Кіріспе
Беррик Саломе () - Англияның Оңтүстік Оксфордширдегі ауыл және азаматтық приход. 1992 жылғы шекаралық өзгерістерден бастап, приход бүкіл Рок және Рокмаршты (бұрын негізінен Бенсон приорында) және Беррик Прайорды (бұрын Ньюингтон приорының бөлігі) қамтыды. 2011 жылғы халық санағында епархия халқының саны 326 адам болып тіркелген. 1965 жылы танымал орнитолог Реджинальд Эрнест Моро (18971970), 1947 жылдан Беррик Саломе тұрғыны, қарт ауыл тұрғындарының естеліктеріне сүйене отырып, бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы онжылдықтарда болған ауылдың суретін құра алатынын түсінді. Оның 1968 жылы "Жолға шыққан ауыл: Беррик Саломе ғасырдың басында" деген атпен жарияланған зерттеуінде жергілікті тарихқа кіріспе де бар. Бұл мақаланың негізгі көзі болып табылатын "Беррик пен Роктың мыңжылдық кітабында" жарияланған "Ауыл тарихы" үшін көптеген ақпараттар берілді.
Топоним
Беревик - көне ағылшын тіліндегі "арпа фермасы", Саломе - "Сульхам" тегінің аты. 13 ғасырда Аймар де Сулхам ие болды. Мороу Оксфордширдің жер атауларында кездесетін кейінгі нұсқаларды келтіреді, олар Беррик Сулламе (1571), Бервик Салом (1737, 1797) және 1863 жылғы Инклюзивтік сыйлық кезінде Беррик Салом. Шын мәнінде, қазіргі заманғы жазуды әлдеқайда ертерек кездестіруге болады: 1830 жылы Дитмас қаласында қайта шығарылған бір дюймдік OS картасында Бервик Саломе, бірақ Бервик Приордан кішірек қаріпте көрсетілген.
География
Беррик, судың сенімді көзі болғандықтан, алғаш рет қоныстанған сияқты. Спрингс - бұл шіркеудің солтүстік-шығысында Үстіңгі Гринсэнд пен Голт балшығының қиылысында. Бұл бұлақтардан ең маңыздысы Гроув Барн маңында көтеріледі және ол Hollandtide Bottom бойымен ауылға кіретін және ағып жатқан бұлақ көзі болып табылады. Ауылда су желісі қосылғанға дейін Берриктің солтүстік бөлігіндегі адамдар суды осы өзеннен, қазіргі Чекерс автокөлік тұрағының сыртында, Moreau "үлкен су құюшы" деп атаған суды пайдалану үшін жақтау үстінен еңкейіп, суды жинады. Ол сондай-ақ 1960 жылдары Беррик Литтлворттың тұрғыны Бэк-стритті кесіп өтіп, Хиллпит-Спрингтен ағып жатқан жол жиегіндегі бұлақтан су алу үшін көруге болатынын атап өтті.
Дін тарихы
Сент-Хелен шіркеуі Чекерс-тан шығысқа қарай, кез-келген үйлерден алыс және Кимгегеге жолының сақталған бөлігі болып табылатын жолақтың тұйық жағында орналасқан. Бұл 19 ғасырда Инклюзив процесінің бөлігі ретінде жабылған ежелгі жол, ол шіркеудің солтүстігінде Голландтайд түбінде шығыс-батыс бағытына қосылды. Кристин Холмс Бенсон: А Village Through its History кітабында "Ширбурн, Пиртон, Кукшем, Брайтуэлл Болдуин, Беррик Саломе және Уорбороу шіркеулері орналасқан Дорчестерден шығысқа қарай жүретін тура римдік жолды" анықтайды. Бұл жол Берриктен Брайтуэллге дейін Голландтайд түбінен өтеді. Сент-Хеленнің салынған кезінде шіркеудің айналасында үйлер топтасқан болуы мүмкін деген болжам бар. Беррик пен Бенсон шіркеулерінен басқа, округте тек Альбериде (Тамның жанында) Сент-Хеленге арналған бір шіркеу бар. Архитектура тарихшылары Дженнифер Шервуд пен Николас Певснер шрифтті норман деп сипаттаса, Лиам Тиллер: "Осындай кішкентай ауылдық шіркеуден осындай жоғары сапалы шрифттің табылғаны таңқаларлық", - деп түсіндіреді және оны Беррикке үлкен шіркеуден, мүмкін Чалгроувтан, кейінірек әкелген болуы мүмкін деп болжайды. Лайфорд шіркеуінің ағаштан жасалған қоңырау мұнарасы бар. "1890 жылы қалпына келтіру алдында түсірілген Сент-Еленнің суреті, ол кезде жай ғана ауа райының жоғары жағына дейін жеткізілгенін көрсетеді, онда қазір сияқты қоңыраулардың дыбысын шығару үшін көлденең ашылулар жасалды". 