Кіріспе

Корен Зайлкас (табиғат есімі 1980 жылы туған) - американдық жазушы және мемуаршы. Оның дебюті, Smashed: Ішімдікке салынған қыздың оқиғасы, 2005 жылы Viking Penguin баспасында жарық көрді және New York Times бестселлеріне айналды. Зайлкас Массачусетс штатының Болтон қаласындағы Нашоба аймақтық орта мектебінде оқыды. Ол 2014 жылы Алекс сыйлығының иегері.

Жеке өмір

Зайлкас солтүстік-шығыстағы орта таптық отбасында өскен. Ол "ашық кітаптың артына жасырынуды" үйренді. Ол өскен сайын, бастауыш сыныптан жасырын шығып, дәретханаға немесе кітапханаға барып, кітап оқитын әдетіне айналды. Ол он жасында өлең жаза бастады және колледжде жалғастырды. Сиракуз университетінде өлең жазу бойынша соңғы курста ол кейіннен естеліктеріне әсер еткен ұстазы Мэри Каррмен кездесті.

Мемориалдар мен ойдан шығарылған шығармалар

Жазушы ретінде Зайлкас өзінің жазуы мемуаршы Мэри Карр, Ник Флинн, Тобиас Вольф, сондай-ақ романдар жазушылар Т. С. Бойл, Джеффри Евгенидес, А. М. Хоумс, Ричард Форд, Харуки Мураками, Эми Хемпель, Джордж Сондерс және Лори Мурдан хабардар екенін айтады. Ол сондай-ақ музыка мен әннің сөздеріне қатты әсер еткенін мойындады. Зайлкастың сөздері келтірілген: "Егер сіз жазушы болсаңыз, ән мәтіндерінен көптеген шабыт таба аласыз. Мен таңертең жұмысқа барар алдында бірінші болып осыны істеймін: бір құмыра кофе ішіп, дискі қоямын". Зайлкас мемуар жазудың катарзисін төмендете отырып, былай дейді: "Барлығы айтылып, жасалды, мен Smashed жазуы катарзистік болды деп айтуға асықпаймын. Біріншіден, менің ойымша, бұл терминді ерлерге қарағанда әйелдерге көбірек қолданамыз. Көп жағдайда ер адамдардың шығармалары "әдебиет" деп аталады, ал әйелдердің шығармалары "терапия" деп қарастырылады. Әрине, жеке өмірде ескі қорлықтарды талқылау оңай. Мысалы, қорқынышты тоңазытқыштар туралы әңгімелеу мені бұрынғыдай қорқытпайды. Мен кітаптың хабарын тарату үшін өзімді ескі ауыртпалықтармен толғандырғанымнан күмәнмен қараймын. Менің ойымша, мемуарлар авторды жұбанышқа емес, қорқынышқа, сұрақтарға көбірек ұмтылуға мәжбүр етеді. Ең бастысы, мен "мен" мен "мен" арасында қақтығыс пайда болғанын сеземін. Бұл кәсіби қауіп, менің ойымша. Өзімді өмірден тыс сезіндім". Өзінің мансабының басында Зайлкас көркем әдебиет жазуды көркем шығарма жазудан гөрі қиын деп тапқанын айтты. "Мен үшін көркем әдебиет жазу - бұл қашу. Ал мемуар жазу - бұл суық, қатал шындыққа бетпе-бет келу. Қайсысы қызықтырақ екенін сіздер білесіздер. Шын мәнінде, екеуінде де қиындықтар бар. Мемуарларда шындықтың ауыртпалығы бар. Ал көркем әдебиетте қиялдың ауыртпалығы бар. Мен үшін көркем әдебиет қиын. Көркем әдебиетте көптеген мүмкіндіктер бар. Бұл оқиға кез келген жерге әкелуі мүмкін. Бұл мені қатты мазалайды. Бұл менің қорқынышты жүрегімді қорқыныш билейді. Мен шындықтың қақпасына, шындықтың қақпасына қамалғанды ұнатамын. Одан басқа, мен агорафобия сезімін сезінемін". Дегенмен, кейінірек өмірінде кейбір адамдардың мемуарларды литургия ретінде қабылдауына және баспа индустриясы мемуаршыларды өзін-өзі қолдау гурулары ретінде айналдыратынына алаңдай бастады. Ол адамдарға "ең жақсы өмір" қалай өмір сүру керектігін айтуды қаламайтынын айтты. Ол сондай-ақ көркем әдебиетте шыншыл бола алатындығын және бұл құрал оған балаларына көбірек жеке өмір сүруге мүмкіндік береді деп санайды. Ол "Ана, ана" романын жазды, ол Алекс сыйлығын жеңіп алды, және "Драма мұғалімі.

