Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон жазушысы (1891–1952)
Japanese writer (1891–1952)
Масао Куме (久米 正雄) – Жапонияның соңғы Тайшо және ерте Шoва кезеңдерінде белсенді болған танымал драматург, романист және хайку ақыны (Сантей псевдонимімен). Оның әйелі мен Нагай Тацуоның әйелі – қарындас болғандықтан, олар жекжаттар еді.
Masao Kume (久米 正雄) was a Japanese popular playwright, novelist and haiku poet (under the pen name of Santei) active during the late Taishō and early Shōwa periods of Japan. His wife and the wife of Nagai Tatsuo were sisters, making them brothers in law.
Ерте өмір
Куме Нагано префектурасының Уэда қаласында дүниеге келді. Оның әкесі жергілікті бастауыш мектептің директоры болған және 1897 жылы мектептің бір бөлігін өртеген өртке байланысты жауапкершілікті мойнына алып, өзіне-өзі қол жұмсады, ал сол мектепте император Мэйдзидің суреті ілінген еді. Куме анасымен бірге Фукусима префектурасының Корияма қаласына көшіп, сонда өсті.
Kume was born in Ueda city, Nagano prefecture. His father was the principal of the local elementary school, and committed suicide in 1897 to take responsibility for a fire which destroyed a portion of the school where a portrait of Emperor Meiji had been displayed. Kume moved with his mother to her home in Kōriyama city, Fukushima prefecture, where he was raised.
Әдеби мансап
Құме тіпті бастауыш мектепте де хайку поэзиясына бейімділігін көрсетті. Токио Императорлық университетінің әдебиет факультетін Нацуме Сосекидің басшылығымен (сыныптастары Рюносуке Акутагава мен Кан Кикучипен бірге) бітірген соң, ол "Шинсичо" (新思潮) атты әдеби журнал шығаратын әдеби үйірмеге қосылды. Куме драматург ретінде 1914 жылы сахналанған және үлкен сәттіге ие болған "Гюньюя но Кёдай" ("Сүт сатушының туындары") пьесасымен көзге түсті. 1916 жылға қарай ол өзінің алғашқы романы "Chichi no Shi" ("Әкемнің қасіреті") және "Abukuma Shinju" ("Абукумадағы махаббатқа құмарлық") пьесасын жариялады. 1918 жылы Каору Осанай мен Мантаро Куботамен бірге "Кокумин Бунгекай" ("Халық өнері қозғалысы") ұйымын құрды. Оның романдар жазушы ретіндегі даңқы Natsume Sōseki-дің үлкен қызына деген өшпес махаббаты туралы "Hotaru Gusa" ("Шырақ шөптері"), "Hasen" ("Кеме апаттауы") және "Bosan" ("Безірдің зияраты") сияқты әңгімелер жазғанда артып, өсті (сол кездегі дәстүр бойынша ол оған ата-анасы арқылы ұсыныс жасады, бірақ ол баршаны таң қалдырып, Кумедің сыныптасы және жақын досы Юзуру Мацуокаға ғашық екенін мәлімдеді). 1925 жылы Куме "Шишосетсу то Шинкио шосетсу" ("Жеке роман және психикалық күй роман") атты мақала жазды, ол осы екі әдеби жанрды анықтауда классикалық туындыға айналды. 1933 жылы ол үлкен оқырман сүйіспеншілігіне ие болған "Tsuki yori no shisha" ("Айдан келген елші") атты мелодрамалық роман жазды. Куме 1933 жылы Камакурада әдебиетші әріптестері Мацутаро Кавагучи мен Тон Сатомимен бірге заңсыз карта ойыны ойнағаны үшін тұтқындалды. 1938 жылы Куме "Pen butai" (яғни "Қалам корпусы") – Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Қытайдағы Жапонияның соғыс әрекеттерін жақсы жариялау үшін майданға саяхат жасаған авторлардан құралған үкіметтік ұйымға қосылды, соңынан Сохо Токутоми мен өзі басқарған "Nihon bungaku hōkokukai" ("Жапон әдебиетін насихаттау қауымдастығы") ұйымына жетекшілік етті.
Kume exhibited a talent for haiku poetry even in elementary school. After graduating from Tokyo Imperial University Department of Literature under Natsume Sōseki (together with classmates Ryūnosuke Akutagawa and Kan Kikuchi), he joined a literary group that published a literary magazine called Shinshichō (新思潮). Kume's debut as a playwright came with Gyunyuya no Kyōdai ("Milkman’s Siblings"), which was staged in 1914 and proved to be very popular. By 1916, he had published his first novel Chichi no Shi ("My Father's Death") and a play Abukuma Shinju ("Love Suicides at Abukuma"). In 1918 he founded the Kokumin Bungeikai ("People's Arts Movement") with Kaoru Osanai and Mantarō Kubota. His fame as a novelist grew when he wrote a series of stories, including Hotaru Gusa ("Firefly Weeds"), Hasen ("Shipwreck"), and Bosan ("Visit to a Grave"), about his unrequited love for Natsume Sōseki's eldest daughter (he proposed to her via her parents, as was the practice at the time, but she surprised everyone by announcing her love for Kume's classmate and close friend Yuzuru Matsuoka instead). In 1925, Kume wrote an essay, Shishōsetsu to Shinkyō shōsetsu ("The I Novel and the Mental State Novel"), which became a classic in defining those two literary forms. In 1933, he wrote a melodramatic novel Tsuki yori no shisha ("Messenger from the Moon"), which was a major best seller. Kume was arrested in Kamakura in 1933, along with fellow literati Matsutarō Kawaguchi and Ton Satomi for illegal card gambling. In 1938, Kume joined the Pen butai (lit. "Pen corps"), a government organisation consisting of authors who travelled the front during the Second Sino Japanese War to write favourably of Japan's war efforts in China, and later the Nihon bungaku hōkokukai ("Patriotic Association for Japanese Literature"), led by Sohō Tokutomi and himself.
Қамакурадағы өмір
1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісіне байланысты Куме Токиодан Камакураға, Канагава префектурасына көшіп келді және 1952 жылы 60 жасында қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрды. Ол Камакура әдеби ортасының көрнекті өкілі болды, Камакура П.Э.Н. клубы мен Камакура карнавалын құруға мұрын қойды, сондай-ақ Камакура Бунко кітапханасын басқарды. Куме өмірінің көп бөлігінде жоғары қан қысымымен күресті және миге қан құйылудан көз жұмды. Оның қабірі Камакурадағы Зуйсен-дзи ғибадатханасында орналасқан. Куме қайтыс болғаннан кейін оның үйі Камакураның Никаидо ауданынан Фукусима префектурасындағы Корияма қаласына көшірілді, қазір ол Корияма Бункагу но Мори мұражайына айналды. Камакурадағы Хасе-дера аумағында Кумеге қойылған қола мүсін сақталған.
Kume relocated from Tokyo to Kamakura, Kanagawa prefecture due to the Great Kantō earthquake of 1923, residing there until his death in 1952 at the age of 60. He was a prominent figure in Kamakura literary circles, helping to establish the Kamakura P. E. N. Club, the Kamakura Carnival, and running the Kamakura Bunko lending library. Kume suffered from high blood pressure much of his life, and died of a cerebral hemorrhage. His grave is at the temple of Zuisen ji in Kamakura. After Kume's death, his house was physically relocated from the Nikaido district of Kamakura to Kōriyama in Fukushima prefecture, where it now houses the Kōriyama Bunkagu no Mori Museum. There is a bronze statue of Kume in the grounds of Hase dera in Kamakura.