Америкалық фотограф Дэвид Хьюм Кеннерли өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық фотограф

Дэвид Хьюм Кеннерли (9 наурыз 1947 жылы туған) – американдық фотограф. Ол Вьетнам соғысы, Камбоджа, Калькутта маңындағы Шығыс Пакистаннан келген босқындар және Мэдисон Сквер Гардендегі Али-Фрейзер жекпе-жегінен жасаған суреттер жинағы үшін 1972 жылғы Пулитцер сыйлығының иегері атанды. Ол Линдон Джонсоннан бастап барлық американдық президенттерді суретке түсірген. Қазіргі таңда Аризона университетінде президенттік ғылымгер ретінде жұмыс істейді.

Ерте өмір

Кеннерли О. А. "Тунни" Кеннерлидің, саяхатшы сатушы және Джоан (Хьюм) Кеннерлидің ұлы. Оның үш кіші қарындасы – Джейн, Крис және қайтыс болған миссис Анн Струценберг. Оның фотографияға деген қызығушылығы 12 жасында басталды, ал мансабы Розбургте басталды, онда оның алғашқы суреті 1962 жылы "The Orange 'R" мектеп газетінде жарияланды. Кеннерли 1965 жылы Орегон штатының Вест-Линн қаласындағы Вест-Линн орта мектебін бітірді. Ол Портленд мемлекеттік колледжінде қысқа ғана уақыт оқыды, бірақ 19 жасында "The Oregon Journal" газетінің штат фотографы болды. 1967 жылы Орегон Ұлттық гвардиясына қабылданып, негізгі әскери дайындықтан өту үшін Миссури штатының Форт Леонард Вуд қаласына, ал кейін Индиана штатының Форт Бенджамин Харрисон қаласындағы жоғары деңгейлі дайындыққа жіберілді. АҚШ армиясында алты айлық міндетті әскери қызметтен кейін, ол "The Oregonian" газетінің штат фотографы болып жұмысқа орналасты. Портлендтегі мансабының басында ол Майлз Дэвис, Игорь Стравинский, сенатор Роберт Ф. Кеннеди, "The Rolling Stones" және "The Supremes" сияқты танымал тұлғаларды суретке түсірді. Сенатор Кеннедимен болған кездесу оған ұлттық саяси фотограф болуға ұйғарылған шешім қабылдауға себеп болды.

