Оңтүстік Калифорния тау жылқы жыланының сипаттамасы
San Diego mountain kingsnake
Калифорния тау жылқы жыланы (Lampropeltis zonata pulchra) – Оңтүстік Калифорнияға тән, усыз, қорғауға алынған жылан түрі. Сирек кездесетін түсі мен өмір салты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жыланның түршесі
Subspecies of snake
Сан-Диего тау патша жыланы (Lampropeltis zonata pulchra) – Оңтүстік Калифорнияға ендемик, улы емес колумбрид жыландарының бір түршесі. Оның штаттық деңгейдегі қорғау статусы – "Арнайы қорғауға алынған түрлер".
The San Diego mountain kingsnake (Lampropeltis zonata pulchra) is a subspecies of nonvenomous colubrid snake endemic to Southern California. Its state level conservation status is "Species of Special Concern".
Сипаттама
Орташа мөлшерлі (53–108 см жалпы ұзындығы) жылан, ерекше қызыл, қара және ақ сақиналар тізбегімен (үш түсті диадалар: Савидж және Словински 1990; олар ұқсас, бірақ Цвеифель 1952b-нің триадаларынан өзгеше), онда салыстырмалы түрде тар ақ сақиналар әрқашан қара сақиналармен шектеледі, ал қызыл түс сақиналар немесе жолақтар түрінде кездесе алады және кезектесіп қара сақиналармен шектеледі (Цвеифель 1952b; жеке байқау). Кейде сақиналары жоқ аберрантты үлгілерге тап болуға болады (МакГурти 1988, 2-суретті қараңыз). Денесіндегі (құйрығын қоспағанда) үш түсті диадалардың саны 27-ден 38-ге дейін, ал денедегі диадалар арасындағы қызыл сақиналардың 15%-дан 100%-ға дейін толық болады (Zweifel 1952b). Мұрыны қара түсті, ал көздің қабықшасы өте қоңыр (Б. МакГурти, жеке хабарлама). Осы беттегі сілтемелер төмендегі Сілтемелер тізімінде көрсетілуі керек.
A medium sized (53–108 cm total length) snake with a distinctive sequence of red, black, and white rings (tricolor dyads: Savage and Slowinski 1990; these are similar, but yet different from the triads of Zweifel 1952b) in which relatively narrow white rings are always bordered by black rings, and red coloration, which can occur as rings or bands, borders alternate black rings (Zweifel 1952b; pers. observ.). Occasional aberrant patterns can be found in which rings are lacking (see Figure 2 in McGurty 1988). The number of tricolor dyads on the body (except the tail) ranges from 27 to 38, and between 15% and 100% of the red rings between body dyads are complete (Zweifel 1952b). The snout is jet black and the iris is very dark brown (B. McGurty, pers. comm.). Citations in this page need to be referenced in the Source list below.
Тарату
Бұл Калифорнияға ендемик Санта-Моника тауларында (Лос-Анджелес округі); Санта-Ана тауларында (Оранж және Риверсайд округтері); Санта-Роза тауларында (Риверсайд округі); және Корте-Мадера, Куямака, Ыстық бұлақтар, Лагуна және Паломар тауында (Сан-Диего округі) кездеседі (МакГурти 1988; 44-сурет). Шындығында, бұл жылан Сан-Диего округінің 4000 футтан жоғары биіктіктегі немесе қолайлы ортасы бар барлық тауларында болуы мүмкін (Хаббс, 2004). Оның биіктік диапазоны теңіз деңгейінен шамамен 1800 метрге дейін (Паломар тауы, Сан-Диего округі) созылады. Сан-Диего округінің батысынан алынған екі ерте үлгі (SDSNH 9930, USNM 13889) және 1960 жылдан кейінгі үш мәлімет (Б. МакГурти, жеке хабарлама) осы таксонның жағалауға жақын туған жерде болуы мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, соңғы мәліметтер расталмаған, ал бұрынғылары дұрыс емес жазбалар немесе қашып кеткен немесе босатылған үй жануарларын көрсетуі мүмкін (B. McGurty, жеке хабарлама).
