Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өнер және дизайн тарихында таспалық жұмыс - таспа тәрізді формалардың әшекейлерінде стильді бейнелеуді қолдану. Бұл бұйымдар былғарыдан жасалған, пергамент немесе металдан жасалған, пірсингпен жасалған, көбінесе геометриялық үлгіде тоғысқан, күрделі пішінге ие. Ертедегі мысалдарда үш өлшем болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін, элементтердің рельефтік ұштарында немесе екі өлшемде бейнеленген. Стилдің жалғасуымен бұл керлинг элементтері көбірек көрініп, жиі орамалық жұмыстарға айналады, мұнда ұштары спираль немесе орамаларға айналады. Барокко дәуірінде орамалық әшекейлер орнамадағы кең таралған элемент болды, көбінесе басқа бай әшекейлермен ішінара су астында қалды. Еуропалық таспалы жұмыс - бұл 16 ғасырдағы Солтүстік манерлізмде жиі кездесетін сәндік мотив болған және 19 ғасырда қайта жаңғырған және қабырғаларда пайда болуы мүмкін, фрескаларда, ағаштан оюланған немесе гипсте немесе штукатуркада немесе графикалық жұмыстарда қалыптастырылған. Мореск деп аталатын еуропалық арабеск үлгілері, әсіресе, құрал-саймандар мен алтын буып-түйілген кітаптар. Қаңқасы бар жұмыс - бароккоға дейін қаңқасы бар жұмысты толықтай алмастыратын нұсқа. Ол геометриялық емес, органикалық, үш өлшемді және "қайыс" бұралған ұштарына баса назар аударады. Фонтенбло сарайындағы итальяндық суретшілер 1530 жылдары осыған көшкен, бірақ солтүстік Еуропадағы провинциялық жұмыстарда жалпақ таспалы панельдер тағы бір ғасыр немесе одан да көп уақыт бойы жалғасты. Үш өлшемді керлингтің ұштары және т.б. ұсыныстар болмаған жағдайда, безендіруді ленталық жұмыс немесе "тігілген ленталар" деп те атауға болады, бұл техникалық тұрғыдан дұрыс термин. Питер Фюринг бұл стильді ислам орнамасынан алған.
In the history of art and design, strapwork is the use of stylised representations in ornament of ribbon like forms. These may loosely imitate leather straps, parchment or metal cut into elaborate shapes, with piercings, and often interwoven in a geometric pattern. In early examples there may or may not be three dimensionality, either actual in curling relief ends of the elements, or just represented in two dimensions. As the style continued, these curling elements became more prominent, often turning into scrollwork, where the ends curl into spirals or scrolls. By the Baroque scrollwork was a common element in ornament, often partly submerged by other rich ornament. European strapwork is a frequent background and framework for grotesque ornament – arabesque or candelabra figures filled with fantastical creatures, garlands and other elements – which were a frequent decorative motif in 16th century Northern Mannerism, and revived in the 19th century and which may appear on walls – painted, in frescos, carved in wood, or moulded in plaster or stucco – or in graphic work. The Europeanized arabesque patterns called moresque are also very often combined with strapwork, especially in tooled and gilded bookbindings. Scrollwork is a variant that tended to replace strapwork almost completely by the Baroque. It is less geometric and more organic, more three dimensional, and with emphasis on the curling ends of the "straps". The Italian artists at the Palace of Fontainebleau had already moved onto this by the 1530s, but in provincial work in northern Europe flat strapwork panels continued for another century or more. Where there is no suggestion of three dimensions – curling ends and the like – the decoration may also be called bandwork or "interlaced bands", the more technically correct term. Peter Fuhring derives this style from Islamic ornament.
Италия
Ислам орнаментінің әсерінен жасалған Strapwork дизайны Италия мен Испанияда 15 ғасырдың ортасында және басқа да ақпарат құралдарында 16 ғасырдың басында, мысалы Ватикандағы Рафаэль Логиде кездеседі. Фонтенблоның бірінші мектебі солтүстік Еуропаға стильдің өте батыл нұсқасын таратқан кезде, итальяндықтар оны негізінен тастап кетті, бірақ ол Италиядағы басқа жерлерде де әдемі безендірілген кітаптардағы әдемі болып қалды, көбінесе мореск безендірісімен біріктірілді.
