Кіріспе

Солтүстік-Батыс аумақтарының басқарушы органы, Канада (19051951) Солтүстік-Батыс аумақтарының 2-ші кеңесі, ресми түрде Солтүстік-Батыс аумақтарының кеңесі деп аталатын, 1905 жылдан 1951 жылға дейін Канаданың Солтүстік-Батыс аумақтарының басқарушы органы болды. 1905 жылы Альберта мен Саскачеван Солтүстік-Батыс аумақтары болып бөлінген кезде, аумақтардың қалған аумағында жауапты үкіметті ақтауға құқығы бар сайлаушылар аз болды. Солтүстік-Батыс территориялары 1870 жылғы конституциялық мәртебеге оралды. Саяси партиялар және вице-губернатор лауазымы жойылды. Үкімет Оттаваның тікелей бақылауына түсті.

Кеңес тарихы

1905 жылы Фредерик Д. Уайт Сэр Уилфрид Лориердің Солтүстік-Батыс территориялардың бірінші комиссары болып тағайындалды. 1921 жылға дейін ешқандай кеңес тағайындалмаған, бірақ заңда төрт кеңес орынға арналған ережелер болған. Солтүстік-Батыс территориялар Канаданың Тау-кен және ресурстар департаментімен басқарылды және осы кезеңде аумақтық юрисдикцияға жататын ешқандай заңнама қабылданбады немесе жаңартылмады. 1921 жылы комиссияның орынбасары лауазымы құрылды және Кеңестің бірінші сессиясы Оттавада өткізілді. Кеңестің алғашқы әрекеті мүшелерінің санын алтыға дейін көбейту болды. Комиссияның орынбасары лауазымы мен кеңесте орын автоматты түрде Кендер мен ресурстар директорына берілді. Осы кеңесте қабылданған барлық заңдар директордың ақыл-кеңесімен және басшылығымен жасалды. Негізінде директор іс жүзінде үкімет басшысы болды және комиссардан гөрі көп билік иеленді. 1939 жылы арнайы әкімшілік округ құрылды. Бұл сайлау округі мен Сенат бөлімшесінің арасындағы будамысты. 1947 жылы ғана Джон Г. Макнивен ауданның өкілі болып тағайындалды. Сонымен қатар ол 1905 жылдан бері Солтүстік-Батыс аймақтарында тұрып жатқан және Арктикадан кеңеске отырған алғашқы адам болады. Кеңестің барлық басқа мүшелері аумақтардан тыс және әдетте Оттавада тұратын мемлекеттік қызметкерлер болды. Солтүстік-Батыс территориясының тарихындағы бұл кезеңді Солтүстік-Батыс территориясының тұрғындары жалпы алғанда үлкен елеусіз қалдырылған уақыт ретінде қарастырады. Бұл кезеңде кеңестер аймақтарда ешқашан отырыс өткізбеді, бірақ мүшелері муниципалдық үкіметтермен кеңесу үшін кейде саяхат жасады.