Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Стори (немесе Стори) (1504 – 1 маусым 1571) – ағылшын саяси қайраткері және Рим-католик шейіті, Парламент мүшесі. 1563 жылы Стори Фландрияға қашып кетті, бірақ жеті жыл өткен соң, Антверпенде кемеге алданып шақырылып, Англияға әкетілді, онда Лондон мұнарасына қамалды, содан кейін мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен Тибернде өлім жазасына кесілді.
English politician and Roman Catholic martyr
John Story (or Storey) (1504 – 1 June 1571) was an English Roman Catholic martyr and Member of Parliament. Story escaped to Flanders in 1563, but seven years later he was lured aboard a boat in Antwerp and abducted to England, where he was imprisoned in the Tower of London, and subsequently executed at Tyburn on a charge of treason.
Өмір
Ол 1504 жылы Николас пен Джоан Сторидің ұлы ретінде дүниеге келді. Францискан терциар болды. Стори Оксфорд университетінің Хинкси Холлда білім алды, 1535 жылы азаматтық құқықтан лекция оқыды, екі жылдан кейін Бродгейтс Холлдың, кейін Пемброк колледжінің директоры болды. 1538 жылы D. C. L. дәрежесін алды, ал келесі жылы Бродгейтстегі лауазымынан кетіп, Дәрігерлер палатасында адвокат болып жұмыс істеді. Джоан Уоттсқа үйленді. Рим-католик сенімінен уақытша бас тартып, Жоғарғылыққа адалдық серт берді. 1544 жылы король үшін Булоньде көрсеткен құқықтық қызметтері үшін король Генрих VIII Сториді Оксфордта азаматтық құқық профессоры қызметіне бекітті. 1545 жылы Солсбери және Уилтширдегі Хиндон округінен парламент депутаты болып сайланды. 1547 жылы король Эдуард VI таққа отырғаннан кейін Стори 1548 жылғы Бірыңғайлық заңына қарсылығымен көзге түсті. "Егер патшаң бала болса, уа, жер, қасіретке ұшырайсың!" деп айқайлаған Сториді Төменгі палата тұтқындады, бірақ ол көп ұзамай босатылып, отбасымен Лувенге жер аударылды, онда ол университет мүшесі болды. Королева Мэри таққа отырғаннан кейін 1553 жылдың тамызында Англияға оралды. Оның Regius Professor лауазымы жаңартылды, бірақ ол Оксфордтағы лауазымына деген қызығушылығынан бас тарды, Лондон және Оксфорд епархиясының канцлері және аркалар деканы болды. Королева Мэри тақта отырғанда, Стори ереске қарсы іс-қимылдардағы лауазымды тұлғалардың бірі және 1555 жылы Оксфордта Томас Кранмердің сотында оның прокторы болды. Елизавета I тұсында ол қайтадан Парламентке сайланды (1553 жылы Ест-Гринстедтен, 1554 жылғы сәуірде Брамберден, 1554 жылғы қарашада Баттан, 1555 жылы Лудгершалдан және 1559 жылы Даунтоннан). 1560 жылдың 20 мамырында ол "қоғамдық құлшылыққа қатысудан бас тартқаны және біз қабылдаған дінге қарсы әңгіме айтқаны үшін" Флот түрмесіне қамауға алынды. 1563 жылы ол қайтадан тұтқындалып, Маршалсиа түрмесіне жіберілді, бірақ Фландрияға қашып құтылуға үміттенді, онда ол король Филипп II-нің зейнеткері болды және католик эмигранттарына корольдің қайырымдылығын көрсетуші болып жұмыс істеді. Испаниялық Нидерландының губернаторы Альба герцогының (голланд тілінде Альва) тапсыруымен, 1570 жылы Антверпендегі сауда кемесіне шақырылып, Лондон мұнарасына қамауға алынды. Беда Камм айтуынша, Стори ескі тәртіптің өкілі болды және католик босқындары арасында жақсы танымал еді. Алдамшылық пен зорлық-зомбылықпен елге әкелініп, содан кейін өлім жазасына кесілді, Камм бұл шараның эмигранттарға хабар беру мақсатында жасалғанын, "Елизаветаның жазалауға қаншалықты күшті және Испанияның қорғауға қаншалықты әлсіз екенін" көрсету үшін жасалғанын айтады. Өзінің испан азаматы екенін мәлімдесе де, ол 1569 жылғы Солтүстік көтерілісін қолдағандығы және Альба герцогын басып кіруге ынталандырғандығы үшін мемлекеттік қасақаналық жасады деп айыпталып, 1571 жылдың 2 мамырында өлім жазасына кесілді. Оның сотының салтанаты сол жерде болған әулие Эдмунд Кампионды өзінің ұстанымын және католиктік міндетін қайта қарауға итермеледі. Ол 1571 жылдың 1 маусымында Тибернде асылып, сүйреп, төртке бөлінді. Арқан мойнына байланған күйі ол ұзақ сөз сөйлеп, "төрт баласы бар" әйелі үшін жалбарынды.
