Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарым арал Малайзия мен Сингапур арасындағы шекаралық байланыс
Border connection between Peninsular Malaysia and Singapore
Жохор-Сингапур тас жолы – Малайзиядағы Жохор Бахру қаласын Жохор бұғазы арқылы Сингапурдағы Вудлендс ауданы мен қаласына байланыстыратын, теміржол және автокөлік көпірінен тұратын тас жол. 1928 жылдан 1998 жылға дейін, Туас екінші байланысы ашылғанға дейін, екі елдің арасындағы жалғыз құрлық байланысы осы тас жол болды. Сингапурдың Вудлендс бақылау пункты мен Малайзияның Бангунан Сұлтан Искандар арасындағы қашықтық шамамен 1.9 километрді құрайды. Бұл әлемдегі ең жұқ жүргізілетін шекаралық өткелдердің бірі, күніне 350 000 жолаушы өткізіледі. Көптеген малайзиялықтар Малайзияда тұрып, күнделікті (қоғамдық немесе жеке көлікпен) Сингапурға жұмысқа барып-келеді, апта ішінде өте ауыр жол ағлағынан ұзақ сапарға шыдайды. Шекараны екі елдің де иммиграциялық органдары Оңтүстік біріктірілген шлюз (Малайзия) және Вудлендс бақылау пункты (Сингапур) арқылы басқарады. 2022 жылдың 26 наурызынан бастап екі ел де жаяу жүргіншілерге тас жолмен жаяу өтуге рұқсат берді, бірақ бұл сирек кездеседі; жаяу жүргіншілердің жаяу өтуі көбінесе тас жолдағы үлкен көлік тоқтауымен шектеледі, бұл жолаушылардың иммиграциядан өткеннен кейін белгілі бір сағаттардағы халықаралық автобустарға отыруына кедергі келтіреді.
The Johor–Singapore Causeway is a causeway consisting of a combined railway and motorway bridge that links the city of Johor Bahru in Malaysia across the Straits of Johor to the district and town of Woodlands in Singapore. It was the only land connection between the two from 1928 until 1998, when the Tuas Second Link opened. The distance between Singapore's Woodlands Checkpoint and Malaysia's Bangunan Sultan Iskandar is approximately The causeway also serves as a water pipeline between the two countries. It is one of the busiest border crossings in the world, with 350,000 travellers daily. Many Malaysians continue to live in Malaysia and commute daily (with either public or private motorised transportation) to Singapore, enduring extremely long journey times with extreme heavy traffic congestion on weekdays. The border is handled by immigration authorities of both countries at the Southern Integrated Gateway (Malaysia) and Woodlands Checkpoint (Singapore). Since 26 March 2022, both countries have permitted pedestrians to walk along the Causeway by foot, but this is not common; pedestrian walking is generally limited to instances of standstill vehicular congestion on the Causeway which prevents passengers from boarding regular hour cross border public buses after clearing immigration.
Құрылыс және ашылу
XIX ғасырдың соңында Сингапур ірі халықаралық сауда портына айналып, бу кемелері үшін отын құю станциясы болды. XX ғасырдың басында Британдық Малайя халықаралық нарықтарға қалайы, каучук, гамбиер және қара бұрыш сияқты шикізаттың ірі өндірушісі мен экспорттаушысы болып дамыды. Сингапур мен Джохор арасындағы байланыс паром арқылы жүзеге асырылды. Жартылай аралдағы теміржолдар, ал Сингапурда паромдық терминалдан Оңтүстік Сингапурдағы Танк Роудқа дейінгі теміржол Британдық Малайядағы тауар тасымалы желісін толықтырды. 1909 жылдың маусымынан бастап жүктер вагондық паромдармен, ал жолаушылар жолаушылар паромдарымен тасымалданды (1912 жылдан бастап 3 паром, 1912 жылға дейін 2 паром). Вагондық паром бір уақытта 6 вагонды қабылдаса, жолаушылар паромдарының сыйымдылығы шамамен 160 адамды құрады. Халықаралық сауданың өсуіне байланысты 1911 жылы Британдық Малайядан Сингапурға тауар жеткізу үшін паром қызметі тәулік бойы жұмыс істеуге қажеттілік туды. Қосымша паромдар салынды, бірақ олар тез арада толып кетті. Жолаушылар кемелері көбінесе жобаланған сыйымдылығынан асып, "250-ге жуық жолаушыны" тасыды. Сонымен қатар, паромдарды күтіп ұстау шығындарының артуы паромдардың ұзақ мерзімді перспективадағы тиімділігіне қауіп төндірді. 