Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық қала құрылысшы және сәулетші
American urban planner and architect
Эдмунд Норвуд Бейкон (2 мамыр 1910 – 14 қазан 2005) – американдық қала құрылысшы, сәулетші, педагог және жазушы. 1949 жылдан 1970 жылға дейін Филадельфия қалалық жоспарлау комиссиясының атқарушы директоры қызметін атқару кезеңінде, оның көзқарастары оның туған қаласы – бүгінгі Филадельфияның қалыптасуына зор үлес қосты, сондықтан оны кейде "Қазіргі Филадельфияның әкесі" деп атайды. Ол "Қалаларды жобалау" атты маңызды қала құрылысы кітабының авторы.
Edmund Norwood Bacon (May 2, 1910October 14, 2005) was an American urban planner, architect, educator, and author. During his tenure as the executive director of the Philadelphia City Planning Commission from 1949 to 1970, his visions shaped today's Philadelphia, the city of his birth, to the extent that he is sometimes described as "The Father of Modern Philadelphia". He authored the seminal urban planning book Design of Cities.
Ерте өмір және білім
Бекон Батыс Филадельфияда Хелен Аткинсонның (туған тегі Комли) және Эллис Уильямс Беконның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Филадельфия маңында өсіп, 1928 жылы Пенсильвания штатының Свартмор қаласындағы Свартмор орта мектебін бітірді. Ол Корнелл университетінде архитектураны оқыды. Корнеллдегі дипломдық жұмысы Филадельфия үшін жаңа азаматтық орталық салуды ұсынды, соның ішінде LOVE паркі орналасқан қалалық парк болды. Колледжді бітіргеннен кейін, кішкентай мұрасымен әлемді аралап жүргенде, Бекон Қытайдың Шанхай қаласында Генри Мерфидің кеңсесінде архитектор болып жұмысқа орналасты. Ол Нанкин әуежайын жобалауға жауапты болды. Мерфимен бірге Пекинге сапар шекті, бұл қала оның ой-өрісіне терең ықпал етті. Қытайда бір жыл өткен соң, ол Филадельфияға оралып, архитектор Уильям Поуп Барнидің кеңсесінде жұмыс істеді. Біраз уақыттан кейін ол Мичиган штатының Блумфилд Хиллс қаласындағы Кранбрук өнер академиясына фин архитектор және жоспарлаушы Элиэль Саариненнің стипендиясын жеңіп алды, оны Бекон өте құрметтеді. Саариненнің "Қала" кітабында баяндалған қала туралы теориялары Беконның кейінгі жұмысының негізі болды.
Bacon was born in West Philadelphia, the son of Helen Atkinson (née Comly) and Ellis Williams Bacon. He grew up in the Philadelphia suburbs and graduated from Swarthmore High School in Swarthmore, Pennsylvania in 1928. He attended Cornell University, where he studied architecture. His senior thesis at Cornell made the case for a new civic center for Philadelphia that included an urban park where LOVE Park was ultimately built. After college, while traveling the world on a small inheritance, Bacon found work as an architect in Shanghai, China in Henry Murphy's office. He was responsible for designing the Nanking airport. With Murphy, he visited Beijing, a city that exerted a deep influence on his thinking. After a year in China, he returned to Philadelphia where he worked for architect William Pope Barney. He soon was awarded a scholarship to the Cranbrook Academy of Art, in Bloomfield Hills, Michigan, with Finnish architect and planner Eliel Saarinen, who Bacon revered and whose theories about the city as a living organism as expressed in Saarinen's book The City were a basis for Bacon's later work.
