Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электрлік локомотивтер класы Британдық темір жолдың 71 класы - Британдық темір жолдың Оңтүстік аймағында пайдаланылған электрлік локомотив. Оңтүстік аймақтың электродизельдік локомотивтерінен (мысалы, 73 және 74 сыныптар) айырмашылығы, олар электрлендірілген (750 В DC) жүйеден тыс жұмыс істей алмады.
Class of electric locomotives
The British Rail Class 71 was an electric locomotive used on the Southern Region of British Railways. Unlike Southern Region electro diesel locomotives (such as classes 73 and 74) they could not operate away from the electrified (750 V DC) system.
Тарих
Британдық көлік комиссиясының 1955 жылғы жаңғырту жоспарының бір бөлігі ретінде 1958 жылы Кент жағалауының негізгі желілері үшін жиырма төрт электрлік локомотивтер жасалды. Олар British Rail Doncaster цехында жасалды. Бастапқыда нөмірлері E5000E5023 болды, бірақ алғашқы локомотив, E5000, 1962 жылдың желтоқсанында E5024 болып қайта нөмірленді. Олар Оңтүстік аймақтың pre TOPS схемасы бойынша HA типті болып саналды.
As part of the British Transport Commission's Modernisation Plan of 1955, twenty four electric locomotives were built in 1958 for the Kent Coast main lines. They were built at the British Rail workshops in Doncaster. Numbers were originally E5000–E5023 but the first locomotive, E5000, was renumbered E5024 in December 1962. They were classified type HA under the Southern Region's pre TOPS scheme.
Электрмен жабдықтау
Электр қуатын жинау 650 В DC (шығыс және орталық бөлімдер) немесе 750 В DC (батыс бөлім) 3-ші рельстен жүргізілді және басқару британдық 70 сыныптағы сияқты флайвильді көтеру арқылы жүргізілді. Кейбір кемежайларда (әсіресе Хитер Грин, Оңтүстік-Шығыс Лондон және Довердің маңындағы Сноудаун кен орнында) 650 В DC энергиямен қамтамасыз етілген әуе желілері пайдаланылды. Бұл әуедегі жинау әдісі тек электрлі үшінші рельсті пайдалану қауіпті деп саналған жерде ғана қолданылды, қызметкерлер үнемі жер деңгейінде көліктер арасында пойыздарды қосу және ажырату үшін қол жеткізді. Аэропорттық жүйеде трамвай үлгісіндегі байланыс сымдары мен пантографтар пайдаланылды. Пантограф, пайдаланылмайтын кезде, жүк көлемін сақтау үшін шатырдағы кесінді ойыққа кіреді. Кейбір үлгілер пантографсыз жаңа жеткізілді және біраз уақыт бойы бос орынмен жұмыс істеді. Аэропорттың жабдықтары аз болған көрінеді. Кейіннен (сарайдағы сымдар толығымен алынып тасталған кезде) күрделі жөндеу кезінде кейбір үлгілерде кейбір қиын пантографтарды алып тастау мүмкіндігі пайда болды, бұл қайтадан бос шатырдың ойығына әкелді. Жолдағы қызметкерлерді электр тогымен соғу қаупі - бұл Оңтүстік аймақ / теміржолдың SR-ге тән жоғары деңгейдегі тежегіш құбырлары мен басқарушы шұңқырларды ("багпайп" деген лақап атпен) қабылдауының тұтас қағидасы болды. Төменгі деңгейдегі тежегіш құбырлары стандарттарды сақтау үшін әлі де орнатылған, бірақ жоғары деңгейдегі болуы мүмкін болмаған кезде ғана пайдаланылды. Алайда 71-сыныптың жоғары деңгейлі секірушілері болған жоқ. Он артық локомотивтер 1967/8 жылдары "багпайптар" бар Крю жұмыстарының 74-сыныпқа айналды. Алайда, 33 сыныптың 19 мүшесі (таза дизельдік локомотив), олар Оңтүстік аймақтың ТК бірліктерінің итермелеу-түсіру жұмысын жүргізу үшін Истлиде өзгертілген, сонымен қатар 03 және 08 сыныптарының SR-ге негізделген барлық мүшелері болды. Осыған қарағанда, басқа барлық заманауи локомотивтер кластары (әсіресе 07, 09, 73 - барлық SR локомотивтерін қоспағанда) буферлік сәуледе немесе оның астында бірнеше басқаруды сергітушілер мен тежегіш жалғаушыларды 750 вольтпен бірнеше сантиметр қашықтықта қауіпті орынға орналастырды. Аэропорттың құрылғылары бірнеше метрге ғана шектелгенімен, 71-сыныпты ешқашан жоғары деңгейлі жалғаулармен қайта жабдықталған емес.
