Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Бис - жағалаудағы ауыл, азаматтық приход және сайлау округінің Копленд ауданы Камбрия, Англия, Ирландия теңізінде. Қауымда Сент-Бис-Хед бар, ол Уэльс пен Шотландия арасындағы жалғыз мұралық жағалау және ерекше ғылыми қызығушылыққа ие. Headland сонымен қатар RSPB құс қорығы болып табылады, ол Солтүстік-Батыс Англиядағы жартастан ұя салатын теңіз құстары колониясы болып табылады. Сент-Бис маяк үйі Солтүстік Англияның ең батыс нүктесі - Солтүстік бас тағында тұр. Сент-Бис жағалауы мен Батыс көлдер округіне жақын орналасқандықтан, демалыс үшін танымал орын болып табылады. Ауылда 1120 жылдан бастап Санкт-Бис монастыры және 1583 жылы құрылған Сент-Бис мектебі бар. Уэйнрайт жағалаудан жағалауға дейін жүретін жол Сент-Бистен басталады, ал ұлттық жол, Англия жағалау жолы жағалау бойымен жүреді. Оның теміржол станциясы бар, оған Cumbrian Coast Railway қызмет көрсетеді.
St Bees is a coastal village, civil parish and electoral ward in the Copeland district of Cumbria, England, on the Irish Sea. Within the parish is St Bees Head which is the only Heritage Coast between Wales and Scotland and a Site of Special Scientific Interest. The Headland is also an RSPB bird reserve which is the only cliff nesting seabird colony in north west England. St Bees Lighthouse stands on the North Head which is the most westerly point of Northern England. St Bees is a popular holiday destination due to the coastline and proximity to the Western Lake District. In the village there is St Bees Priory dating from 1120, and St Bees School founded in 1583. The Wainwright Coast to Coast Walk starts from St Bees and the National Trail, the England Coast Path, runs along the coast. It has a railway station served by the Cumbrian Coast Railway.
Ерте тарих
Сент-Бис қаласында мезолиттік және қола дәуіріндегі мекендеудің дәлелі табылды, бірақ Римдіктердің тұруы туралы ештеңе жоқ, тіпті Сент-Бис-Хед көрнекті бақылау нүктесі болса да. Сент Бис атауы - бұл ауылдың скандинавтық атауының бұзылуы, ол монастырдың ең алғашқы жарғысында "Киркеби Бекок" деп берілген, оны жергілікті Сент Бегаға қатысты "Беганың шіркеу қаласы" деп аударуға болады. Ол Ирландияның ханшайымы деп айтылады, ол IX ғасырда Ирландия теңізінен Сент-Биске қашып кетті. Монастырдың кесінді тастарынан бұл жерге 10 ғасырда ирландтық норвег викингтері қоныстанғанын көруге болады. Нормандар 1092 жылға дейін Камберлендке жетпеді, ал жергілікті иеліктерді басып алған кезде Эгремонт Лорды Уильям Месчин 1120 және 1135 жылдар аралығында Бенедиктин монастырына және алты монахқа арналған бенедиктин монастырын құру үшін қолданыстағы діни орынды қолданды. Монастыр Йорктегі Ұлы Мария монастырының монастырына бағынышты болды. Нормандықтар салған керемет есік осы уақыттан кейін ғана салынған, шамамен 1150 жылы. Монастырдың бұл аймаққа ықпалы зор болды. Монахтар жерді өңдеп, балық аулап, монастырь ғимараттарын кеңейтті. Сент-Бис шіркеуінің еншілес жері үлкен болды және Эннердейл, Лоусуотер, Уасдейл және Эскдейлге дейін созылды. Сандықтар осы шеткі аймақтардан Сент-Бис қаласындағы ана шіркеуіне дейін әлі күнге дейін орындалады. Монастыр 1539 жылы Генрих VIII-нің бұйрығымен монастырлар таратылған кезде жабылған. Монастырь шіркеуінің кемесі мен трансептілері қазіргі күнге дейін приход шіркеуі ретінде қолданыла берді, бірақ кең ауқымды монастырь ғимараттарының көпшілігі тоналды немесе шіріді. Бір қызығы, Сент-Бис деген кішкентай ауыл Елизавета I патшайымның тұсында екі архиепископты шығарды: Кентерберий архиепискобы Эдмунд Гриндал және Йорк архиепискобы Эдвин Сэндис. 1519 жылы Эдмунд Гриндал Кросс Хилл үйінде, Сент-Бис қаласында дүниеге келді, ол әлі күнге дейін бар және тақташамен белгіленеді. Ол, бәлкім, аңғардың арғы жағындағы монастырдан білім алған. Ол Едуард VI патшалық құрған кезде өз беделін танытты, бірақ католик Мария I таққа отырғанда Страсбургке қашуға мәжбүр болды. Мэри қайтыс болғаннан кейін, ел қайтадан протестант дініне айналды, ал Гриндал Лондон епискобы, Йорк архиепискобы, кейіннен Кентерберий архиепискобы болды. Оның құлдырауы - Либералды діни кездесулерге қарсылық білдірген Елизавета I-ге қарсылық білдірді және ол тоқтатылды. 1583 жылы ол әлі де масқараланып қайтыс болды, бірақ өлім жағында ол Сент-Бис мектебін құрды. Ауылдағы бастауыш мектеп 1870 жылдары құрылған.