Жұмыс барысы туралы ақпарат
Сааринен Бэконды Мичиган штатындағы Флинтке WPA жол жүрісін зерттеуге жіберді. Бұл жоба Бэкон үшін Флинт жоспарлау және зерттеу институтында тұрақты жұмысқа айналды. Бэкон Флинттегі қоғамдық өмірге белсенді қатысып, Флинт тұрғын үй қауымдастығын құруға және қаланың жоспарлау комиссиясын реформалауға көмектесті. Флинтте жұмыс істеген кезінде Бэкон 1936-37 жылдарғы Флинт отырыс ереуіліне куә болды және жұмысшыларға көңіл жағды. Бэкон Федералдық тұрғын үй басқармасын құруға атсалысқан Кэтрин Бауэр және Льюис Мамфорд сияқты адамдармен жақын байланыс орнатты. Осы байланыстар арқылы ол Флинтке тұрғын үй салуға федералдық қаржыны тартуға көмектесті. Бірақ, жергілікті жылжымайтын мүлік саласы бұл федералдық қаржыландыруды мемлекеттік тұрғын үйге бөгет деп қарады, бұл FHA тарихының алғашқы кезеңінде көп қалаларда болған жағдай. Қаржыландырудан бас тартты, және Бэкон 1939 жылы Флинттен қуылды.
Saarinen sent Bacon to Flint, Michigan to guide a WPA traffic survey. This project transformed into a permanent position for Bacon at the Flint Institute for Planning and Research. Bacon became very active in civic life in Flint, helping to establish the Flint Housing Association and reforming the city's Planning Commission. During his time in Flint, Bacon witnessed the 1936 37 Flint Sit Down Strike, and felt empathetic to the workers. Bacon gained close contacts with individuals who were active in establishing the Federal Housing Authority, such as Catherine Bauer and Lewis Mumford. Through these contacts he helped secure federal housing dollars for Flint. However, the local real estate industry came to see this Federal funding for public housing as a threat to their business, as was the case in several cities early in the history of the FHA. The funding was turned down, and Bacon was effectively run out of Flint in 1939.
Филадельфия тұрғын үй қауымдастығы
Флинттен Бэкон Филадельфияға Филадельфияның тұрғын үй қауымдастығының басқарушы директоры қызметіне оралды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста Тынық мұхитында USS Shoshone кемесінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1947 жылы ол Филадельфия қалалық жоспарлау комиссиясының штатына қосылды, атқарушы директор Роберт Митчелл басшылығымен жұмыс істеді және 1947 жылғы «Жақсы Филадельфия» көрмесін Оскар Стоноров пен Луи Канмен бірлесіп жобалауға қатысты. Бэкон сондай-ақ болашақ азаматтық лидер Уолтер М. Филлипс құрған, жас филадельфиялықтардың қалалық саясат комитетінің ерте мүшесі болды, бұл комитет Филадельфияның саяси реформа қозғалысына зор үлес қосты. Комитет мүшелері 1952 жылдан кейін Филадельфия үкіметінде жетекші рөлдерге ие болды, осы кезде реформашы демократ және кейін АҚШ сенаторы болған Джозеф Силл Кларк мэр сайланды, Ричардсон Дилворт округтік прокурор болды және жаңа Үй ережесі қабылданды. 1949 жылы Бэкон Митчеллдің орнын басып, Филадельфия қалалық жоспарлау комиссиясының атқарушы директоры болды. Мэрлер Сэмюэл, Кларк, Дилворт және Тейт басшылығымен жұмыс істеген ол, Бостондағы Эдвард Дж. Лог және Нью-Йорктегі Роберт Мозес сияқты, орта ғасырдағы қала жаңарту дәуірінде ұлттық танымал атаққа ие болды. Оның суреті 1964 жылы Time журналының мұқабасында, ал 1965 жылы Life журналы оның жұмысына арналған мақала жариялады. Сол жылы Бэкон президент Джонсон тарапынан Ақ үйдің демалыс және табиғи сұлулық жөніндегі конференциясына мүше болып тағайындалды. 1967 жылы ол «Қалаларды жобалау» атты еңбегін жазды, ол әлі де маңызды сәулеттік мәтін саналады. Бұл қала құрылысының тарихи және заманауи принциптері арасындағы байланысты, сондай-ақ қала құрылысын жоспарлаудың, әсіресе Филадельфияға қатысты тәжірибесін көрсететін маңызды жұмыс. Қалалық жоспарлау комиссиясындағы қызметі кезінде Бэкон және оның командасы бүгінгі Филадельфияны қалыптастырған көптеген ірі және шағын масштабтағы дизайн идеяларын жасап, іске асырды. Бұл дизайн тұжырымдамалары Penn Center, Market East, Penn’s Landing, Society Hill, Independence Mall және Қиыр Солтүстік-Шығысқа айналды. Орталық қаладағы жолаушылар байланысы, сол кездегі радикалдық идея саналған, 1950 жылдары Жоспарлау комиссиясының қызметкері Р. Деймон Чайлдс ойлап тапты, ол Бэконнан