Кіріспе

Бельгияда туған британдық-американдық композитор Феликс Мари Анри Тилкин (12 мамыр 1861 – 29 қараша 1921), Иван Карилл псевдонимімен әйгілі, ағылшын тіліндегі оперетталар мен Эдвард кезеңінің музыкалық комедияларын жазған Бельгияда туған композитор. Ол мансабын Лондонда және кейін Нью-Йоркте жасады. Ол қырыққа жуық музыкалық комедия мен оперетта жазды (немесе оларға үлес қосты). Кариллдің мансабы музыкалық театрдың үш дәуірін қамтыды, және көптеген замандастарынан айырмашылығы, ол әрбір жаңа өзгеріске оңай бейімделді. Бірнеше музыкалық пародистер жазғаннан кейін, оның алғашқы үлкен жетістіктері жеңіл музыкалық комедияларда болды, мысалы, Лондонның Гайти театрында Джордж Эдвардстың қойылымдары: «Дүкен қызы», «Цирк қызы», «Гей парижанка» және «Қашқан қыз». Ол келесі он жыл бойы музыкалық комедияларды жазуын жалғастырды, соның ішінде «Хабаршы жігіт», «Торреадор», «Кейс қызы», «Лорд пен қыз», «Орхидея», «Жазғы тауық», «Готтенберг қыздары» және «Біздің мисс Гиббс» секілді танымал туындылар жарық көрді. Ол сондай-ақ «Данцик герцогинясы» сияқты бірнеше оперетта партитураларын жазды. Содан кейін ол Нью-Йоркке көшіп, американдық азамат болды. Оның соңғы туындылары, соның ішінде «Тапанша артындағы қыз» (Лондонда «Kissing Time» атымен танымал болды), жаңа фокстрот және бір қадамдық ырғақтарды қамтыды. Карьерасының шыңында ол Вест-Эндте бір уақытта бес мюзиклдің сахнада қойылуын қамтамасыз етті.

Өмір және мансап

Карилл Бельгияның Льеж қаласында инженер Генри Тилкиннің ұлы болып дүниеге келді. Ол Льеж консерваториясында оқыды, онда Евгений Изаемен бірге оқыған. Содан кейін ол Париж консерваториясында ән салуды оқып, Францияға көшті. 1882 жылы Лондонға келді. 1890-жылдары Гилберт пен Салливанның жұлдызы Джеральдин Ульмарға үйленді. Кейін Мод Хиллге үйленді. Оның Примроуз Карилл есімді қызы болды, ол актриса атанды. Салтанатты киім киетін, мұрты бар Карилл Лондондағы ең әдемі киінген адамдардың бірі ретінде танымал болды. Ол жомарттықпен ақша жұмсайтын, көпке танымал және сәнді мейман болатын, театр достарын патшалық дәрежеде күтіп қабылдады. Кариллдың бос жұмсауы кейде қиындықтар тудырып, ол кредиторларынан бірнеше рет құтылуға мәжбүр болды.

