Кіріспе
Бразилиялық католик дінбасы Антонио де Кастро Майер (20 маусым 1904 – 25 сәуір 1991) – Рим католик шіркеуінің бразилиялық прелаты. Дәстүрлі католик және архиепископ Марсель Лефеврдің жақтасы, ол 1949 жылдан 1981 жылы отставкаға шыққанға дейін Кампос епископы болды. 1988 жылы Санкт-Пий X қоғамының (SSPX) төрт епискобын заңсыз түрде тағайындауға қатысқандығы үшін автоматты түрде канондық жазаға тартылғаны жиі айтылады, Лефевр мен сол кездегі төрт епископ та осы жазаға ұшырады. Кардинал Гантиннің 1 шілдедегі хатында оның есімі аталған, бірақ 2 шілдедегі Папа Иоанн Павел II хатында есімдері жоқ.
Antônio de Castro Mayer (20 June 1904 – 25 April 1991) was a Brazilian prelate of the Roman Catholic Church. A Traditionalist Catholic and ally of Archbishop Marcel Lefebvre, he was Bishop of Campos from 1949 until his resignation in 1981. He is often described as incurring the automatic canonical penalty of excommunication for participating in the 1988 illicit consecration of four bishops of the Society of St. Pius X (SSPX), as did Lefebvre and the four bishops then ordained. He was mentioned in the letter from Cardinal Gantin on July 1 but not in the letter from Pope John Paul II on July 2.
Ерте өмір
Антонио де Кастро Майер Кампинас қаласында, Сан-Паулу штатында баварлық тас қалаушы Жоао Майер мен оның әйелі, бразилиялық шаруа Франсиска де Кастро отбасында дүниеге келді. Он екі баланың бірі болған Антонио, 1910 жылы Жоао қайтыс болғаннан кейін анасына отбасын күтіп-бағуға көмектесті. 12 жасында ол сол кезде премонстраттық монахтар басқарған Сан-Паулудың кіші семинариясына түсті. 1922 жылы үлкен семинарияға қабылданды, содан кейін Римдегі Папа Григорий университетінде оқып, 1928 жылы теология ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. 1927 жылдың 30 қазанында кардинал Базилио Помпили оны дін қызметкері етіп тағайындады. Келесі 13 жыл бойы Сан-Паулудағы семинарияда философия, философия тарихы және догматикалық теология пәндерін оқытты. 1940 жылы Сан-Паулудың католик әрекетінің бас көмекшісі, ал 1941 жылы Бірінші қазынашы лауазымымен соборлық шаптердің каноны болды. 1942 жылы архиепископтың бас викариы болып тағайындалды. 1945 жылы Сан-Паулудың Папалық католик университетінде дін және католик әлеуметтік ілімі кафедраларын сақтап, сонымен қатар приходтық діни қызметкер және зерттеулер жөніндегі префект қызметін атқарды.
Епископ
1948 жылғы 6 наурызда де Кастро Кампос епархиясының Коадъютор епископы және Приеннің титулярлық епископы болып тағайындалды. 23 мамырда Бразилиядағы Апостольдік нунций Карло Кьярло архиепископтан епископтық кириздеме алды, ал епископ Эрнесто де Паула және архиепископ Геральдо де Проэнса Сигауд, S. V. D., бірге кириздеме берушілер ретінде болды. 1949 жылғы 3 қаңтарда епископ Октавиано де Альбукерки қайтыс болғаннан кейін Кампос епархиясының епископы болды. Ол бостандық теологиясына және шіркеуге және оның епархиясына коммунистік идеологияның енуіне қарсы күресте өте белсенді болды. 1968 жылы католик консерваторлық тобы «Дәстүр, Отбасы және Мүлік» шіркеудегі солшылдар деп саналғандарды айыптау үшін қол қою науқанын ұйымдастырды. Де Кастро Майер осы науқанға қолдау көрсетті. Бразилия епископтарының ұлттық кеңесі кейіннен «Дәстүр, Отбасы және Мүлік» иерархия тарапынан мойындалмағанын және ресми католик ұйымы емес екенін мәлімдеді. Де Кастро Майер, бекем дәстүршіл болғандықтан, өзінің епархиясында Екінші Ватикан соборының литургиялық реформаларын енгізуден бас тартты. 1981 жылғы 29 тамызда отставкаға шыққанға дейін Триденттік месса және Латын тіліндегі басқа да дәстүрлі католик амалдары Кампос епархиясында жалғасты. 75 жасқа толғандықтан отставкаға кеткеннен кейін, 1981 жылғы 29 тамызда оның орнына жаңа епископ тағайындалды. Зейнетке шыққаннан кейін де ол Собордың литургиялық реформаларына қарсы күресін жалғастырды және Кампос епархиясының ішінде, шамамен 40 000 жатқандармен, параллель шіркеулерде ұйымдастырылған дәстүрлі «епархияны» сақтап қалды. Епархияның жалпы католик халқы 890 000 адамды құрады. 1988 жылғы 30 маусымда ол архиепископ Лефеврдің төрт епископты Папаның рұқсатынсыз кириздемелеген рәсіміне қатысты, бұл кириздемелер Лефевр мен төрт епископтың автоматты түрде шіркеуден шығарылуына әкелуі мүмкін екені туралы ескертулерге қарамастан. Рим Папасы Иоанн Павел II және курияның ресми тұлғалары, рәсімге дейін де, кейін де де Кастро туралы ештеңе айтпады және оның рөлін атап көрсетпеді. Көптеген жағдайларда осы епископтардың «қосымша кириздеме берушісі» ретінде сипатталғанымен, SSPX оның «архиепископ Лефеврдің жанында болғанын» және оның «маңызды рөлі болғанын» айтады, бірақ оның кириздеме рәсіміне қатысқанын көрсетпейді. Ватиканның бір мәлімдемесінде ол қосымша кириздеме беруші және шіркеуден шығарылған деп айтылса, басқалары, соның ішінде Папа Иоанн Павелдің кириздеме туралы хатында оның есімі жоқ. 1991 жылғы 25 сәуірде Кампоста тыныс жетіспеуден қайтыс болды.