Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корен Зайлкас (табиғат есімі 1980 жылы туған) - американдық жазушы және мемуаршы. Оның дебюті, Smashed: Ішімдікке салынған қыздың оқиғасы, 2005 жылы Viking Penguin баспасында жарық көрді және New York Times бестселлеріне айналды. Зайлкас Массачусетс штатының Болтон қаласындағы Нашоба аймақтық орта мектебінде оқыды. Ол 2014 жылы Алекс сыйлығының иегері.
Koren Zailckas (born 1980) is an American writer and memoirist. Her debut, Smashed: Story of a Drunken Girlhood, was released in 2005 by Viking Penguin and became a New York Times bestseller. Zailckas attended Nashoba Regional High School in Bolton, Massachusetts, Syracuse University and Bennington College. She is a 2014 recipient of the Alex Awards.
Жеке өмір
Зайлкас солтүстік-шығыстағы орта таптық отбасында өскен. Ол "ашық кітаптың артына жасырынуды" үйренді. Ол өскен сайын, бастауыш сыныптан жасырын шығып, дәретханаға немесе кітапханаға барып, кітап оқитын әдетіне айналды. Ол он жасында өлең жаза бастады және колледжде жалғастырды. Сиракуз университетінде өлең жазу бойынша соңғы курста ол кейіннен естеліктеріне әсер еткен ұстазы Мэри Каррмен кездесті.
Zailckas grew up in a middle class family in the northeast. As a coping mechanism, she learned to "hide behind an open book." As she grew older, she got into the habit of sneaking out of elementary school classes to go and read in the bathroom or the school library. She began writing poetry at age ten, and continued throughout college. In a senior year poetry writing workshop at Syracuse University she met mentor Mary Karr, who would later influence her memoirs.
Мемориалдар мен ойдан шығарылған шығармалар
Жазушы ретінде Зайлкас өзінің жазуы мемуаршы Мэри Карр, Ник Флинн, Тобиас Вольф, сондай-ақ романдар жазушылар Т. С. Бойл, Джеффри Евгенидес, А. М. Хоумс, Ричард Форд, Харуки Мураками, Эми Хемпель, Джордж Сондерс және Лори Мурдан хабардар екенін айтады. Ол сондай-ақ музыка мен әннің сөздеріне қатты әсер еткенін мойындады. Зайлкастың сөздері келтірілген: "Егер сіз жазушы болсаңыз, ән мәтіндерінен көптеген шабыт таба аласыз. Мен таңертең жұмысқа барар алдында бірінші болып осыны істеймін: бір құмыра кофе ішіп, дискі қоямын". Зайлкас мемуар жазудың катарзисін төмендете отырып, былай дейді: "Барлығы айтылып, жасалды, мен Smashed жазуы катарзистік болды деп айтуға асықпаймын. Біріншіден, менің ойымша, бұл терминді ерлерге қарағанда әйелдерге көбірек қолданамыз. Көп жағдайда ер адамдардың шығармалары "әдебиет" деп аталады, ал әйелдердің шығармалары "терапия" деп қарастырылады. Әрине, жеке өмірде ескі қорлықтарды талқылау оңай. Мысалы, қорқынышты тоңазытқыштар туралы әңгімелеу мені бұрынғыдай қорқытпайды. Мен кітаптың хабарын тарату үшін өзімді ескі ауыртпалықтармен толғандырғанымнан күмәнмен қараймын. Менің ойымша, мемуарлар авторды жұбанышқа емес, қорқынышқа, сұрақтарға көбірек ұмтылуға мәжбүр етеді. Ең бастысы, мен "мен" мен "мен" арасында қақтығыс пайда болғанын сеземін. Бұл кәсіби қауіп, менің ойымша. Өзімді өмірден тыс сезіндім". Өзінің мансабының басында Зайлкас көркем әдебиет жазуды көркем шығарма жазудан гөрі қиын деп тапқанын айтты. "Мен үшін көркем әдебиет жазу - бұл қашу. Ал мемуар жазу - бұл суық, қатал шындыққа бетпе-бет келу. Қайсысы қызықтырақ екенін сіздер білесіздер. Шын мәнінде, екеуінде де қиындықтар бар. Мемуарларда шындықтың ауыртпалығы бар. Ал көркем әдебиетте қиялдың ауыртпалығы бар. Мен үшін көркем әдебиет қиын. Көркем әдебиетте көптеген мүмкіндіктер бар. Бұл оқиға кез келген жерге әкелуі мүмкін. Бұл мені қатты мазалайды. Бұл менің қорқынышты жүрегімді қорқыныш билейді. Мен шындықтың қақпасына, шындықтың қақпасына қамалғанды ұнатамын. Одан басқа, мен агорафобия сезімін сезінемін". Дегенмен, кейінірек өмірінде кейбір адамдардың мемуарларды литургия ретінде қабылдауына және баспа индустриясы мемуаршыларды өзін-өзі қолдау гурулары ретінде айналдыратынына алаңдай бастады. Ол адамдарға "ең жақсы өмір" қалай өмір сүру керектігін айтуды қаламайтынын айтты. Ол сондай-ақ көркем әдебиетте шыншыл бола алатындығын және бұл құрал оған балаларына көбірек жеке өмір сүруге мүмкіндік береді деп санайды. Ол "Ана, ана" романын жазды, ол Алекс сыйлығын жеңіп алды, және "Драма мұғалімі.
