Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хигасияма мәдениеті (東山文化 Хигасияма бунка) – Муромачи дәуірінің соңындағы сәулет, көркем өнер және театр салаларындағы жаңалықтарды қамтитын жапон мәдениетінің бір бөлігі. Ол 15 ғасырда шогун Ашикага Йосимасаның елорда Киотоның шығыс төбелеріндегі (東山 Хигасияма) вилласына шегінуінен кейін пайда болып, дамыды.
Japanese cultural period
The Higashiyama culture (東山文化 Higashiyama bunka) is a segment of Japanese culture that includes innovations in architecture, the visual arts and theatre during the late Muromachi period. It originated and was promoted in the 15th century by the shōgun Ashikaga Yoshimasa, after he retired to his villa in the eastern hills (東山 Higashiyama) of capital city Kyoto.
Тарих
14-ғасырдағы Ашикага шогунаты Йосинори басшылығымен Мин әулеті Қытайымен дипломатиялық қатынастарды қайта жаңартты, бұл қатынас бағыныштылық сипатында болды. Қытай мәдениетіне қол жеткізу арқылы, шогун Йосимаса арқылы соңғы мәдени тенденциялар импортталды, бірақ ерекше жапондық эстетикамен. Бұл "Хигашияма мәдениеті" деп аталды, себебі Йосимасаның ықпалы орталық рөл атқарды және ол Киотодағы, өзінің демалыс орнын салған ауданның атымен аталады. Йосимаса ғана эстетикалық жаңаруға үлес қоспады, сонымен қатар талантты суретшілерді шақырып, оларды қолдады және құнды сын-пікірлер берді. Хигашияма мәдениеті негізінен Дзен буддизмінің идеалдары мен эстетикасына, әсіресе Бес тау жүйесіне жататын ғибадатханаларға және ваби-саби ұғымына негізделген. Ол шадо (жапондық шай рәсімі), икебана (гүлдерді безендіру), но театры және суми-э (жұпар дақылдарымен сурет салу) сияқты өнер түрлерін дамытуға бағытталды. Қазіргі кезде жапондық Дзен эстетикасының көп бөлігі осы кезеңде қалыптасты. Хигашияма мәдениеті көбінесе Китаяма бункасымен (北山文化) салыстырылады, "Китаяма мәдениеті" Муромачи кезеңінде ертерек пайда болды. Бұл салыстыруда Китаяма мәдениетінің символы Кинкаку-джи, ал Хигашияма мәдениетінің символы Гинкаку-джи ғибадатханаларымен салыстырылады. Йосимасаның зейнетке шыққан вилласы оның қайтысынан кейін Гинкаку-джи (Күміс павильон ғибадатханасы) ғибадатханасына айналдырылды. Ол Киотоның Сакио-ку ауданында орналасқан, Хигашияма мәдениетінің даму орталығы болды және Дзен мен ваби-саби эстетикасымен танымал. Зейнеткер шогун көптеген суретшілерді, ақындарды және сарай ақсүйектерін вилласына шақырып, олардың өнерін дамытуға көмектесті. Нәтижесінде, Хигашияма қазынасы деп аталатын құнды жәдігерлердің мол жиынтығы қалыптасты.
The Ashikaga Shogunate of the 14th century renewed diplomatic relations with Ming Dynasty China under Yoshinori, in an overtly vassal relationship. Through access to Chinese culture, the Shogunate imported the latest cultural trends through the Shogun Yoshimasa but with a distinctly Japanese aesthetic. This is what became known as the "Higashiyama Culture" due to the centrality of Yoshimasa's influence, and named after the district in Kyoto where he built his retreat. Yoshimasa did not single handedly contribute to the aesthetic, but recruited artistic talents, sponsoring them, and provided valuable critique. Based largely on the ideals and aesthetics of Zen Buddhism, especially those temples under the Five Mountain System, and the concept of wabi sabi, Higashiyama culture centered on the development of chadō (Japanese tea ceremony), ikebana (flower arranging), Noh drama, and sumi e ink painting. Much of what is commonly seen today as Japanese Zen aesthetics originated in this period. Higashiyama culture is often contrasted with Kitayama bunka ([[:ja:北山文化), the "Kitayama Culture" came earlier in the Muromachi period. In this comparison Kinkaku ji, representative of Kitayama culture is compared with Ginkaku ji, representative of Higashiyama culture. Yoshimasa's retirement villa was turned into the temple Ginkaku ji (the Temple of the Silver Pavilion) after his death. It is situated in Kyoto's Sakyō ku, and was the center of the Higashiyama cultural outgrowth and known for its Zen and wabi sabi aesthetics. The retired shogun invited many artists, poets, and court nobles to his villa, encouraging the development of their arts. A vast and priceless collection of artifacts came together, which was known as the Higashiyama Treasure.
Мысалдар
Тогу До құрылымында шоин стиліне тән Доджинсай деп аталатын бөлме бар. Бастапқыда оның еденіне ошақ орнатылған, осы себепті Доджинсай шай ішуге арналған бөлменің сақталған ең ерте мысалы болып есептеледі. Осы кезеңде көптеген архитектуралық жаңалықтар пайда болды, әсіресе Гинкаку-дзиде, олар кейіннен 17 ғасырдағы архитектураның шоин стилінің негізгі элементтеріне айналды. Осы элементтердің бірі – токонома, кішкентай ойыс, онда суреттер ілінеді, ал гүлдер немесе басқа да ұсақ заттар бөлменің эстетикалық әсерін күшейту үшін қойылады. Атақты суретші Сесшу Тоё Гинкаку-дзиде көп уақыт өткізді, сонымен қатар осы кезеңде жапон суретшілігінің Кано мектебі мен чаною шай рәсімінің алғашқы нұсқасы дүниеге келді. 16 ғасырда Сен но Рикю шай рәсімдерін одан әрі қалыпқа келтірді.
The Tōgu Dō building structure includes a shoin style room called the Dōjinsai. It originally had a fireplace built into the floor, and due to this, the Dōjinsai is considered the earliest extant example of a room designed for use as a tea room. There were many architectural innovations in this period, exhibited in the Ginkaku ji in particular, which would later become core elements in the shoin style of 17th century architecture. One of these elements was the tokonoma, a small alcove in which scrolls are hung, and flowers or other small articles are placed to enhance the aesthetic feel of the room. The great ink painter Sesshū Tōyō spent much time at the Ginkaku ji, and this period also saw the birth of the Kanō school of Japanese painting as well as an early version of the chanoyu tea ceremony. Tea ceremonies would be further formalized by Sen no Rikyū in the 16th century.