Кіріспе

Америкалық суретші және графикашы. (1902–1988) американдық суретші

Изабель Бишоп (3 наурыз, 1902 – 19 ақпан, 1988) – американдық суретші және графикашы. Бишоп Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттері лигасының Кеннет Хейс Миллерден дәріс алды, кейін ол өзі де оқытушы болды. Ол Манхэттендегі күнделікті өмір сахналарын бейнелеуімен танымал, сонымен қатар ол осы ауданда біріккен суретшілердің «Төртінші көше мектебінің» мүшесі болды. Оның туындыларында Юнион-сквер маңызды орын алады, ол көбінесе әйелдер бейнесін көрсетеді. Бишоптың суреттері Америка өнер және әдебиет академиясының сыйлығы және басқа да наградаларды жеңіп алды.

Ерте өмір және білім

Бишоп Огайо штатының Цинциннати қаласында бес бауырластың ең кішісі болып дүниеге келді. Нью-Джерси штатының Принстон қаласында дайындық мектебінің негізін қалаушылар, оның ата-анасы жоғары білімді адамдар және Шығыс жағалаудағы саудагер отбасылардың ұрпақтары болды. Отбасы бұрынғы байлықтан шыққан болса да, олардың тікелей жағдайы орта тапқа жататын, ал қаржылық қиындықтар отбасыны жиі көшіп-қонуға мәжбүр етті. Бишоп өзінің балалық шағын Мичиган штатының Детройт қаласында өткізді. Бишоптар отбасы көшіп келген әрбір жаңа қаласында Исабелдің әкесі Джон жергілікті мектептермен байланысқа түсетін. Көбінесе мектеп директоры болып жұмыс істейтін немесе ақырында мектептің иесі болатын. Бишоп өсіп, ата-анасымен бірге жүріп, жалғыз бала болумен салыстыратын, өйткені оның бауырлары одан он бес жылға үлкен және сол кезде отбасымен бірге тұрмады. Оның әкесі грек және латын тілдерін білген ғалым еді. Оның екі егіз інісі одан он жылға үлкен еді. Бір жұп егіз, ұл мен қыз, он екі жаста, ал екінші жұп, ұл мен қыз, он бес жаста. Оның анасы эмоционалды тұрғыдан салқын және Бишоптан алыстаған; ол суфражист, феминист және қыздарын тәуелсіз, күшті әйелдер болуға шақырған жазушы болды. 1918 жылы 15 жасында Бишоп орта мектепті бітіріп, Мичиган штатының Детройт қаласындағы Джон Викердің өнер мектебінде өнерді зерттей бастады. Кейін ол Нью-Йорк қаласына көшіп, Нью-Йорк әйелдері үшін қолданбалы дизайн мектебінде иллюстрация оқыды. Ол фламандтық барокко суретіне көп нәрсеге қарыз болған техниканы қабылдады. Бишоп өзінің табиғатынан қызығушылық танытып, тәуелсіздікке ие болған ынталы зиялы адам ретінде сипатталды. Бұл кезеңде әйелдер өнер қоғамдастығында белсенділік таныта бастады, бірақ әлі де еңбектері бағаланбады. Бишоп әйел суретшілерге деген осы көзқарасқа қарсы шығып, өзін өнер саласында академиялық және саяси тұрғыдан қолдануға талаптанды. Оның білім беру іс-шараларын оның әкесінің туысы Джеймс Бишоп Форд толық қаржыландырып, отбасына қажеттілік кезінде көмектесті. Осы қаржылай қолдау туралы жазған Изабел Бишоп өзінің жыныстық ерекшелігін артықшылық деп санайтынын айтады: "Мен бақытты болдым. Егер мен ер адам болсам, менің бүкіл студент кезімді қаржыландыратын туысым мұны істемейтін болар еді. Ерлер өздерінің жолын жасауы керек. Жас қыздар үйленуге тиіс еді. Бірақ жас әйелдің көп уақыт пен күш жұмсауы, соншалықты шынайы болуы оның қызығушылығын тудырды. Егер мен ер бала болсам, ол маған субсидия бермес еді деп ойлаймын". 1920-1930 жылдары ол сурет салудың реалистік стилін дамытты, негізінен әйелдерді Манхэттеннің көшелерінде күнделікті өмірде бейнеледі. Оның жұмысына Питер Пол Рубенс және Еуропаға саяхат кезінде танысқан басқа да голландиялық және фламандтық суретшілер әсер етті. 1932 жылы Бишоп өзінің жұмысын жаңадан ашылған Мидтаун галереясында жиі көрсете бастады, онда оның жұмысы бүкіл мансабында ұсынылатын болды. Бишоп өзінің барлық туындыларына ашық ақшыл түстерді қосу арқылы Рубенстен шабыт алады, бұл картинаның кез-келген түрде берілуіне мүмкіндік береді. 1934 жылы Бишоп доктор Гарольд Г. Вольфке, неврологқа үйленді және Ривердейл Нью-Йоркке көшіп барды. Алайда, ол 1984 жылға дейін жұмыс істеген 9 West Fourteenth St-те Union Square-ке жақын жердегі лофт-студияда жұмыс істей берді. Оның стилі форманың сезімтал үлгісі және "су астындағы жемшөптік және атмосфераның тығыздығы" үшін белгілі. Осы уақыт аралығында Бишоп әр түрлі баспа техникасында, әсіресе акватинтте жұмыс істей бастады. Оның жұмыстары Уитни биенналының 1932, 1934 және 1936 жылдардағы алғашқы үш қайталануына, сондай-ақ Уитни американдық өнер мұражайындағы он жылдық көрмелерге енгізілді. 1936-1937 жылдары өнер студенттері лигасына нұсқаушы болып оралды. 1940 жылы Бишоп Ұлттық дизайн академиясына қауымдасқан мүше ретінде сайланды және 1941 жылы толық мүшесі болды. Оның жұмысы 1932 жылғы жазғы Олимпиададағы сурет сайысында сурет салу іс-шарасының бір бөлігі болды. Ол сонымен қатар Америка графика суретшілері қоғамының мүшесі болды және өз жұмыстарын жиі көрсетті. 1938 жылы ол Нью-Лексингтон, Огайо штатында Сурет және мүсін бөлімі арқылы Пошта кеңсесінің "Ұлы адамдар төбелерден келді" атты қабырғалық суретті суретке түсірді. Огайо тарихи қоғамының мәліметінше, "Изабел Бишоптың Нью-Лексингтонға арналған фрескасында" қаладағы тарихи тұлғалар өздерінің жетістіктерін аңғардың арғы жағында тамашалайды, онда біз алыстағы ғимараттардың формалары мен силуэттерін көреміз. Нью-Йорк қаласынан келген суретші қала тұрғындарының округтен шыққан көрнекті адамдарға деген мақтанышын байқады. Ол революциялық әскерге қатысқан адамды, Висконсин штатының губернаторын, Нью-Лексингтонның негізін қалаушыны және оның немересін, Огайо туралы анықтамалық кітаптардың авторын, көмір өнеркәсібін дамытушыны, сенаторды, газетшіні, табиғатты зерттеушіні, округтің алғашқы тарихшысын және генерал Шериданды қосты.