1912 жылы жылдық шығын 53,750 доллар (2000 жылы 1,8 миллион фунт стерлинг) деп бағаланды. 1917 жылы Малай мемлекеттерінің (ММД) қоғамдық жұмыстар директоры У. Эйр Кеннидің үйінділі қамал салу туралы ұсынысы ММД Федералды кеңесінің қолдауын тапты. Оның ұсынысы бойынша, жоспарланған жердегі жұмсақ "ақ және қызғылт сазды топыраққа" негіз салынып, кемелердің өтуіне мүмкіндік беретін ашық аралық болуы керек еді, ал үйінді материалдары Пулау Убин мен Букит Тимахтағы карьерлерден алынуы тиіс болды, себебі гранит жеткілікті мөлшерде және қолжетімді бағада сатылды. Каузвей дизайнына қатысты баламалардың арасында көпір салу немесе вагондық және пойыз паромдарын жаңарту қарастырылды. Көпір салу ұсынысы қабылданбады, себебі бұл учаскеде судың тереңдігі 70 футқа жететін, ал берік негіз салу мүмкін болмады. Ашық аралықты жасау қажет болды және көпірді күтіп ұстауға көп шығын кетпек. Вагондық паромдарды ауыстыратын пойыз паромдары да тым қымбат болар еді. Жоба ұсынысын ФМС бас хатшысы және Боғаз қоныстарының колониялық хатшысы Эдвард Льюис Брокман, сондай-ақ Боғаз қоныстарының губернаторы және ФМС жоғарғы комиссары сэр Артур Хендерсон Янг мақұлдады. 1917 жылы губернатор Янг Сингапурдағы теміржол түсімдерінің 1912 жылы 82,000 доллардан (2000 жылы 2,7 миллион фунт стерлингтен) 1916 жылы 480,000 долларға (2000 жылы 11,8 миллион фунт стерлингтен) алты есеге өскенін теміржол қозғалысының қарқынды өсуінің дәлелі ретінде келтірді, демек ФМС теміржол басқармасы қажетті жаңарту жұмыстарын одан әрі кейінге қалдыра алмайды. Британ үкіметі кеңесші инженерлер Куд, Фицморис, Уилсон және Митчелл мырзаларды Вестминстерден шақырып, болашақ Каузвейдің жоспарларын дайындауды тапсырды. Бағыт екі жағалаудағы қазіргі теміржол бекеттерін де ескерді. Жобаның ұзындығы 3465 фут, ені 60 фут, екі метрлік теміржол желісіне және 26 фут енді жолға жеткілікті, ал су құбырын салу үшін орын кейінірек қарастырылатын еді. Су тасқынын бақылау үшін шлюзге су қақпалары орнатылды. Құрылыс келісім-шарты 1919 жылдың 30 маусымында Лондонның Топхэм, Джонс және Рейлтон ЛТД компаниясына берілді. Инженерлік фирма Сингапурдағы кемежайлар мен порттарда ірі жұмыстарды орындаған және осы салада қажетті жұмыс күші мен тәжірибеге ие болған. Сонымен қатар, британдық Әскери-теңіз министрлігі британдық әскери кемелерін қабылдау үшін шлюздерді кеңейтіп, тереңдетуді қалады. Алайда, мұны жасау қиын және өте қымбат екені анықталды. Сондықтан, FMS және Боғаз қоныстары үкіметі жобаны тоқтатуды қарастырды. 1923 жылдың қаңтарында шлюз жергілікті теңіз кемелері үшін ашылды. 1 қазанда жартылай аяқталған Каузвей жолаушылар тасымалына ресми түрде ашылды. Каузвей 1924 жылы шлюздің соңғы жұмыстары аяқталғаннан кейін толыққанды аяқталды. Құрылысқа жұмсалған шығын 17 миллион доллар (2000 жылы 277 миллион фунт стерлинг) құрады, құрылыс барысында 2300-ден астам қызметкер мен жұмысшы жұмыс істеді. 1924 жылдың 28 маусымында Жохорда ашылу рәсімі өтті. Жохор сұлтаны мен губернатор Гиллемард салтанатты шараға қатысты, лента қиылып, мерекелік концерт өтті. Мерекеге көптеген адамдар қатысуы үшін Жохорда арнайы мереке жарияланды. Ашылу Сингапур мен Бангкок арасындағы үздіксіз байланыс дәуірінің басталуын білдірді. Каузвейдің басқаруы 1925 жылы Джохор Каузвейін бақылау комитеті құрылған кезде ресмилендірілді. FMSR аясында комитетке Каузвейдің тиімді басқаруын және күтіп ұстауын қадағалау үшін толық дербестік берілді.
