Джон Констебл: Англиялық пейзаж суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын суретшісі (1776–1837)

Джон Констебл (John Constable, 11 маусым 1776 – 31 наурыз 1837) – романтизм дәстүріндегі ағылшын пейзаж суретшісі. Саффолк графтығында туған ол, ең алдымен, Dedham Vale аймалының суреттері арқылы пейзаж жанрын революциялағандығымен белгілі – бұл аймақ, оның үйінің маңында орналасқан және қазір "Констебл елі" деп аталады, ол оған зор қызғылықты сезіммен толы болды. «Мен өз жерлерімді ең жақсы суретке түсіруім керек», – деп жазды ол 1821 жылы досы Джон Фишерге, «сурет салу – сезімді білдірудің бірден-бір амалы». Констеблдің ең танымал туындылары: «Вивенхо паркі» (1816), «Дедхам Вейл» (1828) және «Шабын арабасы» (1821). Оның суреттері қазір британдық өнердегі ең танымал және құнды туындылардың қатарында болғанымен, ол ешқашан қаржылық сәттілікке жете алмады. 52 жасында Корольдік өнер академиясына сайланғаннан кейін ол белгілі бір мәртебеге ие болды. Оның туындылары Францияда кеңінен танылып, туған елі Англиядағыдан гөрі көп сатылды және Барбизон мектебіне үлкен әсер етті.