This California endemic occurs in the Santa Monica Mountains (Los Angeles County); Santa Ana Mountains (Orange and Riverside Counties); Santa Rosa Mountains (Riverside County); and Corte Madera, Cuyamaca, Hot Springs, Laguna, and Palomar Mountain (San Diego County)(McGurty 1988; Figure 44). In reality, this snake is probably present on all mountains in San Diego County above 4,000 feet elevation, or which support proper habitat (Hubbs, 2004). Its elevation range extends from near sea level to ca. 1800 m (Palomar Mountain, San Diego County). Two early specimens (SDSNH 9930, USNM 13889) and three post 1960 records (B. McGurty, pers. comm.) from western San Diego County suggest the possibility of native populations of this taxon near the coast. However, the latter records have remained unverified and the former may represent mislabeled specimens or escaped or released pets (B. McGurty, pers. comm. ).
Өмірбаян
Lampropeltis zonata pulchra – сирек кездесетін, жасырын, криптозоокалық жылан, оның өмір тарихы әлі толыққанды түсініксіз. Сан-Диего таулық патша жыланы әдетте наурыз айында қыстаудан шығып, қараша айына дейін жер бетінде белсенді болады, бірақ наурыздың ортасынан мамырдың ортасына дейін оны көру жиілеу (Klauber 1931, McGurty 1988, Hubbs 2004), осы кезеңде ол күндізгі жылы уақытта белсенді (жеке байқау). Маусым соңында ол түнде де белсенді болуы мүмкін, бұл, әдетте, көптеген жыландар сияқты, оның салыстырмалы түрде төмен температуралық қалауымен және салыстырмалы түрде төмен сынаптық жылулық шегімен байланысты (42,5°C: L. zonata үшін ұсынылған деректер, түршесі көрсетілмеген; Brattstrom 1965). Жабайыда ұсталған, тұтқындағы жекелеген мысалдар негізінде, жұптасу мамыр айында жүреді, ал жұмыртқалар әдетте маусымда немесе шілде айының басында салынады (McGurty 1988; жеке байқау). Аналықтары 4-9 орташа өлшемді (орташа ұзындығы 36 мм x ені 16 мм), сүйектей ақ, былғары қабықшалы жұмыртқа салады, егер олар тұтқында инкубацияланған жұмыртқаларға ұқсас болса, ұядан шығуға дейін кем дегенде 2 ай қажет (McGurty 1988). Жас ұрпақтар әдетте тамыздың соңы мен қазанның басында байқалады (жеке байқау). Табиғатта репродуктивтік жасқа жетуге қажетті уақыт белгісіз, бірақ тұтқындағы L. z. pulchra жыныстық жарақатқа жету үшін 4-5 жылға дейін уақыт керек болды (McGurty 1988). Егер осы түрдің басқа түрлері үшін тұтқында ұзақ өмір сүру туралы жазбаларға қарасақ (Bowler 1977 қараңыз), Сан-Диего таулық патша жыландары салыстырмалы түрде ұзақ өмір сүруі мүмкін. L. z. pulchra өте мекенжайлық болуы мүмкін, үнемі қолайлы ортаның жергілікті бөліктерін пайдаланады (McGurty 1988), бірақ осы таксонның қозғалыс үлгілері көбінесе белгісіз. Көптеген аймақтарда бұл жылан бұрынғыдан гөрі көптеп таралған және тек жартастармен ғана шектелмейді. Ол жер астында өмір сүреді және тас жоқ жерлерде, түбірлерді, бұтақтарды және ескі тақталар, банкалар, бетон, асфальт сынықтары және тіпті қоқыс сияқты жасанды жабындыларды пайдаланады. L. z. pulchra популяциясын сақтау үшін қажетті жалғыз нәрсе – олжа және баспана (Hubbs, 2004). Бұл таксон, әдетте, саурофаг болып табылады, тек батыс қоршаулы кесірткелері мен батыс скинктері Сан-Диего таулық патша жыландарының жегені анықталған, бірақ L. zonata басқа түрлеріне тән олжалар да жеуі мүмкін (Newton and Smith 1975, McGurty 1988).
