Кіріспе
Англиялық Рафаэль дәуірінен бұрынғы суретші, жазушы және коллекционер (1830-1916) Генри Уоллис (21 ақпан 1830 20 желтоқсан 1916) - британдық Рафаэль дәуірінен бұрынғы суретші, жазушы және коллекционер. Уоллис 1830 жылы 21 ақпанда Лондонда дүниеге келді; оның әкесінің аты мен кәсібі белгісіз. 1845 жылы анасы Мэри Энн Томас Лондонның табысты сәулетшісі Эндрю Уоллиске тұрмысқа шыққанда, Генри өзінің асыраушы әкесінің тегін қабылдады. Оның өнерге деген тәжірибесі өте терең және ықпалды болды. Ол RA-ға сынақ кезінде қабылданды және 1848 жылдың наурыз айында Суретшілік мектепке оқуға түсті. Ол сондай-ақ Парижде Чарльз Глирдің ательесінде және 1849 және 1853 жылдар аралығында Академияда оқыды. Уоллис өзінің алғашқы үлкен табысы - 1856 жылы Корольдік академияда көрмеге қойылған "Чаттертонның өлімі" үшін есінде қалды. Суретші 18 ғасырдың аяғында кедейленген ақын Томас Чаттертонды бейнелеген, ол он жеті жасында өзін-өзі улантып, Романтизмнің батыры деп саналған. Оның Монк Чаттертондағы әдісі мен стилі оның Рафаэльге дейінгі қозғалысқа байланысының маңыздылығын көрсетеді, бұл жан-жақты түстерде және символикалық егжей-тегжейлі мұқият жинақталуда көрінеді. Ол батыл түстерді контрастты палитрамен қолданды және табиғи жарықтың терезеден түсуін пайдаланып, сол кездегі өте сүйікті стилін жүзеге асырды. Чаттертонның шатырының көлемі суреттің көлемінен аз ғана үлкен болды, Уоллис пен оның шезлонгісі үшін және алдын ала эскиздер кезінде аз орын болды, олар сол жерде жасалды. Сурет 25x37" өлшемінде және Tate Britain-де, басқа нұсқалары Бірмингем мұражайы мен өнер галереясында және Йель британдық өнер орталығында. Чаттертонның тағы да көптеген үлгілері болған болуы мүмкін, өйткені ол танымал болды және Уоллис жалға төлеуге тура келгенде, ол басқа нұсқаны суретке түсірді. Ол өлі ақындарды өлі жұмысшылардан гөрі жақсы сататынын айтқан (оның келесі ірі еңбегі "Тас үзігіш" деген сөз). "Тас үзігіш" (1857, 1858 жылы көрмеге қойылды) оның шынайы прерафаэльші ретінде беделін нығайтады. Жалпы алғанда, ол RA-да 35 экспонат көрсетті, бірақ кейінірек өмірінде акварель суретіне үлкен қызығушылық танытты. 1878 жылы ол RWS (Royal Watercolour Society) қоғамының толық мүшесі болып сайланды және қоғамда 80-ден астам сурет көрсетті. Оның танымал "Чаттертонның өлімі" үшін үлгісі жас Джордж Мередит болды, оның алғашқы әйелі Мэри Эллен кейін Уоллиспен қашып кетеді. Уоллис сурет салу әдісі, әсіресе мансабының алғашқы жылдарында, әсіресе "Чаттертонның өлімі" атты суретте, бастапқы эскизді жасау, оны сумен қанықтыру, көлеңкеде бұғаттау үшін сұр реңкті қолдану, бояуды қою және оны кептіруге рұқсат ету болды. Ол қатаң болған кезде, ол өзінің танымал болған бөлшектерін қосу үшін шашты қарындашты қолданады. Ол сумен араластырып, нанмен сүртеді. Бұл жылдары оның студиясы Челсиде болды, ол кезде Лондонның өте богемді және жолдан тыс бөлігі. Ол 1916 жылы 20 желтоқсанда Кройдондағы Уолпол-роудтың 1-үйінде өліп қалды.
Henry Wallis (21 February 1830 – 20 December 1916) was a British Pre Raphaelite painter, writer and collector. Wallis was born in London on 21 February 1830; his father's name and occupation are unknown. When in 1845 his mother, Mary Anne Thomas, married Andrew Wallis, a prosperous London architect, Henry took his stepfather's surname. His artistic training was thorough and influential. He was admitted as a probationer to the RA and enrolled in the Painting School in March 1848. He also studied in Paris at Charles Gleyre's atelier and at the Academie des Beaux Arts, sometime between 1849 and 1853. Wallis is best remembered for his first great success, The Death of Chatterton, which he exhibited at the Royal Academy in 1856. The painting depicted the impoverished late 18th century poet Thomas Chatterton, who poisoned himself in despair at the age of seventeen, and was considered a Romantic hero for many young and struggling artists in Wallis's day. His method and style in Monke Chatterton reveal the importance of his connection to the Pre Raphaelite movement, seen in the vibrant colours and careful build up of symbolic detail. He used a bold colour scheme with a contrasting palette and he exploited the fall of the natural light through the window of the garret to implement his much loved style at the time, chiaroscuro. The size of Chatterton's garret was only fractionally larger than the scope of the painting, with room for Wallis and his easel and little else during the preliminary sketches, which were done on site. The painting is 25x37" and is in the Tate Britain, with other versions in the Birmingham Museum and Art Gallery and the Yale Center for British Art. There may have been more examples of Chatterton as it was popular and when Wallis had to pay the rent he would paint another version. He once said that dead poets are more saleable than dead labourers (referring to The Stonebreaker, his next major work). The Stonebreaker (1857, exhibited in 1858) consolidated his reputation as a true Pre Raphaelite. In total, he showed 35 exhibits at the RA, but later in life developed a greater interest in watercolour painting. He was elected a full member of the RWS (Royal Watercolour Society) in 1878 and exhibited over 80 watercolours at the society. The model for his acclaimed The Death of Chatterton was the young George Meredith, whose first wife Mary Ellen would later run off with Wallis. Wallis's method of painting, especially in the early years of his career, and in particular on "Death of Chatterton", was to do the initial sketch, saturate it in water, use a grey tint to block in the shade, put on the colour and allow it to dry. When firm, he would use a hair pencil to add in the details, for which he is so renowned. For the light, he would touch the area in question with water and then rub it with a piece of bread. His studio during these years was in Chelsea, a very bohemian and out of the way part of London at the time. He died, almost blind, at 1 Walpole Road, Croydon, on 20 December 1916.
Таңдалған библиография
Хамлин, Робин: Генри Уоллис, Оксфорд ұлттық биография сөздігі, том. 57, Лондон 2004, 13-14 беттер. van de Put, A., Генри Уоллис, 18301916, Фаенца, v (1917), 338 бет. Рамм, Джон, "Естен кеткен прерафаэлиттер", Антикварлар сатушылары мен коллекционерлер туралы нұсқау, 2003 жылдың наурыз/сәуір айы, 56, 8 және 9-томы. Трейхерц, Дж. Қиын кезеңдер: Викториялық өнердегі әлеуметтік реализм (Лондон, 1987), 36-39-б. Питер Акройдтың "Чаттертон" романында әдеби қарастырылуы, алғаш рет 1987 жылы жарық көрді.