Кіріспе
Дэвид Фаррар (21 тамыз 1908 – 31 тамыз 1995) – ағылшын сахна және кино актері. Оның кинодағы рөлдерінің ішінде Пауэлл мен Прессбергер фильмдеріндегі басты ер адам рөлі бар: «Қара Нарцисс» (1947), «Кішкентай артқы бөлме» (1949) және «Жерге кетті» (1950). Бір некрологта айтылғандай, «Ол билік пен интеллект иелерінің әлсіз жақтарын және адамдық қасиеттерін жеткізуде ерекше шеберлік танытты және оны «антигерой» рөлдерінің ерте жақтасы деп санауға болады». 1949 жылы кинотеатр операторлары оны ең танымал британдық жұлдыздардың тоғызыншысы деп дауыс берді. Режиссер Майкл Пауэлл оның әдемі сырт келбеті, ерекше «күлгін көздері» және фильмдердегі керемет уақытты сезіну қабілеті туралы айтқан. Пауэлл сондай-ақ, Фаррар киноға көбірек қызығушылық танытса және мансабына көбірек мән берсе, ол одан да әйгілі актер бола алатын еді, кез келгенінен табыстырақ болатын еді.
David Farrar (21 August 1908 – 31 August 1995) was an English stage and film actor. His film roles include as the male lead in the Powell and Pressburger films Black Narcissus (1947), The Small Back Room (1949) and Gone to Earth (1950). According to one obituary, "He was particularly adept at conveying the weaknesses and human qualities in figures of authority and intelligence and he could be considered an early exponent of 'anti hero' roles." In 1949, exhibitors voted him the ninth most popular British star. Director Michael Powell once spoke of his handsome appearance and distinctive "violet eyes", and his exceptional timing in films. Powell also stated that had Farrar been more interested in cinema and cared more about his career, he could have been a much more high profile actor, as successful as any.
Мансап
Фаррар Эссекс қаласының Форст-Гейт ауданында (қазіргі Ньюэм Лондонның ауданы) дүниеге келген. 14 жасында мектепті бітірген соң "Morning Advertiser" газетіне жұмысқа орналасып, бірнеше жыл журналист болып қызмет етті. 17 жасында редактордың көмекшісі болды, ал 19 жасында кешкі мектепте бакалавр дәрежесін алды, сонымен қатар көңілдес театрға деген қызығушылығы арта түсті. Ол әйелімен бірге 18 ай бойы репертуарлық труппаны басқарды, 1937 жылға дейін гастрольдік сапарларда болды. Кейін америкалық RKO студиясының қызметкері Фаррардың киноактер ретіндегі әлеуетіне қызығушылық танытты. Оның кинодағы тұңғыш рөлі Джесси Мэтьюс мюзикліндегі "Head Over Heels" (1937) фильмінде болды. Ол сондай-ақ "Жұмыссыздың оралуы" (1937), "Күміс шатыры" (1938) және "Патшалық ажырасу" (1938) фильмдерінде эпизодтық рөлдер ойнады. "Секстон Блейк және капюшонды террор" (1938) фильмінде Гранит Грант агентінің рөлін орындады, ал "Q Planes" (1939) фильмінде шағын рөлде түсті. Фаррар қайтадан сахнаға оралып, "Жолдас яһуди" қойылымында жеті ай бойы өнер көрсетті. Бірақ, бомбадан театр зардап шеккен соң, ол тағы да киноға қайта оралуға шешім қабылдады.
Жұлдыздық атақ
Фаррар «Қара нарцисс» (1947) фильмінде Дебора Керр мен Кэтлин Байрон сомдаған монахтардың құмарлығын оятар британдық агент Мистер Дин рөлін ойнағанда жұлдызға айналды. Пауэлл мен Прессбургердің командасы түсірген бұл фильм танымал болды және қазір британдық киноның ең үздік фильмдерінің бірі саналады. Фаррар одан кейін Базил Дирденнің «Фрида» (1947) фильмінде неміс әйелін (Маи Зеттерлинг) үйіне әкелген офицер рөлін ойнады; ол сол жылғы Ұлыбританиядағы ең табысты тоғызыншы фильм болды. Фаррар «Мистер Перрин және мистер Трейл» (1948) фильмінде харизматикалық мектеп мұғалімі рөлінде ойнады, содан кейін Пауэлл мен Прессбургермен «Шағын артқы бөлме» (1949) фильмінде қайта жұмыс істеді, онда ол алкогольге тәуелді бомба сапері рөлін сомдады. Оның некрологында айтылғандай, «Фаррар фильмде нағыз жұлдыз сияқты пайда болды, камера барда отырған көрермендердің арасымен жүріп, актердің арқасына тоқтады. Оның кейіпкерінің есімі айтылып, ол камераға толық кадрда бет бұрды». Айрин 1976 жылы қайтыс болды. Фаррар 1995 жылдың 31 тамызында Оңтүстік Африканың Квазулу-Наталь аймағында, 87 жасқа толып, 10 күннен кейін дүние салды.