Evidence of Mesolithic and Bronze Age habitation has been found in St Bees, but nothing of the Roman occupation, even though St Bees Head would have been a prominent observation point. The name St Bees is a corruption of the Norse name for the village, which is given in the earliest charter of the Priory as "Kyrkeby becok", which can be translated as the "Church town of Bega", relating to the local Saint Bega. She was said to be an Irish princess who fled across the Irish Sea in the ninth century to St Bees to avoid an enforced marriage. Carved stones at the priory show that Irish Norse Vikings settled here in the tenth century. The Normans did not reach Cumberland until 1092, and when they took over the local lordships, William Meschin, Lord of Egremont, used the existing religious site to found a Benedictine priory for a prior and six monks sometime between 1120 and 1135. The priory was subordinate to the great Benedictine monastery of St Mary at York. The magnificent Norman doorway of the priory dates from just after this time; probably about 1150. The priory had a great influence on the area. The monks worked the land, fished, and extended the priory buildings. The ecclesiastical parish of St Bees was large and stretched to Ennerdale, Loweswater, Wasdale and Eskdale. The coffin routes from these outlying areas to the mother church in St Bees can still be followed in places. The priory was closed during the Dissolution of the Monasteries on the orders of Henry VIII in 1539. The nave and transepts of the monastic church have continued in use as the parish church to the present day, but much of the extensive monastic buildings were plundered or fell into decay. Remarkably, the small village of St Bees produced two of the archbishops of the reign of Queen Elizabeth I: Edmund Grindal, Archbishop of Canterbury and Edwin Sandys; Archbishop of York. In about 1519 Edmund Grindal was born in Cross Hill House, St Bees, which still exists, and is marked with a plaque. He was probably educated at the priory across the valley. A devout Protestant, he made his mark in the reign of Edward VI, but had to flee to Strasbourg when the Catholic Mary I ascended the throne. On Mary's death the country once again became Protestant, and Grindal became Bishop of London, Archbishop of York and then Archbishop of Canterbury. His undoing was opposing Queen Elizabeth I on liberal religious meetings and he was suspended. He died in 1583 still in disgrace, but, virtually on his death bed, he founded St Bees School. The primary school in the village was established in the 1870s.
Қазіргі заманғы өсім
Монастырдың орналасқан жері - аңғарды толтыратын торфтар төсегінен жоғары орналасқан қатты жер аумағы, ал тегіс жердің болмауынан бастапқы қоныстың сол жерде өскені логикалық. Алайда, бұл аймақ тар болды, ал ауыл кеңейген сайын, ол аңғардың қарама-қарсы жағында өсті. Қазіргі кездегі ең көне үй 16 ғасырдың басына жатады және қазіргі Бас көше фермалар мен шаруалардың тұрғын үйлеріне негізделген. XIX ғасырда үлкен өзгерістердің басталуы болды. 