Кіріспе
Американдық саясаттанушы Роберт Энтони Пейп (Robert Anthony Pape Jr.) (1960 жылдың 24 сәуірінде туған) – американдық саясаттанушы, ұлттық және халықаралық қауіпсіздік мәселелерін, әсіресе әуе күштерін, американдық және халықаралық саяси зорлық-зомбылықты, әлеуметтік желілердегі үгіт-насихатты және терроризмді зерттейді. Қазір Чикаго университетінде саяси ғылымдар профессоры және қауіпсіздік және қауіп-қатерлер жөніндегі Чикаго жобасының (CPOST) негізін қалаушысы әрі директоры.
Robert Anthony Pape Jr. (born April 24, 1960) is an American political scientist who studies national and international security affairs, with a focus on air power, American and international political violence, social media propaganda, and terrorism. He is currently a professor of political science at the University of Chicago and founder and director of the Chicago Project on Security and Threats (CPOST).
Мансап
Пап 1982 жылы Питтсбург университетін Phi Beta Kappa құрметті дипломмен бітірді, онда ол Гарри С. Трумэн стипендиясының иегері болып, саяси ғылымдарды оқыды. Ол 1988 жылы Чикаго университетінде сол мамандық бойынша философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. 1994 жылдан 1999 жылға дейін Дартмут колледжінде, ал 1991 жылдан 1994 жылға дейін АҚШ Әуе күштерінің Әуе күштерін жетілдіру мектебінде халықаралық қатынастар пәнін оқытты. 1999 жылдан бері ол Чикаго университетінде сабақ береді, қазіргі таңда тұрақты профессор болып жұмыс істейді.
CPOST
2003 жылы Америка саяси ғылымдары журналындағы өзіне-өзі өлтіруші терроризм туралы зерттеулерінің алдын ала деректерін ұсынғаннан кейін, Пейп Chicago Project on Security and Threats (бастапқыда, Chicago Project on Security and Terrorism) жобасын құрды және оны басқарып келеді. Жобаны Карнеги корпорациясы, Пентагонның Қорғаныс қатерлерін азайту агенттігі, Чикаго университеті және Аргонн ұлттық зертханасы қаржыландырады. 2009 жылдың желтоқсанында "Қауіпсіздік зерттеулері" журналы терроризм тақырыбына арналған нөмірін шығарды, ондағы барлық материалдар CPOST-тан алынған.
Жеңіс үшін бомбалау
1996 жылы Пейп өзінің алғашқы толық кітабын жариялады, ол әртүрлі әуе күштері стратегияларының тиімділігін бағалайтын «Жеңіс үшін бомбалау: Соғыстағы әуе күші және мәжбүрлеу». Бұл кітап, мәжбүрлеу мақсатындағы әуе күшінің (яғни, бомбалау сияқты) тиімді және салыстырмалы түрде арзан екендігі туралы қалыпты пікірге күдік тудырады. Бомбалауға ұшыраған елдің азаматтарын өз үкіметтеріне қарсы көтерілуге ынталандырудың орнына, мәжбүрлеу мақсатындағы әуе күші көбінесе кері нәтиже береді, нәтижесінде азаматтардың төзімділігі мен адалдығы артады. Пейп сондай-ақ, әуе күші мен құрлық күші біріктіріліп, «шекеш пен нақсыш» тәрізді үйлесімді қолданылуы керек деп санайды. 1999 жылы АҚШ Әуе күштерінің (USAF) қаржыландыруымен RAND корпорациясы жасаған баяндама «әуе күшінің мәжбүрлеу құралы ретіндегі рөлін зерттеді» және Пейптің пікіріне қарсылық білдірді. Олар «АҚШ және Әуе күштері бірқатар маңызды жетістіктерге қол жеткізгенімен, нәтижелер әр түрлі» деген қорытындыға келді. Хоровиц пен Райтер «1917 жылдан 1999 жылға дейінгі әуе күшінің мәжбүрлеу саясатының барлық жағдайларын» қамтитын «көпөлшемді ықтималдық талдауын» жүргізді, бұл Пейптің сапалық бағасына сәйкес келіп, әскери нысандарға шабуыл жасау жетістікке жету мүмкіндігін арттырады, бірақ «азаматтардың осалдық деңгейі мәжбүрлеудің табысты болу мүмкіндігіне әсер етпейді».