In the late 19th century, Singapore was transformed into a major international trading port and was a steamship coaling station. At the turn of the 20th century, British Malaya was transformed into a major producer and exporter of raw materials such as tin, rubber, gambier, and pepper for international markets. The connection to Singapore from Johor was through a ferry link. Railways across the peninsula, and in Singapore from the ferry point to Tank Road in the south of Singapore completed the trade transport network within British Malaya. From June 1909 onward, goods were transported on wagon ferry, while passengers were transported on passenger ferries (3 ferries from 1912 onward, 2 ferries before 1912). The wagon ferry could accommodate 6 wagons at a time, while the passenger ferries had a capacity of about 160 each. As international trade demands grew, it was necessary to operate the ferry link round the clock in 1911 to bring the commodities from British Malaya into Singapore to be transshipped. Additional ferry steamers were constructed, however they soon were overloaded. The passenger steamers often had to exceed its designed limits, carrying "as many as 250 passengers". Additionally, the increasing costs of the maintaining the ferries were a concern on the long term viability of the ferries. The annual expenditure in 1912 was estimated to be 53,750 Straits dollars (£1.8 million in 2000). In 1917, Federated Malay States (FMS) Director of Public Works, W. Eyre Kenny's proposal to build a rubble causeway gained support among the Federal Council of the FMS. His suggestion was to have the foundation to be laid in the soft "white and pink clays" at the proposed site, have an opening span for ships to be allowed through the bridge, and have the rubble sourced from the quarries at Pulau Ubin and Bukit Timah as there were ample granite being sold at reasonable prices. Among the alternatives to the Causeway design were a bridge or upgrading the wagon ferries and train ferries. The bridge proposal wasn't followed through because the Straits was too deep, going at 70 feet at some points and foundations would be lacking. An opening span would be required, and the bridge would require significant maintenance. The train ferries to replace the wagon ferries would be too expensive as well. The causeway proposal was accepted by FMS Chief Secretary and Straits Settlements Colonial Secretary, Edward Lewis Brockman, and Straits Settlements Governor and FMS High Commissioner, Sir Arthur Henderson Young. In 1917, Governor Young cited the six fold increase in railway receipts in Singapore from 82,000 Straits dollars (£2.7 million in 2000) in 1912 to 480,000 Straits dollars (£11.8 million in 2000) in 1916 as an evidence to the rapid growth of the railway traffic, and thus the FMS Railway Administration could not defer any longer on the improvement works required. The British government had consultant engineers Messrs Coode, Fitzmaurice, Wilson & Mitchell of Westminster to prepare plans for the eventual Causeway. The orientation also factored in the current railway terminations on both shores. The design would be 3,465 feet long, 60 feet wide, sufficient enough for two lines of metre gauge railway tracks and a 26 foot wide roadway, with space reserved for laying of water mains at a later date. Floodgates were incorporated at the lock to control the tides. The construction contract was awarded to Messrs Topham, Jones & Railton Ltd of London on 30 June 1919. The engineering firm had completed major works at the dockyards and harbour in Singapore, and had necessary work capacity and experience in the area available. Additionally, the British Admiralty would like to have the locks be widened and deepened to accommodate British warships. However, it was found to be difficult to engineer and was very costly. The FMS and Straits Settlements government thus had considered dropping the project. In January 1923, the lock was open for local sea craft. On 1 October, the partially completed Causeway was officially opened to passenger traffic. The Causeway was officially completed in 1924 when the finishing touches to the lock was done. With an estimated cost 17 million Straits dollars (£277 million in 2000), over 2,300 staff and labourers were employed to during the course of the construction. An opening ceremony was conducted in Johore on 28 June 1924. The Johore Sultan and Governor Guillemard graced the ceremony which a ribbon cutting ceremony was held. A special holiday was declared in Johore for more of the public to take part in the festivities. The opening marked a new era which uninterrupted communications between Singapore and Bangkok now exists. The administration of the Causeway was formalised in 1925 with the formation of the Johore Causeway Control Committee. Under FMSR, the committee was given full autonomy to oversee the efficient management and maintenance of the Causeway.
Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезең
Жапонияның Малайзияға басып кіруі аяқталысымен, генерал-лейтенант Артур Персивалдың басшылығындағы одақтас күштер Жохордағы өз позицияларынан шегіне бастады және 1942 жылдың 31 қаңтарында таңертең Каузвейден өтті. Содан кейін Каузвей екі жарылыспен жарылды. Бірінші жарылыс шлюздің көтеру көпірін қиратты, ал екіншісі Каузвейде 70 фут енділікке дейін жарық жасады және су тасымалдау құбырларын да бұзды. Бұл жапондықтарды басқа жерден жолдан өтуге мәжбүрледі, бірақ олар көп ұзамай қаланы басып алып, жарық үстінде арқалық көпір салды. Көпір жапон әскерлері капитуляциялағаннан кейін британдықтар оралғанға дейін соғыс зардаптарымен қалды. 1946 жылдың ақпан айында арқалық көпір екі Бейли көпірінің кеңейтілуімен ауыстырылды, қиратылған көтеру көпірінің қалдықтары тазартылды және теміржол жолдары қайта салынды. 1940 жылдардың соңында шлюз арнасын және көтеру көпірін қайта құру жоспарлары қарастырылды, бірақ кейін су өткізуге қатысты сұраныс қайта құру шығындарын ақтауға жеткіліксіз болғандықтан тоқтап қалды. 1948-1960 жылдардағы Малайядағы төтенше жағдай кезінде Сингапур мен Малайя арасындағы стратегиялық дәліз ретінде, жолаушылар Сингапур мен Малайя арасындағы жау әскерлері мен қару-жарақтардың қозғалысын тоқтату үшін қатаң қауіпсіздік тексерулерінен өтті. Тексерулер, сондай-ақ теміржол желілеріне жасалған шабуылдар Каузвейдегі жол ағлағын одан әрі ушықтырды. Сонымен қатар, мереке күндері мен мерекелік маусымдарда Каузвейде жол тығырылуы одан да күшейді.
As the Japanese invasion of Malaya drew to a close, the Allied forces under the command of Lieutenant General Arthur Percival began retreating from their positions in Johore, crossing the Causeway in the early hours of 31 January 1942. The Causeway was then blown up with two explosions. The first wrecked the lock's lift bridge, while the second caused a 70 feet wide gap in the Causeway and severed the water carrying pipelines as well. Though this action forced the Japanese to cross the Straits elsewhere, they soon took the city and constructed a girder bridge over the gap. The bridge remained in its war torn state until the return of the British after the surrender of the Imperial Japanese forces. The girder bridge was replaced with two Bailey bridge extensions in February 1946, with the rubble of the demolished lift bridge cleared and the railway tracks re laid. Reconstruction plans of lock channel and lift bridge were looked at in the late 1940s, but were subsequently shelved since demand for water passage through the Causeway wasn't substantial enough to justify the reconstruction costs. During the Malayan Emergency of 1948 to 1960, as a strategic conduit between Singapore and Malaya, travellers were subjected to stringent security measures to impede the movement of enemy combatants and weapons between Singapore and Malaya. The checks, together with attacks on railway lines further aggravated the traffic congestion on the Causeway. Additionally, the Causeway would be further congested during public holidays and festive seasons.