Ерте мансап

Алғашында Карилл қала маңындағы әйелдерге музыка сабақтары беріп, азғантай табыспен күн көретін. Осыдан кейін сол жылы "Гайети" театры үшін сатиралық қойылым "Монте-Кристо-младший" ("Monte Cristo Jr.") қойылды, одан соң "Лирик" театры үшін бірнеше спектакльдер шығарылды, олардың ең сәттісі – "Кішкентай Христофор Колумб" (1893) болды. 1890 жылы ол "La cigale et la fourmi" ағылшын тіліндегі нұсқасына үстемелер қосты. Көркем дирижер ретінде танымал Карилл 1892 жылы "Лирик" театрында В. С. Гилберт пен Альфред Сельердің "The Mountebanks" операсын дирижерлік етті. Сельер спектакль репетициясы кезінде қайтыс болды, ал Карилл увертюраны, антрактты жазды және оркестрлеуді аяқтады. Оның осы жұмысы сыншылардың жоғары бағасына ие болды. Сондай-ақ 1892 жылы Джордж Дэнспен бірлесіп, Карилл Пол Лакоменің француз пьесасы негізінде "Ма мие Розет" комедиялық операсын бейімдеді, оны "Глобус" театрында Джесси Бонд пен Куртис Пундс ойнады. Карилл осы қойылым туралы еске түсіріп, Лакомның бастапқы партитурасына үстемелер қосқаны үшін көп сынға ұшырағанын, бірақ Лаком оны осылай етуді арнайы өтінгенін айтты. Карилл келесі он жыл бойы Лайонел Монктонмен бірлесіп, "Гайети" музыкалық комедияларының көбіне музыка жазды, сонымен қатар Англиядағы жеңіл музыканың ең танымал дирижері ретінде өзін таныстырды. Эдвардс спектакльдердің тақырыбында "қыз" сөзін пайдалануды ұнатқан сияқты, сондықтан "Дүкен қызынан" кейін "Менің қызым", "Цирк қызы" (1896 және 1897 жылдары 500-ден астам қойылыммен) және "Қашқан қыз" (1898) қойылымдары ілесіп келді. "Бақытты жұлдыз" – үш актілі комедиялық опера (1899, Эммануэль Шабьердің "L'Etoile" операсы негізінде "D'Oyly Carte Opera Company" шығарған). Бұл "Савой" театрының көрермендері үшін тым ашық болған болуы мүмкін. Карилл өте қарқынды кезеңдерде өте жылдам композиция жасайтын болған. Оның партитуралары айналмалы вальстерімен және жартылай опералық финалдарымен ерекшеленді. Ол ағылшын тіліне бейімдеуге болатын жаңа музыкалық пьесаларды іздеу үшін Парижге және басқа да жерлерге жиі саяхат жасады. Кариллдің шығармаларына әндер, билер және өзінің жеке жеңіл оркестрі үшін салондық пьесалар кірді, олар үшін Эдвард Элгар 1899 жылы өзінің әдемі "Serenade Lyrique" шығармасын жазды.

XX ғасырдағы Лондон бұйымдары

Ғасыр толысқаннан кейін Карилл тағы да табысты пьесалар жазды, оның ішінде «Сәлемдесуші жігіт» (1900), «Тореадор» (1901) (600-ден астам қойылыммен), «Ледис Парадайс» (1901) (Джордж Дэнстің либреттосы; Нью-Йорктегі Метрополитен опера театрында ұсынылған алғашқы музыкалық комедия), «Кейс қызы» (1902), «Шершін қызы» (1902), «Эрл мен қыз» (1903; Уолтер Пасмор мен Генри Литонның қатысуымен тағы бір жетістік), «Орхидея» (1903) және «Данцик герцогинясы» (1903) – Наполеон мен мадам Сансеннің оқиғасына негізделген комикалық опера. 1903 жылғы Рождество маусымында ол Вест-Эндте бір уақытта бес мюзиклдің көрсетілуіне бесұрынды мүмкіндік алды. «Jack o'Lantern» (1917) және «The Girl Behind the Gun» (1918, П. Г. Вудхаус пен Гай Болтонның кітабымен; келесі жылы ол Лондонда «Kissing Time» атымен үлкен сәттіге ие болды). Вудхаустың сөзіне сүйенсек, Карилл «Тамаша Феликс» деп кеңінен танылып, «Лондон мен Парижде пәтерлерімен, сондай-ақ Деувилл ат жарыс алаңына көрінісі бар бес жуынатын бөлмесі бар виллада ханзада секілді өмір сүрді». Карилл Нью-Йоркте 60 жасында «Литтл Мисс Раффлз» мюзиклін репетициялау кезінде қан кетуден қайтыс болды, бірақ «Нью-Йорк Таймс» газетінің некрологында айтылғандай, ол пьесаның композициясын аяқтаған жоқ. Ол оның өлімінен кейін аяқталды, негізінен Арманд Вексидің музыкасымен, және 1922 жылы Бродвейде «Отель мышы» деген атпен қойылды.