Кіріспе
"Сайқын гондольелер" – Уильям Голдманның "С. Моргенстерн" псевдонімімен жазылған 1983 жылғы романы. Роман, басты кейіпкер Луиджидің оқиғасы арқылы, Венеция гондольедері неге ән айтпайтынын түсіндіруді көздейді. I және II тараулар Моргенстерн есімінің астындағы мифологияны және гондольедер тарихының түйінін кеңейтеді, ал Луиджи туралы әңгіме III тараудан басталады. Кітап 1983 жылы қатты мұқабамен шықты, ал 2001 жылы Del Rey баспасынан саудалық жұмсақ мұқабамен жарық көрді. Пауль Джованпулос осы оқиға үшін 20 қалам мен сиямен салынған иллюстрациялар жасады.
Автор
Голдман өзінің көбірек танымал "Принцесса қалыңдық" романында "С. Моргенстерн" деген псевдонимді де пайдаланады. Алайда, осы әңгімеде ол бала кезінде және кейін әйелі мен қыздарымен бірге Венецияда Рождествоны өткізгенін, гондолашылардың ән шырқаған үнінің әлі есінде қалғандай жазады. Оны бұл оқиға қинап, ол зерттеу жұмысын бастайды. Бұл оны "гондолашылар әлемдегі ең ұлы әншілер" деген сенімге қарсы, гондолашылардың неге бұрынғыдай жақсы ән айта алмайтынының себебін анықтауға апарады.
Қысқаша мазмұны
Луиджи – Венециядағы гондольер. Ол талантты қайықшы болғанымен, өте нашар әнші, оны тыңдаған адамдардың іші ауырып, мигрені басталады. Гондольерлер әлемдегі ең жақсы әншілер ретінде танымал болғандықтан, клиенттер олардан ән салуды қызметтің бір бөлігі ретінде күтеді, сондықтан музыкалық сезімі жоқ гондольерге жол беруге болмайды, ол өзінің шеберлігіне қарамастан. Луиджинің ән салуы қорқынышты болғанымен, достары оны жақсы көреді және оның жақсы мінезіне риза. Ол гондольер бола алмаса да, гондольерлердің жиналатын орны – тавернада жұмыс істей алады. Бірақ уақыт өте келе ол қанағаттанбайды. Луиджи көп жылдар бойы жоғалып кетеді және түрлі әншілік ұстаздардан бас тартады. Соңында Пикколи оны оқытуға келіседі, бірақ Луиджи білмейтіндей, Пикколи көп жылдар бойы оқытпаған және саңырау болып шығады. Луиджи ақыры Венецияға оралып ән салады, бірақ оның әні бұрынғыдан да нашарлайды, себебі ол күшейе түседі. "Қатты дауыл" жақындағанда, барлығы қауіпке ұшырайды. Гондольерлер үшін ең қасиетті орын – Теңізде шейіт болғандардың шіркеуіне шартқы ұрғанда, тіпті Венециядағы ең тәжірибелі гондольерлер де қорқып, Ұлы Венеция өрт сөндіру қайығын шақырып, шіркеуді өрттен құтқаруға бара алмайды. Ақыры, Луиджи шіркеуді құтқару үшін шыққан Венецияның Ұлы өрт сөндіру қайығына жетеді. Басқа гондольерлер Луиджидің өрт сөндіру қайығымен қайтып келмегенін байқайды және оны Гранд-каналдың толқынды суларында жүзіп келе жатқанын көреді. Дауылдың шуына араласып, Луиджи ақыры Гранд-каналда ән салу арманын орындай алады, Беллинидің әндерін және өзі білетін барлық сололарын орындайды. Барлық гондольерлер осыны көреді және түн бойы осы туралы әңгімелейді. Дауылдан кейін Корсика патшайымы келіп, өзінің патшалық қайығында ән салуын сұрайды. Бір гондольер "O sole mio" әнін айта бастайды, бірақ патшайымды қынжырлатқандай нашар орындайды. Осы сәттен бастап барлық гондольерлер нашар ән сала бастайды, сондықтан ешкім олардан ән салуды сұрамайды. Луиджиге гондольерлік лауазымы қайта тапсырылады, бірақ ән салу талабы алынып тасталады. Ұзақ жылдық еңбек және бақытты өмірден кейін, барлық гондольерлер сияқты, Луиджи қайтыс болғанда қара қайығына отырғызылып, Адриатика теңізіне итеріледі.
As the story unfolds, his fiancee Laura Lorenzini breaks off her engagement, and marries a 'better suitor'. Though he is an awful singer, Luigi's friends are fond of him and his affable nature. It is agreed that although he cannot be a gondolier, he can work in the Tavern, the Gondoliers' exclusive haunt. But over time he becomes dissatisfied. Luigi disappears for many years, and is turned away from various singing teachers. Finally Piccoli agrees to teach him, although unbeknown to Luigi, Piccoli has not taught in many years and is deaf. Luigi eventually returns to Venice and sings, but his singing is even worse because it has become more powerful. When a 'killer storm' approaches, everyone is in danger. When the Church of Souls of Those Who Died for the Sea, the most sacred building to the Gondoliers, is struck by lightning, even the most skilled gondoliers in Venice are too overcome with fear to go out and call for the Great Fireboat of Venice to save their church from fire. Finally, Luigi manages to reach the Great Fireboat of Venice, which sets out to save the church. The other gondoliers notice that Luigi did not return with the fireboat, and discover him sailing on the turbulent waters of the Grand Canal. Covered by the noise of the storm, Luigi is finally able to realize his dream of singing on the Grand Canal, singing songs from Bellini and all the solos he knows. All the gondoliers witness this and they talk about it all night. After the storm, the Queen of Corsica visits. She requests a gondolier to sing for her on her royal boat. One gondolier starts to sing ’O sole mio, but sings terribly to the queen's disgust. It is discovered that all gondoliers have started to sing terribly from that moment on, and so no one asks them to sing anymore. Luigi is reinstated as a gondolier, without the requirement to sing. After a long career and happy life, as with all gondoliers when they die, Luigi is set in his black boat and pushed out into the Adriatic Sea.