1921 жылғы APFA маусымы: NFL құрылысы, Джо Карр президенттікке сайланды, командалардың құқықтары айқындалды. Турнир ережелері мен рейтинг жүйесі өзгерді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Спорттық маусым
Sports season
1921 жылғы APFA маусымы – 1922 жылы Ұлттық футбол лигасы деп аталған Америка кәсіби футбол қауымдастығының екінші маусымы. Маусымға дейін, сәуірдің 30-ы күні Огайо штатының Акрон қаласында өткен лига отырысында қауымдастық қайта ұйымдастырылды, ал президенттікке Колумбус Панхендлс клубының өкілі Джо Карр тағайындалды. Қауымдастықтың бас кеңсесі Огайо штатының Колумбус қаласына көшірілді, лига конституциясы мен ережелері жасалды, командаларға аумақтық құқықтар берілді, ойыншылардың ауысуы шектелді және франшизалар үшін мүшелік талаптары белгіленді. Лига колледж футболының ережелері бойынша өтетін болды және алғаш рет ресми турнир кестесі жарияланды, осы арқылы анық чемпионды анықтауға болатын еді: ең маңызды өзгеріс – лига командаларымен өткізілген ойындар ғана турнирлік есепке алынатын болды, бұл екі жақты әсер етті. Бір жағынан, тәуелсіз командаларды (мысалы, Огайо лигасы мен NYPFL) лигаға қосылуға ынталандырды, екінші жағынан, қосылмаған командалар бірнеше жыл ішінде тарап кетті, себебі NFL командалары, әсіресе чемпиондыққа таластағы командалар, турнирлік есепке көмектеспейтін командалармен тиімді көрсету мақсатындағы ойындарды ойнауға онша құштар емес еді. Алайда, бірқатар командалар қаржылық қиындықтарға тап болды: өткен маусымда ойнаған кейбір командалар, соның ішінде Чикаго Тайгерс таратылды. Қауымдастық 21 командаға дейін өсті, бірақ жаңа командалардың төртеуі (Бриклидің Нью-Йорк Гиганттары, Цинциннати Кельттері, Тонаванда Кардекс және Вашингтон Сенаторлары) бір маусым ғана сақталды. Нью-Йорк пен Тонаванданың өмірі өте қысқа болды: Нью-Йорк лигада екі ойын өткізді, ал Тонаванда лига рекорды бойынша бір ойын өткізіп, одан кейін тарап кетті. Мунси Флайерс те маусымнан кейін тарады, тіпті Кливленд Тайгерс атын Кливленд Индиандарына өзгерткеніне қарамастан, маусымнан кейін таралудан құтыла алмады. Бір кезде Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығы 1921 жылы Сиракуз Прос командасының лигаға қосылып, одан шығып кеткенін мойындады; алайда, лига бұл талапты мойындамады, ал PFRA кейінгі жылдары бұл мәлімдемеден бас тартты. "Прос" деген атты ешқашан қолданбаған Сиракуздың кәсіби командасы APFA командаларымен кем дегенде жеті ойын ойнауға ниеттенген, бірақ тек үш ойын өткізді, ал лиганың команданы қабылдағаны немесе команданың лигадан кеткені туралы ешқандай жазба жоқ. Сиракуз командасының лигаға қосылуы туралы ақпарат тек команданың өзінен келді. Басқа жаңа командалар – Эвансвилл Кримсон Гиантс, Грин-Бэй Пэкерс, Миннеаполис Маринес және Луисвилл Брекс. Детройт Геральдс Детройт Тайгерс болып өзгерді, бірақ маусым ортасында таратылды, ал оның құрамы Буффало Олл-Америкалықтарға қосылды. Маусымнан кейін Пэкерс маусым ішінде Нотр-Дам ойыншыларын пайдаланғаны үшін, олар жалған аттармен ойнағандары үшін дисквалификацияланды. Грин-Бэй бір жылдан кейін жаңа франшиза ретінде NFL-ге қайта оралды. Декатурдан (Иллинойс штаты) Чикагоға көшкен Стейлилер маусым алдында Буффало Олл-Америкалықтардан басымдық танытып, APFA чемпионы атанды. Лига командаларының жалақы төлемі ойынға 1800 доллар болатын.
