Ақша қарасушы-клиент құпиялылығы: АҚШ, Ұлыбритания, Канада және штаттар заңнамасы
Accountant–client privilege
АҚШ заңнамасында бухгалтер-клиент артыққысы құпиялылықты қамтамасыз етеді. Дәлелдік және дәлелсіз түрлері бар, сотта қолданылуы заңмен реттеледі. Бухгалтерлік кеңес құпиялылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бухгалтер-клиент артықшылығы – құпиялылық артықшылығы, немесе дәлірек айтқанда, американдық федералды және штаттық заңда қолданылатын артықшылықтар жиынтығы. Бухгалтер-клиент артықшылықтары екі санатқа бөлінеді: дәлелді артықшылықтар және дәлелді емес артықшылықтар. Дәлелді артықшылық – бұл, жалпы ереже бойынша, сотта сәтті қолданылуы мүмкін артықшылық. Дәлелді емес артықшылық (А) сотта сақталуы мүмкін емес, немесе (Б) артықшылықты беруші заңның талаптарына сәйкес, артықшылық талап етілген хабарламаны жариялауға соттың міндеттемесі болған жағдайда қолданылмайтын артықшылық. Бухгалтер-клиент артықшылығының дәлелді және дәлелді емес түрлері, әдетте, федералдық немесе штаттық заңмен құрылады. Америка заңдары негізделген ағылшын ортақ құқығында, әдетте бухгалтер-клиент артықшылығы болған жоқ. Әсіресе Ұлыбританияда 2002 жылғы Қылмыстық жолмен алынған кірістер туралы заң бухгалтерлерді (сондай-ақ адвокаттарды, банкроттық әкімдерді және т.б.) клиенттерінің салықтан қашу күдігі болған жағдайда, олар туралы клиенттеріне хабарламай, дереу билік органдарына хабарлауға міндеттейді, мұндай іс үшін максималды жаза – 14 жылға бас бостандығынан айыру. Бұл тіпті шығындарды өтеу туралы кездейсоқ талапты анықтаған бухгалтерлерге де қатысты. Канададағы Федералдық апелляциялық сот американдық саясатты ескерді, бірақ оған маңыз бермей, Парламенттің Канадада ұқсас ережені қабылдауы керектігін айтты.
Accountant–client privilege is a confidentiality privilege, or more precisely, a group of privileges, available in American federal and state law. Accountant–client privileges may be classified in two categories: evidentiary privileges and non evidentiary privileges. An evidentiary privilege is one that may as a general rule be successfully asserted in a court of law. A non evidentiary privilege is (A) one that may not be maintained in a court of law, or (B) one which is, according to the terms of the statute granting the privilege, not applicable in the face of an order from the court compelling disclosure of the communication for which the privilege is claimed. The evidentiary and non evidentiary versions of the accountant client privilege are, as a general rule, creations of Federal or state statute. Under English common law, on which American law is based, there was generally no accountant–client privilege. In the United Kingdom in particular the Proceeds of Crime Act 2002 actually requires accountants (and solicitors, insolvency practitioners, etc.) who suspect their clients of tax evasion to report them to the authorities without telling the clients they have done so, subject to a maximum punishment of 14 years in jail. This affects even accountants who uncover a possibly inadvertent claim for expenses. In Canada, the Federal Court of Appeal took note of the American policy but refused to give any weight to it on the grounds that it is for Parliament to choose to enact a similar rule in Canada.
Дәлелдік емес бухгалтерлік клиент құқықтары
Кейбір штаттар бухгалтер-клиент арасындағы дәлелдік мәні жоқ құпиялылықты заңмен бекітті. Мысалы, Техас штатындағы ереже бойынша, тіркелген бухгалтер (CPA) клиентпен байланысты ақпаратты клиенттің келісімінсіз өз еркімен жариялай алмайды. Алайда, бұл құпиялылық, әдетте, Ішкі Кірістер Қызметінің (Internal Revenue Service) әкімшілік шақыруы, 1934 жылғы Бағалы Қағаздар Биржасы Заңы бойынша шақыру немесе сот шешімі болған жағдайда қолданылмайды.
Some states have enacted a non evidentiary accountant–client privilege. For example, Texas has a privilege rule that requires that a certified public accountant (CPA) not voluntarily disclose information communicated to the CPA by a client in connection with the engagement without the client's permission. The privilege generally does not apply, however, in the case of an administrative summons by the Internal Revenue Service under , in the case of a summons under the Securities Exchange Act of 1934, or in the case of a court order.
