Кіріспе
Ағылшын контр-адмиралы және полярлық саяхатшы Шерард Осборн (25 сәуір 1822 – 6 мамыр 1875) – Корольдік теңіз күштерінің адмиралы және Арктиканы зерттеуші.
Sherard Osborn (25 April 1822 – 6 May 1875) was a Royal Navy admiral and Arctic explorer.
Өмірбаян
Мадраста туған ол Үндістан армиясының офицерінің ұлы еді. Осборн 1837 жылы бірінші сыныпты ерікті ретінде теңіз флотына қабылданды, 1844 жылға дейін қызмет етті. Ол 1849 жылы сэр Джон Франклиннің жаңа іздеу экспедициясын қолдауда белсенді рөл атқарды, ал 1850 жылы Хорацио Томас Остин басқарған Арктикалық экспедицияда HMS Pioneer (1850) бу тізімінің командасына тағайындалды. Ол осы сапар туралы «Арктикалық күнделіктен шашыраған жапырақтар» (1852) атты еңбегін жариялады және көп ұзамай командир шеніне көтерілді. 1852–1854 жылдарғы сэр Эдвард Белчер басқарған жаңа экспедицияға ол қайтадан Pioneer кемесінің командирі ретінде қатысты. 1856 жылы ол капитан Роберт МакКлюрдің күнделіктерін жариялады, онда Солтүстік-Батыс өткелінің ашылуы туралы айтылған. 1855 жылдың басында ол Крым соғысына HMS Vesuvius (1839) кемесінің капитаны ретінде шақырылды. Қара теңізде көптеген шайқастарға қатысқаннан кейін 1855 жылдың тамызында ол посттық шенге көтерілді және соғыс аяқталғанға дейін Азов теңізіндегі эскадрильяға басшылық етті. Осы қызметтері үшін ол Бат орденінің серігі атағын алды, Құрмет легионымен және Түрік Меджидие орденімен марапатталды. 1859 жылы ол «Жапон суларындағы саяхат, Пейходағы шайқас және жапондық иллюстрациялардың алғашқылары (1620 жылы Джон Сарис жүргізген жөнелтімнен бастап)» атты еңбегін жариялады, ол бастапқыда 1859 жылы Эдода Осборн сатып алған «Аптасына бір рет» журналында жарық көрді. 1858 жылы ол Янцзы өзенімен Ханкоуға дейін кеме жүргізуде қиын және күрделі навигация жасады. 1859 жылы денсаулығы нашарлап Англияға оралды, осы кезде ол «Блэквуд журналына» теңіз және Қытай тақырыптарына қатысты бірнеше мақала жазды және «Сэр Джон Франклиннің мансабы, соңғы саяхаты және тағдыры» (1860) атты еңбегін жазды. 1861 жылы ол Мексикадағы екінші француз интервенциясы кезінде Мексика шығанағындағы эскадрильяға қолбасшылық етті, ал 1862 жылы Қытай жағалауындағы қарақшылықты басу үшін Қытай үкіметі құрған эскадрильяның қолбасшылығын қабылдады. Ол императорлық үкіметтен ғана бұйрық алатын шарты орындалмағандықтан, лауазымынан бас тартты.
He took a prominent part in 1849 in advocating a new search expedition for Sir John Franklin, and in 1850 was appointed to the command of the steam tender HMS Pioneer (1850) in the Arctic expedition under Horatio Thomas Austin, in the course of which he performed a remarkable sledge journey to the western extremity of Prince of Wales Island. He published an account of this voyage, entitled Stray Leaves from an Arctic Journal (1852), and was promoted to the rank of commander shortly afterwards. In the new expedition of 1852–1854 under Sir Edward Belcher he again took part as commander of Pioneer. In 1856, he published the journals of Captain Robert McClure, giving a narrative of the discovery of the Northwest Passage. Early in 1855, he was called to active service in the Crimean War as the captain of HMS Vesuvius (1839). After seeing considerable action in the Black Sea he was promoted to post rank in August 1855, and was appointed to , in which he commanded the Sea of Azov squadron until the end of the war. For these services he was appointed a Companion of the Order of the Bath, awarded the Legion of Honour, and the Turkish Order of the Medjidie. In 1859 he published the work A cruise in Japanese waters, The fight on the Peiho and some of the first Japanese illustrations (since a shipment in made 1620 by John Saris) which he published initially in the Once a Week periodical which Osborn acquired in Edo in 1859. As captain of , he took a prominent part in the operations of the Second Opium War, and performed a piece of difficult and intricate navigation in taking his ship up the Yangtse to Hankow in 1858. He returned to England in broken health in 1859, and at this time contributed a number of articles on naval and Chinese topics to Blackwood's Magazine, and wrote The Career, Last Voyage and Fate of Sir John Franklin (1860). In 1861, he commanded in the Gulf of Mexico during the Second French intervention in Mexico, and in 1862, undertook the command of a squadron fitted out by the Chinese government for the suppression of piracy on the coast of China. Owing to the non fulfilment of the condition that he should receive orders from the imperial government only, he quit the appointment.