Ерте мансап

Джон Констебл Саффолк графтығындағы Стоур өзенінің жағасындағы Шығыс Бергольт ауылында Голдинг пен Энн (Уоттс) Констеблдердің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі – белгілі дәнді саудагер, Шығыс Бергольттегі Флатфорд диірменінің және кейін Эссекстегі Дедэм диірменінің иесі болған. Голдинг Констебл «Телеграф» атты шағын кемеге ие болды, оны Стоур өзенінің сағасындағы Мистлиде тоқтатты және Лондонға дәнді тасымалдау үшін пайдаланды. Ол Лондон шай саудагері Абрам Ньюменнің туысы еді. Констебл ата-анасының екінші ұлы болғанымен, оның үлкен ағасы зиялылық мүгедектігіне шалдыққан және Джонның әкесінің ісін жалғастыруы күтілген. Лавенхэмдегі пансионда қысқа уақыт оқығаннан кейін, ол Эссекстің Дедхэм қаласындағы күндізгі мектепке қабылданды. Констебл мектепті бітіргеннен кейін дәнді саудасында жұмыс істеді, бірақ оның кіші інісі Абрам ақырында диірмендерді басқаруды өз мойнына алды. Жастық шағында Констебл Суффолк және Эссекс аймақтарындағы ауылдық жерлерде сурет салуға кірісті, бұл оның өнерінің көп бөлігінің тақырыбына айналды. Оның сөздерімен айтқанда, «осы көріністер мені суретші етті, мен оларға ризамын»; «диірмен тоғандарынан шығатын судың шуы, жалбыздар, шіріген ағаштар, лайлы тіректер мен кірпіш қабырғаларын жақсы көремін». Ол коллекционер Джордж Бомонтпен танысты, ол оған Клод Лорреннің бағалы «Агар мен Періште» туындысын көрсетті, бұл Констеблге үлкен әсер етті. Кейін Миддлсекстегі туыстарына сапар барысында ол кәсіби суретші Джон Томас Смитпен танысты, ол оған сурет салу бойынша кеңес берді, бірақ оны кәсіби өнерге емес, әкесінің бизнесінде қалуға шақырды. 1799 жылы Констебл әкесін өнер жолына түсуге көндірді, ал Голдинг оған шағын жәрдем қаражаты берді. Корольдік академия мектебіне сынақтан өткен соң, ол тірі модельдер сабақтарына, анатомиялық диссекцияларға қатысты және ескі шеберлердің туындыларын зерттеді және көшірді. Осы кезеңде оған ерекше әсер еткен туындылардың арасында Томас Гейнсборо, Клод Лоррен, Питер Пауль Рубенс, Аннибале Карраччи және Якоб ван Руисдаэльдің суреттері болды. Ол сонымен қатар поэзия мен уағыздарды көп оқыды және кейіннен өте шешен суретші екенін дәлелдеді. 1802 жылы ол Ұлы Марлоу әскери колледжінде (қазіргі Сандхерст) сурет салу шеберінің лауазымынан бас тартты, бұл әрекет Бенджамин Уэстке (содан кейін RA шебері) оның мансабының аяқталуын білдіретінін айтты. Сол жылы Констебл Джон Данторнға хат жазып, кәсіби пейзаж суретшісі болуға деген ниетін былай деп түсіндірді: «Соңғы екі жыл бойы мен суреттердің артынан қудым және екінші қолдан шындықты іздедім. Мен табиғатты бастапқыда ниеттенгендей, жоғары рухта бейнелеуге тырысқан жоқпын, керісінше, менің туындыларым басқа адамдардың жұмысына ұқсас болуын жасамаққа тырыстым. Табиғатты бейнелейтін суретшіге орын жетерлік. Қазіргі заманның басты кемшілігі – шеберлікке құмарлық, шындықтан тыс нәрсені жасауға тырысу». Оның ерте стильінде оның пісіп жеткен туындыларымен байланысты көптеген қасиеттер бар, оның ішінде жарықтың, түстің және жанасудың жаңалығы, сонымен қатар ол зерттеген ескі шеберлердің, әсіресе Клод Лорреннің композициялық ықпалын көрсетеді. Констебльдің әдеттегі тақырыптары, күнделікті өмірдің көріністері, жапайы пейзаждар мен қираған жерлердің романтикалық көріністерін іздеген дәуірде сәнсіз болды. Ол кейде алысқа сапар шегеді. 1803 жылы ол Корольдік академияда суреттерін көрсетті. Сәуір айында ол Лондоннан Дилге жүзіп бара жатқанда оңтүстік-шығыс порттарына барған «Шығыс Индия Коутс» кемесінде шамамен бір ай болды, содан кейін Қытайға аттанды. 1806 жылы Констебл екі айлық сапармен Көлдер аймағына барды. Ол өзінің досы және өмірбаянын жазушысы Чарльз Леслиге таулардың жалғыздығы оның рухын қысымға салғандығын айтты, ал Лесли былай деп жазды: «Оның мінезі ерекше әлеуметтік болды және қаншалықты керемет болса да, адамдармен байланысы жоқ табиғат көрінісімен қанағаттана алмады. Оған ауылдар, шіркеулер, шаруа үйлері мен коттедждер қажет болды». Констебл қысқысын Лондонда өткізіп, жазғысын Шығыс Бергольтте сурет салуды қалыпты жағдайға айналдырды. 1811 жылы ол алғаш рет Джон Фишер мен оның отбасына Солсбериде, собор мен оны қоршаған пейзаж оның ең керемет суреттерінің кейбіреулеріне шабыт берді. Констебль өмір сүру үшін портрет салуға кірісті, ол оны жайсыз деп тапса да, көптеген жақсы портреттер жасады. Ол кейде діни суреттер де түсірді, бірақ Джон Уокердің айтуынша, «Констебльдің діни суретші ретіндегі қабілетсіздігін арттырып айту мүмкін емес». Оның тағы бір табысы – ауылдық үйлерді суреттеу. 1816 жылы ол генерал-майор Фрэнсис Слейтер Ребоудан өзінің ауылдық үйін, Эссекстің Вивенхоу Паркін суретке түсіруді тапсырды. Генерал-майор сонымен қатар Аресфорд Холлдың аумағындағы балық аулау үйінің кішірею суретіне тапсырыс берді. Констебл осы тапсырыстардан түскен ақшаны Мария Бикнеллмен некеге тұру үшін пайдаланды.