Қиратылған

"Смашенд хроникс" - Зайлкастың он төрт жасынан бастап алкогольді ішімдікпен он жыл бойы күрескенін, Америка жастарын шатастыратын ішімдік ішу құбылысын түсіндіруге тырысқандығын баяндайды. Ішімдікті тастаған кезде Зайлкас ескі естелікпен айналысты, ол 16 жасында асқазанға сорғы салған түнді қамтиды. Зайлкастың айтуынша, ол сол түн туралы бірнеше жылдан бері ойламаған, бірақ кенеттен оны есінен шығара алмады. Ақырында ол ол туралы жазып отырды. Кейін бұл шығарма оның кітабының бір тарауына айналды. Сол уақытта Зайлкас жаңалықтардан "өз ұрпағының қыздары" туралы көп естіді, олардың өзінен бұрынғы ұрпақ әйелдеріне қарағанда жас әрі көп ішіп жүргенін айтты. Гарвардтың қоғамдық денсаулық сақтау мектебі 1993 және 2001 жылдар аралығында өткен айда он немесе одан да көп рет мас болған әйелдердің саны үш есеге өскенін хабарлады. "Тайм" журналы әйелдердің ішімдікке құмарлықтары туралы мақала жариялады. Зайлкас психологтар мен социологтардың, клиникалық дәрігерлер мен статистиктердің айтқандарымен келіспейді, олар: "Бүгінгі қыздар көбірек ішіп жатыр, өйткені олар өте еркін, өйткені олар сенімділік пен қыз күшінің жарылысына толы, өйткені олар барлық жерде, соның ішінде барда, жігіттермен бәсекелесе алатынына сенді". Автордың айтуынша, өзінің тәжірибесі бойынша, ол және оның достары көбінесе өздерінің бақытсыздығы мен сенімділігінің жоқтығын білдіретін ішумен айналысқан. Ол кезде 23 жастағы Зайлкасқа жас көзқарас ұсына алатыны ойға келді. "Смашед" - Зайлкастың проза жазуға алғашқы әрекеті. Бұған дейін ол тек қана ақын болған. Оның поэтикалық стилін Нью-Йорк Таймс сыншысы Дуайт Гарнер атап өтті, ол оны "осылай элегиялық, [Зайлкас] өзінің жапсырылған ұрпағының Нора Джонсы ретінде шығады" деп атады.

Алкоголизм

Зайлкастың "алкоголик емес" деген сөзін жоққа шығарамын деген кейбір оқырмандар оған қарсылық білдірді. Сұхбаттасуларда Зайлкас былай дейді: "Мен алкоголизмге қарсы кеңес беретін көптеген адамдармен сөйлескенмін, олар алкоголизм екі нәрседен тұрады дейді: теріс пайдалану және тәуелділік. Құдай біледі, менде сол қорлаудың бар екені белгілі. Бірақ мен бұл тәуелділікті сезіндім (немесе сезіндім) деп білмеймін. Сондықтан мен өзімді алкоголик деп атамаймын. Бұл жеке тұлға маған шындыққа сай келмейді, сондықтан мен оны жазбаймын. Менің ойымша, "алкогольді" деген атау көптеген адамдарға, әсіресе жастарға көмек сұрауға немесе алкогольмен қарым-қатынастарын қайта бағалауға кедергі келтіреді. Менің ойымша, Smashed-тің мақсаты - алкогольді ішудің себептерін білу үшін алкогольге тәуелді болудың қажеті жоқ" дейді.

ПТСР

Smashed-ті жазғаннан бері Заилкас өзінің онжылдықтар бойы балалық шақтағы қатыгездіктің салдарынан туындаған күрделі ПТСР-мен өмір сүргенін түсінбейтінін айтты. Ол қазір ПТСР-ді өзінің колледждегі ішімдік ішуінің қозғаушы күші деп атайды. "Мен ішімдікті араласудан аулақ болу үшін ішемін: өзімді ата-анамның ішімдікке салыстырған жағдайына бейхабардан немесе ұғыныштан тап сол жағдайға түсіремін".

Қаһарлану

2010 жылдың ақпан айында Заилкас өзінің Facebook парақшасында Smashed-тің жалғасы туралы жариялады. Оның жалғасы, Fury: a Memoir 2010 жылы 7 қыркүйекте жарық көрді. Оны Viking Penguin баспасы шығарды, ол оны ашу сезімімен, ашудың әсерімен және оны тудырған қысым мен өз өміріндегі дүрбелеңнің психологиялық аспектілерімен байланысты деп сипаттады. Кітапта психологиялық зерттеулер мен оның жеке оқиғасы біріктірілген.

Ана, ана

2014 жылы Зайлксас өзінің тұңғыш романы "Ана, ана" романын жариялады. Кітапты жазуға оның өзін-өзі қорлайтын анамен өскен тәжірибесі ықпал етті. Кітап Америка кітапханалар қауымдастығының ALEX сыйлығын жеңіп алды.

Драма мұғалімі

2018 жылы Зайлкас "Драма мұғалімі" атты романы жарық көрді. Әдеби сыншылар бұл Зайлкастың әкесі оның балалық шағында зорлық-зомбылық жасаған адам екенін әшкерелеу жолы деп санайды. Кітап 20th Century Fox компаниясы және кейіннен оны шектеулі серияға айналдыруды жоспарлап отырған Эми Шерман Палладиномен сатып алынды.

Қызықты деректер

Джордж Сондерс Зайлканың шығармашылығына үлкен ықпал еткен, оның шығармашылығына және керісінше, оның шығармашылығына әсер еткен. Зайлкастың саундестің ұлына жазған хатының бір бөлігі бар. Ол өзінің австралиялық шопан құсына "Сандерс" деп ат қойды. Зайлкастың белсенді жазушылар қауымдастығына Оуэн Кинг, Келли Брафет және Ребекка Годфри кіреді. Зайлкас - жануарларды жақсы көретін және көп қоянның иесі. Оуэн Кинг, Келли Брэфет және Мэри Стюарт Мастерсон оның нәресте қояндарын асырап алды.

Көріністер

Журналист ретінде ол The Guardian, U.S. News & World Report, Glamour, Jane және Seventeen журналдарына еңбек етті. Ол өзінің кітабын 20/20, Good Morning America, CBS Evening News with Katie Couric, Anderson Cooper 360, The View, Topic A with Tina Brown және The Tyra Banks Show бағдарламаларында таныстырды.