Экономикалық санкциялар
1997 және 1998 жылдары Пейп экономикалық санкциялардың тиімділігін зерттейтін екі мақала жариялады. Пейп саяси мақсаттарға жетудегі халықаралық экономикалық санкциялардың дұрыстығын жоққа шығарады, өзге ғалымдардың еңбектерінде көрсетілген 34%-ға қарағанда, олардың тек 5%-ын ғана нағыз табыс деп есептейді. Осы ғалымдардың бірі Кимберли Энн Эллиот Пейптің алғашқы мақаласына жауап жазып, Пейп деректерді бұрмалап көрсеткенін, ал оның экономикалық санкцияларға қатысты пікірі мен Эллиоттың пікірінің арасында "айтарлықтай айырмашылық жоқ" екенін мәлімдеді. "Халықаралық қауіпсіздік" журналының сол санындағы Пейптің жауабында ол деректерді қате көрсетпегенін, оның экономикалық санкцияларға деген көзқарасы Эллиот және басқалардың ұсынған пікірінен едәуір ерекшеленетінін айтты. Пейп 2013 жылы Араб көктемін талдаған бірнеше мақала да жариялады.
Терроризм
Pape's Dying to Win: The Strategic Logic of Suicide Terrorism (2005) өзін-өзі өлтіру терроризмінің ақылға сыймас екендігі туралы пікірлерге қарсы тұрады. Пейп керісінше, өзін-өзі өлтіру терроризмінің стратегиялық логикасы бар екенін дәлелдейді: өзін-өзі өлтіру терроризмі – қазіргі либералды демократиялардан олар үшін өмірлік маңызы жоқ мәселелер бойынша маңызды уадалар алудың тиімді жолы. Пейптің сөзіне қарағанда, "өзін-өзі өлтіру терроризмі мен ислам фундаментализмі, немесе әлемнің кез келген діні арасында тікелей байланыс жоқ. Керісінше, өзін-өзі өлтіруші шабуылдардың басым бөлігінде ортақ, секулярлық және стратегиялық мақсат бар: террористер өздерінің отаны санайтын аумақтан заманауи демократиялық мемлекеттердің әскери күштерін шығаруға мәжбүрлеу". Пейп сонымен қатар, көптеген өзін-өзі өлтіруші террористердің кедей немесе білімсіз емес, орта тапқа жататын және білім деңгейі жоғары екенін көрсетеді. "Дизайн, қорытынды және өзін-өзі өлтіру терроризмінің стратегиялық логикасы" атты мақаласында (The American Political Science Review журналында жарияланған), Пейптің оккупация мен өзін-өзі өлтіру терроризмі арасындағы байланысқа қатысты пікірін сынға алған Скотт Эшворт, Джошуа Д. Клинтон, Адам Мейровиц және Кристофер В. Рамсей "тәуелді айнымалыны таңдап алу" деп айыптады, зерттеуді тек өзін-өзі өлтіру терроризмі қолданылған жағдайлармен шектегендігі үшін. Ұқсас сынды Майкл К. Хоровиц та айтты, ол оккупациялық биліктің болуы өзін-өзі өлтіру терроризмін тудыру ықтималдығының статистикалық маңызды көрсеткіші емес деп қорытындылады. Пейп бұған жауап ретінде өз зерттеу жобасының жеткілікті екенін, өйткені ол өзін-өзі өлтіру терроризмінің барлық белгілі жағдайларын жинады деп мәлімдеді. Ашворт және авторлар жауап ретінде тәуелді айнымалының үлкен үлгілері нәтижелердегі өзгерістерді түсіндіруге қалай қолданылмайтынын, үлгі өзгермесе, неге өзін-өзі өлтіру терроризмі кейбір жерлерде болса, басқаларында болмайтынын талқылады. Асаф Могадам да Пейптің қорытындыларын сынға алды. Пейптің "Фьюжді кесу: жаһандық өзін-өзі өлтіру терроризмі және оны қалай тоқтату керек" атты еңбегі Джеймс К. Фельдманмен бірлесіп жазылған және 2010 жылы жарық көрген. Cutting the Fuse 2100-ден астам өзін-өзі өлтіруші шабуылды (Dying to Win кітабында