The 1921 APFA season was the second season of the American Professional Football Association, which was renamed the National Football League in 1922. At the league meeting in Akron, Ohio on April 30 prior to the season, the Association was reorganized, with Joe Carr of the Columbus Panhandles named as president. The Association's headquarters was moved to Columbus, Ohio, and a league constitution and by laws were drafted, giving teams territorial rights, restricting player movements, and developing membership criteria for the franchises. The league would play under the rules of college football, and official standings were issued for the first time so that there would be a clear champion: the most notable change was that only games played against league teams would count toward the standings, which had the dual effect of both encouraging independent teams (such as those from the Ohio League and the NYPFL) to join, and also causing those that did not join to fold within a few years, as NFL teams, particularly those competing for a championship, would be much less willing to play what were effectively exhibition games against teams that would not help them in the standings. However, a number of teams had financial difficulties: some of the teams that played during the previous season, including the Chicago Tigers, had disbanded. The Association did increase to 21 teams, but four of the new teams (Brickley's New York Giants, the Cincinnati Celts, the Tonawanda Kardex, and the Washington Senators) only lasted a single season. New York and Tonawanda were particularly short lived: New York lasted two games in the league, and Tonawanda a league record one game, before leaving or folding. The Muncie Flyers also disbanded after the season, and even though the Cleveland Tigers changed their name to the Cleveland Indians, it still did not save them from folding after the season as well. At one point, the Professional Football Researchers Association recognized a team by the name of the Syracuse Pros as joining and leaving the league in 1921; however, the league has not recognized the claim, and the PFRA has dropped this assertion in more recent years. The Syracuse professional team in question, which had never used the name "Pros", did intend to play at least seven games against APFA teams, but only played three, and there is no record of the league ever admitting the team into the league or of the team leaving the league. The only word of the Syracuse team joining the league came from the team itself. The other new teams were the Evansville Crimson Giants, the Green Bay Packers, the Minneapolis Marines, and the Louisville Brecks. The Detroit Heralds became the Detroit Tigers, but folded mid season, and its roster was absorbed by the Buffalo All Americans. After the season, the Packers were suspended following their admission to using Notre Dame players during the season, who had played under assumed names. Green Bay would return to the NFL a year later as a new franchise. The Staleys, who had moved from Decatur, Illinois, to Chicago before the season, were named the APFA Champions over the Buffalo All Americans. The league's teams salary cap was $1,800 per game.
Шын мәнінде чемпионат ойындары
Чикаго Сталисі (маусым соңында Чикаго Берс деп қайта аталған), бастауында Джордж Халас, және Буффало All Americans, бастауында Томми Хьюгитт, лигадағы ең үздік екі команда болды; екеуі де өз алаңындағы барлық ойындарын өткізіп, Буффало мен Чикаго лига ойындарында 6–0 есебін көрсетті. 