John Constable was born in East Bergholt, a village on the River Stour in Suffolk, to Golding and Ann (Watts) Constable. His father was a wealthy corn merchant, owner of Flatford Mill in East Bergholt and, later, Dedham Mill in Essex. Golding Constable owned a small ship, The Telegraph, which he moored at Mistley on the Stour estuary, and used to transport corn to London. He was a cousin of the London tea merchant, Abram Newman. Although Constable was his parents' second son, his older brother was intellectually disabled and John was expected to succeed his father in the business. After a brief period at a boarding school in Lavenham, he was enrolled in a day school in Dedham, Essex. Constable worked in the corn business after leaving school, but his younger brother Abram eventually took over the running of the mills. In his youth, Constable embarked on amateur sketching trips in the surrounding Suffolk and Essex countryside, which was to become the subject of a large proportion of his art. These scenes, in his own words, "made me a painter, and I am grateful"; "the sound of water escaping from mill dams etc., willows, old rotten planks, slimy posts, and brickwork, I love such things." He was introduced to George Beaumont, a collector, who showed him his prized Hagar and the Angel by Claude Lorrain, which inspired Constable. Later, while visiting relatives in Middlesex, he was introduced to the professional artist John Thomas Smith, who advised him on painting but also urged him to remain in his father's business rather than take up art professionally. In 1799, Constable persuaded his father to let him pursue a career in art, and Golding granted him a small allowance. Entering the Royal Academy Schools as a probationer, he attended life classes and anatomical dissections, and studied and copied old masters. Among works that particularly inspired him during this period were paintings by Thomas Gainsborough, Claude Lorrain, Peter Paul Rubens, Annibale Carracci and Jacob van Ruisdael. He also read widely among poetry and sermons, and later proved a notably articulate artist. In 1802 he refused the position of drawing master at Great Marlow Military College (now Sandhurst), a move which Benjamin West (then master of the RA) counselled would mean the end of his career. In that year, Constable wrote a letter to John Dunthorne in which he spelled out his determination to become a professional landscape painter:

For the last two years I have been running after pictures, and seeking the truth at second hand I have not endeavoured to represent nature with the same elevation of mind with which I set out, but have rather tried to make my performances look like the work of other men There is room enough for a natural painter. The great vice of the present day is bravura, an attempt to do something beyond the truth. His early style has many qualities associated with his mature work, including a freshness of light, colour and touch, and reveals the compositional influence of the old masters he had studied, notably of Claude Lorrain. Constable's usual subjects, scenes of ordinary daily life, were unfashionable in an age that looked for more romantic visions of wild landscapes and ruins. He made occasional trips farther afield. By 1803, he was exhibiting paintings at the Royal Academy. In April he spent almost a month aboard the East Indiaman Coutts as it visited south east ports while sailing from London to Deal before leaving for China. In 1806 Constable undertook a two month tour of the Lake District. He told his friend and biographer, Charles Leslie, that the solitude of the mountains oppressed his spirits, and Leslie wrote:

His nature was peculiarly social and could not feel satisfied with scenery, however grand in itself, that did not abound in human associations. He required villages, churches, farmhouses and cottages. Constable adopted a routine of spending winter in London and painting at East Bergholt in summer. In 1811 he first visited John Fisher and his family in Salisbury, a city whose cathedral and surrounding landscape were to inspire some of his greatest paintings. To make ends meet, Constable took up portraiture, which he found dull, though he executed many fine portraits. He also painted occasional religious pictures but, according to John Walker, "Constable's incapacity as a religious painter cannot be overstated." Another source of income was country house painting. In 1816, he was commissioned by Major General Francis Slater Rebow to paint his country home, Wivenhoe Park, Essex. The Major General also commissioned a smaller painting of the fishing lodge in the grounds of Alresford Hall, Constable used the money from these commissions towards his wedding with Maria Bicknell.

