Ричард Уилсон: британдық пейзаж суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Richard Wilson (painter)
Ричард Уилсон: британдық суретші, пейзаж жанрының негізін қалаушы. Уэльстің ең көрнекті суретшісі, Корольдік академияның құрылтайшы мүшесі. Туған жылы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық суретші
British painter
Ричард Уилсон (1 тамыз 1714 – 15 мамыр 1782) – Ұлыбритания мен Италияда жұмыс істеген, ықпалды вельс пейзаж суретшісі. Джордж Ламбертпен бірге ол британдық өнерде пейзажды өздігінен мағыналы жанр ретінде дамытқанның алғашқы өкілдері ретінде танылады және Уэльс академиясының энциклопедиясында "Уэльстің ең көрнекті суретшісі және өз елінің эстетикалық әлеуетін бірінші болып бағалаған суретші" деп сипатталған. 1768 жылдың желтоқсанында Уилсон Корольдік академияның негіздеуші мүшелерінің бірі болды. Суретшінің барлық туындыларын қамтитын, Пол Спенсер Лонгхерст құрастырған толық каталог Пол Меллон британдық өнерді зерттеу орталығында жарияланды.
Richard Wilson (1 August 1714 – 15 May 1782) was an influential Welsh landscape painter, who worked in Britain and Italy. With George Lambert he is recognised as a pioneer in British art of landscape for its own sake and was described in the Welsh Academy Encyclopedia of Wales as the "most distinguished painter Wales has ever produced and the first to appreciate the aesthetic possibilities of his country". In December 1768 Wilson became one of the founder members of the Royal Academy. A catalogue raisonné of the artist's work compiled by Paul Spencer Longhurst is published by the Paul Mellon Centre for Studies in British Art.
Өмір
Діни қызметкердің ұлы Ричард Уилсон 1714 жылғы 1 тамызда Монтгомериширде (қазіргі Поуис) Пенегос ауылында дүниеге келді. Оның отбасы беделді болған, ал Уилсон Чарльз Пратт, 1-ші граф Камденнің туысы еді. 1729 жылы ол Лондонға барып, белгілі емес суретші Томас Райттан портрет салу шеберлігін үйрене бастады. Уилсонды көбінесе танысы Бареттимен бірге Мэрилебон бағында, қазір Грин Мэн деп аталатын Фартинг пирожный үйіне қарай бара жатқанда кездестіруге болады. 1750 жылдан 1757 жылға дейін Уилсон Италияда болып, Франческо Цукареллидің кеңесімен пейзаж суретшісіне айналды. Италияда және кейін Британияда сурет салған ол пейзажға ерекше назар аударған тұңғыш британ суретшісі болды. Ол жақсы композиция жасай білді, бірақ табиғаттың жалпы әсерін ғана көріп, сол түрінде бейнеледі, осылайша Клод Лоррен мен голланд пейзаж мектебінің ықпалымен жеке, идеалды стиль қалыптастырды. Джон Раскин Уилсонның "еркекше сурет салатынын және кейде керемет түстерге жететінін" жазды. Ол классикалық әдебиетке негізделген, сұлуланған итальяндық пейзаждарды салуға ден қойды, бірақ "Ниобе балаларының қырылуы" (шамамен 1759–60) картинасына үлкен мән берілген соң, жер иелерінен өздерінің меншіктерін классикалық стильде бейнелеу үшін көп тапсырыстар алды. Уилсонның шәкірттерінің арасында суретші Томас Джонс болды. Оның пейзаждары Констебл, Джон Кром және Тернерге әсер еткені мойндалды. Уилсон 1782 жылғы 15 мамырда Денбигширдегі Коломендиде қайтыс болды және Флинтширдегі Молд қаласындағы Сент-Мария шіркеуінің аумағына жерленді.
The son of a clergyman, Richard Wilson was born on 1 August 1714, in the village of Penegoes in Montgomeryshire (now Powys). The family was an established one, and Wilson was first cousin to Charles Pratt, 1st Earl Camden. In 1729 he went to London, where he began as a portrait painter, under the apprenticeship of an obscure artist, Thomas Wright. Wilson could often be found walking around Marylebone Gardens with his acquaintance Baretti heading toward the Farthing Pie House, now known as the Greene Man. From 1750 to 1757 Wilson was in Italy, and became a landscape painter on the advice of Francesco Zuccarelli. Painting in Italy and afterwards in Britain, he was the first major British painter to concentrate on landscape. He composed well, but saw and rendered only the general effects of nature, thereby creating a personal, ideal style influenced by Claude Lorrain and the Dutch landscape tradition. John Ruskin wrote that Wilson "paints in a manly way, and occasionally reaches exquisite tones of colour". He concentrated on painting idealised Italianate landscapes and landscapes based upon classical literature, but when his painting, The Destruction of the Children of Niobe (c.1759–60), won acclaim, he gained many commissions from landowners seeking classical portrayals of their estates. Among Wilson's pupils was the painter Thomas Jones. His landscapes were acknowledged as an influence by Constable, John Crome and Turner. Wilson died at Colomendy, Denbighshire on 15 May 1782, and is buried in the grounds of St Mary's Church, Mold, Flintshire.