Power collection was from a 3rd rail at 650V DC (Eastern & Central sections) or 750V DC (Western section) and control was by flywheel booster, as in British Rail Class 70. In some yards (notably Hither Green, South East London and Snowdown colliery near Dover) overhead wiring energised to 650V DC was used. This overhead collection method was only employed where it was deemed too dangerous to have an electrified third rail, with staff constantly at ground level reaching between vehicles to couple and uncouple trains. The overhead system utilised tram style contact wires and pantographs – it was not necessary to collect traction current at speed and these provided a cost saving. The pantograph retracted into a cut out recess in the roof when not in use, to keep within the loading gauge. Certain examples were delivered new without pantographs and ran with the recess vacant for some time. Evidently supply of the overhead equipment was short. Later in life (when the wiring in yards had almost completely been removed) during overhaul the opportunity was taken, on some examples of the class, to remove the sometimes troublesome pantograph, leading again to a vacant roof recess. The danger of electrocution of staff at track level was the entire tenet behind the Southern Region/Railway adopting the high level brake pipes and control jumpers (nicknamed "bagpipes") that are so distinctive of SR stock. Low level brake pipes were still fitted to maintain standards, but only used when high level could not be. However Class 71 was not fitted with high level jumpers. Ten redundant locos were modified to become Class 74 – emerging from Crewe works with "bagpipes" – in 1967/8. However 19 members of Class 33 (a pure diesel locomotive), which were modified at Eastleigh for push pull operation of Southern Region TC units, were so fitted, along with nearly all SR based members of shunting classes 03 and 08. In contrast almost all other contemporary locomotive classes (excepting notably classes 07, 09, 73 – all SR locomotives) had the multiple control jumpers and brake connectors on or under the buffer beam a perilous place to be with 750 volts just inches away. Despite overhead equipment being confined to just a handful of yards, Class 71 was never retro fitted with high level connectors.
Операциялар
Олар аралас қозғалыс локомотивтері болды. Олардың 2300/2552 л.с. күші, шағын Бо Бо локомотивтері үшін, ауыр жүк тасу және жолаушылармен жедел жұмыс істеуге пайдалы болды. Жолаушылар пойыздарының жылдамдығы (түсі көп болған кезде де) таңқаларлық болды, сондықтан Лондон Викториядан шыққанда, көтерілудің айқын көрінбейтіндігі. Бұл кластың негізгі қызметі көп жылдар бойы болды. Бұл "Түнгі паром" (Лондоннан Парижге бір түнде пойызбен) және "Алтын жебе" сияқты престижді қызметтер болды. Жалпы сыныптың сенімділігі жақсы болды. Шығыс бөлімнің көбірек аймақтары бірнеше бірлік (EMU) операцияларына беріліп, сынып өзін жолаушылар жұмысынан мүлдем шығарылғанын көрді. Кейінгі жылдары олардың жолаушылар қызметі тек "Түнгі паром" және түнгі Виктория-Довер / Рамсгейт газет пойызы болды. Тіпті соңғысы де 33 сыныпқа (дизельді локомотив) демалыс күндері жол бойындағы инженерлік жұмыстардың ықтималдығына байланысты тағайындалды. Олардың электр энергиясына деген сенімі кедергі болды. Көбінесе жүк түнде, тығындар аз болған кезде, жүкті жолаушылар дәліздерінде тасымалданады; бірақ бұл сонымен қатар теміржолдың инженерлік иеліктері орын алатын уақыт, бұл кезде бүтін аудандарға электр қуаты өшіріледі. Сондықтан 71-ші сынып "суды ұстап тұру" үшін жиі айналып жүретін. Электрлік локомотивтер аймақтық жүктерді тасымалдауға мүмкіндіктері шектеулі. Лайнерлік дөңгелектің арқасында локомотивтер қысқа аралықтарға "желсіз" қозғалады, мысалы, сарайлар мен қоймаларда, бірақ маңызды қашықтықтарға емес. 73 класындағы электр дизельдік локомотивтер оларды оңай алмастырды (бірақ көбінесе жұпта) және олар электр қуаты жоқ кезде желіде жұмыс істей алады және үшінші теміржол электр қуаты жоқ басқа аймақтарда (үдетілген қуатымен) жүруге қабілетті. 71 сынып (қайтадан 74 сыныпты қараңыз) ақ пилге ұқсай бастады. Соңы келгенде, олардың көпшілігі жұмыссыз болғандықтан, толық жұмыс істеу тәртібімен жойылды. Сыныптың бір мүшесі, E5001, толық жұмыс істеу күйінде сақталған (әзірге 3-ші рельсті коллекторлық аяқ киімсіз). Сыныптың қалған бөлігі сияқты, сақталған үлгіде стандартты SR мүйіздері ешқашан болмаған, ол кері қайтарылғанға дейін ауа сыбызғыларын сақтаған.
