Голланд суретшісі Хендрик де Кейзер және архитектуралық мұрасы
Hendrick de Keyser
Гендрик де Кейзер (1565-1621) – голланд сулушысы, сәулетші, кешіккен Ренессанс пен барокко стиліне үлес қосқан. Амстердамдағы жұмыстарымен танымал. Отбасы мұрагерлері де сәулетшілер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хендрик де Кейзер (15 мамыр 1565 – 15 мамыр 1621) – голланд мүсіншісі, Бельгия көк тасымен саудагер және сәулетші, кеш Ренессанстың маньеризм стилінен барокко стиліне өтуіне зор үлес қоскан. Оның көптеген жұмыстары Амстердамда, ал кейбіреулері Голланд Республикасының басқа жерлерінде пайда болды. Ол Питер, Томас де Кейзерлер мен Виллемнің әкесі, ал Хюйберт де Кейзердің інісі болды, ол оның шәкірті болды және олардың бәрі құрылыс, әрлеу және сәулет өнерімен айналысты.
Hendrick de Keyser (15 May 1565 – 15 May 1621) was a Dutch sculptor, merchant in Belgium bluestone, and architect who was instrumental in establishing a late Renaissance form of Mannerism changing into Baroque. Most of his works appeared in Amsterdam, some elsewhere in the Dutch Republic. He was the father of Pieter and Thomas de Keyser and Willem, and the uncle of Huybert de Keyser, who became his apprentices and all involved in building, decoration and architecture.
Өмірбаяны және шығармалары
Хендрик де Кейзер Утрехт қаласында, жиһаз жасаушының ұлы ретінде дүниеге келді. Ол тартып алынған Каталийна монастырында өсті. Жастығында инженер Корнелис Блумерт (үлкен) шәкірті болды. 1591 жылы Блумертпен бірге Амстердамға келді және Антверпендік Бейкен ван Вилдреге үйленді. Ұзақ уақыт өтпей, тәуелсіз суретші ретінде жұмыс істей бастады. 1595 жылы қаланың тас қалаушысы және мүсіншісі болып тағайындалды. 1603 жылы Зюйдеркерк құрылысы тоқтатылды, бірақ шіркеу кеңесімен келісімге келгеннен кейін 1606 жылы қайта басталды. Осы уақытта ол Корнелис Данкертс де Раймен бірге Лондонға сапар шегіп, Лондон Корольдік биржасын зерттеді. Ол сол жерде Николас Стоунды алды ма? Мүмкін, олар Иниго Джонспен кездескен шығар, бірақ ол 1614 жылы Италияға саяхаттағаннан кейін ғана сәулет өнеріне толыққанды бет бұрған сияқты. 1608 жылы Де Кейзер Гранит петітін сатты, ол Хоорндағы салмақ үйі үшін қолданылды; сондай-ақ ол шатырдағы терезелерді жобалады. 1609 жылдан бастап Де Кейзер Амстельдің жанындағы Гренбургвалда тұрып, жұмыс істеді. Де Кейзерге Даниядан Ханс ван Штенвинкел кішісі мен оның інісі Лоренц келіп, кеңес немесе оқыту сұраған болуы мүмкін. Оның көптеген туыстары сол аймақта тұрды. Оның ағалары Якоб, жиһаз жасаушы, және Арт, ағаш саудагері, сондай-ақ оның жүрегіндегі Хюйберт Йоденбрестрат көшесінің жанындағы шағын көшеде тұрды. (1639 жылы мұрагерлер бұл үйді сефард қауымына сатты.) Де Кейзер суретші Корнелис Кетльмен достық қарым-қатынаста болды, ол Кетль өсиет жазғанда онымен кездесті; екеуі де арминиандық немесе ремонтрант болды. Де Кейзер мен Кетльдің қарым-қатынасын Кетльдің сәулетшінің салған портреттері көрсетеді. Хендрик голланд тарихының өзегіне жататын маңызды ғимараттар, қақпалар мен мұнаралармен танымал. Бүгінде Zuiderkerk (1603/6-1611) және оған қосатын мұнара (1614), қалалық ратуша (Делфт) (1618-1620), Westerkerk (1620-1631) Де Кейзердің жұмысына түсінік беретін тарихи ғимараттардың қатарында. Ол Хендрик Якобс Штац пен Корнелис Данкертспен ынтымақтастықта жұмыс істеді. Оның 1608-1613 жылдардағы тауар биржасы 19 ғасырда бұзылды. Амстердамдағы Шығыс Индия компаниясының үйін де ол жобалаған болуы мүмкін; кейінгі кеңейтулерді оның ұлдары жасады. 1616 жылы ол Ван Ленинг банкін жаңартылды. Вааг ғимаратының жаңарту жұмысы 1617 жылы оның жобасы бойынша жүргізілді; 1619 жылы Мунтторен мұнарасына сағат қоюға дайындалды. Хендрик де Кейзердің Амстердамдағы жобалары 17 ғасырдың басында "Амстердам Ренессансы" деп аталатын кеш манерлі стильді қалыптастыруға көмектесті. Оған Пол Вредман де Врис ықпал еткен болуы мүмкін. Амстердам Ренессансы стилі 16 ғасырғы итальяндық Ренессанс сәулетінен көп жағынан ерекшеленеді. Пилястралар, карниздер және фронтондар сияқты классикалық элементтер кеңінен қолданылды, бірақ көбінесе сәндік элементтер ретінде. Де Кейзер Серлио мен Палладионың итальяндық трактаттарында жазылған классикалық сәулет қағидаларын сліпті ұстанған жоқ. Оның нұсқасы 17 ғасырдың екінші онжылдығының соңында толыққанды гүлденді және Якоб ван Кампен мен Питер Посттың кейінгі голланд классикалық кезеңіне жол ашты. Архитекторлық мансабынан басқа, Де Кейзер мүсінші ретінде де белсенді болды. Ол Nieuwe Kerk (Делфт) үшін Вильгельм Ымысының мазартасын (1614-1623) жобалады. Де Кейзер аяқталған жұмысты көруге үлкермеді. Оның құралдарын және жобаларын мұра еткен ұлы Питер оның жұмысын аяқтады. 1631 жылы Соломон де Брей өзінің "Architectura Moderna" кітабына математикалық жүйелілікке негізделген сәулетшінің ең маңызды эскиздерін қосты. Де Кейзердің мансабы Амстердаммен ғана шектелмеді, оның халықаралық байланыстары оған еуропалық сәулет өнерінің бағытымен байланыста болуға көмектесті. 1607 жылы Амстердам қалалық билігі оны Англияға жіберді; ол Иниго Джонспен бірге жұмыс істеген деп есептеледі? Де Кейзер мен Данкерт Амстердамға оралғанда Николас Стоун оларға қосылды. Бірнеше жыл Стоун Де Кейзермен бірге жұмыс істеді және тіпті 1613 жылы оның күйеу баласы болды. Оның немересі Генри Стоун (суретші) Томас де Кейзерден сабақ алды. Де Кейзер өзінің туған күнінде қайтыс болды және жақын маңдағы Zuiderkerk шіркеуіне жерленді.