Кейінгі өмірі

Констебльдің өзінің жетістіктерінен алған қуанышы әйелі туберкулездің белгілерін көрсеткеннен кейін көңілі тоңды. Оның денсаулығы нашарлағандықтан, Констебль 1824 жылдан 1828 жылға дейін отбасына Брайтон қаласында жатақхана жалдады. Осы кезеңде Констебль уақытын Лондон мен Брайтонның Шарлотта көшесінде бөліп өткізді. Бұл өзгерістен кейін Констебль ірі көлемді Стур көріністерінен гөрі жағалау көріністеріне көшті. Ол алты футтық холсттарды салуын жалғастырды, бірақ бастапқыда Брайтонды сурет салу үшін қолайлы орын деп санамады. 1824 жылы Фишерге жазған хатында былай деп жазды: "Теңіздің ұлылығы және оның (өз сөзіңізбен айтқанда) мәңгілік дауысы, сахналық дилижанстардың, экипаждардың, "флайлардың" және т.б. шуында батып, жоғалып кетеді, ал жағажай – теңіз жағасында орналасқан Пикадиллидің (біз тамақтанған жерінің сол бөлігі) өзі ғана." Өмірінде Констебль Англияда бар болғаны 20 картина сатты, ал Францияда бірнеше жылдың ішінде 20-дан астам картина сатты. Дегенмен, ол өзінің туындыларын насихаттау үшін халықаралық сапарларға барудан бас тартты, Фрэнсис Дарбиге былай деп жазды: "Шетелде бай болудан гөрі [Англияда] кедей болуды артық көремін", – деп. Сонымен қатар, көптеген тапсырыстардың үстінен жұмыс істеу кезінде ол Ароусмитпен дауласып, француздық өрісінен айырылды. "Chain Pier, Brighton" – оның Брайтон тақырыбында салған жалғыз амбициялық алты футтық картинасы, ол 1827 жылы көрмеге қойылды. Констебльдер Марияның денсаулығын жақсарту үшін бес жыл бойы Брайтонда тұрды, бірақ бұл бекер болды. Көңілі қатты ауырған Констебль ағасы Голдингке былай деп жазды: "Күнде-күнде кеткен періштемнің жоғын сезінемін, – Құдай ғана балаларым қалай өседі екенін біледі, әлемнің беті мен үшін мүлдем өзгерді." Одан кейін ол қара киім киді, және Леслидің айтуынша, "қасірет пен алаңдаушылыққа толы ойлармен мазаланған." Ол қалған өмірі бойы жеті баласын жалғыз өзі бағып өсірді. Балаларының есімдері – Джон Чарльз, Мария Луиза, Чарльз Голдинг, Изабел, Эмма, Альфред және Лайонел. Тек Чарльз Голдинг Констебль ұрпақ қалдырды. Констебльдің бірнеше баласы да сурет салған, әсіресе оның ұлы Лайонел. Лайонел ақырында сурет салуді тоқтатты да, фотосуретке көшті, оның бірнеше туындылары Кларк өнер институтының қорында сақтаулы. Мария қайтыс болғанға дейін оның әкесі де қайтыс болып, оған 20 000 фунт стерлинг мұра қалдырды. Констебль бұл ақшаны сәтсіз сарп етті, кейбір пейзаждарының бірнеше мезотинттерін басылымға дайындау үшін төледі. Ол шешімсіз және ойсыз болды, граверімен дауласып қалды, ал фолиолар жарық көрген кезде жеткілікті абоненттерді тарта алмады. Констебль мезотинтші Дэвид Лукаспен оның пейзаждарынан кейін 40 гравюра жасады, олардың бірі 13 түзету кезеңінен өтті, Констебль қалам мен бояумен түзетті. Констебль: "Лукас мені кемшіліктерімсіз жұртшылыққа таныстырды", – деді, бірақ бұл кәсіп қаржылық табыс әкелмеді. Осы кезеңде оның өнері ерте кезеңінің тыныштығынан бұзылып, көбірек экспрессивтік стильге көшті. Ол 1837 жылғы 31 наурыздағы түнде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды және Мариямен бірге Лондонның Хэмпстед қаласындағы Хэмпстед шіркеуінің Сент-Джон зиратында жерленді. (Оның балалары Джон Чарльз Констебль мен Чарльз Голдинг Констебль де осы отбасылық қабірге жерленген.)

Constable’s pleasure at his own success was dampened after his wife started displaying symptoms of tuberculosis. Her growing illness meant that Constable took lodgings for his family in Brighton from 1824 until 1828, During this period Constable split his time between Charlotte Street in London and Brighton. This change saw Constable move away from large scale Stour scenes in favour of coastal scenes. He continued painting six foot canvases, although he was initially unsure of the suitability of Brighton as a subject for painting. In a letter to Fisher in 1824 he wrote