Тәуелсіздік және шекараны бақылау
1957 жылғы 31 тамызда Малайя Федерациясы тәуелсіздік алғаннан кейін, бұл жол халықаралық шекараға айналды. Каузвейде иммиграциялық бақылау енгізу жоспарланған, бірақ оның орнына жеке куәлікті қатаң тексеру жүйесі қолданылды. 1963 жылғы 16 қыркүйекте Малайзия Федерациясы, Сингапур, Сабах және Саравак бірігіп, Малайзия құрылғанда, Каузвей ішкі мемлекеттік шекараға айналды. 1964 жылғы 22 шілдеде Сингапурдағы нәсілдік қақтығыстардан кейін, коменданттық сағат режимінде Каузвей полиция рұқсатысыз саяхатшыларға жабылды. Ол келесі күні коменданттық сағаттан тыс уақытта қайта ашылды және 26 шілдеде әдеттегі қозғалыс қайта басталды. 1965 жылғы 9 тамызда Сингапур Малайзиядан бөлінгеннен кейін, Каузвей екі ел арасындағы шекаралық байланысқа айналды. Екі жақта да иммиграциялық бақылау пункттері салынды, Сингапур жағында 1967 жылдың маусымынан бастап, ал Малайзия жағында қыркүйек айынан бастап паспорттық бақылау енгізілді. 1984 жылғы 1 қарашада Каузвей бақылау-өткізу пунктінде жол ақысын қабылдау басталды, барлығы он жолақ болды. Жол ақысын қабылдау кабиналарын Малайзия автомобиль жолдары басқармасы салған. Желтоқсан айына дейін 384 000 доллардан астам жол ақысы жиналды. Жол ақысын қабылдау Каузвейдегі көлік қанағаттанбаушылығын азайтты. Жол ақысы Малайзияның федералды үкіметіне төленді. Каузвейдегі сауда мен адам ағынының артуын қолдау үшін Малайзия және Сингапур үкіметтері жолды бірнеше рет кеңейту және бақылау-өткізу пункттерінің жағдайын жақсарту жұмыстарын жүргізді. Сингапур 1999 жылы, ал Малайзия 2008 жылы өздерінің бақылау-өткізу пункттерін жаңартты. 1998 жылы екінші шекаралық көпір – Малайзия-Сингапур екінші байланысы (Танджунг Купанг және Туас арасында) аяқталды. COVID-19 пандемиясына жауап ретінде Малайзия 2020 жылғы 18 наурызда бүкіл ел бойынша қозғалысты бақылау туралы бұйрық шығарды және елдің шекараларын жапты, бұл Малайзия мен Сингапур арасындағы жүздеген мыңдаған адамдарға әсер етті. Дегенмен, жүк, тауарлар мен азық-түлік тасымалы жалғасты. 2021 жылғы 29 қарашада екі елдің билігі де құрлық шекаралық бақылауды жеңілдетіп, вакцинацияланған саяхат жолағы арқылы белгіленген автобус қызметтерімен Каузвей арқылы елдер арасында 2880 тұрғынның шектеулі күнделікті ағынына рұқсат берді. Бұл шамамен 250 000 – 400 000 адамды құрады. 2023 жылғы наурызда Сингапурдың құрлық бақылау-өткізу пункттерінен (Каузвей және Екінші байланыс қоса алғанда) күн сайын шамамен 376 000 адам өткені хабарланды. 2023 жылғы 16 маусымы мен 18 маусымы аралығында Сингапурдағы мектеп демалысы кезеңінде Каузвей арқылы күн сайын орташа есеппен 406 000 адам өтіп, 2023 жылғы 16 маусымда 430 000 адам өтті. 2024 жылғы 28 наурызда Иммиграция және бақылау-өткізу пункттері басқармасының мәліметінше, 3 күндік Ұлы жұма демалысының алдында Сингапур-Малайзия құрлық шекарасынан 510 000 адам өтті. Бұл Сингапурдың құрлық шекарасында бір тәулік ішінде тіркелген ең жоғары көрсеткіш болды. Күн бойы Вудлендс бақылау-өткізу пунктінде үлкен кептеліс болды, тізбектер Seletar Expressway-ден тысқары жерге дейін созылды.
The Causeway first became an international border when the Federation of Malaya achieved independence on 31 August 1957. Plans were made to introduce immigration controls at the Causeway, however, a system of strict identity card checks was implemented instead. The Causeway became an internal state border when the Federation of Malaya, Singapore, Sabah and Sarawak merged to form Malaysia on 16 September 1963. On 22 July 1964, as part of a curfew after racial riots in Singapore, the Causeway was closed to travellers without police permission. It was reopened during non curfew hours the following day and normal traffic had resumed by 26 July. After Singapore's separation from Malaysia on 9 August 1965, the Causeway became the border connector between the two countries. Immigration checkpoints were built on both sides, with passport controls implemented on the Singaporean side from June 1967 and on the Malaysian side from September. Toll collection at the Causeway checkpoint began on 1 November 1984, with ten lanes in total. The toll booths were built by the Malaysian Highway Authority. By December, over S$384,000 worth of toll money were collected. The toll collection reduced traffic congestions in the Causeway. Toll payments were collected for the Malaysian federal government. To support the ever increasing trade and foot traffic on the Causeway, both the Malaysian and Singapore governments carried out works to widen the Causeway multiple times as well as to improve checkpoint facilities. Singapore replaced its checkpoint in 1999, followed by Malaysia in 2008. A second border crossing bridge, the Malaysia–Singapore Second Link between Tanjung Kupang and Tuas, was completed in 1998. In response to the COVID 19 pandemic, Malaysia instituted a nationwide movement control order on 18 March 2020 and closed the country's borders, affecting hundreds of thousands of cross border commuters between Malaysia and Singapore. However, the flow of cargo, goods and food supplies continued. On 29 November 2021, authorities of both countries eased their land border controls, and began to allow a restricted daily flow of 2,880 residents to travel between the countries by the Causeway under a vaccinated travel lane scheme via designated bus services. It has been estimated that between 250,000 400,000 on a typical day. In March 2023, it was reported that about 376,000 people crossed Singapore's land checkpoints (including both the Causeway and the Second Link) every day. Between 16 June and 18 June 2023, during the school holidays period in Singapore, it was reported that an average of 406,000 persons crossed the Causeway each day, with a peak of 430,000 crossings on 16 June 2023. On 28 March 2024, according to the Immigration and Checkpoints Authority, 510,000 people crossed the Singapore Malaysia land borders ahead of a 3 day Good Friday weekend. This was reported to be the highest traffic at Singapore's land borders in a single day. There were continuous tailbacks at Woodlands Checkpoint throughout the day, with queues extending beyond the Seletar Expressway.
