Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уилтширдегі қала және азаматтық приход, Англия.
Town and civil parish in Wiltshire, England
Уилтон – Уилтширдегі қала және азаматтық приход, Англия. Солсбери қаласынан шамамен 5 шақырым батысқа қарай орналасқан бұл қала 1889 жылға дейін Уилтшир графтығының орталығы болған. Вилтон қаласында 18 ғасырдан бері кілемдер тоқылып келеді. Қалада Пемброк графының резиденциясы – Уилтон Хаус және ірі Романдық жаңғыру стиліндегі шіркеу орналасқан. Уилли және Надер өзендері Уилтон қаласының маңында қосылады.
Wilton is a town and civil parish in Wiltshire, England. Lying about 3 mile (5 km) west of the city of Salisbury, and until 1889 the county town of Wiltshire, it has a rich heritage dating back to the Anglo Saxons. Carpets have been manufactured at Wilton since the 18th century. The town is home to Wilton House, country seat of the Earls of Pembroke, and has a large Romanesque Revival parish church. The rivers Wylye and Nadder meet at Wilton.
Тарих
Уилтон тарихы 8 ғасырда англосаксондықтарға дейін жетеді, ал 9 ғасырдың соңында ол Уэссекс Корольдігінің графтығы – Вилтонширдің астанасы болды. 11 ғасырға дейін Уилтширдің әкімшілік орталығы болып қала берді. Уилтон шіркеу үшін маңызды орынға ие болды, оның ішінде 771 жылы Уилтон аббаттығының негізі қаланды. 871 жылы Ұлы Альфред мұнда Дания армиясына қарсы маңызды шайқаста соғысып, жеңіліске ұшырады, содан кейін бірнеше жылға шегінді. Қайта-қайта шабуылдарға қарамастан, Уилтон 11 ғасырдың «Домсдей кітабында» көрсетілгендей, өркендеген қала болып қала берді. Алайда, жақын жердегі Солсбери соборының салынуы Уилтонның құлдырауына әкелді, себебі Солсберидің жаңа орны және Авон өзені арқылы салынған жаңа көпір сауда жолдарында Уилтонды айналып өтуге қолайлы жағдай жасады. Уилтон аббаттығы 1539 жылы монастырларды тарату кезінде Генрих VIII-ге тапсырылды, ал 1541 жылы оның көп бөлігі Уилтон үйін салуды бастаған Пемброк графының 1-ші графы Уильям Гербертке берілді. 1737 жылы шешек ауруынан 132 адам көз жұмды. 1889 жылы Уилтшир округі кеңесі құрылғанда, Уилтон округтің барлық бөлігінен теміржол арқылы оңай жетуге болатын Троубриджге округтік қала мәртебесін жоғалтты.
The history of Wilton dates back to the Anglo Saxons in the 8th century, and by the late 9th century it was the capital of Wiltunscire, a shire of the Kingdom of Wessex. It remained the administrative centre of Wiltshire until the 11th century. Wilton was of significant importance to the church, with the founding of Wilton Abbey in 771 amongst other establishments. In 871 Alfred the Great fought and lost an important battle here against the Danish armies, leaving him in retreat for several years. Despite further attacks, Wilton remained a prosperous town, as recorded in the 11th century Domesday Book. The building of Salisbury Cathedral nearby, however, caused Wilton's decline, as the new site of Salisbury, with a new bridge over the River Avon, provided a convenient bypass around Wilton on the trade routes. Wilton Abbey was surrendered to Henry VIII in 1539 during the Dissolution of the Monasteries, and in 1541 much of the estate was granted to William Herbert, 1st Earl of Pembroke, who began to build Wilton House. An outbreak of smallpox in 1737 killed 132 people. On the formation of Wiltshire County Council in 1889, Wilton lost its role as county town to Trowbridge, which could be more easily reached by rail from all parts of the county.
Экономика
17 ғасырға қарай тоқу дамыған кәсіпке айналды, ал кілем өнеркәсібі 1741 жылы Генри Герберт, Пемброктың 9-шы графы екі француз тоқымашысын жергілікті халыққа жаңа шеберліктерді үйрету үшін шақырғанда басталды. Кілем тоқу 1815 жылға дейін гүлденді, бірақ Наполеон соғыстарынан кейін бейбітшілік орнаған соң еуропалық бәсекелестік күшейді. 1835 жылы Axminster кілемдерін өндіруге арналған машиналар орнатылды. Уилтон Корольдік кілем фабрикасы ғасыр басында, сол кездегі Пемброк лордының көмегімен, қаржылық қиындыққа тап болған бұрынғы кілем фабрикасын құтқару мақсатында құрылды. Фабрика 1995 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін жаңа басшылыққа өткеннен кейін уақытша жабылып, кейін басқа атаумен қайта ашылды. Қазір Уилтонға қоғамдық көлікпен "Go South Coast" компаниясының "Salisbury Reds" таңбасымен жүретін бірнеше автобус маршруттары арқылы, Солсбери мен Уилтонның батысындағы бірнеше елді мекендер арасында қатынай аласыз. Kingsway мен The Avenue арасындағы тұрақтан Солсбери қаласының орталығына қарай арнайы "Парк және саяхат" (Park & Ride) қызметі іске қосылған.