1890 жылы шіркеу сәулетші А. Мардон Моубрейдің басшылығымен қалпына келтірілді. "Builder" журналы бұл қалпына келтіруді "нағыз қажеттіліктен асып түсетін" деп сынға алды, ал Шервуд пен Певснер оны "көрнекті үй сәулетінің барлық әшекейлерін шіркеуге қолданған" деп айыптапты. Беркширдің Рединг қаласының Генрих I атты 1621 жылы екінші және төртінші қоңырауды құйды. Александр Ригби Стэмфордтан, Линкольнширде Зерттеуде 4 крепостной, 10 виллин және 6 бордар саналады; және крепостной, ең төменгі санатты, олар жеке тұлға ретінде сатылмаса да, олар жұмыс істеген жермен бірге берілуі мүмкін. Ньюингтон приоры Кентерберий архиепискобының меншігі болғандықтан, Беррик Прайор деп аталатын усадьба, Бритвелл Прайор сияқты, сол сыйлықтың бір бөлігі болған сияқты, осы приорға қабылданды. "Біріншіден, ауылдың шығысында орналасқан бөлінген элементтердің жапсырмасы. 1993 жылы төрт ауыл қарапайым шекарада біріктірілді. Шығыс шекарасынан тыс жерде Беррик Саломе приходы бес эксклавты қамтыды, барлығы Евелм Чалгроув жолынан тыс жерде, Бенсон мен Евелм прихоздарының бөлінген бөліктері болған аймақта, ал оңтүстік шекарасы Рок пен Рокмарш үйлерінің айналасына айналды, сондықтан тұрғындардың көпшілігі Бенсонда болды. Тек батыс шекарасы салыстырмалы түрде қарапайым болды, бірақ тіпті онда да, шіркеу бір кезде Ньюингтоннан оңтүстік-батысқа қарай және Берриктен 3 шақырым жердегі Тем өзеніндегі сулы шалғынды жерлерді қамтыған. Шекараның ішінде Берриктің орталығында, Чекерс пен оңтүстік бұрылыстың ортасында екі үй және Бенсон еншісінің бөлінген жер учаскелері болды.
18-19 ғасырлар
Сент-Элен шіркеуі - жалғыз маңызды ғимарат және 1722-1748 жылдар аралығында ректор болған Джордж Вильерс А. М. 1738 жылы епархиялық сапарға хабарлағандай, "белгілі отбасы жоқ". 1863 жылы Беррик Саломды қоршау туралы комиссиясы Беррик Саломды қоршау туралы комиссиясы жасағанға дейін ауылдағы жердің көп бөлігі әлі де ашық егістік жүйесінде жұмыс істеді және жабық егістік аз болды. Томас Ньютон, 1792 жылы Кроумарш шайқас фермасын сатып алған, Берриктегі қоршауға қарай қозғалды. Ферма атауы жергілікті шайқасты еске түсірмейді; ол Domesday Survey-де "Лабатайльге шіркеуінің [Байқаулар аббатшылығының] жері ретінде" жазылған. Ньютон "Бенсондағы қоршауды 1807 жылы дамыту үшін алғашқы құжатты түрде жасалған әрекетті жасады". Томас Ньютон ондаған жылдар бойы табандылық танытып, 1827 жылы басқа фермерлер қарсы болған Парламент заң жобасын ұсынды. Қарсылық үш ірі фермердің бастамасымен болды: Джон Франклин Эвелм, Эдвард Шрабб Бенсон және Джон Хатчингс Беррик Саломе; олардың барлығы "Бенсонның ортақ егістік жерлері Беррик пен Эвелмдікімен араласып кеткендіктен, үш еншімен де айналыспаса, ешқандай шара жүзеге аспайды". Қарсылық олардың заңгерінің, басқа бір еуэлм фермерлік отбасының мүшесі Джордж Эйрдің еңбегі арқасында сәтті болды. Алайда, заң жобасы әр қарашада әр жаңа парламенттік сессияның басында қайтадан ұсынылып, әр жағдайда қарсылық білдірілді, ал 1830 жылы қарашада жергілікті шаруалар үйірмелерге қатысты, олар қоршауға қарсы бағытталса да, люддит стиліне ұқсас машиналарды бұзуға қатысты. Тәртіпсіздікке қатысқандардың кейбіреулері көлікпен жазаланды. 