As a writer, Zailckas says her writing is informed by memoirists Mary Karr, Nick Flynn, Tobias Wolff, as well as novelists T. C. Boyle, Jeffrey Eugenides, A. M. Homes, Richard Ford, Haruki Murakami, Amy Hempel, George Saunders and Lorrie Moore. She has also admitted she is heavily influenced by music and song lyrics. Zailckas has been quoted as saying, "If you're a writer, there's a lot of inspiration to be found in lyrics. That's the first thing I do before I get to work in the morning: have a cup of coffee and put on a record." Zailckas downplays the catharsis of memoir writing, saying, "All said and done, I'm reluctant to say writing Smashed was cathartic. For one, I think we assign that term to women far more often than we assign it to men. All too often, men's works are deemed 'literature' and women's are dismissed as 'therapy.' On a personal level, sure, it's easier to discuss old indignities. Talking, for instance, about a horrifying blackout doesn't rattle me the way it used to. I'm not convinced I've come to term with old aches as much as I've had to numb myself to them for the sake of spreading the book's message. Ultimately, I think a memoir leaves its author with more terror than comfort, more questions than closure. More than anything, I feel a growing breach between 'me' and the 'me' on the page. It's an occupational hazard, I guess. I feel sort of exiled from my own experiences." Early in her career, Zailckas said she found writing fiction more challenging than writing narrative non fiction. "For me, fiction writing is about escapism. Whereas memoir writing is about facing cold, harsh realities. I'll let you guess which one is more of a party Naw, in reality, there are challenges to both. In memoir, there's the burden of truth. And in fiction, there's the burden of fantasy. Me, I find fiction harder. There are so many possibilities in fiction. The story can go absolutely anywhere. And that overwhelms me. That strikes fear in my timid, little heart. I like being restricted to the cage of fact, the coop of reality. Without it, I feel a certain agoraphobia." Regardless, she switched to fiction writing in later life when she was troubled by the way some people take memoir as liturgy and the publishing industry often turns memoirists as self help gurus. She is quoted as saying she has no desire to tell people how to live their "best lives." She also feels she can be more truthful in fiction and the medium allows her to provide more privacy for her children. She authored the novels "Mother, Mother," which won an Alex Award, and "The Drama Teacher.”
Қиратылған
"Смашенд хроникс" - Зайлкастың он төрт жасынан бастап алкогольді ішімдікпен он жыл бойы күрескенін, Америка жастарын шатастыратын ішімдік ішу құбылысын түсіндіруге тырысқандығын баяндайды. Ішімдікті тастаған кезде Зайлкас ескі естелікпен айналысты, ол 16 жасында асқазанға сорғы салған түнді қамтиды. Зайлкастың айтуынша, ол сол түн туралы бірнеше жылдан бері ойламаған, бірақ кенеттен оны есінен шығара алмады. Ақырында ол ол туралы жазып отырды. Кейін бұл шығарма оның кітабының бір тарауына айналды. Сол уақытта Зайлкас жаңалықтардан "өз ұрпағының қыздары" туралы көп естіді, олардың өзінен бұрынғы ұрпақ әйелдеріне қарағанда жас әрі көп ішіп жүргенін айтты. Гарвардтың қоғамдық денсаулық сақтау мектебі 1993 және 2001 жылдар аралығында өткен айда он немесе одан да көп рет мас болған әйелдердің саны үш есеге өскенін хабарлады. "Тайм" журналы әйелдердің ішімдікке құмарлықтары туралы мақала жариялады. Зайлкас психологтар мен социологтардың, клиникалық дәрігерлер мен статистиктердің айтқандарымен келіспейді, олар: "Бүгінгі қыздар көбірек ішіп жатыр, өйткені олар өте еркін, өйткені олар сенімділік пен қыз күшінің жарылысына толы, өйткені олар барлық жерде, соның ішінде барда, жігіттермен бәсекелесе алатынына сенді". Автордың айтуынша, өзінің тәжірибесі бойынша, ол және оның достары көбінесе өздерінің бақытсыздығы мен сенімділігінің жоқтығын білдіретін ішумен айналысқан. Ол кезде 23 жастағы Зайлкасқа жас көзқарас ұсына алатыны ойға келді. "Смашед" - Зайлкастың проза жазуға алғашқы әрекеті. Бұған дейін ол тек қана ақын болған. Оның поэтикалық стилін Нью-Йорк Таймс сыншысы Дуайт Гарнер атап өтті, ол оны "осылай элегиялық, [Зайлкас] өзінің жапсырылған ұрпағының Нора Джонсы ретінде шығады" деп атады.