Lampropeltis zonata pulchra is an infrequently observed, secretive, cryptozooic snake, the life history of which is still only partly understood. The San Diego mountain kingsnake typically emerges from overwintering sites in March and may remain near surface active through November, but it is particularly conspicuous near the surface from roughly mid March to mid May (Klauber 1931, McGurty 1988, Hubbs 2004), during which time it is active during the warmer daylight hours (pers. observ.). Later in the season, it may be active after dark, which is probably related to the fact that, like most snakes, it has a relatively low temperature preferendum and a relatively low critical thermal maximum (42.5 °C: data provided for L. zonata, subspecies not specified; Brattstrom 1965). Based on wild caught captive individuals, mating probably takes place in May and eggs are usually laid in June or early July (McGurty 1988; pers. observ.). Females lay 4 9 moderate sized (averages 36 mm long x 16 mm wide), bone white, leathery shelled eggs that if similar to eggs incubated in captivity, require at least 2 months to develop before hatching (McGurty 1988). Hatchlings are usually first observed between late August and early October (pers. observ.). The time required to reach reproductive maturity in the field is unknown, but captive L. z. pulchra required 4–5 years to reach sexual maturity (McGurty 1988). If captive longevity records for other races of this species are any indication (see Bowler 1977), San Diego mountain kingsnakes may be relatively long lived. Indications exist that L. z. pulchra may be highly philopatric, consistently using local patches of suitable habitat (McGurty 1988), but the movement patterns of this taxon are largely unknown. In most areas this snake is much more extant than previously believed, and not restricted to rock outcrops. It lives underground, and has been found in rock less areas utilizing stumps, logs, and artificial cover, such as old boards, tins, concrete, asphalt chunks, and even trash. The only ingredients needed to sustain a population of L. z. pulchra are prey and shelter (Hubbs, 2004). This taxon is also probably primarily saurophagous, and only western fence lizards and Western Skinks have been recorded as having been eaten by San Diego mountain kingsnakes, but prey similar to other subspecies of L. zonata are probably also taken (Newton and Smith 1975, McGurty 1988).
Тіршілік ету ортасы
Ішкі тау жоталарында Lampropeltis zonata pulchra негізінен ponderosa, Jeffrey және Coulter қарағайлары мен қара емендерінің шоғырларында кездеседі, және сиыршықты орман шоғырларынан төмен сирек кездеседі (Zweifel 1952b, McGurty 1988; жеке байқаулар), бірақ жыландар өзендер мен сарқырамалар бойындағы дәліздер арқылы төменгі биіктіктерге, мысалы, Сан-Диего округіндегі Оук-Гроув кемпингіне дейін де барады (Hubbs, 2004). Төменгі биіктіктерде және жағалау жоталарында, ол аралас емен-шыршалы орманның жиегінен төмен, жағалаулық орман алқаптарында кездеседі, әдетте, шатқал түбінде, батыс сикомор (Platanus racemosa), Фримонт пахтасы, жағалау емені, самырсын, жабайы раушан (Rosa spp.) және қара жидектері өседі. Оны шапарраль және жағалау шалғындығы өсімдік түрлерімен қатар тар жағалау ормандарында да табуға болады (жеке байқаулар; McGurty 1988 қараңыз). Тастар немесе тасты тік жарлар L. z. pulchra мекендеу ортасының бір ғана бөлігі болып көрінеді (Hubbs, 2004), себебі олар қолайлы паналау орындарын ұсынады және қажетті тамақ ресурстарын қамтиды. Мұндай жерлер қыстауға да мүмкіндік береді, алайда L. z. pulchra Санта-Моника тауларында, Санта-Ана тауларында және олар мекендейтін басқа да таулы аймақтарда, таулардан алыс, шапарраль жамылған төбелерде де кездеседі. Жыландар барлық аймақтарда жер астында өмір сүреді, ал тасты жамылғысы жоқ жерлерде кеміргіштердің илеулерін паналау үшін пайдаланады (Hubbs, 2004).
In the interior mountain ranges, Lampropeltis zonata pulchra occurs primarily in associations of ponderosa, Jeffrey, and Coulter pine, and black oak, and is infrequently found below the coniferous forest associations (Zweifel 1952b, McGurty 1988; pers. observ. ), however, the snakes will also follow riparian corridors to lower elevations, such as Oak Grove campground in San Diego County (Hubbs, 2004). At lower elevations and in coastal ranges, it occurs below the edge of mixed oak coniferous forest in riparian woodlands, usually in canyon bottoms, that have western sycamore (Platanus racemosa), Fremont's cottonwood, coast live oak, willows, wild rose (Rosa spp. ), and blackberries. It may be found in narrow riparian woodlands in association with chaparral and coastal sage vegetation types (pers. observ. ; see McGurty 1988). Rocks or rocky outcrops appear to be only one element of L. z. pulchra habitat (Hubbs, 2004), probably because they provide suitable refuge sites and they harbor the necessary food resources. Such locations may also provide overwintering sites, however, L. z. pulchra can also be found on chaparral covered hillsides in the Santa Monica Mountains, Santa Ana Mountains, and all other mountainous habitat they occupy, far from any rock. The snakes live underground in all areas, and those lacking rocky cover simply utilize rodent burrows for refuge (Hubbs, 2004).