1852 жылы Томас Ньютонның өлімінен кейін ғана Бенсон, Беррик Саломе және Эвелме үшін инклюзия туралы заң қабылданды, содан кейін инклюзия комиссарлары өздерінің сыйлығын беру үшін тағы 11 жыл қажет болды. Бұл жағдай Берик-Саломедегі үйлердің жартысына жуығына әсер еткен болса керек, бірақ Моро ауыл өмірін бұзған өзгерістер туралы ештеңе білмеді. "Inclusion Award" сыйлығы ауыл тұрғындарына екі үлкен пайда әкелді. Біріншісі - 3 акр, 2 руд және 25 бағана (шамамен 1,5 гектар) жерді Беррик Саломе " шіркеу қызметкерлері мен кедейлерді қадағалаушыларға" үлестіру, "олар және олардың мұрагерлері тұрғындардың жаттығулары мен демалу орындары ретінде сенімгерлікпен ұстауға тиіс". Мороның заманында осы алаңда жыл сайынғы крикет матчы өткізілетін. ХІХ ғасырдың басында әр сенбі күні түстен кейін крикет маусымында матч өткізіліп, Беррик Саломе "ешқашан жеңілген жоқ" (Мороның 60-шы жылдары сұхбаттасқан бір қарт адамның айтуынша). Екіншісі, 2 акр 10 ормандарды (шамамен 0,84 гектар) Беррик Саломе "Баспашылар мен Кедейлердің Қарауылдарына" беру болды, "олар және олардың мұрагерлері аталған приходтың жұмысшы кедейлері үшін үлестіру ретінде сенімгерлікпен ұстауға тиіс". Ол сақталған кезде, Киамның Hedge Way Рок тұрғындары үшін шіркеуге тікелей және қысқа жолды қамтамасыз етті. Беррик Литтлворттан бастап жалғасатын жол қоғамдық жаяу жүргінші жолы болып қала береді. Моро бұл атауға ешқандай түсінік таба алмады. XIX ғасырдың аяғында ауылдағы жолдар нашар күйде болды, оларды жергілікті карьерлерден немесе далалардан жиналған сынған тастарды шашыратып тастаған кездейсоқ жұмысшылар нашар күтіп-ұстады. Ол кезде ауыл жолдарында булы дөңгелектер қолданылмайтын, сондықтан бос тастар тұрақты бетке тығыздалмаған. Бұл жағдай 1894 жылы Беррик қаласынан өтіп бара жатқан бір әйелдің "үш дөңгелек велосипедтен құлап, үлкен таспен соқтығысып қаза тапқаны" туралы оқиғаға әкелді. Сотталушы бұл істі Уотлингтон тас жолының басқармасына жіберді, бірақ ол келіспеді. жергілікті ауыл шаруашылығы жұмысшыларының кәсіподағының хатшысы болды. Алайда, бірінші дүниежүзілік соғыстан аз уақыт бұрын алғашқы тракторлардың пайда болуынан басталған механикаландырудың тез таралуы ауыл шаруашылығындағы жұмысшылардың санының тұрақты төмендеуіне әкелді. Фермаларда жұмыс істеу тетіктері пайда болған сайын, жас жігіттер басқа жұмыс іздеді. Элисон Рид былай деп жазады: "1930 жылы Коулидегі Morris автомобиль зауыттары велосипедпен, кейіннен жұмыс автобусымен жетіп, Бенсон сияқты алыс жерлерден жұмысшыларды тартты". 1938 жылы Беррик қаласының бес тұрғыны Morris Motors-та жұмыс істеді. 1930 жылы автомобиль өнеркәсібіндегі орташа апталық жалақы 3,16 фунт стерлинг (3,80 фунт стерлинг) болды, ал ауыл шаруашылығы жұмысшыларының 1924 жылғы ауыл шаруашылығы жалақысы (регуляция) туралы заңда белгіленген жалақысының базалық мөлшерлемесі 11,8 фунт стерлинг (1,58 фунт стерли...