қарастырылғандардан 6 есе көп) бағалайды, өзін-өзі өлтіру террористік кампаниялардың өрбуі мен төмендеуін түсіндіретін негізгі факторларды анықтау мақсатында. Кітапта елдерге жергілікті мәдениет пен институттарға қауіп төндіретін немесе оккупанттарға пайда әкелетіндей әрекеттерге мәжбүрлейтін жерлерге әскер орналастырудан аулақ болу ұсынылады. Оккупация қажет болған жағдайда, жергілікті мәдениетке төнген қауіпті азайту үшін жергілікті билік өкілдеріне бұрын мүмкін болмаған нәрселерді жасауға көмектесу керек, ал жанама зиянды өте сезімталдықпен қарау керек. Пейп сондай-ақ халықаралық қатынастар саласындағы жетекші рецензияланған журналдың "Терроризм туралы зерттеулердегі жаңалықтар" (Security Studies, 18.4) арнайы санының редакторы болды. 2015 жылы Пейп пен нейробиолог Жан Десети Қорғаныс министрлігінің Минерва зерттеу бағдарламасынан 3,4 миллион долларлық грант алып, шейіт болудың әлеуметтік және нейрологиялық құрылымын зерттеді. 2019 жылдың мамыр айында Пейп Жаңа Зеландия премьер-министрі Джасинда Ардерн мен Франция президенті Эммануэль Макрон бастамасымен құрылған, онлайн экстремистік контенттің таралуын тоқтату мақсатындағы Крайстчерч шақыруына қатысты. Пейп сондай-ақ ИГИЛ-дің насихаттық бейнелері туралы зерттеулерін ФБР, BOP, SSCI, NCTC, NSC және SOCOM сияқты ұйымдарға ұсынды. 2020 жылдың ақпан айында Пейп пен CPOST араб тіліндегі насихатты зерттеу үшін 1,5 миллион долларлық грант алды.
Басқа
Пап 1990 жылдары саяси зорлық-зомбылықтың себептері мен тиімді шешімдерін зерттеуді бастады, 1992-1995 жылдардағы Босния соғысына және 1999 жылғы Косово соғысына ерекше назар бөлді. Оның өзін-өзі өлтіру терроризмі (2003, 2005, 2010) тақырыбындағы еңбектері оның негізінен саяси зорлық-зомбылықтың бір түрі екенін көрсетті, ал гуманитарлық араласу (2012) жөніндегі зерттемесі Ливия мен Сириядағы Араб көктеміне байланысты саяси зорлық-зомбылыққа қатысты тиісті халықаралық жауаптарға бағытталған. 2017 жылы Пап Ирак, Ауғанстан және Пәкістандағы саяси зорлық-зомбылықты талдап, нәтижесін жариялады. 2018 жылдың қаңтарында Пап Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі Палатаның кіші комитетінде ИХЖҰ-ны әскери жолмен жеңу туралы куәлік берді. 2019 жылдың тамызында Пап Ұлттық қауіпсіздік кеңесіне Ауғанстандағы соғысты аяқтауға бағытталған, "көз горизонтынан тыс" терроризмге қарсы стратегия туралы мәлімет берді. 2019 жылдың қараша айында Пап пен БҰҰ-ның Терроризмге қарсы іс-қимыл атқарушы дирекциясы (CTED) Чикаго университетінде болашақ террористік шабуылдарға жауап беруді жақсарту және әскери саяси зорлық-зомбылық пен терроризмнің әсерін зерттеуді дамыту жолдары талқыланған коллоквиум өткізді. 2020 жылы Пап АҚШ Ішкі қауіпсіздік департаментінің агенттерін Портлендке орналастырудың саяси зорлық-зомбылыққа тигізген әсерін талдау нәтижелерін жариялады және 2015-2020 жылдар аралығында АҚШ-тағы оңшыл экстремистердің демографиялық ерекшеліктерін зерттеу жүргізді. 2021 жылы Пап 2021 жылдың 6 қаңтарында АҚШ Капитолийына шабуыл жасағаны үшін ұсталғандардың демографиялық бейнесі мен саяси географиясын алғаш рет жүйелі түрде зерттеді, бұл зерттеме АҚШ және халықаралық БАҚ-та кеңінен талқыланды.
