Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әлеуметтанушы және педагог (1909–2002)
дәрігер
American sociologist and educator (1909–2002)
the physician
Дэвид Рисман (22 қыркүйек 1909 – 10 мамыр 2002) – американдық әлеуметтанушы, педагог және американдық қоғам туралы көптеп таралған пікір білдіруші.
David Riesman (September 22, 1909 – May 10, 2002) was an American sociologist, educator, and best selling commentator on American society.
Мансап
Бай неміс еврей отбасында туған Рисман Гарвард колледжінде оқыды, 1931 жылы биохимия мамандығы бойынша бітірді. Ол Гарвард құқық мектебінде оқыды, онда Гарвард құқық журналының мүшесі болды. Рисман 1935-1936 жылдары Жоғарғы Сот судьясы Луи Брандейстің кеңсесінде стажер болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол қазіргі Буффало құқық мектебінде және Чикаго университетінде сабақ берді. Соғыс жылдары "Сперри" гироскоп компаниясында жұмыс істеді. "Жалғыздық толқыны" атты еңбегін жазу үшін Йельде тағылымдамадан өткеннен кейін Чикагоға оралды. 1958 жылы Гарвард университетінің профессоры атанды. Ол Америка өнер және ғылым академиясының (1955) және Америка философиялық қоғамының (1974) мүшесі болды. Оның ой-өрісіне Эрих Фромм, Карл Фридрих, Ханна Арендт, Лео Лёвентал, Роберт К. Мертон, Пол Лазарсфельд, Пол Гудман, Марта Вольфенштейн және Натан Лейтес ең көп әсер етті. Ол Торстейн Веблен, Макс Вебер және Зигмунд Фрейдтің еңбектеріне жиі сілтеме жасады.
Born to a wealthy German Jewish family, Riesman attended Harvard College, where he graduated in 1931 with a degree in biochemistry. He attended Harvard Law School, where he was a member of the Harvard Law Review. Riesman clerked for Supreme Court Justice Louis Brandeis between 1935 and 1936. He also taught at what is now the University at Buffalo Law School and at the University of Chicago. He worked for Sperry Gyroscope company during the war. After a fellowship at Yale to write The Lonely Crowd, he returned to Chicago. In 1958, he became a university professor at Harvard. He was a member of the American Academy of Arts and Sciences (1955) and the American Philosophical Society (1974). Intellectually he was influenced most by Erich Fromm, as well as Carl Friedrich, Hannah Arendt, Leo Löwenthal, Robert K. Merton, Paul Lazarsfeld, Paul Goodman, Martha Wolfenstein, and Nathan Leites. He widely referenced the works of Thorstein Veblen, Max Weber, and Sigmund Freud.
АҚШ-тағы жоғары білім
Өзінің көптеген басқа жарияланымдарымен қатар, Рисман Американың жоғары білім беру саласындағы белгілі сарапшы болды. Ол Кристофер Дженкспен бірлесіп жазған, өзінің маңызды еңбегі – "Академиялық революция" кітабын жариялады. Онда Рисман өзінің позициясын былай қорытындылады: "Егер осы кітаптың бір ғана мазмұны болса, онда ол – академиялық орта Америкадағы бакалавриат білімінің мінезін үнемі анықтайды". Рисман қатаң ғылыми тәртіптерге бағытталған "зерттеу университетінің логикасының" әсерін атап көрсетеді. Осы логика зерттеу университетінің мақсаттарын белгілейді және болашақ профессорларын тәрбиелейді. Рисман атап көрсеткендей, осы логика университеттің басты мақсаты – ғылыми тәртіптерге қарсы тұратын кез келген қарсылықты жоққа шығарып, олардың сәтті болу мүмкіндігін төмендетеді.
In addition to his many other publications, Riesman was also a noted commentator on American higher education, publishing, with his seminal work, The Academic Revolution, which was co written with Christopher Jencks. In it, Riesman sums up his position by stating, "If this book has any single message it is that the academic profession increasingly determines the character of undergraduate education in America." Riesman highlights the effects of the "logic of the research university," which focuses upon strict disciplinary research. That both sets the goals of the research university and produces its future professors. Riesman noted that the logic isolated any patterns of resistance that might challenge the university's primary purpose as disciplinary research, dashing their chances of success.