кейін атқарушы директор болды. Бэкон қолдаған барлық тұжырымдамалар іске аспады. Роберт Митчелден мұра еткен бір ұсынысы – Орталық қаланың айналасын «Кросстаун» (I 695) және Вайн-стрит (I 676) тас жолдарымен қоса, экспресс-жолдар желісімен қоршау болды. Төрт экспресс-жолдың үшеуі салынды; алайда, «Кросстаун» экспресс-жолы жергілікті халықтың күшті қарсылығына тап болды және салынбады, ал Вайн-стритте кішірек экспресс-жол салынды. Кросстаун экспресс-жолының ұсынысы Оңтүстік көшедегі жылжымайтын мүліктің құнын және жалдау бағасын төмендетті, нәтижесінде көршіліктің кейіпкері еврейлерге тиесілі киім-кешек дүкендерінен бүгінгі коммерциялық және түнгі ойын-сауық орталығына айналды. Бэконның қызметі кезінде жасалған басқа да тұжырымдамалар, мысалы, 1963 жылғы Орталық қала жоспарына енгізілген Скуилкилл өзен саябағы, көп жылдардан кейін іске асырылды.
From Flint, Bacon returned to Philadelphia to serve as managing director of the Philadelphia Housing Association. He served in the United States Navy aboard the USS Shoshone in the Pacific in World War II. In 1947, he joined the staff of the Philadelphia City Planning Commission under executive director Robert Mitchell, and served as co designer to the 1947 Better Philadelphia Exhibition in collaboration with Oscar Stonorov and Louis Kahn. Bacon was also an early member of the City Policy Committee, a grassroots movement of young Philadelphians, established by future civic leader Walter M. Phillips, that was instrumental in Philadelphia's political reform movement. Members of the Committee went on to become leaders in Philadelphia government after 1952, when the reform Democrat and later U. S. Senator) Joseph Sill Clark was elected Mayor, Richardson Dilworth became District Attorney, and a new Home Rule Charter was instituted. In 1949, Bacon succeeded Mitchell as executive director of the Philadelphia City Planning Commission. Serving under Mayors Samuel, Clark, Dilworth, and Tate, his work brought him national repute along with his counterparts Edward J. Logue in Boston and Robert Moses in New York City during the mid century era of urban renewal. His face appeared on the cover of Time magazine in 1964, and in 1965, Life magazine devoted its cover story to his work. That same year, Bacon was appointed by President Johnson to serve as a member of the White House's Conference on Recreation and Natural Beauty. In 1967, he wrote Design of Cities, still considered an important architectural text. It is a seminal work on urban design that illustrates the relationship between historical and modern principles, as well as practices of urban planning, applied particularly to Philadelphia. It was during his tenure at the City Planning Commission that Bacon and his staff conceived and implemented numerous large and small scale design ideas that shaped today's Philadelphia. These design concepts became Penn Center, Market East, Penn's Landing, Society Hill, Independence Mall, and the Far Northeast. The Center City Commuter Connection, a seemingly radical idea at the time, was conceived during the 1950s by Planning Commission staff member, R. Damon Childs, who succeeded Bacon as executive director. Not all of the concepts that Bacon supported materialized. One proposal that he inherited from Robert Mitchell was to encircle Center City with a series of expressways, including the so called "Crosstown Expressway" (I 695) and the Vine Street Expressway (I 676) linking the Schuylkill Expressway (I 76) with the Delaware Expressway (I 95) via South Street. Three of the four expressways were built; however, the Crosstown Expressway faced significant local opposition and was never built, while a scaled down expressway was built at Vine Street. As an unintended consequence, the Crosstown Expressway proposal depressed property values and rents in the South Street corridor, leading to a turnover of the neighborhood's character from largely Jewish owned garment shops to the thriving commercial and nightlife center that it is today. Other concepts conceived during Bacon's tenure, such as Schuylkill River Park, included in the 1963 Center City Plan, came into being many years later.