Лей-Осборн флотилиясы
Тайпин көтерілісі кезінде Қытай үкіметі 1853 жылы көтерілісшілер басып алған Нанкин қаласын қайтадан бақылауға алуды қалады, бірақ Янцзы өзені арқылы әскер тасымалдауға және оларға оттық қолдау көрсетуге қажетті кемелер жетіспеді. Қытай үкіметі көмек сұрап британдықтарға жүгінді, олар Қытайдағы саудаларын тұрақтандыру мақсатында көмек көрсетуге келісті. Қытай императоры Жолаға жер аударылғанда, 1861 жылдың шілдесінде британдық елші сэр Фредерик Брюстің британдық канонерлік қайықтарды сатып алу туралы ұсынысына келісім берді. Бұл ұсынысты жасауға Императорлық теңіз кеден қызметінің аудармашысы Роберт Харт үлкен үлес қосты. Зонгли Яменнің басшысы Гонг ханзадасы Хорацио Нельсон Лейді жаңа флотилияның бас инспекторы етіп тағайындады. Лей 1862 жылдың 14 наурызында ханзада Гонгтың жазбаша тапсырмаларымен Қытайдан Англияға аттанды. 1862 жылдың 2 қыркүйегінде Виктория патшайымы ұсынысқа келісіп, кемелерді жабдықтауға және экипаждарды жұмысқа алуға рұқсат берді. Лей флотилияның командирі болып капитан Шерард Осборнды тағайындады. 1863 жылдың 13 ақпанында "Лей-Осборн" флотилиясы, сондай-ақ Осборн немесе "Вампир" флоты деп белгілі болған, жеті бумен жүретін крейсер және бір жабдықтау кемесімен Англиядан шығып, 1863 жылдың қыркүйегінде Қытайға жетті. Қытайға келгеннен кейін Осборн жергілікті қытай офицерлерінен ешқандай бұйрық қабылдаудан бас тартты, өйткені Леймен жасалған келісім бойынша, барлық қытайлық бұйрықтар Лей арқылы тікелей Тонгцзи императорынан келуі тиіс еді. Императорлық сарай бұл келісімді ратификациялаудан бас тартты, сол себепті Осборн 1863 жылдың 9 қарашасында қызметтен кетіп, флотилияны таратып, кемелерді бір оқ атпай Англияға қайтарды. Сол жылы Лейді Қытай үкіметі жұмыстан босатып, орнына сэр Роберт Харт тағайындалды.
Кейін
1864 жылы ол кеме жасаудың мұнаралық жүйесін сынау үшін алғашқы британдық мұнаралы қаруланған соғыс кемесінің командасына тағайындалды. 1865 жылы Ұлы Үндістан түбегі теміржол компаниясының агенті болды, ал екі жылдан кейін телеграф құрылысы және күтім компаниясының басқарушы директоры болып тағайындалды, ол 1874 жылға дейін осы лауазымды атқарды. 1869 жылдан бастап ол Халықаралық орта арна телеграф компаниясының директоры болды. Арктиканы зерттеуге деген қызығушылығы ешқашан тоқтаған жоқ, ал 1873 жылы ол командир Альберт Гастингс Маркхэмді бу көмегімен мұзды суларда жүзу жағдайларын сынау мақсатында жазғы сапарға шығуға ықпал етті. Бұл жазғы сапардың нәтижесі сэр Джордж Нарес басқарған Британдық Арктика экспедициясы болды. Осборн экспедиция комитетінің мүшесі болды.
His interest in Arctic exploration had never ceased, and in 1873, he induced Commander Albert Hastings Markham to undertake a summer voyage for the purpose of testing the conditions of ice navigation with the aid of steam. The result of this summer voyage was the British Arctic Expedition, under Sir George Nares. Osborn became a member of the expedition committee.
Өлім
Осборн 1875 жылғы 6 мамырда экспедиция жөнелткеннен кейін бірнеше күн өткен соң Лондонда қайтыс болды. Оның денесі 10 мамыр 1875 жылы Хайгейт зиратында жерленді. Қоштасу рәсіміне Корольдік теңіз күштерінде онымен бірге қызмет еткен көптеген адамдар қатысты. Оның құрметіне кабельдік кеме аталды және 1878 жылы SS Sherard Osborn кемесі Шығыс кеңейту, Австралия және Қытай телеграф компаниясы үшін құрылысы аяқталды.