Автор
Жеңіс үшін бомбалау: Әуе күштері және соғыстағы мәжбүрлеу. Корнелл университетінің баспасы, 1996. (қатты мұқаба). (жұмсақ мұқаба). Қауіпсіздік зерттеулері 7.2 (1997/98 жылғы қыс) 93-214 беттерде және 7.3 (1998 жылғы көктем) 182-228 беттерде талқыланды. Жеңіс үшін өлу: Өзіне-өзі өлтіру терроризмінің стратегиялық логикасы. Нью-Йорк: "Рендом Хаус", 2005. (қатты мұқаба). Лондон: "Гибсон сквері" 2006 (жаңартылған). (қатты мұқаба). Джеймс Фелдманмен бірлесіп, "Қоюшыны кесу: жаһандық жанкешті терроризмнің өрбуі және оны қалай тоқтатуға болады". Чикаго университетінің баспасы, 2010.
Академиялық мақалалар
"Өзін-өзі өлтіру шабуылдары туралы жаңа CPOST дерекқорын ұсынып отырмыз", Journal of Peace Research, жарыққа шығуға дайын (2021). "EEG ИИДБ онлайн видео пропагандасындағы батырлық әңгімелерді ажыратады", Ғылыми есептер 10, 19593 (2020). "Радикалдану және терроризмге қатысты көп деңгейлі әлеуметтік нейроғылымдық көзқарас", Әлеуметтік нейроғылым 13.5 (2018). "Әрекет күндері ме, ұстану күндері ме? Ислам күнтізбесі зорлық-зомбылыққа қалай әсер етеді", Америка саяси ғылымдары журналы 111.3 (2017). "Америкалық ИИДБ: АҚШ-тағы ИИДБ-ге байланысты терроризмді талдау, 2014 жылдың наурызынан 2016 жылдың тамызына дейін" Австралия стратегиялық саясат институты (2017). "Жоғалған қылмыскер туралы ақпарат мәселесін шешу", Винсент Бауэр және Кевин Рубимен бірлескен Конфликтті шешу журналы (2015). "Гуманитарлық араласудың жағдайларын қайта қарастыру", Халықаралық қауіпсіздік 38.2 (2013 жылдың күзі). "Әуе күшінің нақты құны", Сыртқы істер 83.2 (наурыз/сәуір, 2004). "Өзін-өзі өлтіру терроризмінің стратегиялық логикасы", Америка саяси ғылымдары журналы 97.3 (2003 жылдың тамызы). "Экономикалық санкциялар неге тиімсіз?", Халықаралық қауіпсіздік 22.2 (1997 жылдың күзі). "Вьетнам соғысындағы мәжбүрлеу әуе күші", Халықаралық қауіпсіздік, 15.2 (1990 жылдың күзі).