Кіріспе

Балықтардың суперордені - Ostariophysi - балықтардың екінші ірі суперордені. Бұл топтың мүшелері остариофизия деп аталады. Бұл әртүрлі топта 10 758 түр бар, бұл әлемдегі белгілі балық түрлерінің шамамен 28% -ы және тұщы су түрлерінің 68% -ы, және Антарктидадан басқа барлық құрлықтарда кездеседі. Олардың бірқатар ортақ сипаттамалары бар, мысалы, дабыл заты және Вебер аппараты. Суперреттік төмендегідей жіктеледі: Сериясы Anotophysi Gonorynchiformes, шамамен 37 түрі Сериясы Otophysi (Euostariophysi) Cypriniformes (миноу және одақтастары), шамамен 4,501 түрі (оларда Cyprinidae, тұщы су балықтарының ең үлкен туысы) Characiformes (харациндер мен одақтастары), шамамен 2,168 түрі Siluriformes (тұмсық балықтар), шамамен 3,813 түрі Gymnotiformes (электрлік балықтар, американдық пышақ балықтар), шамамен 239 түрі (кейде Siluriformes тобында). Гоноринхиформдар Отофизиге қарағанда Клупеиформдарға жақын. Гоноринхиформдар мен клупейформдар монофилеттік топ құрауы мүмкін. Ostariophysi мен Clupeomorpha арасындағы бауырлас топтық қатынасқа дәлел бар (Ostarioclupeomorpha таксоны, сондай-ақ Otocephala деп аталады, бұл мүмкін монофилетикалық топты сипаттау үшін жасалған). Отофизи суперконтинент Пангеяның ыдырауынан бұрын юра дәуірінде (200 145 млн. жыл бұрын) тұщы суларда пайда болған. Отофизидің төрт тірі кладқа бөлінуі Пангеяның бөлінуінен кейін болды. Солтүстіктегі Лавразияның оңтүстіктегі Гондванадан бөлінуі қазіргі Киприноформдар мен Харацифиздерге жол ашты. Кейін Characiphysi өзі күндізгі (күндізгі белсенді) Characiformes және түнгі (түнгі белсенді) Siluriphysi, соның ішінде Siluriformes және Gymnotiformes болып бөлінді. Қазіргі заманғы Харациформдар Оңтүстік Америкада да, Африкада да кездеседі және салыстырмалы түрде жақында Солтүстік Америкаға дейін таралды. Силурифизи үшін көптеген туынды белгілер тән, соның ішінде электрорецепция. Силурифизи Гондвананың Оңтүстік Америка мен Африкаға бөлінуінен бұрын Аптианда (шамамен 110 млн. жыл бұрын) пайда болған, бірақ қазіргі Оңтүстік Америкада бірнеше базалық силурифиздік таксондар (Gymnotiformes, Diplomystidae, Loricaridea) болуы силурифизи Гондвананың батыс бөлігінде пайда болған болуы мүмкін дегенді білдіреді. Бұл базалық таксондар Африкадан кейін жойылып кеткен. Силуриформдардың қазіргі таралуы кейінгі таралудың арқасында космополиттік болып табылады. Сонымен қатар, онда ең кішкентай омыртқалы жануарлардың бірі болып саналатын бірқатар түрлер бар; Danionella translucida ұзындығы бойынша және Paedocypris progenetica ұзындығы бойынша Malapteruridae және Gymnotidae отбасылары күшті электр зарядтарын шығара алады; олар прототиптік электр балықтарының қатарында саналады.

Физикалық сипаттамалары

Көптеген түрлерде жүзу қуысы бар (Гонроинхтан басқа). Сулы көк қуысы әдетте екі камераға бөлінеді. Кішігірім алдыңғы камераны жартылай немесе толық күміс түсті перитонеалдық түбімен жабады. Кейбір топтарда үлкен артқы камераның мөлшері азаюы немесе болмауы мүмкін. "Unculi" деп аталатын ұсақ, бір жасушалы, мүйізді проекциялар дене мүшелерінің әртүрлі бөліктерінде жиі кездеседі және олар тек остариофизиандардан ғана белгілі. Ол Weberian ossicles деп аталатын кішкентай сүйектер тізбегінен тұрады, олар есту жүйесін балықтардың газдық көксауышына жалғастырады. Сөйлемшелер газды көк қуысының қабырғасын оң және сол құлақтың сакульдерін біріктіретін лимфамен толтырылған көлденең каналға жақын орналасқан Y пішінді лимфалық синуспен байланыстырады. Бұл ішкі құлаққа тербелістерді жеткізуге мүмкіндік береді. Анофофизияларда алғашқы үш омыртқа арнайы және бір немесе бірнеше бас қабырғаларымен (алғашқы Вебер аппараты) байланысты. Отофизиктерде алдыңғы төрт немесе бес бірінші омыртқаның ерекше модификациясы, сондай-ақ Веберлік сүйекшелер кездеседі. Толық жұмыс істейтін Вебер аппараты жүзу қуысынан, Вебер сүйектерінен, алдыңғы омыртқа бағанасының бір бөлігінен және кейбір бұлшық еттер мен буындардан тұрады. Ол неміс анатомы және физиологы Эрнст Генрих Вебердің есімімен аталған, ол алғаш рет Вебер сүйектерін сипаттаған.