Пьер Шарль Шеснелонг: Француз саяхатшысының өмірі мен қызметі
Pierre Charles Chesnelong
Пьер Шенелонг (1820-1899) – француз саяхатшысы, республикашыл, кейін консерватор. Паптық билігін сақтау, қаржы мәселелерімен айналысты. Француз саяхаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пьер Шарль Чеснелон (1820 жылдың 24 сәуірі – 1899 жылдың 22 шілдесі) – француз саясаткері, Бас Пиреней департаментіндегі Ортез қаласында дүниеге келген.
French politician
Pierre Charles Chesnelong (24 April 1820 – 22 July 1899) was a French politician, born at Orthez in the département of the Basses Pyrénées.
Екінші империяда
1848 жылы француз көтерілісі кезінде ол өзін республикашыл деп жариялады, бірақ Екінші империя орнағаннан кейін, ол өз пікірін өзгертті және 1865 жылы туған жерінен ресми кандидат ретінде депутаттар палатасына сайланды. Ол бірден шешендігімен де, келісімсіз клерикализмімен де көзге түсті, әсіресе папаның уақыттық билігін сақтау қажеттігін қатысты түрде айтқанда. 1869 жылы ол қайтадан сайланды, қаржы мәселелеріне ден қойып, 1870 жылы бюджетті дайындауға тағайындалды. Франко-прусс соғысы кезінде және одан кейін ол біраз уақытқа жеке өмірге кетті, бірақ 1872 жылы ол қайтадан депутат болып сайланды, бұл жолы легитимист ретінде, және үшінші француз республикасының консервативті оң қанатындағы өкілдердің қатарына қосылды.
In 1848, during the French uprising, he proclaimed himself a Republican; but, after the establishment of the Second Empire, he changed his views, and in 1865 was returned to the Chamber of Deputies as the official candidate for his native place. He at once became conspicuous, both for his eloquence and for his uncompromising clericalism, especially in urging the necessity for maintaining the temporal power of the papacy. In 1869 he was again returned, and, devoting himself to financial questions, was in 1870 appointed to report the budget. During and after the Franco Prussian War, for which he voted, he retired for a while into private life; but in 1872 he was again elected deputy, this time as a Legitimist, and took his seat among the conservative Right of the French Third Republic.
Республикада
Ол Адольф Тьердің құлдырауына себеп болған реакциялық оппозицияның рухы болды; 1873 жылы Люсьен Брунмен бірге палаталардың ұсыныстарын Бурбон әулетінің мұрагері граф де Шамборға жеткізді. Бір түсініспеушілік салдарынан ол оралғанда граф барлық ұсынылған талаптарды, оның ішінде үш түсті туды қабылдағанын хабарлады. Бірақ граф ресми түрде бас тартты, бұл оның өзінің құлдырауына әкелді. Чеснелонг енді Рим-католик университеттерін құруға және Рим-католик жұмысшылар клубтарын ұйымдастыруға (әртүрлі социалистердің кәсіби одақтарға қарсы күресу үшін) берілді. 1876 жылы ол Ортез округінен қайта сайланды, бірақ мандатынан айырылып, содан кейін республикалық кандидаттан жеңілді. Дегенмен, 24 қарашада ол Франция Сенатына сайланды, онда 1894 жылы қайтыс болғанға дейін республикалық үкіметтің Францияның білім беру жүйесін діни сипаттан айыруға жасаған прогрессивті әрекеттеріне қарсы белсенді пікір таластарын жалғастырды.
He was the soul of the reactionary opposition that led to the fall of Adolphe Thiers; in 1873, it was he who, with Lucien Brun, carried the proposals of the Chambers to the Bourbon claimant Comte de Chambord. Through some misunderstanding, he reported on his return that the count had accepted all the terms offered, including the retention of the drapeau tricolore the Count published a formal denial, which brought about his own downfall. Chesnelong now devoted himself to the establishment of Roman Catholic universities and to the formation of Roman Catholic working men's clubs (to combat the trade unionism of various socialists). In 1876 he was again returned for Orthez, but was unseated, and then beaten by the Republican candidate. On November 24, however, he was elected to a seat in the French Senate, where he continued his vigorous polemic against the progressive attempts of the republican government to secularize the educational system of France until his death in 1894.