Smashed chronicles Zailckas' decade long struggle with alcohol abuse, beginning at fourteen, in an effort to explain the binge drinking phenomenon that plagues America's youth. Around the time she quit drinking, Zailckas became preoccupied with an old memory, which involved a night that she had her stomach pumped when she was 16. According to Zailckas, she had not thought about that night in a number of years, but she suddenly could not get it out of her head. Eventually, she sat down and wrote about it. The piece later became a chapter in her book. Around the same time, Zailckas was hearing a lot in the news about "girls of her generation" and how they were drinking younger and more than all the generations of women who'd gone before them. The Harvard School of Public Health reported, between 1993 and 2001, there was a threefold increase in the number of women who reported being drunk on ten or more occasions in the previous month. Time magazine ran a cover story about female binge drinkers. Zailckas did not agree with what the psychologists and the sociologists, the clinicians and the statisticians had to say, which was: "girls today are drinking more because they’re just so damn liberated, because they’re bursting with confidence and girl power, because they believe they can match boys everywhere, including the bar." In her own experience, the author says, she and her female friends drank largely because it was an expression of their unhappiness and lack of confidence. It occurred to Zailckas, then 23, that she could offer a younger perspective. Smashed was Zailckas' first attempt at writing prose. Before that, she had been a poet exclusively. Her poetic style was noted by New York Times critic Dwight Garner who called it "so elegiac that [Zailckas] comes off as the Norah Jones of her plastered generation."
Алкоголизм
Зайлкастың "алкоголик емес" деген сөзін жоққа шығарамын деген кейбір оқырмандар оған қарсылық білдірді. Сұхбаттасуларда Зайлкас былай дейді: "Мен алкоголизмге қарсы кеңес беретін көптеген адамдармен сөйлескенмін, олар алкоголизм екі нәрседен тұрады дейді: теріс пайдалану және тәуелділік. Құдай біледі, менде сол қорлаудың бар екені белгілі. Бірақ мен бұл тәуелділікті сезіндім (немесе сезіндім) деп білмеймін. Сондықтан мен өзімді алкоголик деп атамаймын. Бұл жеке тұлға маған шындыққа сай келмейді, сондықтан мен оны жазбаймын. Менің ойымша, "алкогольді" деген атау көптеген адамдарға, әсіресе жастарға көмек сұрауға немесе алкогольмен қарым-қатынастарын қайта бағалауға кедергі келтіреді. Менің ойымша, Smashed-тің мақсаты - алкогольді ішудің себептерін білу үшін алкогольге тәуелді болудың қажеті жоқ" дейді.
Zailckas has been challenged by some readers who want to dispute her assertion that she is "not an alcoholic." In interviews, Zailckas maintains: "I’ve talked to a lot of addiction counselors who say alcoholism is made up of two things: abuse and addiction. God knows I had that abuse down pat. But I don’t know that I necessarily felt (or feel) that addiction. And so no, I don’t identify myself as an alcoholic. That identity didn’t feel true to me, so I didn’t write it. I also think the brand 'alcoholic' prevents a lot of people, especially young people, from seeking help or even reevaluating their relationship with alcohol. In my mind, the whole point of Smashed is to say, you don’t have to be a quote unquote alcoholic in order to examine the underlying reasons why you're drinking."
ПТСР
Smashed-ті жазғаннан бері Заилкас өзінің онжылдықтар бойы балалық шақтағы қатыгездіктің салдарынан туындаған күрделі ПТСР-мен өмір сүргенін түсінбейтінін айтты. Ол қазір ПТСР-ді өзінің колледждегі ішімдік ішуінің қозғаушы күші деп атайды. "Мен ішімдікті араласудан аулақ болу үшін ішемін: өзімді ата-анамның ішімдікке салыстырған жағдайына бейхабардан немесе ұғыныштан тап сол жағдайға түсіремін".