Кәсіби өмір

1967 жылдың соңында ол Лос-Анджелеске көшіп, United Press International (UPI) агенттігінде штаттық фотограф болып жұмыс істеді. 1968 жылдың 5 маусымында ол сенатор Роберт Ф. Кеннедидің Калифорниядағы президенттік праймериде жеңіске жеткенін жариялаған сәттегі соңғы суреттерін түсірді. Бірнеше минуттан кейін Кеннеди Сирхан Сирхан атқаннан қаза тапты. Сол түні Кеннерли Этель Кеннедидің жедел жәрдем машинасының артқы жағындағы суретін де түсірді. Келесі жылы (1969) Кеннерли көптеген басқа тапсырмалармен бірге 1969 жылғы әлем чемпионатын ұтқан "Мұғжиза" атты "Нью-Йорк Метс" командасының суретін түсіру үшін UPI агенттігіне Нью-Йоркке көшті. 1970 жылдың басында ол UPI агенттігінің Вашингтон бюросына ауыстырылды. 23 жасында ол президент Никсонмен бірге Air Force One ұшағында саяхаттаушы баспасөз тобының құрамында алғашқы сапарында болды. Дегенмен, Кеннерли өзінің буынның ең маңызды оқиғасы – Вьетнам соғысын жіберіп алғанына сенді. Ол: "Мен өзімді "Мистер Робертс" фильміндегі Генри Фонда сияқты сезіндім, ол жабдықтау кемесіндегі офицер болып, эсминецтердің шайқасқа аттанатын кезін Тынық мұхитының оңтүстігіндегі шалқыған портынан бақылап отырды", – деді. Кеннерли 1971 жылдың басында UPI агенттігінің тілшісі ретінде Сайгонға жіберілді. Кеннерлиге беймәлім, UPI агенттігінің фоторедакторы Ларри ДеСантис оның сүйікті Кеннерли суреттерінің портфолиосын жасады, ол 1971 жылдың 9 наурызында "Нью-Йорк Таймс" газетінің бірінші бетіне шыққан Али Фрейзердің жекпе-жегінен бастау алды. ДеСантис сол суретті Вьетнам мен Камбоджа соғыстарының, сондай-ақ Шығыс Пәкістаннан Үндістанға қашқан босқындардың суреттерімен бірге Пулитцер сыйлығына ұсыну үшін жіберді. Жеңімпаздар жарияланғанда ғана Вьетнамда болған Кеннерли 1972 жылғы Пулитцер сыйлығын алғанын білді. Комитет оның "соғыстың жалғыздығы мен құлдырауын бейнелейтін суреттерді түсірудегі шеберлігін" атап өтті. Кеннерли Оңтүстік-Шығыс Азиядағы UPI агенттігінің фото бюросының бастығы болды, бірақ уақытының көп бөлігін жауынгерлік операцияларды қамтумен өткізді. 1972 жылдың қыркүйегінде ол Жапонияның премьер-министрі Какуэй Танаканың мемлекеттік сапарын жариялау үшін Қытай Халық Республикасына барған үш американдық журналистің бірі болды. Вьетнамда жүргенде 1972 жылдың қарашасында Life журналына келісімшарт бойынша фотограф ретінде жұмысқа орналасты. Классикалық сурет журналы бірнеше аптадан кейін жабылып, Кеннерли Time журналының келісімшарт бойынша фотографы болып қалды. Азияда болған кезінде ол тұтқынға алынған соңғы американдықтардың Ханойда босатылуы сияқты көптеген оқиғаларды баяндады. Кеннерли 1973 жылдың жазында Уотергейт оқиғасының ортасында Time журналына АҚШ-қа оралды. Ол вице-президент Спиро Агнюдің отставкасын және Агнюдің орнына азшылық көшбасшысы Джеральд Р. Фордты (R MI) таңдауын суретке түсірді. Кеннерлидің Time журналының алғашқы мұқабасында конгрессмен Фордтың суреті болды, ол Никсон Фордты таңдаған күні түсірілген еді, сонымен қатар бұл Фордтың Time журналының бірінші бетінде пайда болуы. Фордпен болған кездесу оның өзімен және отбасымен тығыз қарым-қатынасқа әкелді. 1974 жылдың 9 тамызында Никсон президенттік қызметтен кеткеннен кейін, жаңа президент оны өзінің Бас ресми Ақ үй фотографы етіп таңдады. Кеннерли бұл лауазымға ие болған үшінші азаматтық адам болды (одан бұрын президент Линдон Б. Джонсонның фотографы Йоичи Окамото және Никсонның фотографы Оливер Ф. Аткинс болды). Кеннерли президент Фордтың биліктегі кезінде маңызды кездесулерді, іс-шараларды және сапарларды суретке түсірді. Ол сондай-ақ сол кезеңде журналдар, газеттер мен телеарналардың фотограф әріптестеріне ерекше мүмкіндіктер жасады. Президент Фордпен 50 астам фотограф эксклюзивтік қатынасқа ие болды. Оның штабында бірінші ханым мен вице-президентті, сондай-ақ президенттік міндеттерді қамтитын төрт фотограф болды. Ол сондай-ақ Ақ үйдің байланыс агенттігінің құрамында әскерилер басқаратын Ақ үйдің фотозертханасына басшылық етті. Кеннерлидің Ақ үйдегі фотосуреттері мен негативтері физикалық түрде Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Джеральд Р. Фордтың президенттік кітапханасында, Фордтың альма-матер университетінің кампусында орналасқан. Оның көптеген фотосуреттері Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы Джеральд Р. Фордтың президенттік мұражайында да қойылған. 