By the 17th century, weaving had become a busy trade, and the carpet industry began in 1741 when two French weavers were brought in by Henry Herbert, 9th Earl of Pembroke to teach the local people new skills. Carpet weaving prospered until 1815, when peace following the Napoleonic Wars introduced European competition. Machinery to produce Axminster carpets was installed in 1835. The Wilton Royal Carpet Factory was founded at the turn of the century, with the help of the then Lord Pembroke, to rescue the previous carpet factory that had fallen into financial difficulty. The factory continued to operate until 1995, when it closed temporarily after a takeover before re opening under another name. Public transport access to Wilton is now provided by several bus routes operated by Go South Coast under the Salisbury Reds brand, which ply between Salisbury and several places west of Wilton. A dedicated Park & Ride service operates from the car park between Kingsway and The Avenue, towards Salisbury city centre.
Медиа
Жергілікті телеарналар BBC South және ITV Meridian арқылы көрсетіледі. Телевизиялық сигналдар Солсбери және Роуридж теледидар тарату стансаларынан қабылданады. Жергілікті радиостанциялар – BBC Radio Wiltshire 103.5 FM және Greatest Hits Radio South (бұрынғы Spire FM) 102 FM. Қаланы жергілікті газет, «Солсбери Журналы» жабдықтайды.
Local TV coverage is provided by BBC South and ITV Meridian. Television signals are received from the Salisbury and Rowridge TV transmitters. Local radio stations are BBC Radio Wiltshire on 103.5 FM and Greatest Hits Radio South (formerly Spire FM) on 102 FM. The town is served by the local newspaper, Salisbury Journal.
Әскери байланыстар
Құрлық әскерлерінің (және оның алдыңғылары) штабы 1949 жылдан 2010 жылға дейін Уилтонның солтүстік-шығысындағы Эрскин казармасында орналасқан. Штаб Андовер қаласының жанындағы Марлборо Линзға көшкеннен кейін, ол жер тұрғын үйлер салу үшін сатылды.
The headquarters of Land Forces (and predecessors) was at Erskine Barracks, northeast of Wilton, from 1949 to 2010. After the headquarters moved to Marlborough Lines near Andover the site was sold for housing.
Басқару
Қазіргі заманғы азаматтық приходтың шекаралары 1885 жылы белгіленген Уилтон ауданымен басталады. Приходқа Балбридж және Дитчемптон ауылдары кіреді. 1894 жылы Уилтон көршілес Фугглестон Сент-Питер приходының батыс бөлігін қосып алды, ал қалған бөлігі жаңа Бемертон приходына енді. Приход қалалық кеңес сайлайды. Ол Уилтшир кеңесінің бірыңғай әкімшілік аумағында орналасқан, ол барлық маңызды жергілікті басқару функцияларына жауапты. 2021 жылғы мәліметтер бойынша Уилтон, жақын орналасқан Квидхэмптон және Недерхэмптонды да қамтитын «Уилтон» сайлау округіне кіреді. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің жалпы халқы 4 806 адамды құрады.
The boundaries of the modern civil parish originate with the Borough of Wilton, defined in 1885. The parish includes the villages of Bulbridge and Ditchampton. In 1894 Wilton absorbed the western part of the neighbouring parish of Fugglestone St Peter, the rest going into a new parish of Bemerton. The parish elects a town council. It is in the area of Wiltshire Council unitary authority, which is responsible for all significant local government functions. As of 2021, Wilton is in the 'Wilton' electoral division, which also includes nearby Quidhampton and Netherhampton. The total division population taken at the 2011 census was 4,806.
Қауымдық шіркеу
I дәрежелі Қасиетті Мария мен Қасиетті Николай шіркеуі 1841 және 1844 жылдар аралығында Пемброк графесі Екатерина Герберт (Ресейдің Ұлыбританиядағы елшісі Семен Воронцовтың қызы) және оның кіші ұлы Сидни Герберттің ықпалымен, бұрынғы Қасиетті Мария шіркеуінің орнына салынды. Архитектор Томас Генри Уайттың жобасымен салынған бұл шіркеу романдық жаңғыру стилінде, айқын византиялық элементтерімен жасалған және 105 фут (32 м) биіктіктегі қоңырау мұнарасын (кампаниланы) қамтиды. Шіркеудің осы қауым үшін тым үлкен болуы оның алғашқы демеушілерінің зор байлығын көрсетеді. Құрылысында қолданылған көптеген материалдар континенттік Еуропадан әкелінді, оның ішінде Италиядан мәрмәр бағаналар және Франциядан 12-13 ғасырлардағы боялған шынылар импортталды.
The Grade I listed Church of St Mary and St Nicholas was built as a replacement for St Mary's Church between 1841 and 1844 at the instigation of Catherine Herbert, Countess of Pembroke (the daughter of Semyon Vorontsov, Russian ambassador to Britain) and her younger son Sidney Herbert. It was designed by the architect Thomas Henry Wyatt in Romanesque Revival style with considerable Byzantine influences, and includes a 105 feet (32 m) campanile. The church's unusually large size for the community it serves reflects the wealth of its original benefactors. Many of the materials used in its construction were imported from continental Europe, including marble columns from Italy and 12th and 13th century stained glass from France.