Hendrick de Keyser was born in Utrecht, and the son of a cabinetmaker. He grew up in an expropriated monastery, the Catalijne Convent. As a young man he was apprenticed to the engineer Cornelis Bloemaert (the elder). In 1591 he followed Bloemaert to Amsterdam and married Beyken van Wildre from Antwerp. Soon he set to work as an independent artist. In 1595 he was appointed city stonemason and sculptor. In 1603 the working on the Zuiderkerk stopped but they resumed construction in 1606, when they agreed with the church board. Meanwhile, he visited London, together with Cornelis Danckerts de Ry to study the Royal Exchange, London. There he contracted Nicholas Stone? Perhaps they met with Inigo Jones, but he does not appear to have turned seriously to architecture until after his Italian tour of 1614. In 1608 De Keyser sold petit Granit which was used for the weigh house in Hoorn; he also designed the dormers on the rooftop. From 1609 De Keyser lived and worked at Groenburgwal, near Amstel. De Keyser was visited by Hans van Steenwinckel the Younger and his brother Lorenz from Denmark who may have asked him for advice or training. Quite a few of his siblings lived in the area. His brothers Jacob who was a cabinetmaker, and Aert a timber merchant, and Huybert his nephew all lived near Jodenbreestraat in a sidestreet. (In 1639 the heirs sold the house to the sephardic community.) De Keyser was friendly with the painter Cornelis Ketel, whom he visited when Ketel made his will; both were Arminian or Remonstrant. De Keyser's relations with Ketel are illustrated by the portraits Ketel painted of the architect. Hendrick is famous for a number of important buildings, gates and towers which belong to the core of Dutch historic sites. Today the Zuiderkerk (1603/6 1611) and accompanying tower (1614), the City Hall (Delft) (1618 1620), the Westerkerk (1620 1631) are among the historic buildings which provide important insights into De Keyser's work. He cooperated with Hendrick Jacobsz. Staets en Cornelis Danckertsz. His Commodity Exchange of 1608 1613 was pulled down in the 19th century. The East India House in Amsterdam was most likely also designed by him; later extensions were done by his sons. In the year 1616 he renovated the Bank van Lening. The renovation of the Waag took place in 1617 according to his design; in 1619 the Munttoren was prepared for adding a clock. Hendrick de Keyser's projects in Amsterdam during the early decades of the 17th century helped establish a late Mannerist style referred to as "Amsterdam Renaissance". He could be influenced by Paul Vredeman de Vries. The Amsterdam Renaissance style deviates in many respects from sixteenth century Italian Renaissance architecture. Classical elements such as pilasters, cornices and pediments were used on a large scale, but mainly as decorative elements. De Keyser never slavishly followed the tenets of classical architecture as laid down in the Italian treatises by Serlio and Palladio. His version came to full bloom at the end of the second decade of the 17th century, and set the stage for the later Dutch classical phase of Jacob van Campen and Pieter Post. Apart from pursuing a career as an architect, De Keyser remained active as a sculptor. He designed the tomb of William the Silent for the Nieuwe Kerk (Delft) (1614 1623). However, De Keyser did not live to see the finished product. His son Pieter, who inherited his tools and designs, completed his work. In 1631 Salomon de Bray included the architect's most important sketches, based on mathematical regularity, in his book ’Architectura Moderna’. De Keyser's career was not limited to Amsterdam, and his international contacts helped him to keep in touch with the mainstream of European architecture. In 1607 the Amsterdam city magistrates sent him to England; it is believed he worked with Inigo Jones? When De Keyser and Danckerts returned to Amsterdam Nicholas Stone, joined them. For several years Stone worked with De Keyser and even became his son in law in 1613. His grandson Henry Stone (painter) studied with Thomas de Keyser. De Keyser died on his birthday and was buried in the nearby Zuiderkerk.