Академия
1970 жылы Бэкон Жоспарлау комиссиясынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол жеке жоспарлау фирмасы Mondev U. S. A. вице-президенті қызметін атқарды, 1950 жылдан 1987 жылға дейін Иллинойс университетінде және Пенсильвания университетінде адъюнкт-профессор болып жұмыс істеді. Ол Рим папасы Сикст V тұсындағы Рим қаласының, Жорж Эжен Хаусманн тұсындағы Париж қаласының, Джон Нэш тұсындағы Регент Лондон қаласының, американдық қалалардың және мұнайдан кейінгі болашақ дәуірдегі қалалардың тарихы мен дамуын көрсететін, жүлделі "Қалаларды түсіну" деректі фильмдер сериясын баяндады. Бэкон Филадельфия қалалық үйінен биік ғимараттар салуға қарсы болды, себебі 1984 жылға дейін Уильям Пенн мүсінінің бас киімінен биіктік шегі белгіленген еді. Бұл "джентльмендер келісімі" деп аталатын дәстүрді Уиллард Г. Роуз III-нің "Бір Ырыс-ордасы" жобасы бұзды. The New York Times газеті Бэконның жобаға қарсылығын дұрыс атап өтті, бірақ "Бейкон мырза One Liberty Place биік ғимаратына қарсылық білдірген кезде 1986 жылы мұнараның іргетасын қалау рәсіміне қатысудан бас тартып, оны салған досы Уиллард Г. Роуз III-ке сөйлесуден бас тартты. 'Менің ойымша, оның және оның жалғыз өзі қаланың өте жақсы және тәртіпті қалыптасқан тарихи дәстүрін жоюды таңдағаны өте зиянды', - деді Бэкон сол кезде" деген мәлімдемесі дұрыс емес еді. Бэкон 1985 жылдың мамырында өткен іргетас қалау рәсіміне қатысты. Әрине, Руз бұл дәстүрді өз күшімен өзгерте алмады, тіпті ол ресми түрде заңды болмаса да. Руздың зор жобасына қала әкімі У. Уилсон Гуд, Филадельфия қалалық кеңесі және қала жоспарлау комиссиясы қолдау көрсетті. Руздың жоспары жарияланғаннан кейін комиссия Филадельфияның болашағы үшін өзінің ескірген жоспары жоқ екенін мойындауға мәжбүр болды. Бэкон Филадельфияның болашағы туралы өз көзқарасын кейінгі жылдары да белсенді түрде жақтады. 1990 жылдары ол Independence Mall, Penn's Landing және Бенджамин Франклин авенюін жақсарту үшін жаңа ұсыныстар жасады. Сол кезеңде ол Солтүстік Америка қалалары үшін ең жақсы "Post Petroleum" қаласын жобалау бойынша дизайн конкурсын ұйымдастырды. Бұл жобаға тек Канаданың Оттава қаласы ғана қатысты. 2002 жылы 92 жасында ол LOVE Park-те скейтборд теуіп, 1932 жылы Корнелл университетінде құрылған және жобаланған алаңда скейтборд тебуге тыйым салған қала әкімдігіне қарсы наразылық білдірді. 2003 жылы ол Филадельфиялық сәулетші Луис Кан туралы "Мой архитектор" деректі фильмінде пайда болды. 2006 жылдың қыркүйегінде 15-ші көше мен J. F. K. бульварының солтүстік-батыс бұрышында, LOVE Park жанында The Ed Bacon Foundation және Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы Бэконның естелігін құрметтеп, оның еңбектерін еске алу үшін мемлекеттік тарихи белгіні орнатып берді.