1816 жылы Сент-Бис теологиялық колледжі құрылды және ол Оксфорд пен Кембриджден тыс Англия шіркеуінің дін қызметкерлерін даярлау үшін бірінші болып танымал болды. Колледжге үй салу үшін монастырьдің монахтар сарайына қайта жабылып, негізгі лекция залы ретінде қызмет етті, ал 1860 жылдары қосымша лекция залдары салынды. Бір кездері колледжде 100 студент оқыды, ал 1895 жылы жабылар алдында 2600-ден астам дін қызметкерлері оқытылды. Сент-Бис мектебі 1846 жылы төртбұрышты салудан бастап, Лоутер отбасына тиесілі бай шахтадан өтемақы алу арқылы жылдам кеңейту дәуірін бастады. Олар 1742 жылы мектептен Уайтхейвенге пайдалы қазбаларды заңсыз түрде иемденген. Бұл - Санкт - Петербургтегі алғашқы қадам . Бис мектебінің жергілікті мекемеден жаңа "мемлекеттік мектептердің" біріне айналуы. 1916 жылы олардың саны 350-ге жетті, көптеген жаңа ғимараттар тұрғызылды, ал мектеп бүкіл елге танымал болды. 2015 жылы қаржы тапшылығынан мектеп жабылып, бірнеше жылдан кейін қайта ашылды. Мектептің жабылуы көптеген мұғалімдер мен қауым мүшелерін ауылды тастап кетуге мәжбүр етті, мысалы, жергілікті протестант шіркеуінің бұрынғы викарі және Сент-Бис мектебінің капелланы Клиффорд Шварц. Мүмкін, ең үлкен өзгерістердің бірі 1849 жылдан кейін Фернес темір жолы ауылға жеткенде болды. Сент-Бис Уайтхейвен немесе Уоркингтонға ауысатын кәсіби сыныптарды тартты. Бұл көптеген үлкен үйлер мен Лонсдейл террасасының құрылысына әкелді. Темір жол туристерді әкелді, ал 1851 жылы Лондонның Лорд-мэрі Сикотт қонақ үйінде тұрды. Бұл ұзақ уақыттан бері жалғасып келе жатқан "сауыт пен қашақ" демалыс күндеріне туристерді тартудың тарихы. Темір жол Сент-Бистің құмтасын экспорттауға мүмкіндік берді. Оның көбісі Фурнесс қаласында орналасқан Бароу қаласын салу үшін пайдаланылды. Бұл сала 1970-ші жылдары жойылып кетті, бірақ содан бері қайта жаңғырды, ал қазір еншісінде екі жұмыс істейтін карьер бар. Ауыл шаруашылығының негізгі саласы ауыл шаруашылығы болды. 19 ғасырда мектептің қызмет көрсету қызметі мен колледждің жатақханасы қосымша табыс әкелді, ал жолаушылардың пайда болуымен ауылдың әлеуметтік аралас орта тапқа айналды. Туризм мен карьерлер де жұмыс орнын қамтамасыз етті, ал көптеген ауыл ерлері Клеатордағы темір кен орындарында жұмыс тапты. Осылайша, 19 ғасырда ауыл шаруашылығына негізделген ауылды суға айналған ауылдың әртүрлілігі, кәсіби және өнеркәсіптік жұмысшылар үшін жатақханалық ауылдың рөлі және оның кішігірім академиялық орталыққа айналуы болды. ХХ ғасырдың басында ауыл шаруашылығының тағы бір құлдырауы болды, бұл бүгінгі күнге дейін жалғасып келеді, қазір бірнеше ферма ғана қалды. Өнеркәсіптік құлдырау Батыс Камбрияны да толығымен, әсіресе екі дүниежүзілік соғыстың гүлденуінен кейін зардап шекті. Алайда Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін екі ірі өнеркәсіп пайда болды, олар қоғамдастыққа үлкен әсер етті. Бұрынғы Marchon Chemical Company компаниясы Уайтхейвенде және UKAEA / BNFL Селлафилдте, екеуі де құлдыраған ауыр темір және тау-кен өнеркәсібімен босатылған ауылдағы жұмыс күшін сіңіріп, ауылға техникалық және ғылыми университет білімді орта таптың үлкен ағынын әкелді; бір ғасыр бұрын кәсіби сыныптардың алғашқы келуі сияқты. Қазір еншілес аймақтың солтүстік шетінде Вестлейкс атты кең ғылыми парк бар, онда Ядролық қызметтен шығару органының ұлттық штаб-пәтері орналасқан. Соңғы екі онжылдықта туризмнің айтарлықтай жанданып, жағалаудан жағалауға жүзу және Сент-Бис мұралық жағалауының ерекше пейзажының мойындалуының артуы байқалады. 2014 жылы бұл Англиядағы ең тартымды пошталық код аймақтарының бірі болып танылды.