Федералды салықтық практикамен айналысатын уәкілетті тұлға мәртебесі
Федералдық уәкілетті салық кеңесшісінің артықшылығы – АҚШ-тың федералды салық заңдарында қолжетімді шектеулі дәлелдік артықшылық. Бұл артықшылық 1998 жылғы Ішкі кірістер қызметін қайта құру және реформалау туралы заңмен енгізілген Ішкі кірістер кодексіне жасалған түзетуде анықталған:
The federally authorized tax practitioner privilege, is a limited evidentiary privilege available in American federal tax law. The privilege is defined in an amendment to the Internal Revenue Code made by the Internal Revenue Service Restructuring and Reform Act of 1998:
Салық кеңесіне қатысты, салық төлеуші мен адвокат арасындағы байланысқа қолданылатын құпиялылықтың жалпы құқықтық қорғанысы, салық төлеуші мен федералдық уәкілетті салық кеңесшісі арасындағы байланысқа да қолданылады, егер бұл байланыс салық төлеуші мен адвокат арасында болғанда артықшылықты байланыс деп есептелгенде. Заң бойынша, "федералдық уәкілетті салық кеңесшісі" (немесе FATP) термині – Федералдық заң бойынша Ішкі кірістер қызметі алдында практика жүргізуге уәкілетті жеке тұлғаны білдіреді, мұнда практика Федералдық реттеуге бағынады. "Салық кеңесі" термині – жеке тұлғаның практикалау өкілеттігіне жататын мәселе бойынша берілген кеңесті білдіреді. Дегенмен, FATP артықшылығына қатысты бірнеше маңызды шектеулер бар.
With respect to tax advice, the same common law protections of confidentiality which apply to a communication between a taxpayer and an attorney shall also apply to a communication between a taxpayer and any federally authorized tax practitioner to the extent the communication would be considered a privileged communication if it were between a taxpayer and an attorney. Under the law, the term "federally authorized tax practitioner" (or FATP) means an individual authorized under Federal law to practice before the Internal Revenue Service where the practice is subject to Federal regulation under The term 'tax advice' means advice given by an individual with respect to a matter that is within the scope of the individual's authority to practice. There are, however, some significant limitations on the FATP privilege.
Қылмыстық іс жүргізуде немесе мемлекеттік құқық мәселесінде қолданылмайды
Адвокат-клиент құпиялығынан өзгеше, FATP құпиялығы қылмыстық істерде және мемлекеттік салық іс-шараларында қолданылмайды. Бұл құпиялылықты тек "Ішкі кіріс қызметі алдындағы қылмыстық емес салық мәселесі" және "Америка Құрама Штаттарына қарсы немесе оның бастамасымен Федералды соттағы қылмыстық емес салық ісі" кезінде ғана пайдалануға болады.
Unlike the attorney–client privilege, the FATP privilege does not apply in criminal matters, and does not apply in state tax proceedings. The privilege may be asserted only in a "noncriminal tax matter before the Internal Revenue Service" and a "noncriminal tax proceeding in Federal court brought by or against the United States."
Хабарламаның күні FATP артықшылығының қол жетімділігіне әсері
FATP артықшылығы тек 1998 жылдың 22 шілдесінен бастап жасалған хабарламаларға ғана қолданылады. Бұл артықшылық 2004 жылдың 22 қазанына дейін федералды түрде уәкілеттік алған салық кеңесшісі мен корпорацияның директоры, акционері, лауазым иесі, қызметкері, агенті немесе өкілі арасындағы, осы корпорацияның кез келген салықтық беталысқа тікелей немесе жанама қатысуын ілгертуге байланысты жазбаша хабарламаларға қолданылмайды. 2004 жылғы Америка жұмыс орындарын құру туралы заңмен 7525-бап өзгертілді, соның салдарынан артықшылық 2004 жылдың 22 қазанынан бастап жасалған, салықтық беталысқа кез келген адамның (тек корпорация емес) қатысуына қатысты федералды түрде уәкілеттік алған салық кеңесшісін қамтитын жазбаша хабарламаларға қолданылмайды. Бұл артықшылықтың одан әрі шектелуі болып табылады.
The FATP privilege applies only to communications made on or after July 22, 1998. The privilege does not apply to any written communication before October 22, 2004, between a federally authorized tax practitioner and a director, shareholder, officer, employee, agent, or representative of a corporation in connection with the promotion of the direct or indirect participation of such corporation in any tax shelter. Section 7525 was amended by the American Jobs Creation Act of 2004, so that the privilege does not apply to written communications made on or after October 22, 2004, involving a federally authorized tax practitioner with respect to the participation of any person (not just a corporation) in a tax shelter. This is a further limitation of the privilege.