Бишоптың пісіп-жетілген туындылары негізінен Нью-Йорк қаласының Юнион-сквер аймағының тұрғындарын бейнелейді. Оның портреттері көбінесе жеке бас суреттері (1938 жылғы "Күліп тұрған бас", Американдық өнер институтының Батлер қорына қараңыз); назар субъектінің мінез-қалпына немесе жалғыз жалаңаш денелерге толыққанды аударылған. Бишоп көп фигуралы композицияларды да суреттеді, көбінесе әртүрлі жұмыс күндеріндегі әрекеттерге қатысқан екі әйелді бейнелейді. Соғыстан кейінгі жылдары Бишоптың қызығушылығы Манхэттен көшелерінде немесе метрода жүрген Нью-Йорктіктердің көріністеріне бұрылды. Оның қолындағы әр түрлі псевдонимдерді пайдаланудан бастап, оның қолы өмірі бойы көп рет өзгерді; кейбір ерте туындылары I. B. немесе I. Bishop әрі қаріп, әрі баспа әріптерімен қол қойылған. Оның жұмысы Fourteenth St. мектебінің тақырыптық мәселелерінің мысалы ретінде маңызды болып табылады, сондай-ақ феминизмге және қалалық пейзажда пайда болған "жаңа әйелге" қосқан үлесі ретінде де маңызды. "Fourteenth Street мектебі" Юнион-сквер аймағының атынан алынған, онда Бишоп, Реджинальд Марш және Рафаэль Сойер және Моисей Сойер ағайындылары жұмыс істеді. 1946 жылы Бишоп Ұлттық өнер және әдебиет институтының офицері болды, ол осы лауазымды алғашқы әйел болды. 1940 жылдардың ортасында Э. П. Даттон Бишопқа Джейн Остинның "Гордость и предубеждение" романының жаңа басылымын суреттеуді тапсырды. Бишоп 31 қаламмен және сызбамен суреттер жасады (түпнұсқалары қазір Пьерпонт Морган кітапханасында сақталады). Бишоптың жұмыстарының алғашқы ретроспективтік көрмесі оның өмірінде 1974 жылы Аризона университетінің өнер мұражайында өтті.