The site of the priory is an area of firm ground higher than the peat beds that fill the valley, and due to the absence of level ground it is logical that the original settlement would grow up there. However the area was constricted, and as the village expanded it grew up on the opposite side of the valley. The oldest existing house dates from the early 16th century and the present Main Street was based on a string of farms and farmworkers' dwellings. The 19th century saw the start of great changes. In 1816 St Bees Theological College was founded, and proved popular as it was first for the training of Church of England clergy outside Oxford and Cambridge. To house the college, the monastic chancel of the Priory was re roofed and served as the main lecture room, and additional lecture rooms were built in the 1860s. At one time the college had 100 students, and over 2,600 clergy were trained before it closed in 1895. St Bees School embarked on an era of rapid expansion starting with the construction of the quadrangle in 1846 using compensation from the rich mine owning Lowther family. They had illegally obtained the lucrative mineral rights for Whitehaven from the School in 1742 at a derisory sum. This was the first step in St. Bees School's rise from a local institution to becoming one of the new "public schools" on the fashionable model of Dr Arnold's Rugby School. By 1916 numbers had reached 350, many new buildings had been erected, and the school had become known nationally. The school was forced to close in 2015 because of financial struggles but re opened a couple of years later. The closure of the school made many teachers and members of the community to leave the village, such as Reverend Clifford Swartz, the former Vicar of the local Protestant church and chaplain of St Bees School. Perhaps some of the greatest changes were after 1849 when the Furness Railway reached the village. St Bees attracted the professional classes which commuted to Whitehaven or Workington. This led to the building of many of the larger houses and Lonsdale Terrace. The railway brought tourists, and as early as 1851 the Lord Mayor of London stayed at the Seacote Hotel. This long history of attracting tourists for "bucket and spade" holidays has continued to this day. The railway made possible the export of St Bees sandstone. Huge amounts of stone were quarried, much of it for building the boom town of Barrow in Furness. This industry died out in the 1970s, but has since been revived, and there are now two working quarries in the parish. Agriculture was originally the mainstay of the village economy. Gradually, during the 19th century, service employment for the school and lodgings for the college gave additional income, and with the advent of commuters, the village's social mix was becoming more middle class. Tourism and quarries also provided employment, and many village men found work in the iron ore mines at Cleator. Thus the 19th century saw the change from a rural backwater based on agriculture, to the more diversified role of a dormitory village for professional and industrial worker alike, and its growth into a minor academic centre. The start of the 20th century saw yet another decline in agriculture, and this has continued to today, when there are only a few farms left. Industrial decline also hit West Cumbria as a whole, particularly after the boom years of both world wars. However, following the Second World War, two major industries were established which have had a profound effect on the community. The former Marchon Chemical Company at Whitehaven, and UKAEA/BNFL at Sellafield both soaked up village labour released by the declining heavy iron and mining industries, and brought a large influx of the technical and scientific university educated middle class into the village; rather like the first arrival of the professional classes a century earlier. There is now an extensive science park – Westlakes, on the northern fringe of the parish, at which the Nuclear Decommissioning Authority has its national headquarters. The last two decades have seen a significant revival in tourism, boosted by the Coast to Coast walk and increasing recognition of the unique landscape of the St Bees Heritage Coast. In 2014, it was rated one of the most attractive postcode areas to live in England.
Қасиетті ара адам
1981 жылы монастырьде жүргізілген археологиялық қазбалар кезінде қорғасын табуты бар қоршау табылды, онда таңқаларлықтай жақсы сақталған дене бар, ол қазір Сент-Бис-мен деп аталады. Ол 1368 жылы Литвадағы Тевтон крест жорықтарында қаза тапқан рыцарь Антоний де Люси деп танылды. Оның денесі алты жүзден асқан болса да, тырнақтары, терісі мен асқазанының құрамы мүлдем нашар болған жоқ. Оның өлімінен кейін мұнарадағы күмбез 1398 жылы қайтыс болған оның қарындасы Мод де Люсидің денесі орналасу үшін кеңейтілді. Мод пен Энтонидің бейнелері оның оралған шапанды қамтитын ауқымды тарихи көріністе көрінеді.
In 1981 an archaeological excavation at the priory revealed a vault with a lead coffin containing an astonishingly well preserved body – now known as the St Bees Man. He has been identified as Anthony de Lucy, a knight, who died in 1368 in the Teutonic Crusades in Lithuania. Although the body was over six hundred years old, his nails, skin and stomach contents were found to be in near perfect condition. After his death the vault was enlarged to take the body of his sister, Maud de Lucy, who died in 1398. Effigies of Maud and Anthony can be seen in an extensive history display which includes the shroud in which he was wrapped.
Басқару
Сент-Бис Ұлыбританияның Копленд парламенттік сайлау округінде орналасқан. Труди Харрисон - парламент мүшесі. Брекситке дейін ол Солтүстік-Батыс Англия Еуропалық Парламенттік сайлау округінде болды.
St Bees is within the Copeland UK Parliamentary constituency. Trudy Harrison is the Member of parliament. Before Brexit, it was in the North West England European Parliamentary Constituency.
