өсімдіктердің гаметофит және спорофит тіндерін ажырату адам көзімен немесе тіпті микроскоппен қиын болуы мүмкін. Тұқымдық өсімдіктердің гаметофит тіндері әдетте мононуклеарлы гаплоидты жасушалардан (1 x n) тұрады, бірақ гаметофит бөлігі саналған жағдайда, плоидия кең ауқымда өзгеруі мүмкін. Гимноспермдерде еркек гаметофиттер еркек конус немесе микростробилдер ішінде орналасқан микроспоралардың ішіндегі микроспорангияларда түзіледі. Әрбір микроспорада төрт гаплоидты жасушадан тұратын гаметофит түзіледі, олар диплоидты микроспора аналық жасушасының мейоздық бөлінуінен пайда болады. Піскен кезде әрбір микроспорадан алынған гаметофит тозаң түйіршігіне айналады. Даму кезінде еркек гаметофитке қажетті су мен қоректік заттарды спорофит тіндері тозаңдануға дейін қамтамасыз етеді. Әрбір піскен тозаң түйіршігінің жасуша саны гимноспермдердің әртүрлі отрядтарында әртүрлі болады. Цикадофиттерде 3 жасушалы тозаң түйіршігі, ал Гинкгофиттерде 4 жасушалы тозаң түйіршігі болады. Мегастробильдің спорофит тіндері осы кезеңде еркек гаметофитке қоректік заттармен қамтамасыз етеді. Барлық отрядтарда ұрықтандыру аяқталғаннан кейін қалған еркек гаметофит тіні ыдырайды. Ер гаметофитке ұқсас, әйел гаметофиті де дәстүрлі түрде қоректік заттар үшін айналадағы спорофит тініне толық тәуелді және екі организмді бөліп қарау мүмкін емес. Алайда, Гинкго билобаның әйел гаметофиттері хлорофиллді қамтиды және өзінің энергиясының бір бөлігін өндіре алады, бірақ спорофитпен толықтырылмаса, өзін-өзі қамтамасыз ете алмайды. Аналық гаметофит мегаспораның диплоидтық түрінен пайда болады, мейозға ұшырайды және бір жасушалы болып басталады. Піскен аналық гаметофиттің мөлшері гимносперм отрядтары арасында айтарлықтай өзгереді. Цикадофиттерде, Гинкгофиттерде, Конфирофиттерде және кейбір Гнетофиттерде бір жасушалы аналық гаметофит митоздың көптеген циклдерінен өтеді және піскеннен кейін мыңдаған жасушалардан тұрады. Олардың кем дегенде екеуі жұмыртқа жасушалары, ал қалғаны гаплоидты соматикалық жасушалар, бірақ жұмыртқа жасушалары көбірек болуы мүмкін және олардың плоидиясы, әдетте гаплоидты болса да, әртүрлі болуы мүмкін. Белгілі Гнетофиттерде әйел гаметофиті бір жасушалы болып қалады. Митоз жүреді, бірақ жасушалар ешқашан бөлінбейді. Бір жасуша түтік жасушасы, ал қалған жасушалар сперма жасушалары. Үш жасушалы еркек гаметофиттің дехисценциядан бұрын дамуы бірнеше рет дамыды және аңгиоспермдердің үштен бірінде кездеседі, бұл тозаңданудан кейін тез ұрықтандыруға мүмкіндік береді. Тозаңдану басталғаннан кейін түтік жасушасының көлемі өседі, егер еркек гаметофит осы кезеңде 2 жасушадан тұрса, онда жалғыз сперматозоид митозға ұшырап, екінші сперматозоидты құрайды. Гимноспермдердегідей, аңгиоспермдердегі түтік жасушасы спорофит тінінен қоректік заттар алады және топыраққа қарай тармақталуы немесе тікелей жұмыртқа жасушасына қарай өсуі мүмкін. Екі рет ұрықтандыру аяқталғаннан кейін түтік жасушасы және басқа да вегетативтік жасушалар, егер олар болса, еркек гаметофитінен қалған және көп ұзамай ыдырайды. Жалпы алғанда, ол митоз арқылы бөлінеді, содан кейін 1 жұмыртқа жасушасына, 3 антиподалды жасушаға, 2 синергид жасушасына және екі ядроны қамтитын орталық жасушаға бөлінген 8 ядродан тұрады. Керісінше, кейбір түрлерде 10 жасушалы піскен әйел гаметофиттері бар, олар жалпы 16 ядродан тұрады. Екі рет ұрықтандырудан кейін жұмыртқа жасушасы зиготаға айналады, ол содан кейін спорофит тіні деп саналады. Ғалымдар әлі де ұрықтандырылған орталық жасушаны гаметофит тіні деп санауға келіспейді. Кейбір ботаниктер бұл эндоспораны гаметофит тіні деп санайды, оның 2/3-і әйел, 1/3-і еркек, бірақ екі рет ұрықтандырудан бұрын орталық жасуша 1n-ден 8n-ге дейін ерекше жағдайларда болуы мүмкін, ұрықтандырылған орталық жасушалар 2n-ден (50% еркек/әйел) 9n-ге дейін (1/9 еркек, 8/9 әйел) ауысады. Аңгиоспермдерде мегагаметофит тек бірнеше жасушаға дейін қысқартылады және кейде жатыр қапшасы деп аталады. Типикалық жатыр қапшасы жеті жасушадан және сегіз ядродан тұрады, олардың біреуі жұмыртқа жасушасы. Екі ядро сперма ядросымен бірігіп, триплоидты эндоспермді құрайтын бастапқы эндоспермдік ядроны құрайды, ол тұқымдағы қоректік заттарды сақтау тініне айналады.