After Bacon's retirement from the Planning Commission in 1970, he served as vice president for the private planning firm Mondev U. S. A., was an adjunct professor at the University of Illinois at Urbana Champaign and at the University of Pennsylvania, from 1950 to 1987, and narrated "Understanding Cities", an award winning series of documentary films describing the history and development of Rome under Pope Sixtus V, Paris under Georges Eugène Haussmann, Regency London under John Nash, American cities, and cities in the future post oil era. He vociferously but unsuccessfully opposed the development of skyscrapers in Center City Philadelphia taller than Philadelphia City Hall, which until 1984 set the informal height limit for downtown at the hat of the statue of William Penn. That custom, known as the "Gentlemen's agreement", was broken by developer Willard G. Rouse III's One Liberty Place. The New York Times correctly noted Bacon's opposition to the project, but it was incorrect in saying that "in opposing the skyscraper One Liberty Place, Mr. Bacon refused to attend the tower's 1986 groundbreaking and stopped speaking to his friend Willard G. Rouse III, who built it. 'I think it's very, very destructive that he and he alone has chosen to destroy a historical tradition that set a very fine and disciplined form for the city,' Mr. Bacon said at the time." Bacon was present at the groundbreaking, which took place in May 1985. Of course, Rouse was not capable of single handedly changing the custom, even if it was not formally legal. Rouse's enormous project had the support of Mayor W. Wilson Goode, Philadelphia City Council, and the City Planning Commission, which was forced by the announcement of Rouse's plan to admit that it had no up to date plan of its own for the future of Philadelphia's downtown. Bacon continued to assert his vision for Philadelphia's future actively in his later years. During the 1990s, he proposed new concepts to improve Independence Mall, Penn's Landing, and the Benjamin Franklin Parkway. During the same period, he promoted a design competition for North American cities to design the best "Post Petroleum" city. Only one municipality, in Ottawa, Canada, committed to it. In 2002, at age 92, he skateboarded in LOVE Park, the plaza he founded and designed at Cornell University in 1932, as a protest against the city's ban on skateboarding in the park. In 2003, he appeared in the documentary My Architect about Louis Kahn, a Philadelphia architect. In September 2006, at the northwest corner of 15th Street and J. F. K. Boulevard, by LOVE Park, The Ed Bacon Foundation and the Pennsylvania Historical and Museum Commission dedicated a state historical marker honoring Bacon's memory and commemorating his work.
Марапаттар
Бэконға 1962 жылы Франк П. Браун медалі, Америкалық жоспарлаушылар институтының Ерекше қызмет көрсеткені үшін сыйлығы, Филадельфия сыйлығы және Пенсильвания университетінің құрметті докторлық дәрежесі табысталды. 1983 жылы Бэкон Ұлттық дизайн академиясына қауымдас мүше ретінде сайланды, ал 1994 жылы толық мүше болды. 2004 жылдан бастап, келесі жылы 95 жасында қайтыс болғанға дейін Бэкон өзінің атымен аталатын қорды құруға көмектесті және сол қордың құрметті директоры қызметін атқарды. Қазіргі таңда бұл қордың бағдарламаларын Филадельфия сәулет орталығындағы Эдмунд Н. Бэкон еске алу комитеті басқарады.
Bacon was awarded the Frank P. Brown Medal in 1962, the American Institute of Planners Distinguished Service Award, the Philadelphia Award, and an honorary doctorate from the University of Pennsylvania. In 1983, Bacon was elected into the National Academy of Design as an associate member, and became a full member in 1994. From 2004 until his death at the age of 95 the following year, Bacon helped found and served as an honorary director of a foundation that bears his name, the Ed Bacon Foundation, whose programs are now managed by the Edmund N. Bacon Memorial Committee at the Philadelphia Center for Architecture.
Жеке өмір
Бэкон алты баланың әкесі болды, оның ішінде екі ұлы – актер Кевин Бэкон, музыкант Майкл Бэкон, және төрт қызы – Карин, Элинор, Хильда және Пруденс (кейін Кира). Оның әйелі – мұғалім және либералды саяси белсенді Рут Хилда Холмс. Оның достары Бакминстер Фуллер, Стин Эйлер Расмуссен, Джеймс Роуз және Константинос Апостолос Доксиадис болды.
Bacon was the father of six children, including two sons, actor Kevin Bacon, musician Michael Bacon, and four daughters, Karin, Elinor, Hilda and Prudence (later Kira). His wife was Ruth Hilda Holmes, a teacher and liberal political activist. His friends included Buckminster Fuller, Steen Eiler Rasmussen, James Rouse, and Konstantinos Apostolos Doxiadis.