1921 жылғы Алғыс айту күнінде Буффало Чикагода маусымның жалғыз сыртқы ойынының бірін өткізіп, 7–6 есебімен жеңіске жетті. Чикаго қайта матч талап етті. All Americans 4 желтоқсанда Чикагода Сталистермен қайта матчқа келісті, бірақ бұл ойын «маусымаралық» көрсету ойыны деп есептелетін және турнирлік кестеге енгізілмейтін болды; егер олай болмағанда, Буффало жеңіліссіз маусымды аяқтап, титул жеңіп алар еді. (Буффало бір күн бұрын Акрон Прос командасымен ойнап, жеңіске жеткен еді.) Бұл сол кездегі кең таралған әдет болды; Нью-Йорк және Огайодағы NFL-ге дейінгі лигалар өздерінің маңызды ойындарын Алғыс айту күні демалысында өткізіп, келесі апталарда көбінесе номиналды қарсыластармен ойнады. Чикаго қайта матчта Буффалоны 10–7 есебімен жеңді. Халас екінші ойынның 4 желтоқсанда өткенін (Иллинойстағы командалар сол кезде ойынды тоқтатуға бейім болған уақыттан бұрын) айтты, сондай-ақ Сталистер екінші Буффало ойынынан кейін Кантон Булдогс және Расин Кардиналс сияқты мықты қарсыластармен тағы екі ойын өткізді (бірақ Буффало-Чикаго матчы кезінде Чикаго Буффалодан үш ойын кем ойнаған еді). Лига Буффалоның қарсылығына қарамастан, All Americans ойынын есепке алды, нәтижесінде Буффало (9–1–2) және Чикаго (9–1–1) турнирлік кестеде тең орынға шықты. Содан кейін лига алғашқы тай-брейк жүйесін енгізді: егер екі команда маусымда бірнеше рет ойнаса, соңғы ойынның нәтижесі маңыздырақ саналатын ереже (қазірде архаикалық деп есептеліп, лига ережелерінен алынып тасталған). Осылайша, Чикагоның жеңісі есепке алынып, Чикагоға чемпиондық титул берілді. Буффало спорт жанкүйерлері осы оқиғаны әділдігіне күмәні бар болса да, «Стейли алаяқтығы» деп атайды және оны қалаға түскен спорттық қарғыстың бастапқы дәлелі деп санайды. Егер 1921 жылы қазіргі (1972 жылдан кейінгі) жүйеде тең ойындар жарты жеңіс, жарты жеңіліс ретінде есептелгенде, Сталистер .864-тік жеңіс көрсеткішімен чемпионатты жеңіп алар еді, ал All Americans .833-тік көрсеткішпен екінші орынға шығар еді. Егер аталған ойын Буффалоның тілегі бойынша есептен шығарылғанда, All Americans .909-дық көрсеткішпен жеңіске жетер еді, ал Сталистер .850-лік көрсеткішпен екінші орынға қанағаттандырар еді.
The Chicago Staleys (to be renamed the Chicago Bears after the end of the season), led by wide receiver George Halas, and the Buffalo All Americans, led by quarterback Tommy Hughitt, were the two top teams in the league; each playing all of their games at home, Buffalo and Chicago amassed 6–0 records in league play. On Thanksgiving 1921, Buffalo played one of its only road games of the season, in Chicago, and prevailed 7–6. Chicago demanded a rematch. The All Americans agreed to rematch the Staleys on December 4, again in Chicago, on the condition that the game would be considered a "post season" exhibition game not to be counted in the standings; had it not, Buffalo would have had an undefeated season and won the title. (Buffalo had played, and defeated, the Akron Pros just one day prior.) This was a fairly common custom of the time; both New York and Ohio's pre NFL circuits put their marquee games on Thanksgiving weekend and cleaned up with mostly token opposition in the following weeks. Chicago defeated Buffalo in the rematch by a score of 10–7. Halas rebutted that the second game was played on December 4 (well before teams in Illinois typically stopped playing games in those days), and the Staleys played two more games against top opponents, the Canton Bulldogs and Racine Cardinals after the second Buffalo game (though, at the time of the Buffalo Chicago matchup, Chicago had played three fewer games than Buffalo). The league counted the All Americans game in the standings, against Buffalo's wishes, resulting in Buffalo (9–1–2) and Chicago (9–1–1) being tied atop the standings. The league then implemented the first ever tiebreaker: a rule, now considered archaic and removed from league rulebooks, that stated if two teams played multiple times in a season, the last game between the two teams carried more weight. Thus, the Chicago victory actually counted more in the standings, giving Chicago the championship. Buffalo sports fans have been known to refer to this, justly or unjustly, as the "Staley Swindle," and have cited it as the first evidence of a sports curse on the city. Had the current (post 1972) system of counting ties as half a win and half a loss been in place in 1921, the Staleys would have won the championship with a win percentage of .864, while the All Americans would have finished second with .833. If the above game was excluded as per Buffalo's wishes, the All Americans would have won with .909, and the Staleys would have finished second with .850.