Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18-19 ғасырдағы ағылшын ғалымы және дін қызметкері Ричард Вальпи (7 желтоқсан 1754 – 28 наурыз 1836) – Ұлыбританиялық мектеп мұғалімі және Англия шіркеуінің священнигі. Ол ең көп Рединг грамматикалық мектебінің директоры ретінде танымал.
18th/19th century English academic and priest
Richard Valpy (7 December 1754 – 28 March 1836) was a British schoolmaster and priest of the Church of England. He is best known as the head master of Reading Grammar School, in the town of Reading, England.
Өмір және мансап
Вальпи Ричард пен Кэтрин Вальпидің тұңғыш ұлы ретінде Джерсиде дүниеге келді. Ол Нормандия мен Саутгемптон мектептерінде оқыды және Оксфордтың Пемброк колледжінде білімін аяқтады. 1777 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. Бюриде шеберлік қызметін атқарғаннан кейін, 1781 жылы Рединг мектебінің директоры болды және бұл лауазымды 50 жылдай сақтады. 1787 жылдан бастап ол сонымен қатар Саффолк графтығындағы Страдишалл ауылының пасторы болды. Вальпи ұзақ жылдар бойы директор болып қызмет еткен кезеңде мектеп өркендеді. Онда кем дегенде 120 оқушы білім алды. Ол грек және латын тілінің грамматикасын жазған, олар кең таралды. Оның грек тіліндегі «Делект» және латын тіліндегі «Делект» жинақтары ұзақ жылдар бойы мектеп оқушыларына белгілі болды. Ол қатал тәртіпті ұстаған және екі епископтық лауазымнан бас тартқан деседі. 1800 жылы оның бұрынғы шәкірттері оның толық бойынан сурет салуын өтінді, ал 30 жыл өткен соң, мерейтойында оған күміс заттар сыйланды. Мэри Рассел Митфорд оны тауыс құсынан да мақтанжанырақ деп сипаттады. Вальпинің ұзақ жылдық қызметі аяқталар алдында мектеп құлдырауға бет бұрды. Оның орнын 1830 жылы тағайындалған ұлы Франсис Вальпи (1797–1882) басты. Ричард Вальпи Лондонда қайтыс болды. Ол Кенсал Грин зиратындағы басты шіркеудің алдындағы мавзолейге жерленген. Оның құрметіне Ридинг қаласындағы Сент-Лоуренс шіркеуіне ескерткіш орнатылды. Рединг қаласының орталығындағы және сол кездегі Рединг грамматикалық мектебінің орнына жақын орналасқан Вальпи көшесі оның есімімен аталады. Сондай-ақ, ол баспагер және жариялаушы Абрахам Джон Вальпи мен Жаңа Зеландияның пионері Уильям Генри Вальпидің әкесі болды.
Valpy was born the eldest son of Richard and Catherine Valpy in Jersey. He was sent to schools in Normandy and Southampton and completed his education at Pembroke College, Oxford. In 1777 he was ordained. After holding a mastership at Bury, in 1781 he became head master of Reading School, a post which he held for 50 years. From 1787 he held also the rectory of Stradishall, Suffolk. During the early part of Valpy's long head mastership the school flourished greatly. At least 120 boys attended it. He was the author of Greek and Latin grammars which enjoyed a large circulation. His Greek Delectus and Latin Delectus were long familiar to public school boys. He is said to have been a mighty flogger, and to have refused two bishoprics. In 1800 he was requested by his old pupils to sit for a full length portrait and 30 years later, on the occasion of his jubilee, he was presented with a service of plate. Mary Russell Mitford spoken of him as vainer than a peacock. The school was declining before Valpy's long reign closed. His successor was his son, Francis Valpy (1797 1882), appointed in 1830. Richard Valpy died in London. He is buried in a mausoleum in front of the main chapel in Kensal Green Cemetery. A statue was erected in Reading's St Lawrence's Church to commemorate him. Valpy Street, in Reading town centre and adjacent to the then site of Reading Grammar School, is named after him. He was also the father of printer and publisher Abraham John Valpy and of New Zealand pioneer William Henry Valpy.
Бодлерлендіру
"Генрих IV патшаның екінші бөлімі, Уильям Шекспирден алынып, 1801 жылдың қазан айында Рединг мектебінде қойылған. "Адамгершілік қоғамының пайдасына ойналған" Ричард Вальпи. "Рединг мектебінде Генрих IV патшаның бірінші бөлімі қойылғанда, кейбір ұзақ беттерді қысқарту және кейбір қоғамға жараспайтын сөздерді жою жеткілікті болды. Екінші бөлімінде одан да көп жұмыс істеу қажет болды. Бұл пьесаның түпнұсқасы тек ұятты тілдермен ғана емес, сонымен қатар қазіргі қоғамдық сахнада көруге болмайтын кейіпкерлермен де бүлінген."
"The Second part of King Henry the Fourth, altered from William Shakespeare as it was acted at Reading School in October 1801. Published as it was performed for the benefit of the Humane Society" By Richard Valpy. "WHEN the First Part of King Henry the Fourth was played at Reading School, it was sufficient to curtail some tedious pages, and to omit some exceptionable expressions. In the Second Part it was absolutely necessary to do more. This Play in the original is disfigured not only with indelicate speeches, but with characters that cannot now be tolerated on a public theatre."