Көлік байланыстары
Ауылға Кумбрия жағалау желісіндегі Сент-Бис темір жол станциясы қызмет көрсетеді, пойыздар Барроудан Фурнесске, Ланкастерге, Престонға және Карлайлға барады. 2018 жылдың 20 мамырынан бастап, 30 жолаушы пойызы дүйсенбіден сенбіге дейін, ал жексенбіде 16 пойыз тоқтап тұрады. Ауыл Б5345-те Бекермет маңындағы Уайтхейвеннен темір көпір тоғысына дейін орналасқан.
The village is served by St Bees railway station on the Cumbrian Coast Line, with trains from Barrow in Furness, Lancaster, Preston and Carlisle. As from May 20, 2018, there are 30 stopping passenger trains Monday to Saturday, and 16 trains a day on Sundays. The village is on the B5345 from Whitehaven to Iron Bridge junction near Beckermet.
Спорт және демалыс
Ауылда Камбрия округтік лигасында өнер көрсететін футбол командасы бар. Адамс демалыс алаңында регби, футбол және крикет ойындарына арналған орын бар. Бұл алаң Энердейл барон Адамс есімімен құрылған. Сент-Бис мектебінің спорттық ғимараттары да бар, олар спорт залы, сквош, теннис және бестену алаңдары, жабық бассейн. Сент-Бис жағалауындағы демалыс түрлері: жел серфингі, байдарка серфингі, тау-шатырларға көтерілу, боулдеринг, жүзу, джет-ски, су шаңғысы, каноэ және парапланеринг. Бұл шара Сент-Бис-Хед пен үлкен құмды жағажайда өткізіледі. Сент-Бис-Хед пен Биркхамс карьеріне дейінгі дөңгелек жол Daily Telegraph газетінің 2012 жылғы мамырдағы Ұлыбританиядағы ең жақсы жағалау жағажайлары кітапшасында жарияланды. Бұл Англияның солтүстік-батысында қамтылған екі жолдың бірі.
The village has a football team which competes in the Cumbria County league. There are facilities for rugby, football and cricket at the Adams recreation ground adjacent to the Seacote beach. This playing field was created in memory of Baron Adams of Ennerdale. The sports facilities of St Bees School are also available, which include a sports hall, squash, tennis and fives courts, and an indoor swimming pool. Coast based recreational activities at St Bees are: windsurfing, kite surfing, rock climbing, bouldering, swimming, jet skiing, water skiing, canoeing and para gliding. These are undertaken on St Bees Head and off the large sandy surf beach. The circular walk to St Bees Head and Birkhams quarry featured in the May 2012 booklet of the best coastal walks in UK published by the Daily Telegraph newspaper; it being one of only two walks covered in the north west of England.
Уэйнрайт жағалаудан жағалауға жүзу
Сент-Бис - 1973 жылы Альфред Уэйнрайт ойлап тапқан Уэйнрайт жағалаудан жағалауға дейін жүрудің бастамасы. Бұл Солтүстік Англиядағы 192 миль (309 км) ресми емес және негізінен белгісіз ұзақ қашықтыққа арналған жаяу жүргінші жолы. Альфред Уэйнрайттың жоспары бойынша ол үш қарама-қарсы ұлттық парк арқылы өтеді: көл ауданы ұлттық паркі, Йоркшир Дейлс ұлттық паркі және Солтүстік Йорк Моорс ұлттық паркі. Уэйнрайт жаяу жүргіншілерге аяқкиімдерін Ирландия теңізінде Сент-Бисте батыруды, ал жаяу жүрістің соңында Робин Гуд шығанағында Солтүстік теңізде басуды ұсынды. Сент-Бистегі бастаманы "Уэйнрайт қабырғасы" белгілейді, ол жаяу жүріс пен оның тарихын түсіндіреді. Жаңа түсіндіру тақтасы мен болат баннерді 2013 жылдың жазында Сент-Бис приходтық кеңесі мен Уэйнрайт қоғамы орнатты.
St Bees is the start of the Wainwright Coast to Coast Walk, which was devised by Alfred Wainwright in 1973. It is an 192 mile (309 km) unofficial and mostly unsignposted long distance footpath in Northern England. As planned by Alfred Wainwright, it passes through three contrasting National Parks: the Lake District National Park, the Yorkshire Dales National Park, and the North York Moors National Park. Wainwright recommended that walkers dip their booted feet in the Irish Sea at St Bees and, at the end of the walk, in the North Sea at Robin Hood's Bay. At St Bees, the start is marked by the "Wainwright Wall" which explains the walk and its history. A new interpretation board and the steel banner were installed in summer 2013 by St Bees Parish Council and the Wainwright Society.