Кіріспе

Англияның солтүстігіндегі Дарем графтығындағы Стэнлиге жақын орналасқан көпір. Causey Arch – әлемдегі ең көне сақталған бір аркалы теміржол көпірі және Англияның өнеркәсіптік мұрасының маңызды бөлігі. Ол көмір тасымалдау үшін арналған алғашқы вагондық жолды (ағаш рельстерде атпен тартылған арбалар) пайдаланған. Кейіннен бұл жол өз бағытын өзгертті және қазір көпір қолданылмайды.

Тарих

1725-26 жылдары тас қалаушы Ральф Вуд салған, "Ұлы одақтастар" деп аталатын көмір иелерінің бірлестігі (полковник Лидделл, құрметті Чарльз Монтегю және көпір орналасқан Гибсайд егістігінің иесі Джордж Боуз негізін қалаған) қаржыландырған бұл құрылысқа 12 000 фунт стерлинг жұмсалды. Аркадан екі жол өтеді: бірі ("басты жол") көмірді Тайн өзеніне жеткізу үшін, ал екіншісі ("қосымша жол") бос вагондарды қайтару үшін. Танфилд теміржолын пайдаланып, күн сайын 900-ден астам атқа жегілген вагондар арқадан өтетін. 1726 жылы көпір аяқталған кезде ол елдегі ең ұзын бір құсқа көпір болды, аркасының ұзындығы рекордтық көрсеткішті құрады және 1756 жылға дейін, Уэльстегі Понтипридтегі Ескі көпір салынғанға дейін 30 жыл бойы сақталды. Ральф Вуд көпірді жобалағаннан кейін аркасы құлап кетеді деп қатты қорқып, 1727 жылы өзіне қол жұмсады, бірақ көпір бүгінге дейін тұр. Сайттағы күн сағатында "Ра. Вуд, тас қалаушы, 1727 жыл" деп жазылған. 1739 жылы Танфилд кені өрт сөндірілгеннен кейін арканы пайдалану азайды.

Қазіргі жағдай

Арка 1950 жылдан бері І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген. 1980 жылдары ол қалпына келтіріліп, нығайтылды. Айналасында бірнеше көркем жайлы жолдар бар, сондай-ақ оның астынан өтетін Каузи Берн өзені де бар. Көпірге жақын карьер жергілікті тау шаруалары үшін танымал орын. Каузи Берн өзені Бимиш Берн өзеніне құяды, ол өз кезегінде Тим өзеніне, ал соңында Тайн өзеніне ағып түседі.