Көрмелер

Изабель Бишоп: суреттер мен графика көрмесі, 17 қаңтар – 4 ақпан. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1939 жыл. Изабель Бишоп: 11 ақпан – 29 ақпан. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, [1940?] Бишоп. 3 мамыр – 21 мамыр, 1949 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1949 жыл. Бишоп, Суреттер мен графика, 25 қазан – 19 қараша, 1955 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, [1955] Изабель Бишоп. 7 наурыз – 30 наурыз, 1960 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1960 жыл. Изабель Бишоп. 3 мамыр – 28 мамыр, 1960 жыл. Мидтаун галереясы, 1960 жыл. Изабель Бишоп. 4–29 сәуір, 1967 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1967 жыл. Изабель Бишоптың суреттері. Доротея Гринбаумның мүсіні. [Көрме] 2 мамыр – 5 шілде, 1970 жыл. Трентон: Нью-Джерси штатының мұражайы, 1970 жыл. Изабель Бишоп: Суреттер мен гравюралар таңдауы. 8 қаңтар – 2 ақпан, 1974 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1974 жыл. Изабель Бишоп. Тусон: Аризона университетінің өнер мұражайы, 1974 жыл. Лидия мен Уоррен Чаппелдің суреттер мен гравюралар жинағы. 12 сәуір – 18 мамыр, 1975 жыл. Шарлоттсвилл: Вирджиния университетінің өнер мұражайы, 1975 жыл. Изабель Бишоп, Суреттер мен гравюралар. 5–30 желтоқсан, 1978 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1978 жыл. Изабель Бишоп көрмесі – Елу жылдық сурет салу ретроспективасы және соңғы суреттер. 6–31 қазан, 1981 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1981 жыл. Изабель Бишоп, Жеке көрме: Соңғы бес жылдық еңбектері. 1 ақпан – 26 ақпан, 1983 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1983 жыл. Изабель Бишоп: Суреттер. Графика. 8 қаңтар – 2 ақпан, 1985 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1985 жыл. Изабель Бишоп: Бес онжылдық. "Көңілді көз" наурыз, 1985 жыл. Изабель Бишоп: Гравюралар мен акватинттер, 1985 жыл. Изабель Бишоп: Гравюралар мен суреттердің ретроспективасы. 5–26 қараша, 1985 жыл. Американың суретшілер қауымдастығы, 1985 жыл. Изабель Бишоп: Ертедегі суреттер. 9 желтоқсан, 1986 жыл – 17 қаңтар, 1987 жыл. Нью-Йорк: Мидтаун галереясы, 1986 жыл. Изабель Бишоп. 16–30 мамыр, 1991 жыл. Беверли-Хиллс: Луис Ньюман галереясы, 1991 жыл. Изабель Бишоп: "Жаяу суреттер". 13 қазан – 14 қараша, 1992 жыл. Нью-Йорк: Payson галереясы, 1992 жыл. Изабель Бишоп: Суреттер. 7 сәуір – 2 мамыр, 1998 жыл. Нью-Йорк: DC Moore галереясы, 1998 жыл. Изабель Бишоп, 1902–1988: Суреттер, графика және гравюралар таңдауы. 5 қыркүйек – 5 қазан, 2013 жыл. Нью-Йорк: DC Moore галереясы, 2013 жыл. Әйелдер еңбегі: Сордони өнер галереясының тұрақты жинағынан таңдама. 5 маусым – 27 шілде, 2014 жыл. Уилкс Барр: Сордони өнер галереясы, Уилкс университеті, 2014 жыл.

Мақалалар

Ellett, Mary S. «Изабел Бишоп: Соңсыз іздеу». Оңтүстік-шығыс колледжінің өнер конференциясының шолуы 11, № 2 (1987 жылғы көктем): 165–166. Рубинштейн, Шарлотта Стрейфер, «Америкалық көрініс және реалистік сурет: Изабел Бишоп». Американдық әйел суретшілер: ерте үнді заманынан бастап бүгінгі күнге дейін. Бостон: G. K. Jall & Co., 1982. Тодд, Эллен Уайли. «Изабел Бишоп – біздің заманауи шеберіміз бе?» Әйелдер өнері журналы 13 (1992 жылғы көктем/жаз): 45–47. Вуден, Хауард. «Өнер туралы хабар: Изабел Бишоптың автопортреті». Уичита өнер мұражайының жаңалықтары (1988 жылғы сәуір). Иглесиас, Хелен. «Изабел Бишоп: Суреттер, сызбалар, гравюралар». Массачусетс шолуы 24 (1983 жылғы жаз): 289–304.