The magnificence of the sea, and its (to use your own beautiful expression) everlasting voice, is drowned in the din & lost in the tumult of stage coaches gigs “flys” &c. and the beach is only Piccadilly (that part of it where we dined) by the sea side. In his lifetime, Constable sold only 20 paintings in England, but in France he sold more than 20 in just a few years. Despite this, he refused all invitations to travel internationally to promote his work, writing to Francis Darby: "I would rather be a poor man [in England] than a rich man abroad. "), and the pressure of numerous outstanding commissions, he quarreled with Arrowsmith and lost his French outlet. Chain Pier, Brighton was his only ambitious six foot painting of a Brighton subject, it was exhibited in 1827. The Constables persevered in Brighton for five years to aid Maria’s health, but to no avail. Intensely saddened, Constable wrote to his brother Golding, "hourly do I feel the loss of my departed Angel—God only knows how my children will be brought up the face of the World is totally changed to me". Thereafter, he dressed in black and was, according to Leslie, "a prey to melancholy and anxious thoughts". He cared for his seven children alone for the rest of his life. The children were John Charles, Maria Louisa, Charles Golding, Isobel, Emma, Alfred, and Lionel. Only Charles Golding Constable produced offspring. Several of Constable's children also painted, notably his son Lionel. While Lionel eventually gave up painting for photography, several of his works are within the collection of the Clark Art Institute. Shortly before Maria died, her father had also died, leaving her £20,000. Constable speculated disastrously with the money, paying for the engraving of several mezzotints of some of his landscapes in preparation for a publication. He was hesitant and indecisive, nearly fell out with his engraver, and when the folios were published, could not interest enough subscribers. Constable collaborated closely with mezzotinter David Lucas on 40 prints after his landscapes, one of which went through 13 proof stages, corrected by Constable in pencil and paint. Constable said, "Lucas showed me to the public without my faults", but the venture was not a financial success. This period saw his art move from the serenity of its earlier phase, to a more broken and accented style. He died on the night of 31 March 1837, apparently from heart failure, and was buried with Maria in the graveyard of St John at Hampstead Church in Hampstead in London. (His children John Charles Constable and Charles Golding Constable are also buried in this family tomb.)

Орналасқан жерлер

Бридж Коттедж - Ұлттық қорға тиесілі мүлік, ол көпшілікке ашық. Жақын жердегі Флатфорд Милл және Вилли Лотттың үйі (Хей Уэйн картинасында көрінетін үй) Далалық зерттеулер кеңесі курстар өткізу үшін пайдаланады. Лондоннан тыс Констебльдің түпнұсқа суреттерінің ең ірі жиынтығы Ипсвичтегі Крайстчерч сарайында қойылған. Оксфордтағы Сомервилл колледжі Констебльдің бір суретіне ие.

Өнер

Констебль суретшілерді табиғаттың өзінен гөрі өз қиялын қолданып сурет салуға үйреткен көркем мәдениетке қарсы шықты. Леслиге ол: «Табиғаттан сурет салуға отырсам, ең алдымен сурет көргенімді ұмытып кетуге тырысамын», – деді. Констебль өзінің талантын «Стоур өзенінің бойындағы барлық нәрсеге» байланыстырды, алайда, өмірбаянушы Энтони Бейли оның көркемдік дамуын туысы Томас Алленнің және Констеблді таныстырған лондондық байланыстардың ықпалына байланысты деп есептеді. Констебль өмір бойы меценаттар мен Корольдік академия көрмелерінің «аяқталған» суреттер нарығына суреттер шығарса да, оның жұмыс әдісі үшін жергілікті зерттеулер түріндегі үнемі жаңару маңызды болды. Ол ешқашан формуламен қанағаттанған емес. «Әлем кең, – деп жазды ол, – екі күн де, екі сағат та бірдей емес; әлем жаратылғаннан бері ағаштың екі жапырағы бірдей болған емес; табиғаттағыдай, өнердің шынайы туындылары да бір-бірінен ерекшеленеді». Констебль өзінің пейзаждарының көптеген толық масштабтағы алдын ала эскиздерін жасап, аяқталған суреттерден бұрын композицияны сынады. Бұл үлкен эскиздер, олардың еркін және күшті қылқаламмен салынған сызықтары, сол кезде революциялық болды және олар суретшілерді, ғалымдарды және жалпы жұртшылықты қызықтырады. Мысалы, «Сырғанақ ат» және «Сай шамы» суреттерінің майлы эскиздері Констеблдің сол тақырыптардағы аяқталған суреттерінен қалмаған күштілік пен көркемдікті көрсетеді. Констеблдің жұмысының басқа да аспектілерінен гөрі, майлы эскиздер оны авангардтық суретші ретінде көрсетеді, ол пейзаж суреттерін мүлдем жаңа бағытта алуға болатындығын көрсетті. Констеблдің акварельдері де өз заманы үшін ерекше еркін болды: 1835 жылы салынған «Стоунхендж», екі жаңбырлы көктеммен, көп жағдайда суреттелген ең керемет акварельдердің бірі болып саналады. Толық көлемдегі майлы эскиздерден басқа, Констебль атмосфералық жағдайларды жазуда ғылыми тұрғыдан көбірек болуға бел буған пейзаждар мен бұлттардың көптеген байқау зерттеулерін аяқтады. Оның физикалық әсерлерінің күші кейде ол Лондонда көрмеге шығарған толық көлемді суреттерінде де көрініс тапқан; мысалы, 1827 жылы «The Chain Pier» суреті сыншыны: «атмосфераның өзіне тән ылғалдылығы бар, бұл шамамен қосалқы желкен тілейтін» деп жазуға түрткі болды. Бұл әдеті бойынша ол метеоролог Люк Ховардтың бұлттарды жіктеу жөніндегі ізашарлық жұмысына әсер еткендігі белгілі; Констеблдің Томас Форстердің «Атмосфералық құбылыстар туралы зерттеулер» кітабының өз көшірмесіне берген түсініктемелері оның метеорологиялық терминологиямен толық таныс болғанын көрсетеді. «Мен көп аспан суреттедім», – деп жазды Констебль Фишерге 1821 жылы 23 қазанда. «Мен барлық қиындықтарды жеңуге бел будым, және қалғандарының ішіндегі ең қиыны». Констебль Леслиге жазған хатында: «Менің шектеулі және абстрактілі өнерімді әр шұңқырдың астында және әр жолақта таба аласыз, сондықтан ешкім оны алуға тұрарлық деп ойламайды». Ол өзінің адал әдістері қаншалықты әсерлі болатынын ешқашан елестете алмады. Констеблдің өнері тек Геррико және Делакруа сияқты замандастарын ғана емес, Барбизон мектебін және ХІХ ғасырдың аяғындағы француз импрессионистерін де шабыттандырды. 2019 жылы Кристофер Фрайдың дүниелерінен Констеблдің екі суреті табылды.