Оңтүстік интеграцияланған шлюз
Оңтүстік біріктірілген қақпа Сұлтан Искандар ғимараты мен Джохор Бахру орталық теміржол стансасынан (JB Sentral) тұрады. Сұлтан Искандар ғимараты – жол және жаяу көлік ағынын басқаратын кедендік, көші-қон және карантиндік кешен. Оны Малайзия Премьер-Министрі Абдулла Бадави 2008 жылдың 1 желтоқсанында ресми түрде ашты және ол 2008 жылдың 16 желтоқсанында толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Бұрынғы Танжунг Путери CIQ кешені кейіннен бұзылды. Жаңа CIQ кешені бұрынғы бақылау бекетінен 1 км ішкі жаққа орналасқандықтан және жаңа жолда жаяу жүргіншілерге арналған жеке жолақ болмағандықтан, жаяу жүргіншілерге Causeway арқылы жаяу өтуге тыйым салынды, бірақ ауыр жол ағлақтары кезінде бұл талап жеңілдетіледі. JB Sentral теміржол стансасы 2010 жылдың 21 қазанынан бастап Джохор Бахрудың басты теміржол стансасы болып табылады. JB Sentral сондай-ақ Сингапурға бет алған теміржол жолаушылары үшін иммиграциялық және кедендік бақылау пункі ретінде де қызмет етеді.
The Southern Integrated Gateway consists of the Sultan Iskandar Building and the Johor Bahru Sentral railway station (JB Sentral). Sultan Iskandar Building is the customs, immigration and quarantine (CIQ) complex handling road traffic and pedestrians. It was officially opened by the Malaysian Prime Minister, Abdullah Badawi on 1 December 2008 and went into full operations on 16 December 2008. The old Tanjung Puteri CIQ complex was subsequently demolished. As the new CIQ complex was located 1 km further inland from the old checkpoint, as well as the lack of a dedicated pedestrian walkway on the new access road, pedestrians are officially no longer allowed to cross the Causeway on foot, though it is tolerated during severe traffic congestion. JB Sentral railway station is the main railway station of Johor Bahru since 21 October 2010, replacing the old Johor Bahru railway station. JB Sentral also serves as the southbound exit immigration and customs checkpoint for rail passengers heading toward Singapore.
Вудлендс бақылау бекеті
Жаңа Вудлендс бақылау пункты, жартылай қайта дамытылған жерге салынған, 1999 жылы көлік ағынының артуына және жылдар бойы ескі кеден кешенін жапқан қара күйеге бейімделу үшін ашылды. 1970-ші жылдардың басында салынған ескі кеден кешені Вудлендс Роуд және Вудлендс Центр Роуддың қиылысында орналасқан, жаңа бақылау пункты 1999 жылдың шілдесінде ашылғаннан кейін жабылды, бірақ мотоцикл жолағы 2001 жылға дейін таңертең ашық болды, ал ол 2008 жылдың 1 наурызында тек жүк көліктері үшін қайта ашылды. Жаңа бақылау пункттер кешенінде 1998 жылдың 1 тамызында Сингапур теміржолының шекаралық бақылау нысаны ретінде ашылған Вудлендс пойыз бақылау пункты орналасқан, бұрын ол Малайзияның көші-қон және кеден қызметтерімен бірге Танджонг Пагар теміржол станциясында орналасқан еді. Вудлендске көшу екі ел арасында дау тудырды, ол 2010 жылы шешілді. 2011 жылдың 1 шілдесінде Вудлендс пойыз бақылау пункты Сингапурдың қалааралық теміржол станциясы ретінде Танджонг Пагар теміржол станциясының орнын басты. Солтүстікке қарай пойызбен жүретін жолаушылар Малайзияға пойызға отырғанға дейін Вудлендс пойыз бақылау пунктінде екі елдің де шекаралық бақылауын өтеді. Оңтүстікке қарай жүретін пойыз жолаушылары JB Sentral-да Малайзияның шығу бақылауын, ал Вудлендс пойыз бақылау пунктына келген кезде Сингапурдың көші-қон және кеден бақылауын өтеді.
