Кіріспе

Марко Феррери (1928-1997) – итальяндық кинорежиссер, сценарист және актер. 1950 жылдары Испанияда үш фильм түсіріп, одан кейін 1997 жылы қайтыс болғанға дейін 24 итальяндық фильм түсірген. Ол өз заманының ең көрнекті еуропалық кинематографиялық провокаторларының бірі саналады және Канн кинофестивалінде сегіз фильммен қатысқан, сондай-ақ 1991 жылы Берлин кинофестивалінде «Алтын аю» жүлдесін жеңіп алған, беделді кинофестивальдарда үнемі көзге түсетін. Оның үш фильмі итальян киносына қосқан маңызды үлесі үшін сақтауға таңдалған 100 фильмнің ішіне кіреді.

Өмірбаян

Ол Миланда дүниеге келген. Оның ең танымал фильмі – 1973 жылғы "La Grande Bouffe", Марчелло Мастроянни, Мишель Пикколи, Филипп Нуаре және Уго Тогнацци бас рөлдерде ойнаған. Ол социалист және атеист болған. Ол Парижде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның қазасына қатысты Канн халықаралық кинофестивалінің көркемдік директоры Жиль Якоб: "Италия киносы ең өзгеше суретшілерінің біреуін, ең жеке авторларының біреуін жоғалтты. Заманауи адамның дағдарысын көрсетуде одан талапшыл және аллегориялық болған адам жоқ" деді.

Марапаттар

1979 жылы түсірген "Чиедо асило" фильмі оған 30-шы Берлин халықаралық кинофестивалінде жюридің арнайы "Күміс аю" сыйлығын әкелді. 1991 жылы оның "Күлкі үйі" фильмі 41-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Алтын аю" жүлдесін жеңіп алды. Екі жыл өткен соң оның "Диарио ди ун визио" фильмі 43-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Алтын аю" сыйлығына ие болу үшін ұсынылды.