1975 жылдың наурыз айының соңында Кеннерли АҚШ армиясының штаб бастығы генерал Фредерик Вейанды ертіп барды, ол жылдам нашарлап бара жатқан әскери жағдайды бағалау үшін Оңтүстік Вьетнамға жіберілді. Президент жеке түрде Кеннерлиге оның оқиғаны қалай көретінін білгісі келетінін айтты. Өзінің автобиографиясында Форд: "Дэвид маған "дұшпанның өлтірілген санын" немесе "тоннельдің соңындағы жарық" туралы жасанды ақпарат бермейтінін білдім. Ол Солтүстік Вьетнамдықтардан көп рет атылған. Американдық ретінде, біз адал одақтасымызға көбірек көмектеспегенімізге ұялды, және ол менің оның алдындағы фотосуреттерін көргеннен кейін не істеу керектігін жақсырақ түсінетінімді ойлады", – деп жазды. Кеннерли елді аралап ұшты, коммунистердің шабуылынан бұрын Нячангтан қашып шықты, Камрань шығанағында қайтып келе жатқан Оңтүстік Вьетнамдық әскерлерден атылды және Пномпеньге, Камбоджаға қысқа сапар жасап, жағдайды бағалау үшін атыс астында қонды. Сапардан оралғаннан кейін Вейандтың және Кеннерлидің бағалары да қиын болды. Президент Кеннерлидің соғыстың қайғылы жағдайын көрсететін қара-ақ суреттерін Ақ үйдің Батыс қанатының дәліздеріне ілуге бұйрық берді, бұл қызметкерлерге жағдайдың қаншалықты нашар екенін еске салды. Бір айдан кейін Сайгон құлдырады. Құлаудан бұрын Форд АҚШ үшін жұмыс істеген көптеген вьетнамдықтармен бірге соңғы американдықтарды эвакуациялауға бұйрық берді. Кеннерлидің сол миссияда түсірген суреттері Фордты ондаған мыңдаған вьетнамдық босқындарды елге қабылдауға көндірді. Фордтар Ақ үйдің кілттерін келесі президент Джимми Картерге тапсыру алдында, Кеннерли Бетти Фордты Батыс қанатында қызметкерлермен қоштасу үшін серуендеді. Олар бос Кабинеттер бөлмесінің жанынан өтті, және оның бетіне ойлы күлімдеу келді. "Мен әрқашан Кабинеттер бөлмесінің үстелінде билегім келді", – деді ол. Бұрынғы Марта Грэм бишісі аяқ киімдерін шешіп, үстелдің ортасына секіріп, поза берді. Сурет Кеннерлидің "Фото мүмкіндігі" кітабында түсірілгеннен кейін 15 жылдан кейін алғаш рет жарияланды. Картер президенттігі кезінде Ақ үйдің ресми фотографы болған жоқ, өйткені Картерге Форд әкімдігі кезінде Кеннерлидің жоғары танымал болғаны ұнамады. Ақ үйден кейін Кеннерли Time журналымен келісімшарт бойынша жұмыс істеді, онда ол 1970-жылдар мен 1980-жылдардың ең маңызды оқиғаларын қамтыды: Мысыр президенті Анвар Садаттың Израильге сапары, Джонстаунның қорқынышы, президент Рональд Рейган мен Советтік бас хатшысы Михаил Горбачевтің 1985 жылы Женевада өткен алғашқы кездесуі, "Жағажайдағы саммит" және әлемнің түкпір-түкпіріндегі көптеген оқиғалар. Life журналы Desert Storm үшін қысқа қайта оралғанда, ол қорғаныс министрі Дик Чейни және Бірлескен штабтар төрағасы Колин Пауэлл туралы "Соғыс адамы" деген мақала түсірді. 1996 жылы Кеннерли Newsweek журналының редакторлық кеңесіне кірді, онда ол президент Билл Клинтон, сенатор Боб Доул, импичмент тыңдаулары, арнайы прокурор Кеннет Старр, 2000 жылғы сайлаулар, 2001 жылғы 11 қыркүйектегі Пентагонға жасалған шабуылдар және басқа да маңызды оқиғалар туралы мақалалар жариялады. Кеннерли Джон Ф. Кеннеди кішінің журналы George-пен де келісімшарт жасады. Newsweek журналында жұмыс істегенде Кеннерлиге 2000 жылғы президенттік сайлау кампанияларын қамту тапсырылды, бастапқыда сенатор Джон Маккейннің үміткерлігін қамтыды, оның 2000 жылдың 9 наурызында сайлаудан бас тартуына дейін. Сайлау күні 2000 жылдың 7 қарашасында Кеннерли Губернатор Джордж У. Бушпен бірге Остин қаласындағы Губернатор резиденциясында болды, вице-президент Аль Гор сайлауда жеңіліске ұшырағанын мойындағаннан кейін, бірақ кейіннен мәлімдемесінен бас тартты. Кеннерли 1968 жылдан бастап 2020 жылға дейінгі барлық президенттік сайлау кампанияларын қамтыды, 1972 жылды қоспағанда, ол Вьетнамда болғандықтан. Кеннерли Am...