The new Woodlands Checkpoint, built partially on reclaimed land, was opened in 1999 to accommodate the increasing traffic flow and the soot which had enveloped the old customs complex over the years. The old customs complex, built in the early 1970s, at the junction between Woodlands Road and Woodlands Centre Road closed after the new checkpoint was opened in July 1999, although the motorcycle lane remained opened in the morning until 2001, and it had been reopened on 1 March 2008 for goods vehicles only. The new checkpoint complex also houses the Woodlands Train Checkpoint, opened on 1 August 1998, as the Singapore railway border clearance facility, which was previously co located with Malaysian immigration and customs at Tanjong Pagar railway station. The relocation to Woodlands caused disputes between the two countries, which was resolved in 2010. On 1 July 2011, Woodlands Train Checkpoint replaced Tanjong Pagar railway station as Singapore's inter city railway station. Northbound rail passengers pass through co located border clearance for both countries at Woodlands Train Checkpoint before boarding the train to Malaysia. Southbound rail passengers clear Malaysian exit controls at JB Sentral, and Singapore immigration and customs on arrival at Woodlands Train Checkpoint.
Жолды ауыстыруға тырысу
1966 жылдан бері малайзиялықтар Косвейді алып тастау туралы бірнеше рет шақыру жасады. 1966 жылы Джохор штатының заң шығарушы кеңесінде спикер Косвейдің «басқа нәрселерге қарағанда кедергі келтіретінін», ал Джохор Бахруға жақын портты салу қала экономикасын жаңартуға көмектесетінін айтты. Қазіргі уақытта Джохор штатында Пасир Гуданг және Танджонг Пелапас сияқты дамыған порттар бар. Екінші талап 1986 жылы Израиль президенті Хайм Герцог Сингапурге келген кезде айтылды. Сол кезде Сингапур үкіметі Малайзия саясаткерлері мен баспасөз тарапынан оның сапарына рұқсат бергені үшін сынға ілінді. Махатхир Мохамед басқаруы кезінде Малайзия үкіметі Жохор-Бахру теміржол станциясының жанындағы төбеде жаңа кедендік, иммиграциялық және карантиндік кешен салуды жоспарлады. Жаңа кедендік кешенді қала алаңымен байланыстыратын көпір салу жоспарланды. Үкімет жобаны «Оңтүстік Біріктірілген Дарбаза» (Gerbang Selatan Bersepadu) деп атады. Жобаны жүргізу құрылыс компаниясы – Гербанг Перданаға тапсырылды. Құрылыс кезінде ескі кедендік кешеннің соңында орналасқан екі жер асты жолының бірі толығымен жабылды. Ескі кедендік кешеннен шығатын жолдар өзгертілді. Жоба бойынша, жаңа Сингапур көпірі аяқталғаннан кейін қозғалыс жаңа кедендік кешенге бағытталатын болады. Жаңа кедендік кешен жұмыс істегеннен кейін ескі кедендік кешен бұзылады. Осы уақытқа дейін Сингапур үкіметімен Косвейді жаңа көпірмен алмастыру туралы келісімге қол жеткізілген жоқ. Ескі Косвейді жаңа көпірмен алмастыру туралы ұсыныстар екі ел арасында 2000 жылдардың басынан бері саяси шиеленіске әкеп соқты. Малайзия үкіметі Сингапурдың жобаға қатысудан бас тартуы Малайзия суларының үстінде қисық көпірге, ал Косвейдің жартысы Сингапур тарапында қалатынына әкеледі деп күтті. Алайда Сингапур, егер оның әуе күштеріне Джохордың әуе кеңістігінің бір бөлігін пайдалануға рұқсат берілсе, көпір салуға келісуі мүмкін екенін мәлімдеді. Малайзия бұл ұсыныстан бас тартты және келіссөздер жалғасуда. 2006 жылдың қаңтар айында Малайзия жаңа көпірді Малайзия тарапынан салуға кірісетінін бір жақты түрде жариялады. Малайзия тарапындағы жаңа көпірдің құрылысы 2006 жылдың 10 наурызында, оның тіректері аяқталған кезде ресми түрде басталды, бірақ 2006 жылдың 12 сәуірінде Махатхирдің ізбасары Абдулла Ахмад Бадави құрылысты тоқтатып, жобаны тоқтатуға мәжбүр болды. Бұл келіссөздердегі және Сингапурмен заңдық мәселелердегі қиындықтардың күшеюіне әкелді (Сингапурдың қойған талаптары Малайзия халқының ұлттық егемендігіне қарсы болды). 2006 жылы Бадави «болашақта Малайзия мен Сингапур арасында бір немесе екі көпір болмайды» деді. Алайда сол жылы Джохор сұлтаны Косвейдің мемлекеттік экономикаға зиян келтіріп, миграцияға себеп болатынын айтып, оны бұзуды талап етті.