Since writing Smashed, Zailckas has said she did not realize that she had spent decades living with complex PTSD, brought about by her abusive childhood. She now identifies PTSD as one of the driving forces behind her college drinking. "I was drinking to dissociate: unwittingly or unconsciously putting myself in situations exactly like the one with my alcoholic father."
Қаһарлану
2010 жылдың ақпан айында Заилкас өзінің Facebook парақшасында Smashed-тің жалғасы туралы жариялады. Оның жалғасы, Fury: a Memoir 2010 жылы 7 қыркүйекте жарық көрді. Оны Viking Penguin баспасы шығарды, ол оны ашу сезімімен, ашудың әсерімен және оны тудырған қысым мен өз өміріндегі дүрбелеңнің психологиялық аспектілерімен байланысты деп сипаттады. Кітапта психологиялық зерттеулер мен оның жеке оқиғасы біріктірілген.
In February 2010, Zailckas announced a sequel to Smashed on her Facebook page. Her follow up, Fury: a Memoir was published on September 7, 2010. It was published by Viking Penguin, who described it as relating her exploration with her feelings of anger, the effects of that anger and the psychological aspects of repression and the turmoil of her own life which caused it. The book combines psychological research with her personal story.
Ана, ана
2014 жылы Зайлксас өзінің тұңғыш романы "Ана, ана" романын жариялады. Кітапты жазуға оның өзін-өзі қорлайтын анамен өскен тәжірибесі ықпал етті. Кітап Америка кітапханалар қауымдастығының ALEX сыйлығын жеңіп алды.
In 2014, Zailckas published her first debut novel Mother, Mother. The book was heavily inspired by her experience growing up with a narcissistic mother. The book won an American Library Association ALEX Award.
Драма мұғалімі
2018 жылы Зайлкас "Драма мұғалімі" атты романы жарық көрді. Әдеби сыншылар бұл Зайлкастың әкесі оның балалық шағында зорлық-зомбылық жасаған адам екенін әшкерелеу жолы деп санайды. Кітап 20th Century Fox компаниясы және кейіннен оны шектеулі серияға айналдыруды жоспарлап отырған Эми Шерман Палладиномен сатып алынды.
In 2018, Zailckas published The Drama Teacher, which tells the story of a female grifter and identity thief. Literary critics think it is also Zailckas' way of exposing her father as the truly abusive person in her damaging childhood. The book was optioned by 20th Century Fox and later by Amy Sherman Palladino, who plans to turn it into a limited series.
Қызықты деректер
Джордж Сондерс Зайлканың шығармашылығына үлкен ықпал еткен, оның шығармашылығына және керісінше, оның шығармашылығына әсер еткен. Зайлкастың саундестің ұлына жазған хатының бір бөлігі бар. Ол өзінің австралиялық шопан құсына "Сандерс" деп ат қойды. Зайлкастың белсенді жазушылар қауымдастығына Оуэн Кинг, Келли Брафет және Ребекка Годфри кіреді. Зайлкас - жануарларды жақсы көретін және көп қоянның иесі. Оуэн Кинг, Келли Брэфет және Мэри Стюарт Мастерсон оның нәресте қояндарын асырап алды.
George Saunders is said to be a big influence on Zailckas writing, inspiring her work and visa versa. Zailckas has a tattoo of a portion of a letter Saunders wrote to her son. She also named her Australian Shepherd "Saunders." Zailckas' active community of upstate writers includes Owen King, Kelly Braffet and Rebecca Godfrey. Zailckas is a well documented animal lover and owner of prolific rabbits. Owen King, Kelly Braffet and Mary Stuart Masterson have all adopted baby bunnies from her.
Көріністер
Журналист ретінде ол The Guardian, U.S. News & World Report, Glamour, Jane және Seventeen журналдарына еңбек етті. Ол өзінің кітабын 20/20, Good Morning America, CBS Evening News with Katie Couric, Anderson Cooper 360, The View, Topic A with Tina Brown және The Tyra Banks Show бағдарламаларында таныстырды.
As a journalist, she has contributed to The Guardian, U. S. News & World Report, Glamour, Jane, and Seventeen magazine. She has promoted her book on 20/20, Good Morning America, CBS Evening News with Katie Couric, Anderson Cooper 360, The View, Topic A with Tina Brown and The Tyra Banks Show, among others.