In late 1967, he moved to Los Angeles to become a staff photographer for United Press International (UPI). On June 5, 1968, he took some of the last photos of Senator Robert F. Kennedy at the Ambassador Hotel as he declared victory in the California presidential primary. Moments later Kennedy was gunned down by the assassin Sirhan Sirhan. That night Kennerly also took a picture of Ethel Kennedy in the back of an ambulance. The following year (1969), Kennerly moved to New York for UPI, where among many other assignments he photographed the "Miracle" New York Mets winning the 1969 World Series. In early 1970, he was transferred to the Washington, D. C. bureau of UPI. At age 23 he took his first ride on Air Force One with President Nixon as a member of the traveling press pool. However, Kennerly believed he was missing out on the biggest story of his generation, the Vietnam War. He said, "I felt like that scene in Mr. Roberts where Henry Fonda, an officer on a supply ship, watched the destroyers sail into battle while he was stuck in some South Pacific backwater port." Kennerly was sent to Saigon in early 1971 as a combat photographer for UPI. Unbeknownst to Kennerly, UPI photo editor Larry DeSantis started a portfolio of his favorite Kennerly photographs of the year, beginning with the Ali Frazier fight photo that ran on the front page of The New York Times on March 9, 1971. DeSantis submitted that photograph along with images of the Vietnam and Cambodia wars and refugees escaping from East Pakistan into India to the Pulitzer Prize Board for consideration. It was only when the winners were announced that Kennerly, who was still in Vietnam, learned he had been awarded the 1972 Pulitzer Prize for Feature Photography. The committee noted that he "specialized in pictures that capture the loneliness and desolation of war." Kennerly became the photo bureau chief for UPI in Southeast Asia, but still spent most of his time in the field covering combat operations. In September 1972, he was one of three Americans to travel to the People's Republic of China to cover the state visit of Japanese Prime Minister Kakuei Tanaka. While still in Vietnam, he joined Life in November 1972 as a contract photographer. After the classic picture magazine folded a few weeks later, Kennerly stayed on as a contract photographer for Time. Among the many stories he covered for them while still in Asia was the last American prisoner of war release in Hanoi, March 30, 1973. Kennerly returned to the United States in the summer of 1973 for Time, right in the middle of the Watergate story. He photographed the resignation of Vice President Spiro Agnew, and the selection of Minority Leader Gerald R. Ford (R MI) as Agnew's replacement. Kennerly's first Time cover was of Congressman Ford, a photo he took the day before Nixon selected Ford, and it was also Ford's first appearance on the front of Time. That session with Ford led to a close personal relationship with him and his family. After Nixon resigned the presidency on August 9, 1974, the new president selected him to be his Chief Official White House Photographer. Kennerly was only the third civilian to ever have that position (before him was President Lyndon B. Johnson's photographer Yoichi Okamoto, and Nixon's photographer Oliver F. Atkins). Kennerly photographed major meetings, events, and trips during President Ford's tenure in office. He also arranged unique access for photographic colleagues from the magazines, newspapers, and wire service during that period. More than 50 photographers were granted exclusives with President Ford. His staff consisted of four other photographers who divided coverage of the First Lady and Vice President, as well as presidential duties. He also directed the White House photo lab that was run by the military as part of the White House Communications Agency. Kennerly's White House photographs and negatives are physically housed at the Gerald R. Ford Presidential Library in Ann Arbor, Michigan, on the campus of Ford's alma mater, the University of Michigan. Many of his photos are also on display at the Gerald R. Ford Presidential Museum in Grand Rapids, Michigan. In late March 1975, Kennerly accompanied U. S. Army Chief of Staff General Frederick Weyand who had been dispatched on a presidential mission to South Vietnam to assess what was becoming a rapidly deteriorating military situation. The president privately told Kennerly he wanted his view of what was happening. In his autobiography Ford wrote, "I knew David wouldn't try to give me any propaganda about 'enemy body counts' or 'light at the end of the tunnel.' He had been shot at many times by the North Vietnamese. As an American, he felt ashamed that we weren't doing more to help a loyal ally, and he thought that once I saw the photographs he took of the suffering there, I would have a better feel for what we had to do." Kennerly flew around the country, escaped from Nha Trang before it fell to the advancing communists, was shot at by retreating South Vietnamese soldiers at Cam Ranh Bay, and landed under fire in Phnom Penh, Cambodia, for a quick visit and assessment of the situation. When