He was born in 1504, the son of Nicholas and Joan Story of Salisbury. He became a Franciscan tertiary. Story was educated at Hinxsey Hall, University of Oxford, where he became lecturer on civil law in 1535, and two years later became principal of Broadgates Hall, afterwards Pembroke College. He received his D. C. L. in 1538, and the following year resigned his position at Broadgates and was admitted as an advocate at Doctors' Commons. He married Joan Watts. He appears to have temporarily abjured his Roman Catholic beliefs and took the Oath of Supremacy. In 1544, in recognition of legal services performed in Boulogne for the crown, King Henry VIII confirmed Story in the position of Regius Professor of civil law at Oxford. Having been chosen Member of Parliament for Salisbury in 1545 and Hindon in Wiltshire. Just after the accession of King Edward VI in 1547, Story gained notoriety by his opposition to the Act of Uniformity in 1548. For crying out "Woe unto thee, O land, when thy king is a child," Story was imprisoned by the House of Commons, but he was soon released and went into exile with his family to Louvain, where he became a member of the University. After the accession of Queen Mary he returned to England in August 1553. His patent as Regius Professor was renewed but he resigned his interest in his position at Oxford, and was made chancellor of the dioceses of London and of Oxford and dean of arches. Queen Mary being now on the throne, Story was one of the officials in prosecuting heresy, and one of her proctors at the trial of Thomas Cranmer at Oxford in 1555. Under Queen Elizabeth, he was again returned to Parliament (as member for East Grinstead in 1553, Bramber in April 1554, Bath in November 1554, Ludgershall in 1555 and Downton in 1559). On 20 May 1560, he underwent a short imprisonment in the Fleet for "having obstinately refused attendance on public worship, and everywhere declaiming and railing against that religion we now profess." In 1563, he was again arrested and committed to the Marshalsea, but managed to escape to Flanders, where he became a pensioner of King Philip II, and acted as the King's almoner for the Catholic exiles. Engaged by the Duke of Alba (Alva in Dutch), Governor of the Spanish Netherlands, to prevent the export of heretical books from the Netherlands to England, he was lured onto a trading boat at Antwerp in 1570 and conveyed to Yarmouth and thence to imprisonment in the Tower of London. According to Bede Camm, Story represented the old order, and was well known among the Catholic refugees. Brought home by fraud and violence and then executed, Camm sees this as meant to send a message to the exiles, demonstrating "how strong Elizabeth was to punish and how powerless Spain to protect". In spite of his claim that he was a Spanish subject, he was tried for high treason (for having supported the Northern Rebellion of 1569 and encouraging the Duke of Alba to invade) and was condemned to death on 2 May 1571. The spectacle of his trial moved St. Edmund Campion, who was present, to reconsider both his own position and his Catholic duty. He was executed at Tyburn by being hanged, drawn and quartered on 1 June 1571. With the rope around his neck he made a long speech and pleaded on behalf of his wife "who hath four young children".
Құрмет
1886 жылы Джон Сториді папа Лео XIII қасиетті деп жариялады, себебі бұл туралы папа Григорий XVI 1859 жылы бекіткен папалық жарлық болған.
In 1886, John Story was beatified by Pope Leo XIII owing to a papal decree originally approved by Pope Gregory XVI in 1859.