Constable quietly rebelled against the artistic culture that taught artists to use their imagination to compose their pictures rather than nature itself. He told Leslie, "When I sit down to make a sketch from nature, the first thing I try to do is to forget that I have ever seen a picture". Constable attributed his gift 'to all that lay on the Stour river', however, biographer Anthony Bailey attributed his artistic development to the influence of his well to do relative, Thomas Allen and the London contacts he introduced Constable to. Although Constable produced paintings throughout his life for the "finished" picture market of patrons and R. A. exhibitions, constant refreshment in the form of on the spot studies was essential to his working method. He was never satisfied with following a formula. "The world is wide", he wrote, "no two days are alike, nor even two hours; neither were there ever two leaves of a tree alike since the creation of all the world; and the genuine productions of art, like those of nature, are all distinct from each other." Constable painted many full scale preliminary sketches of his landscapes to test the composition in advance of finished pictures. These large sketches, with their free and vigorous brushwork, were revolutionary at the time, and they continue to interest artists, scholars and the general public. The oil sketches of The Leaping Horse and The Hay Wain, for example, convey a vigour and expressiveness missing from Constable's finished paintings of the same subjects. Possibly more than any other aspect of Constable's work, the oil sketches reveal him in retrospect to have been an avant garde painter, one who demonstrated that landscape painting could be taken in a totally new direction. Constable's watercolours were also remarkably free for their time: the almost mystical Stonehenge, 1835, with its double rainbow, is often considered to be one of the greatest watercolours ever painted. In addition to the full scale oil sketches, Constable completed numerous observational studies of landscapes and clouds, determined to become more scientific in his recording of atmospheric conditions. The power of his physical effects was sometimes apparent even in the full scale paintings which he exhibited in London; The Chain Pier, 1827, for example, prompted a critic to write: "the atmosphere possesses a characteristic humidity about it, that almost imparts the wish for an umbrella". In this habit he is known to have been influenced by the pioneering work of the meteorologist Luke Howard on the classification of clouds; Constable's annotations of his own copy of Researches About Atmospheric Phaenomena by Thomas Forster show him to have been fully abreast of meteorological terminology. "I have done a good deal of skying", Constable wrote to Fisher on 23 October 1821; "I am determined to conquer all difficulties, and that most arduous one among the rest". Constable once wrote in a letter to Leslie, "My limited and abstracted art is to be found under every hedge, and in every lane, and therefore nobody thinks it worth picking up". He could never have imagined how influential his honest techniques would turn out to be. Constable's art inspired not only contemporaries like Géricault and Delacroix, but the Barbizon School, and the French impressionists of the late nineteenth century. In 2019 two drawings by Constable were found among the possessions of the late playwright and poet, Christopher Fry; the drawings later sold for £60,000 and £32,000 at auction.