They were mixed traffic locomotives. Their 2300/2552 hp was, for a small Bo Bo locomotive, useful for both heavy freight and express passenger work. Acceleration on passenger trains (even when heavily loaded) was quite astonishing – to the extent that the climb out of London Victoria was almost unnoticeable. Prestigious services, including the heavy "Night Ferry" (London to Paris overnight by train ferry) and the "Golden Arrow", the latter a Pullman service, were a mainstay of the class for many years. Reliability of the class as a whole was good. As more areas of the Eastern section were given over to multiple unit (EMU) operation, however, the class found itself ousted almost completely from passenger work. During their later years their passenger duties were only the 'Night Ferry' and the nightly Victoria–Dover/Ramsgate newspaper train. Even this latter was rostered for a Class 33 (diesel locomotive) on Saturday nights, due to the probability of engineering works en route. Their reliance on the electricity supply proved a hindrance. Much freight is moved overnight, when congestion on the busy commuter corridors is low; but this is also the time when engineering possessions of the track take place, the power being switched off to whole districts while this happens. Class 71 was therefore faced with frequent circuitous detours purely to stay "on the juice". An electric only locomotive was also limited in scope for inter regional freights. The flywheel booster allowed the locomotives to make short movements "off the juice" – in yards and depots for example – but not for significant distances. The smaller Class 73 electro diesel locomotives deputised for them with ease (albeit often in pairs) and they had the ability to work lines when the power was off, and to run (at reduced power) on other regions where there was no third rail electricity supply. Class 71 was beginning to look (once again – see Class 74) like a white elephant. When the end came, most were scrapped in full working order, purely because they had no work. A single member of the class, E5001, survives in preservation, in full working order (although currently minus its 3rd rail collector shoes). As with the remainder of the class, the preserved example never received the standard SR horns, retaining its air whistles right up until withdrawal.
Қайта құру және нөмірлеу
1960 жылдардың аяғында сыныпқа жұмыс аз болды, және бірнеше мүшелер сақталды. 1967-1968 жылдары Крюдегі Британдық теміржол цехтарында он үлгі электродизельдік локомотивтерге айналдырылды. Бұлар бастапқыда E7001E7010 нөмірлерімен тағайындалған, бірақ E6101E6110 нөмірлерімен және TOPS-ке дейінгі схемада HB типпен жіктелген. TOPS-тің аясында қайта құрылған он 74-сыныпқа айналды. Қайта құру нәтижесінде қалған 71 сыныптан (E5018, E5020 және E5022) үш нөмірлеу болды, олар бастапқы локомотивтерді қайта құрудан қалған олқылықтарды толтыру үшін Е5003, Е5005 және Е5006. Қалған он төрт TOPS бағдарламасы бойынша 71001-ден 71014-ке дейін нөмірленген 71-сыныпқа айналды.
By the late 1960s there was less work for the class, and several members were placed in store. Ten examples were eventually converted between 1967 and 1968 at the British Rail workshops in Crewe into electro diesel locomotives. They were originally assigned the numbers E7001–E7010 but were numbered E6101–E6110 and classified type HB in the pre TOPS scheme. Under TOPS the rebuilt ten became Class 74. As a result of the rebuilds there were three renumberings from the remaining Class 71s (E5018, E5020 and E5022) to fill the gaps that were left by rebuilding of original locomotives E5003, E5005 and E5006. The remaining fourteen became Class 71, numbered 71001 to 71014 under the TOPS scheme.
Соңы
Сабақ салыстырмалы түрде зардап шекпей аман қалды, ешқандай мүше ертерек жойылған жоқ. Екеуі Ашфордта ақаулар салдарынан жөндеуді күтіп тұрды және ақыры 1977 жылдың соңғы күні аяқталды, өйткені қозғаушы күшті рационализациялау нәтижесінде барлық 14 мүшелері бір топ болып шығарылды. Олардың реттік міндеттері 73-сыныпты электродизельдерге жаңа кесте мен сол сыныпты жақсы пайдаланудың бөлігі ретінде берілді.
The class survived relatively unscathed with no members being scrapped early. Two were awaiting repair at Ashford due to failures and the end finally came on the last day of 1977 when all 14 members were withdrawn en bloc as a result of motive power rationalisation. Their rostered duties were turned over to Class 73 electro diesels as part of a new timetable and better use of that class.
Сақтау
Бір сақталған үлгісі (бұрынғы 71 001) Йорктегі Ұлттық теміржол мұражайында сақталған (қазір NRM Shildon-да қойылады) және E5001 ретінде қалпына келтірілді. + Локомотивтер кестесі HA типті қайта нөмірленген Күндері TOPSNo нөмірленген.
The one preserved example (erstwhile 71 001) was saved by the National Railway Museum in York (currently on display at NRM Shildon) and has been restored as E5001. + Table of locomotivesType HA Renumbered Daterenumbered TOPSNo. Date withdrawn Notes E5000 E5024 1962 — 1968 Rebuilt as Class 74 E6104 E5001 — — 71 001 1977 Preserved E5002 — — 71 002 1977 E5003 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6107 E5004 — — 71 004 1977 E5005 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6108 E5006 — — — 1967 Rebuilt as Class 74 E6103 E5007 — — 71 007 1977 E5008 — — 71 008 1977 E5009 — — 71 009 1977 E5010 — — 71 010 1977 E5011 — — 71 011 1977 E5012 — — 71 012 1977 E5013 — — 71 013 1977 E5014 — — 71 014 1977 E5015 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6101 E5016 — — — 1967 Rebuilt as Class 74 E6102 E5017 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6109 E5018 E5003 1968 71 003 1977 E5019 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6105 E5020 E5005 1968 71 005 1977 E5021 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6110 E5022 E5006 1968 71 006 1977 E5023 — — — 1968 Rebuilt as Class 74 E6106