Дәрігер
FATP термині адвокатты, CPA-ны, тіркелген агентті немесе тіркелген актуарийді қамтиды. FATP артықшылығы, әдетте CPA немесе тіркелген агент емес бухгалтерлерге қолданылмайды (егер олар тіркелген актуарий ретінде біліктілік алса, басқа). FATP артықшылығы клиент тұратын штаттың заңнамасына сәйкес лицензиясы жоқ CPA-ға да қолданылмауы мүмкін (мысалы, клиент Нью-Джерсиде тұрады, бірақ Нью-Йоркте жұмыс істейді және Нью-Йорк штатында лицензиясы бар, бірақ Нью-Джерсиде жоқ CPA-ға кеңес алады). CPA клиент тұратын штаттың заңнамасына сәйкес лицензиясы болмағандықтан, бұл хабарласу артықшылыққа жатпауы мүмкін.
The term FATP includes an attorney, a CPA, an enrolled agent, or an enrolled actuary. The FATP privilege does not generally apply to accountants who are not CPAs or EAs (unless they qualify as enrolled actuaries). The FATP privilege might not apply to certified public accountants who are not licensed to practice in the state in which the client lives (for example, in a situation where the client lives in New Jersey but works in New York, where he consults a CPA who is licensed in New York but not in New Jersey). Because the CPA is not licensed to practice in the state where the client resides, the communication might not qualify for the privilege.
Салықтық кеңестер мен бизнес кеңестер
FATP артықшылығы тек салық кеңестеріне ғана қатысты. Бұл кеңестер бухгалтер де, клиент те құпия сақтауы тиіс, сонда ғана артықшылық күшінде болады. Егер ақпарат үшінші тұлғаларға жария етілсе, ол құпия болып табылмайды. Бұл артықшылық жалпы бизнес консультацияларына немесе жеке қаржы жоспарлау кеңестеріне қолданбалы емес.
The FATP privilege applies only to tax advice. The advice must be treated as confidential by both the accountant and the client to be covered by the privilege. If the communication is divulged to third parties, then it is not confidential. The privilege does not cover general business consultations or personal financial planning advice.
Салық декларациясын дайындау
Салық декларациясын дайындауға қатысты хабарламалар бойынша билік бөлінісі бар. Көптеген сот шешімдері 1998 жылы FATP артықшылығы құрылғанға дейін шығарылған және адвокат-клиент артықшылығына қатысты. Көптеген сот шешімдері салық декларациясын дайындаумен байланысты хабарламалар артықшылықпен қамтылмайтынын көрсетеді. АҚШ-тың 9-шы апелляциялық округінің қабылдаған аргументіне сәйкес, салық декларациясын дайындауға ғана қатысты хабарлама заңгерлік кеңес беруді немесе алуды қамтымайды (мысалы, АҚШ-тың Гуртнерге қарсы ісін қараңыз). АҚШ-тың 8-ші апелляциялық округі салық декларациялары артықшылыққа ие емес деп шешті. Бұл шешімнің негізі салық декларациялары үшінші тарапқа, яғни Ішкі кірістер қызметіне ұсынуға арналған, сондықтан құпиялылықты күтуге болмайды, бұл декларацияның немесе тиісті хабарламаның артықшылықты екенін мәлімдеуге кедерес келтіреді. Бір азшылық пікірі бойынша, артықшылық декларацияда не талап ету керектігі туралы хабарламаға қатысты болуы мүмкін. Тағы бір азшылық пікірі бойынша, мұндай хабарламалар "заңды" кеңес ретінде қарастырылуы мүмкін. Дегенмен, басым көпшілік пікір салық декларациясын дайындаумен байланысты хабарламалар артықшылықпен қорғалмайды дегенді көрсетеді.
With respect to communications involved in the preparation of tax returns, there is a split of authority. Much of the relevant case law was rendered prior to the creation of the FATP privilege in 1998, and relates to the attorney–client privilege. Most of the case law indicates that a communication in connection with tax return preparation is not covered. Under the argument accepted by the U. S. Court of Appeals for the Ninth Circuit, communication pertinent merely to preparing a tax return does not involve giving or receiving legal advice (see e. g., United States v. Gurtner). The United States Court of Appeals for the Eighth Circuit, meanwhile, has held that tax returns are not privileged. This holding is based on the rationale that tax returns are intended for disclosure to a third party, i. e., the Internal Revenue Service, so there can be no expectation of confidentiality, which defeats a claim that the return or pertinent communication is privileged. One minority view finds the privilege might apply to a communication about what to claim on a return. Another minority view is that such communications could be considered "legal" advice. On balance, however, the weight of authority is that communication in connection with tax return preparation is probably not protected by the privilege.