he returned from the trip, both Weyand's and Kennerly's assessments were bleak. The President ordered that Kennerly's stark black and white photos of the tragedy be put up in the halls of the West Wing of the White House to remind the staff just how bad things were. Saigon fell a month later. Before the fall, Ford had ordered the evacuation of the last Americans and many Vietnamese who had been working for the United States. The photos that Kennerly took on that mission helped convince Ford to open the doors to allow tens of thousands of other Vietnamese refugees into the country. The day before the Fords were turning over the keys to the White House to incoming President Jimmy Carter, Kennerly accompanied Betty Ford around the West Wing as she said goodbyes to the staff. They walked by the empty Cabinet Room and a mischievous look came across her face. "I've always wanted to dance on the Cabinet Room table", she said. The former Martha Graham dancer kicked off her shoes, jumped up on the middle of the table, and struck a pose. The photo was published for the first time 15 years after he took it in Kennerly's book Photo Op. During the Carter presidency there was no official White House photographer, in part because Carter did not like Kennerly's high public profile during Ford's administration. After the White House, Kennerly went back on contract for Time magazine, where he covered some of the biggest stories of the 1970s and 1980s for them; Egyptian President Anwar Sadat's trip to Israel, the horror of Jonestown, exclusive photos of President Ronald Reagan and Soviet General Secretary Mikhail Gorbachev's first meeting in Geneva in 1985, the Fireside Summit, and many other stories around the world. When Life made a brief comeback for Desert Storm in 1991, he shot an inside story on Secretary of Defense Dick Cheney and Chairman of the Joint Chiefs of Staff Colin Powell called "Men of War". In 1996, Kennerly became a contributing editor for Newsweek where he produced inside stories on President Bill Clinton, Senator Bob Dole, the impeachment hearings, special prosecutor Kenneth Starr, the 2000 elections, the 9/11 attacks on the Pentagon, and other top stories. Kennerly also had a contract with John F. Kennedy Jr.'s magazine George. While still working for Newsweek, Kennerly was assigned to cover the 2000 presidential election campaigns, initially covering the candidacy of Senator John McCain until his withdrawal on March 9, 2000. On election night November 7, Kennerly was at the Governor's Mansion in Austin with Governor George W. Bush after Vice President Al Gore first conceded the election and later recanted. Kennerly has covered every presidential campaign from 1968 through 2020 with the exception of 1972, when he was in Vietnam. Kennerly was a fellow in the American Film Institute directing program from 1984 to 1986. He was nominated for a Primetime Emmy as executive producer of NBC's The Taking of Flight 847, and was the writer and executive producer of a two hour NBC pilot, Shooter, starring Helen Hunt, based on his Vietnam experiences. Shooter won the Emmy for Outstanding Cinematography. He was executive producer of the Academy Award short listed documentary Portraits of a Lady for HBO, directed by Neil Leifer and starring former Justice of the Supreme Court Sandra Day O'Connor. In 2013, Kennerly collaborated with Emmy Award winning filmmakers Gedeon Naudet, Jules Naudet, and producer Chris Whipple on a documentary The Presidents' Gatekeepers, a four hour Discovery Channel documentary about the White House chiefs of staff. The team joined forces again in 2015 to produce The Spymasters, a documentary for CBS/Showtime about the directors of the CIA. Kennerly is a frequent public speaker, and has appeared at events such as TEDx, RootsTech, the University of Arizona, and a multitude of corporate events. In addition to his photojournalism work, Kennerly has also worked as a corporate photographer, and for the last ten years his main client has been Bank of America. In announcing the acquisition CCP director Anne Breckenridge Barrett said "Adding the Kennerly Archive to our collection allows the Center to connect the relevance of Kennerly's work to the photographic legacies we house. It is a critical contribution to the Center's commitment to expanding the understanding of the role photography plays in today's society." The acquisition highlights the decades long relationship between Kennerly and Ansel Adams, one of the co founders of CCP. The two first became acquainted when Kennerly invited Adams to the White House to meet with President Ford in 1975. In 1979 Kennerly photographed Adams for the cover of Time, the only time a photographer has been featured on the cover of the magazine.

Жеке өмір

Ол 1967 жылдан 1969 жылға дейін Сьюзан Оллвардтқа, 1983 жылдан 1988 жылға дейін актриса Мел Харриске, 1989 жылдан 1992 жылға дейін актриса Кэрол Хьюстонға, ал 1994 жылдан қазірге дейін Ребекка Соладэйге үйленген.

Мәдени суреттер

Кеннерли Showtime телесериалында Коди Пресли ойнаған, ол бірінші ханым Бетти Фордты Кабинеттер бөлмесінің үстелінде суретке түсірген эпизодты көрсеткен.