Кіріспе

Маргарита Хиггинс Холл (3 қыркүйек 1920 – 3 қаңтар 1966) – американдық журналист және соғыс тілшісі. Хиггинс Екінші дүниежүзілік соғысты, Корея соғысын және Вьетнам соғысын жамылып, әйел соғыс тілшілерінің тең құқығын қамтамасыз ету ісіне үлкен үлес қосты. Ол 1942–1963 жылдары «Нью-Йорк Геральд Трибьюн» газетінде, ал 1963–1965 жылдары «Newsday» газетінде тілші болып жұмыс істеді. 1951 жылы Корея соғысы туралы хабарлары үшін шетелдік тілшілік саласындағы Пулитцер сыйлығын алған алғашқы әйел болды. 1952 жылы Кореяда және басқа елдерде жау тылынан жазған мақалалары үшін Лонг-Айленд университетінің Джордж Полк сыйлығына ие болды.

Ерте өмір және білім

Хиггинс 1920 жылдың 3 қыркүйегінде Гонконгте дүниеге келді. Оның әкесі, ирланд-американ, болашақ әйелі және Хиггинстің анасы Маргарита де Годар Хиггинспен (француз аристократиялық тегінен) Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Парижде танысты. Одан көп ұзамай олар Гонконгқа көшіп, сонда қыздары дүниеге келді. Отбасы үш жылдан кейін АҚШ-қа оралып, Оклендке қоныстанды. Хиггинстің әкесі 1929 жылғы қор нарығының құлдырауынан жұмысынан айырылды, бұл отбасының уайымдауына себеп болды. Хиггинс өзінің "Жаңалықтар – ерекше дүние" атты автобиографиясында бұл күнді балалық шағының ең қиын күні деп жазды:

Сол күні мен өскенде қалай күнкөріс істейтінімді ойлап уайымдауды бастадым. Мен он сегіз жаста едім. Отыз жылдары өскен миллиондаған адамдар сияқты, мен де қоғамда маған орын болмауы мүмкін деген қорқынышпен мазаландым. Дегенмен, отбасы қиындықтан шықты. Хиггинстің әкесі ақырында банкте жұмысқа орналасты, ал анасы Хиггинс Берклидегі Анна Хед мектебіне стипендия алуға көмектесті, оның орнына француз тілі сабақтарын оқыды.

Корея

1950 жылы Хиггинс "Трибунз" газетінің Токио бюросының бастығы болып тағайындалды, бірақ Токиодағы әріптестері оны жылы қарсы алмады. Кейін ол Берлиндегі әріптесінің жақында жарияланған романы жаулық сезімге себеп болғанын білді. "Қыжырлай қуанышпен" романында Берлиндегі әйел тілші әңгімелерді ұрлап, дереккөздерімен қарым-қатынас жасайды. Сол кездегі қауесеттер романың авторы Тони Ховардтың басты кейіпкерін Хиггинс үлгісінде жасағанын көрсетті, бұл Токиодағы қызметкерлердің арасында күдік пен жаулық тудырды. Бұл барлық әйелдер-соғыс тілшілері үшін маңызды қадам болды. Оның Кореяға баруға тыйым салынуы және Макартурдың кейіннен бұл шешімнен бас тартуы Хиггинске майданға қалуға мүмкіндік берді, бұл АҚШ-та кеңінен жарияланды және оны танымал тұлғаға айналдырды. Олар осы құрметті тағы төрт ер адаммен бөлісті.

Әлемдік істерді қамту

Кореядан жасаған репортажының нәтижесінде Хиггинс 1950 жылы Шетелдік баспасөз клубынан Джордж Полк мемориалдық сыйлығын алды. Ол басқа да көрнекті журналистер мен саяси қайраткерлермен бірге "Русия әйелдері" атты мақаласымен Collier's журналының "Біз қаламайтын соғыстың алдын ала көрінісі" атты арнайы санына үлес қосты. Хиггинс өмірінің соңына дейін шетелдік істерді жамылып, Франсиско Франко, Никита Хрущев және Джавахарлал Неру сияқты әлемдік көшбасшылармен сұхбаттасты. 1955 жылы ол "Трибунның" Мәскеу бюросын құрып, басшысы болды және Сталиннің қайтысынан кейін Совет Одағына қайта оралған алғашқы американдық тілші болды. Оңтүстік Вьетнамда Хиггинс пен Бигартты алмастыруға жіберілген New York Times тілшісі Дэвид Халберстаммен арасында тағы да жанжал туды. Сол кезде журналистика ерлер басым болған және екі стандартты қолданған сала еді. Ерлердің жеке өмірі мен әдеттері олардың жұмысына қатысты емес деп есептелді, сондай-ақ ақпарат алу үшін олармен қарым-қатынас жасағаны үшін де сынға түспеді. 1953 жылы туған тұңғыш қызы ерте босанғаннан кейін бес күннен кейін қайтыс болды. 1958 жылы ол Лоуренс Хиггинс Холл атты ұл, ал 1959 жылы Линда Маргарита Холл атты қыз дүниеге келді. Ол күйеуімен бірге Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.

Құрметтер

Соғыс министрі Роберт П. Паттерсон 1946 жылғы 23 қарашада Вашингтонда өткен шарада Хиггинс сияқты соғыс тілшілерін құрметпен марапаттады. 2016 жылы Оңтүстік Кореяның Патриоттар және ардагерлер істері министрлігі Корея соғысының мамыр айының Батыры атағын берді.