Кіріспе

1817 жылы Лорд Байронның поэмасы Беппо: Венеция тарихы - Лорд Байронның 1817 жылы Венецияда жазған ұзын поэмасы. Беппо Байронның итальяндық оттава рима метрімен жазуға алғашқы әрекеті, ол сатирикалық диверсияға баса назар аударды. Бұл Байронның ең танымал және әдеттегі ең жақсы өлеңі - Дон Хуанның бастауы. Бұл өлеңде 760 өлең жолдары бар, олар 95 строфаға бөлінген.

Жазба

Бұл өлең Венециядан келген Лора есімді әйелдің күйеуі Джузеппе (қысқаша "Беппо") соңғы үш жылдан бері теңізде жоғалып кеткенін айтады. Венеция әдет-ғұрыптарына сәйкес ол "Конт" деп аталатын Cavalier Servente-ді алады. Екеуі Венеция карнавалына қатысқанда, оны жоғалған күйеуі болып табылатын түрік мұқият бақылайды. Беппо тұтқынға алынып, құлдыққа түскенін, кейіннен қосылған қарақшылар тобына еркіне түскенін түсіндіреді. Ол жеткілікті ақша жинап, пираттық қызметті тастап, әйеліне қайта оралып, қайтадан шомылдыру рәсімінен өтеді. Лора Беппоға қосылып, графпен достық қарым-қатынас жасайды.

Талдау және сілтемелер

Поэманың басты қасиеті ағылшын және итальяндық моральды салыстыруда жатыр, ағылшындықтардың неке адалдығын бұзуға деген жеккөрушілігі Италиядағы Cavalier Servente әдет-ғұрыптарының шатастыратын, бірақ адал болғандығына байланысты екіжүзділік болып табылады. Байронның 1813 жылғы "Шығыс әңгімелер" шығармасымен салыстырғанда, бұл адамгершілікке деген еркін көзқарас прагматикалық болуы мүмкін екенін көрсетеді. Поэма Байронның әдеттегі бірнеше қасиеттерін көрсетеді, мысалы, дигресивтік құрылым және сатирикалық соққыларды қолдану Байронның оқырмандарына таныс мақсаттарда, мысалы, сауатты әйелдер мен басқа да ақындар (соның ішінде "Боттерби" ретінде пайда болған Роберт Саути). Ол "Чайльда Гарольдтың паломнилігі" және "Дон Хуан" сияқты ірі өлеңдерде істегендей, Беппода Байрон ойдан шығарылған элементтерді автобиографиялық элементтермен араластырады. Леди Уильям Расселл "бұл гүлді биден кейін таң атқанша бақсылай алатын" адам үшін шабыт болды.