Strapwork designs, influenced by Islamic ornament, are found on tooled book covers in Italy and Spain by the mid 15th century, and in other media by the early 16th century, for example in the Raphael Loggie in the Vatican. By the time the First School of Fontainebleau had spread their very emphatic version of the style to northern Europe, the Italians had largely abandoned it, although it remained common on fine decorated bookbindings in Italy as elsewhere, often combined with moresque decoration.
Фламанд тілі
Антверпенде Корнелис Флорис, Корнелис Бос, Ханс Вредман де Фрис және басқалар әзірлеген формалар шамамен 1550 жылдан бастап орнамент басулары арқылы таратылды және Солтүстік Еуропаға орасан зор ықпал етті. Флорис "Фонтенблоның үлкен белбеуін өзінің тағы да қорқынышты стиліне айналдырды", сонымен қатар Боспен бірге "жалпысынан жеңіл, сәнді түрін тәжірибеден өткізді".
The forms developed in Antwerp by Cornelis Floris, Cornelis Bos, Hans Vredeman de Vries and others were disseminated by ornament prints from about 1550 and had an enormous influence across northern Europe. Floris "developed the massive Fontainebleau strapwork into a yet more nightmarish style of his own", but also, with Bos, "experimented with an altogether lighter, more elegant variety".
Франция
Стрепворк бұдан бұрын табылған, бірақ 1530 жылдары Россо Фиорентино мен оның командасы Фонтенбло сарайы үшін жасаған орасан күрделі сәндік кадрларда штукатуркада қолданылғаннан кейін танымал болды. Кейіннен ол баспалар арқылы таралып, солтүстік манерлік ою-өрнектің сөздік құрамына кірді.
Strapwork was found earlier, but really came to prominence after it was used in stucco in the enormous elaborate decorative frames designed by Rosso Fiorentino and his team for the Palace of Fontainebleau in the 1530s. Thereafter, spread by prints, it became part of the vocabulary of Northern Mannerist ornament.
Англия
Strapwork Англияда 16 және 17 ғасырлардың аяғында әсіресе төбелерге қолданылатын гипстегі сәндік қалыптау түрі ретінде танымал болды, сонымен қатар Мисэрден паркі (1620), Глостершир сияқты кіреберіс есіктерінің айналасында таспен оюланған немесе монументальді мүсіндер, мысалы, сэр Джон Ньютон ескерткішінің фризі (1568), Шығыс Харптри, Глостершир және Эксетер соборындағы сэр Гауэн Кэрью (1575 ж. Ноттингемнің сыртындағы Волатон Холл, әсіресе, ішінен және сыртынан, әсіресе, шамадан тыс, әшекейлерді пайдаланады.
Strapwork became popular in England in the late 16th and 17th centuries as a form of plasterwork decorative moulding used particularly on ceilings, but also sculpted in stone for example around entrance doors, as at Misarden Park (1620), Gloucestershire, or on monumental sculpture, as on the frieze of the monument to Sir John Newton (d.1568), at East Harptree, Gloucestershire, and on that of Sir Gawen Carew (d.1575) in Exeter Cathedral. Wollaton Hall outside Nottingham makes especially extensive, and for some excessive, use of strapwork inside and out.
Исламдық
Исламдық гирих күрделі үлгілер мен араласқандарды қолданады, бірақ жолақтың формасы әдетте қарапайым, ұзындығы бойынша өзгермейді және басқа материалдардың стильді әсерін алуға тырыспайды. Ол қолданған үлгілер Мореск стилі арқылы Ренессанстағы еуропалық орнаментке әсер етті. Гирих - исламдық сәндік өнер түрі, 8 ғасырдан бастап сәулет және қолөнерде (кітап мұқабалары, гобелен, шағын металл бұйымдар) қолданылады. Ол геометриялық сызықтардан тұрады, олар өзара байланысқан таспалы бұйымды құрайды. Гирих үлгілері әр түрлі құралдарда, соның ішінде плитка, кірпіш, штукатур, ағаш (мысалы, минбарлық кафенелерде) және мозаикалық фаянс жұмыстарында қолданылады.
Islamic girih uses complex patterns and interlace, but the form of the strips is generally simple, does not vary along their length, and no attempt to achieve a stylized impression of other materials is made. The patterns it used influenced European ornament in the Renaissance, through the Moresque style. Girih is an Islamic decorative art form used in architecture and handicrafts (book covers, tapestry, small metal objects) from the 8th century onwards. It consists of geometric lines that form an interlaced strapwork. Girih patterns are used in varied media including tilework, brickwork, stucco, wood (for example in minbar pulpits) and mosaic faience work.