As far back as 1966, there were several calls by the Malaysians to remove the Causeway. In 1966, in the Johor state legislative council, the speaker said that the Causeway was "more a hindrance than anything else" while a port should be built close to Johor Bahru to rejuvenate the city's economy. The state of Johor currently already has developed ports including Pasir Gudang and Tanjong Pelapas. The second demand came in year 1986 when Israeli President Chaim Herzog visited Singapore. At that time, the Singapore Government was criticised by Malaysian politicians and the press for allowing his visit. Under the Mahathir Mohamad administration, the Malaysian government scheduled to build a new customs, immigration and quarantine complex on a hilltop near the Johor Bahru railway station. A bridge was planned to link the new customs complex with the city square. The project was named Southern Integrated Gateway (Gerbang Selatan Bersepadu) by the government. The project was awarded to a construction company, Gerbang Perdana. During the construction, one of the two underpass channels located at the end of the old customs complex had been blocked. Roads exiting from the old customs complex have been diverted. The design envisages a re direction of traffic flow to the new customs complex after the completion of the proposed new bridge to Singapore. The old customs complex will be torn down once the new customs complex begins operation. All this while, no agreement had been reached with the Singapore Government on replacing the causeway with a proposed new bridge. The proposals on replacing the old causeway with a new bridge has resulted in a political rift between the two countries since the early 2000s. The Malaysian government envisioned that disagreement by Singapore to participate in the project would result in a crooked bridge above Malaysian waters with half the causeway remaining on the Singapore side. However, Singapore has hinted that it might agree to a bridge if its air force is allowed to use part of Johor's airspace. Malaysia refused the offer and negotiation is said to be still ongoing. In January 2006, Malaysia unilaterally announced that it is going ahead to build the new bridge on the Malaysian side, now referred to as scenic bridge. The construction of the new scenic bridge on Malaysian side officially began on 10 March 2006, when the piling works of this bridge was completed, but on 12 April 2006, construction was halted and scrapped by Mahathir's successor, Abdullah Ahmad Badawi, with growing complications in both negotiation (the conditions set by Singapore were strongly opposed by the people of Malaysia on grounds of national sovereignty) and legal matters with Singapore. In 2006, Badawi has said that "in [the] future, there won't be just one or two bridges between Malaysia and Singapore." That same year however, the Sultan of Johor called for the demolition of the link, reasoning that the Causeway is undermining the state economy as it is causing a brain drain.
Ақылы төлемдер
Көлік құралдары қозғалыс көпірінің екі жағында да жол төлемақысын төлеуі тиіс. Малайзия тарапындағы төлем қабылдау орыншасын PLUS Expressway Berhad компаниясы басқарады. Сингапурда, 10 VEP тегін күнін пайдаланған автомобильдер мен мотоциклдерге Көлік кіру рұқсаты (VEP) төлемақысы қолданылады.
Vehicles have to pay toll charges at both sides of the causeway. The toll plaza at the Malaysian side is operated by PLUS Expressway Berhad. In Singapore, the Vehicle Entry Permit (VEP) charges apply to cars and motorcycles that have utilised the 10 VEP free days.
Басқалар
Жаңа он VEP тегін күні және қысқартылған VEP жұмыс уақыты, баспасөз хабарламасы, Құрлық көлігі басқармасы, Сингапур, 2005 жылғы 15 мамыр.
New Ten VEP Free Days Scheme And Shorter VEP Operating Hours, news release, Land Transport Authority, Singapore, 15 May 2005.